1 พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า "จงเอาหนังสือม้วนแผ่นใหญ่มาและใช้ปากกาเขียนลงไปว่า ‘มาเฮอร์ชาลาลหัชบัส’ 2 ดังนั้นเราจะเรียกปุโรหิตอุรียาห์กับเศคาริยาห์ลูกของเยเบเรคิยาห์ ให้เป็นพยานที่เชื่อถือได้ของเรา" 3 แล้วข้าพเจ้าก็หลับนอนกับผู้เผยพระวจนะหญิง เธอจึงตั้งท้องและคลอดลูกชาย พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า "จงตั้งชื่อเขาว่ามาเฮอร์ชาลาลหัชบัส 4 ก่อนที่เด็กคนนั้นจะรู้จักเรียก ‘พ่อ’ หรือ ‘แม่’ กษัตริย์อัสซีเรียจะริบทรัพย์สมบัติของดามัสกัสและสะมาเรียไป"
5 พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าอีกว่า
6 "เนื่องจากชนชาตินี้ได้ปฏิเสธ
น้ำแห่งชิโลอาห์ซึ่งไหลเอื่อยๆ
ไปชื่นชมเรซีน
และลูกของเรมาลิยาห์
7 ฉะนั้นพระยาห์เวห์จะใช้กระแสน้ำเชี่ยวของยูเฟรติส
มาท่วมมิดพวกเขา
คือกษัตริย์อัสซีเรียกับกองทัพมหึมา
กระแสน้ำนั้นจะท่วมมิดทุกช่องทาง
และล้นทุกตลิ่ง
8 และกวาดเข้ามาในยูดาห์
ไหลวนเหนือดินแดนนั้น ไหลหลากท่วมถึงคอ
โอ อิมมานูเอลเอ๋ย!
ท่วมมิดยูดาห์จนสุดเขตแดน"
9 ชนชาติทั้งหลายเอ๋ย โห่ร้องออกศึกไปเถิด และจงถูกบดขยี้!
ดินแดนไกลโพ้นทั้งปวง จงฟัง
เตรียมทำศึกเถิด และจงถูกบดขยี้!
เตรียมทำศึกเถิด และจงถูกบดขยี้!
10 วางแผนกลยุทธ์ไปเถิด แต่มันจะกลับตาลปัตร
ดำเนินตามแผนเถิด แต่จะไปไม่รอด
เพราะพระเจ้าอยู่กับเรา
11 นี่คือสิ่งที่ พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าอย่างเข้มงวด เตือนว่าอย่าทำตามวิถีทางของคนเหล่านี้ พระองค์พูดว่า
12 "ทุกสิ่งที่คนเหล่านี้เรียกว่าการคบคิดทรยศ
เจ้าอย่าเรียกว่าการคบคิดทรยศ
อย่ากลัวสิ่งที่พวกเขากลัว
อย่าหวาดหวั่น
13 พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์คือผู้ที่เจ้าจะต้องถือว่าบริสุทธิ์
พระองค์คือผู้ที่เจ้าจะต้องยำเกรง
พระองค์คือผู้ที่เจ้าจะต้องขยาดกลัว
14 พระองค์จะเป็นสถานบริสุทธิ์
แต่สำหรับทั้งชนอิสราเอลและยูดาห์
พระองค์จะเป็นก้อนหินที่ทำให้ผู้คนสะดุด
และเป็นศิลาที่ทำให้พวกเขาล้มลง
และพระองค์จะเป็นกับดัก
และเป็นบ่วงแร้วสำหรับชาวเยรูซาเล็ม
15 พวกเขาหลายคนจะสะดุด
พวกเขาจะล้มลงและแตกสลาย
พวกเขาจะติดกับและถูกจับไป"
16 จงมัดคำพยานเตือนนี้เข้าไว้ด้วยกัน
และประทับตราคำสั่งสอนของพระเจ้าในหมู่สาวกของข้าพเจ้า
17 ข้าพเจ้าจะรอคอยพระยาห์เวห์
ผู้ซ่อนหน้าจากลูกหลานของยาโคบ
ข้าพเจ้าจะไว้วางใจในพระองค์
18 ข้าพเจ้าและลูกๆ ที่พระยาห์เวห์มอบให้ข้าพเจ้าอยู่ที่นี่แล้ว เราคือหมายสำคัญและสัญลักษณ์ในอิสราเอลจากพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ ผู้อยู่บนภูเขาศิโยน
19 เมื่อมีคนบอกให้ท่านไปปรึกษาคนทรงเจ้าเข้าผีที่กระซิบพึมพำนั้น ผู้คนก็ควรไปถามพระเจ้าของเขาไม่ใช่หรือ เหตุใดไปปรึกษาคนตายเพื่อคนเป็น 20 จงศึกษาคำสั่งสอนของพระเจ้าและคำพยานแห่งคำเตือน ถ้าใครไม่ได้พูดตามนี้ พวกเขาก็ไม่มีแสงสว่างแห่งรุ่งอรุณอยู่เลย 21 พวกเขาจะเร่ร่อนไปอย่างลำเค็ญและหิวโหย เมื่อเขาหิวก็จะเดือดดาล มองขึ้นไป แช่งด่ากษัตริย์และพระเจ้าของตน 22 พวกเขาจะมองไปยังแผ่นดินโลก และเห็นแต่ความทุกข์ยาก ความมืดมน ความเศร้าหมองแสนสาหัส และเขาจะถูกผลักเข้าสู่ความมืดมิดในที่สุด