อุปมาเรื่องถุงทองคำ
14 อาณาจักรสวรรค์ยังเปรียบเหมือนชายคนหนึ่งจะออกเดินทาง จึงเรียกคนรับใช้มามอบหมายให้ดูแลทรัพย์สิน 15 เขาให้ทองคำห้าถุง25:15 ภาษากรีกคือ ห้าตะลันต์…สองตะลันต์…หนึ่งตะลันต์ ตลอดเรื่องอุปมานี้เงินหนึ่งตะลันต์มีค่าเท่ากับค่าแรงประมาณ 20 ปี แก่คนหนึ่ง สองถุงแก่คนหนึ่ง และหนึ่งถุงแก่อีกคนหนึ่ง ตามความสามารถของแต่ละคน แล้วเขาก็ไป 16 คนที่รับทองคำห้าถุงนำไปลงทุนทันทีและได้กำไรมาอีกห้าถุง 17 คนที่รับสองถุงก็เช่นกันได้กำไรมาอีกสองถุง 18 ส่วนคนที่รับหนึ่งถุงไปขุดหลุมเอาทองคำของนายซ่อนไว้
19 หลังจากผ่านไปนาน นายก็กลับมาคิดบัญชีกับคนรับใช้ 20 คนที่รับทองคำห้าถุงนำอีกห้าถุงมาเรียนว่า ‘เจ้านาย ท่านให้ทองคำห้าถุง ข้าพเจ้าได้กำไรมาอีกห้าถุง’
21 เจ้านายตอบว่า ‘ดีมาก เจ้าเป็นคนรับใช้ที่ดีและสัตย์ซื่อ เจ้าสัตย์ซื่อในสิ่งเล็กน้อย เราจะตั้งเจ้าให้ดูแลสิ่งมากมาย มามีความสุขร่วมกันกับนายของเจ้าเถิด’
22 คนที่รับสองถุงก็มาเรียนว่า ‘เจ้านาย ท่านให้ทองคำสองถุง ข้าพเจ้าได้กำไรมาอีกสองถุง’
23 เจ้านายตอบว่า ‘ดีมาก เจ้าเป็นคนรับใช้ที่ดีและสัตย์ซื่อ เจ้าสัตย์ซื่อในสิ่งเล็กน้อย เราจะตั้งเจ้าให้ดูแลสิ่งมากมาย มามีความสุขร่วมกันกับนายของเจ้าเถิด’
24 จากนั้นคนที่รับหนึ่งถุงมาเรียนว่า ‘เจ้านาย ข้าพเจ้ารู้ว่าท่านเป็นคนเข้มงวด เก็บเกี่ยวสิ่งที่ท่านไม่ได้เพาะปลูก และรวบรวมผลที่ท่านไม่ได้หว่าน 25 ข้าพเจ้ากลัวจึงเอาทองคำไปซ่อนไว้ใต้ดิน นี่คือทองคำของท่าน’
26 เจ้านายตอบว่า ‘เจ้าคนรับใช้ชั่วและเกียจคร้าน! เจ้าก็รู้ว่าเราเก็บเกี่ยวสิ่งที่เราไม่ได้เพาะปลูกและรวบรวมผลที่เราไม่ได้หว่าน 27 เจ้าน่าจะเอาทองคำของเราไปฝากธนาคาร เพื่อเวลาที่เรากลับมา เราจะได้คืนพร้อมดอกเบี้ย
28 จงเอาทองคำหนึ่งถุงนี้ไปให้คนที่มีสิบถุง 29 เพราะใครมีอยู่แล้วก็จะได้รับเพิ่มจนล้นเหลือ ส่วนใครไม่มี แม้ที่มีอยู่ก็จะถูกริบไปจากเขา 30 โยนเจ้าคนรับใช้ไร้ค่านั้นออกไปที่มืดข้างนอก ซึ่งมีการร่ำไห้และขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน’