1 มิเรียมกับอาโรนเริ่มพูดโจมตีโมเสส เพราะโมเสสได้แต่งงานและมีภรรยาเป็นชาวคูช 2 ทั้งสองถามว่า "พระยาห์เวห์พูดผ่านโมเสสคนเดียวหรือ พระองค์ไม่ได้พูดผ่านเราด้วยหรือ" พระยาห์เวห์ได้ยินสิ่งนี้
3 (โมเสสเป็นคนถ่อมใจมาก ถ่อมใจยิ่งกว่าใครๆ ในโลก)
4 ทันใดนั้นพระยาห์เวห์พูดกับโมเสส อาโรน และมิเรียมว่า "เจ้าทั้งสามจงออกมาที่เต็นท์นัดพบ" ดังนั้นพวกเขาจึงออกมา 5 พระยาห์เวห์ลงมาในเสาเมฆ พระองค์ยืนตรงทางเข้าเต็นท์นั้น และเรียกให้อาโรนกับมิเรียมก้าวออกมา เมื่อทั้งสองก้าวมาข้างหน้า 6 พระองค์พูดว่า "จงฟังถ้อยคำของเรา
เมื่อมีผู้เผยพระวจนะอยู่ในหมู่พวกเจ้า
เราพระยาห์เวห์ ได้สำแดงตัวเองแก่เขาในนิมิต
เราพูดกับเขาในความฝัน
7 แต่กับโมเสสผู้รับใช้ของเราไม่เป็นเช่นนั้น
เขาสัตย์ซื่อกว่าใครๆ ในนิเวศของเรา
8 เราพูดกับเขาซึ่งๆ หน้า
อย่างชัดเจนและไม่เป็นปริศนา
เขาได้เห็นรูปลักษณ์ของพระยาห์เวห์
พวกเจ้าไม่กลัวหรืออย่างไร
ที่พูดโจมตีโมเสสผู้รับใช้ของเรา"
9 ความโกรธของพระยาห์เวห์พลุ่งขึ้นต่ออาโรนและมิเรียม แล้วพระองค์ก็ไปจากพวกเขา
10 เมื่อเมฆที่อยู่เหนือเต็นท์นั้นลอยขึ้น มิเรียมก็เป็นโรคเรื้อน12:10 ภาษาฮีบรูสำหรับคำว่า โรคเรื้อน อาจหมายถึงโรคผิวหนังต่างๆ ไม่จำเป็นต้องหมายถึงโรคเรื้อนเท่านั้น ผิวด่างขาวดั่งหิมะ อาโรนหันไปและเห็นว่าเธอเป็นโรคผิวหนังที่เป็นมลทิน 11 จึงกล่าวกับโมเสสว่า "เจ้านายของข้าพเจ้า ได้โปรดอย่าถือโทษบาปที่เราทำไปโดยความโง่เขลานี้ 12 ขออย่าให้มิเรียมเป็นเหมือนทารกที่แท้งตั้งแต่อยู่ในครรภ์ และออกมาด้วยร่างกายที่ถูกกัดกินไปครึ่งหนึ่ง"
13 โมเสสจึงร้องต่อพระยาห์เวห์ว่า "พระเจ้า โปรดรักษาเธอด้วยเถิด!"
14 พระยาห์เวห์ตอบโมเสสว่า "หากพ่อของเธอถ่มน้ำลายใส่หน้าเธอ เธอจะเป็นมลทินไปเจ็ดวันไม่ใช่หรือ จงกักเธอไว้นอกค่ายเจ็ดวัน แล้วจึงให้กลับเข้ามาได้" 15 ดังนั้นมิเรียมจึงถูกกักไว้นอกค่ายเจ็ดวัน และประชาชนไม่ได้ออกเดินทางจนเธอกลับเข้ามา
16 หลังจากนั้น ประชาชนก็ออกเดินทางจากฮาเซโรท มาตั้งค่ายพักแรมในถิ่นทุรกันดารปาราน
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/qHG3xNP8jqR-HqIiucz0L)