2 มีคนหามชายที่เป็นอัมพาตนอนบนเสื่อมา เมื่อพระเยซูเห็นความเชื่อของพวกเขาก็พูดกับชายที่เป็นอัมพาตว่า "จงชื่นใจเถิด ลูกเอ๋ย บาปของเจ้าได้รับการอภัยแล้ว"
3 พวกครูสอนกฎบัญญัติบางคนได้ยินเช่นนั้นก็คิดในใจว่า "คนนี้กำลังดูหมิ่นพระเจ้า!"
4 พระเยซูรู้ความคิดของพวกเขาจึงพูดว่า "ทำไมท่านคิดชั่วอยู่ในใจ 5 ที่จะพูดว่า ‘บาปของเจ้าได้รับการอภัยแล้ว’ กับ ‘จงลุกขึ้นเดินไป’ อย่างไหนจะง่ายกว่ากัน 6 แต่เพื่อให้พวกท่านรู้ว่า ในโลกนี้ บุตรมนุษย์มีสิทธิอำนาจที่จะยกโทษบาปได้" แล้วพระองค์จึงพูดกับชายที่เป็นอัมพาตว่า "จงลุกขึ้น แบกเสื่อแล้วกลับบ้านไปเถิด" 7 แล้วชายคนนั้นก็ลุกขึ้นกลับบ้าน