1 วิบัติ​แก่​เมือง​ที่​นอง​เลือด

ซึ่ง​เต็ม​ไป​ด้วย​การ​โกหก

เต็ม​ไป​ด้วย​การ​ปล้น​ชิง

ไม่​เคย​ขาด​เหยื่อ​เลย!

2 เสียง​แส้​หวด​ขวับ

เสียง​ล้อ​รถ​ครึกโครม!

เสียง​ม้า​ควบ

และ​เสียง​รถ​ม้า​ศึก​สั่น​สะเทือน!

3 ทหาร​ม้า​เข้า​ประจัญบาน

ดาบ​แวบวาบ

และ​หอก​วาววับ!

ผู้​บาดเจ็บ

ล้ม​ตาย​ก่ายกอง

ซาก​ศพ​นับ​ไม่​ถ้วน

ผู้​คน​เดิน​สะดุด​ศพ

4 ทั้งหมด​นี้​เป็น​เพราะ​ราคะ​เร่าร้อน​ของ​โสเภณี

ที่​ยั่วยวน​และ​เป็น​เจ้า​แห่ง​มนต์​เสน่ห์

ทำ​ให้​ชนชาติ​ทั้งหลาย​เป็น​ทาส​โดย​การ​ขาย​ตัว

และ​สะกด​ผู้​คน​ด้วย​เวทมนตร์​คาถา

5 พระยาห์เวห์​ผู้​มี​ฤทธิ์​ประกาศ​ว่า "เรา​เป็น​ศัตรู​กับ​เจ้า

เรา​จะ​ถลก​กระโปรง​ของ​เจ้า​คลุม​หน้า​เจ้า

เรา​จะ​ให้​ชนชาติ​ต่าง​ๆ ได้​เห็น​ความ​เปลือย​เปล่า​ของ​เจ้า

และ​อาณาจักร​ต่าง​ๆ จะ​เห็น​ความ​อับอาย​ของ​เจ้า

6 เรา​จะ​สาด​ของ​โสโครก​ใส่​เจ้า

เรา​จะ​เหยียดหยาม

และ​ประจาน​เจ้า

7 ทุก​คน​ที่​เห็น​เจ้า​จะ​หนี​ไป และ​พูด​ว่า

‘นีนะเวห์​พัง​ยับเยิน ใคร​จะ​อาลัย​อาวรณ์​เธอ’

จะ​หา​ใคร​ที่ไหน​มา​ปลอบโยน​เจ้า"

8 เจ้า​วิเศษ​กว่า​เธเบส

ซึ่ง​อยู่​ริม​ฝั่ง​แม่น้ำ​ไนล์

และ​มี​น้ำ​ล้อม​รอบ​หรือ

แม่น้ำ​เป็น​ปราการ​ของ​เธอ

น้ำ​เป็น​กำแพง​ของ​เธอ

9 คูช*และ​อียิปต์​เป็น​กำลัง​อัน​ไม่​จำกัด​ให้​เธอ

พูต​และ​ลิเบีย​ก็​เป็น​พันธมิตร​ของ​เธอ​ด้วย

10 กระนั้น​เธอ​ก็​ตก​เป็น​เมือง​ขึ้น

ถูก​ต้อน​ไป​เป็น​เชลย

ทารก​ของ​เธอ​ถูก​ฟาด​เป็น​ชิ้น​ๆ

ที่​ทุก​มุม​ถนน

เขา​จับ​สลาก​แบ่ง​ชน​ชั้น​สูง​ของ​เธอ

และ​เหล่า​คน​สำคัญ​ก็​ถูก​ล่าม​โซ่

11 เจ้า​ก็​จะ​เมามาย​ไป​ด้วย

เจ้า​จะ​เข้า​ไป​หลบ​ซ่อน

และ​แสวงหา​ที่​ลี้​ภัย​จาก​ศัตรู

12 ป้อม​ปราการ​ทั้งสิ้น​ของ​เจ้า​เหมือน​ต้น​มะเดื่อ

ซึ่ง​มี​ผล​สุก​รุ่น​แรก

เมื่อ​ถูก​เขย่า

ผล​มะเดื่อ​ก็​ร่วง​เข้า​ปาก​คน​กิน

13 ดู​กอง​ทหาร​ของ​เจ้า​สิ

ล้วน​แต่​เป็น​คน​อ่อนแอ!

ประตู​เมือง​ทั้งหลาย​ใน​ดินแดน​เจ้า

เปิด​กว้าง​รับ​ศัตรู​ของ​เจ้า

ไฟ​เผา​ผลาญ​ดาล​ประตู​เมือง​แล้ว

14 จง​ตัก​น้ำ​ไว้​เพราะ​จะ​ถูก​ล้อม

จง​เสริม​กำลัง​ป้องกัน​เมือง!

นวด​ดิน​เหนียว

ย่ำ​ปูน

และ​ซ่อมแซม​งาน​อิฐ!

15 ที่​นั่น​ไฟ​จะ​เผาผลาญ​เจ้า

ดาบ​จะ​ห้ำหั่น​เจ้า

พวก​เขา​จะ​กิน​เจ้า​เหมือน​ฝูง​ตั๊กแตน

จง​ทวี​จำนวน​คน​ขึ้น​เหมือน​ตั๊กแตน

จง​เพิ่ม​ทวี​เหมือน​ตั๊กแตน!

16 เจ้า​เพิ่ม​จำนวน​พ่อค้า​วาณิช

จน​มี​จำนวน​มาก​กว่า​ดาว​ใน​ท้องฟ้า

แต่​เขา​ก็​เหมือน​ตั๊กแตน​ที่​กัด​กิน​แผ่นดิน​จน​โล่ง

แล้ว​บิน​หนี​ไป

17 ยาม​ของ​เจ้า​เหมือน​ตั๊กแตน

ข้าราชการ​ของ​เจ้า​เหมือน​ฝูง​ตั๊กแตน

ซึ่ง​เกาะ​อยู่​ที่​กำแพง​ใน​วัน​อากาศ​เย็น

แต่​เมื่อ​ดวง​อาทิตย์​ขึ้น​ก็​บิน​ไป​หมด

ไม่​มี​ใคร​รู้​ว่า​มัน​บิน​ไป​ไหน

18 กษัตริย์​อัสซีเรีย พวก​คน​เลี้ยง​แกะ*​ของ​เจ้า​หลับใหล

พวก​เจ้านาย​นอน​ลง​พักผ่อน

ประชาชน​ของ​เจ้า​กระจาย​ไป​ตาม​ภูเขา​ต่าง​ๆ

ไม่​มี​ใคร​รวบรวม​กลับ​มา

19 ไม่​มี​อะไร​เยียวยา​เจ้า​ได้

บาดแผล​ของ​เจ้า​ก็​สาหัส

คน​ทั้งหมด​ที่​ได้ยิน​ข่าว​ของ​เจ้า

ล้วน​ตบมือ​ดีใจ​ที่​เจ้า​ล่มสลาย

เพราะ​มี​ใคร​เล่า​ที่​ไม่​เคย​รู้สึก

ถึง​ความ​โหดร้าย​ไม่​สิ้นสุด​ของ​เจ้า