1 ข้าพเจ้าไม่จำเป็นต้องเขียนถึงท่านเกี่ยวกับการรับใช้บรรดาคนของพระเจ้านี้ 2 เพราะข้าพเจ้ารู้ว่าท่านมีความกระตือรือร้นที่จะช่วย และข้าพเจ้าได้อวดเรื่องนี้ต่อชาวมาซิโดเนียว่า ตั้งแต่ปีที่แล้วพวกท่านที่แคว้นอาคายาก็พร้อมจะถวายแล้ว และความกระตือรือร้นของท่านได้กระตุ้นพวกเขาส่วนใหญ่ให้ลงมือทำ 3 แต่ที่ข้าพเจ้าส่งพี่น้องเหล่านั้นมา เพื่อสิ่งที่เราอวดไว้เกี่ยวกับท่านในเรื่องนี้จะไม่สูญเปล่า แต่เพื่อท่านจะเตรียมพร้อมสมกับที่ข้าพเจ้าได้บอกไว้ 4 เพราะถ้าชาวมาซิโดเนียคนใดที่มากับข้าพเจ้าพบว่าท่านไม่พร้อม อย่าว่าแต่ท่านเลย เราเองก็จะขายหน้าที่มีความมั่นใจเสียเหลือเกิน 5 ดังนั้นข้าพเจ้าคิดว่าจำเป็นต้องร้องขอให้พี่น้องเหล่านั้นมาหาท่านล่วงหน้า และจัดเตรียมของถวายด้วยใจกว้างขวางตามที่ท่านได้สัญญาไว้ เมื่อถึงเวลาก็มีของถวายไว้พร้อม เป็นของที่ให้ด้วยใจกว้างขวาง ไม่ใช่ด้วยการฝืนใจ
6 จงจำไว้ว่า คนที่หว่านอย่างตระหนี่ก็จะเก็บเกี่ยวได้น้อย ผู้ที่หว่านด้วยใจกว้างขวางก็จะเก็บเกี่ยวได้มาก 7 แต่ละคนควรให้ตามที่ตั้งใจ ไม่ใช่ด้วยใจลังเลหรือถูกกดดัน เพราะพระเจ้ารักคนที่ให้ด้วยใจยินดี 8 และพระเจ้าสามารถอวยพรท่านอย่างล้นเหลือ เพื่อจะมีทุกสิ่งที่จำเป็นตลอดเวลา และมีอย่างอุดมสำหรับการดีทุกอย่าง 9 เหมือนที่เขียนไว้ว่า
"เขาได้แจกจ่ายให้คนยากจน
ความชอบธรรมของเขาอยู่ชั่วนิรันดร์"
10 บัดนี้พระองค์ผู้จัดสรรเมล็ดแก่ผู้หว่านและอาหารแก่ผู้คน ก็จะจัดสรร เพิ่มพูนยุ้งฉาง และขยายการเก็บเกี่ยวความชอบธรรมของท่าน 11 พระองค์จะทำให้ท่านมั่งคั่งในทุกด้าน เพื่อท่านจะสามารถให้ด้วยใจกว้างขวางในทุกโอกาส และโดยทางเรา ใจกว้างขวางของท่านจะส่งผลให้มีการขอบคุณพระเจ้า
12 การรับใช้ที่ท่านทำอยู่นี้ ไม่เพียงจุนเจือบรรดาคนของพระเจ้า แต่ทำให้มีการขอบคุณพระเจ้าอย่างมากมายด้วย 13 เนื่องจากท่านได้พิสูจน์ตนเองด้วยการรับใช้นี้ คนอื่นๆ ก็จะสรรเสริญพระเจ้าสำหรับการเชื่อฟังที่มาพร้อมการยอมรับว่าเชื่อข่าวประเสริฐของพระคริสต์ และการให้ด้วยใจกว้างขวางของท่านแก่พวกเขาและคนทั้งปวง 14 และขณะอธิษฐาน ใจของพวกเขาจะคิดถึงท่าน เพราะพระคุณมากมายที่พระเจ้าให้ไว้แก่ท่าน 15 ขอบคุณพระเจ้าสำหรับของประทานของพระองค์ที่ยากเกินอธิบายนี้