บาลาคและบาลาอัม
1 แล้วชาวอิสราเอลเดินทางมาถึงที่ราบโมอับ และตั้งค่ายพักริมแม่น้ำจอร์แดน ตรงข้ามเมืองเยรีโค
2 ฝ่ายบาลาคลูกชายของศิปโปร์ได้เห็นการทั้งปวงซึ่งคนอิสราเอลทำแก่ชาวอาโมไรต์ 3 และโมอับหวาดผวาเนื่องจากคนอิสราเอลมีกำลังคนมากมาย โมอับคร้ามกลัวชาวอิสราเอลยิ่งนัก
4 ชาวโมอับจึงหารือกับบรรดาผู้นำมีเดียนว่า "ฝูงชนนี้จะมากลืนกินทุกอย่างเหมือนวัวกินหญ้า"
ดังนั้นบาลาคลูกชายของศิปโปร์ผู้เป็นกษัตริย์โมอับในเวลานั้น 5 จึงส่งผู้ส่งสาส์นไปเรียกบาลาอัมลูกชายของเบโอร์ ซึ่งอยู่ที่เปโธร์บ้านเกิดเมืองนอนของเขาใกล้แม่น้ำยูเฟรติส บาลาคกล่าวว่า
"ชนชาติหนึ่งออกมาจากอียิปต์ แห่กันมามืดฟ้ามัวดินและมาประชิดแดนข้าพเจ้าแล้ว 6 ขอมาแช่งคนเหล่านี้ เพราะพวกเขาแข็งแกร่งเกินกำลังของเรา เผื่อว่าเราจะได้ขับไล่พวกเขาออกจากดินแดน เพราะเรารู้มาว่าทุกคนที่ท่านอวยพรก็ได้รับพร ส่วนคนที่ท่านสาปแช่งก็ต้องคำสาป"
7 เหล่าผู้อาวุโสของโมอับและมีเดียนจึงจากไปและนำเงินจ่ายค่าทำนายไปด้วย เมื่อมาพบบาลาอัม ก็แจ้งตามที่บาลาคกล่าว
8 บาลาอัมกล่าวว่า "เชิญพักค้างคืนที่นี่ก่อน แล้วข้าพเจ้าจะบอกคำตอบที่พระยาห์เวห์ให้มา" ดังนั้นพวกข้าราชการชาวโมอับจึงพักอยู่กับเขา
9 พระเจ้ามาหาบาลาอัมและถามว่า "คนเหล่านี้ที่อยู่กับเจ้าเป็นใคร"
10 บาลาอัมตอบพระเจ้าว่า "บาลาคลูกชายของศิปโปร์กษัตริย์แห่งโมอับส่งข่าวมาว่า 11 ‘ชนชาติหนึ่งที่ออกมาจากอียิปต์อย่างมืดฟ้ามัวดิน บัดนี้ขอเชิญท่านไปสาปแช่งพวกเขาให้เรา เผื่อว่าเราจะสามารถสู้รบและขับไล่พวกเขาออกไปได้’ "
12 แต่พระเจ้าพูดกับบาลาอัมว่า "อย่าไปกับพวกนั้น เจ้าจะสาปแช่งคนเหล่านั้นไม่ได้เพราะพวกเขาได้รับพรแล้ว"
13 เช้าวันรุ่งขึ้นบาลาอัมลุกขึ้นและบอกพวกข้าราชการที่บาลาคส่งมาว่า "กลับไปประเทศของพวกท่านเถิด เพราะพระยาห์เวห์ไม่อนุญาตให้ข้าพเจ้าไปกับพวกท่าน"
14 ดังนั้นพวกข้าราชการชาวโมอับจึงกลับไปรายงานบาลาคว่า "บาลาอัมไม่ยอมมากับพวกเรา"
15 บาลาคพยายามอีกครั้ง โดยส่งพวกข้าราชการจำนวนมากกว่าและมีเกียรติยศยิ่งกว่าครั้งก่อนไป 16 พวกเขามาแจ้งบาลาอัมว่า
"บาลาคลูกชายของศิปโปร์กล่าวว่า อย่าให้มีสิ่งใดมาขัดขวางไม่ให้ท่านมาหาเรา 17 เพราะเราจะตอบแทนท่านอย่างงาม และทำตามทุกอย่างที่ท่านบอก มาแช่งชนชาตินี้ให้เราเถิด"
18 แต่บาลาอัมตอบว่า "แม้บาลาคจะให้เงินและทองทั้งหมดที่อยู่ในวังของเขา ข้าพเจ้าก็ไม่อาจทำสิ่งใดนอกเหนือคำสั่งของพระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้าได้ ไม่ว่าเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ 19 เอาเถอะ เชิญค้างคืนที่นี่ก่อน ข้าพเจ้าจะดูว่าพระยาห์เวห์จะพูดอะไรเพิ่มเติมบ้างหรือไม่"
20 คืนนั้นพระเจ้ามาและพูดกับบาลาอัมว่า "ในเมื่อคนเหล่านี้มาเรียกเจ้า ก็จงไปกับเขา แต่จงทำตามที่เราสั่งเท่านั้น"
ลาของบาลาอัม
21 ครั้นรุ่งเช้าบาลาอัมก็ลุกขึ้นผูกอานลาไปกับพวกข้าราชการชาวโมอับ 22 แต่พระเจ้าโกรธบาลาอัมมาก ทูตของพระยาห์เวห์มายืนดักกลางถนนเพื่อขัดขวางเขา บาลาอัมขี่ลาไปและมีคนรับใช้สองคนไปด้วย 23 เมื่อลาเห็นทูตของพระยาห์เวห์ยืนถือดาบอยู่กลางทาง ก็เบี่ยงออกนอกทางเข้าไปในทุ่งนา แต่บาลาอัมตีลาเพื่อบังคับให้มันกลับมาบนถนน
24 จากนั้นทูตของพระยาห์เวห์มายืนอยู่ตรงทางแคบที่จะผ่านสวนองุ่น โดยมีกำแพงตั้งกั้นสองด้าน 25 เมื่อลาเห็นทูตของพระยาห์เวห์ก็เบียดตัวชิดรั้วทำให้เท้าของบาลาอัมกระแทกกับกำแพงรั้ว เขาจึงตีลาอีก
26 แล้วทูตของพระยาห์เวห์ล่วงหน้าไปและยืนอยู่ตรงที่แคบซึ่งลาไม่สามารถจะหันไปทางไหนได้เลย 27 เมื่อลาเห็นทูตของพระยาห์เวห์ก็หมอบลงโดยที่บาลาอัมยังนั่งอยู่บนหลัง เขาจึงโมโหและเอาไม้เท้าตีลาอีก 28 พระยาห์เวห์เปิดปากลา ลาจึงพูดกับบาลาอัมว่า "ข้าทำอะไรท่านหรือจึงมาตีข้าถึงสามครั้ง"
29 บาลาอัมตอบลาว่า "ก็เจ้าน่ะสิ ทำให้ข้ากลายเป็นคนโง่ ถ้าข้ามีดาบสักเล่มอยู่ในมือ ข้าจะฆ่าเจ้าเสียเดี๋ยวนี้"
30 ลากล่าวกับบาลาอัมว่า "ข้าไม่ใช่ลาของท่านซึ่งท่านขี่มาจนถึงตอนนี้หรือ ข้าเคยทำกับท่านอย่างนี้มาก่อนหรือเปล่า"
เขาตอบว่า "ไม่เคย"
31 แล้วพระยาห์เวห์จึงเปิดตาของบาลาอัม เขาเห็นทูตของพระยาห์เวห์ยืนถือดาบอยู่กลางทาง เขาก็ทรุดกายและหมอบกราบซบหน้าลง
32 ทูตของพระยาห์เวห์ถามว่า "ทำไมเจ้าตีลาถึงสามครั้ง เรามาขัดขวางเจ้าเพราะเจ้ากำลังผลีผลามออกไปนอกลู่นอกทาง22:32 ความหมายของวลีภาษาฮีบรูไม่สามารถระบุได้แน่ชัด 33 ลาเห็นเรา แล้วก็หลบเลี่ยงไปถึงสามครั้ง ไม่เช่นนั้นเราคงประหารเจ้าแน่นอน และปล่อยให้ลารอดชีวิตไป"
34 บาลาอัมกล่าวกับทูตของพระยาห์เวห์ว่า "ข้าพเจ้าได้ทำบาปแล้ว ข้าพเจ้าไม่ทราบว่าท่านยืนอยู่กลางทางเพื่อขัดขวางข้าพเจ้า ถ้าท่านไม่อยากให้ข้าพเจ้าไป ข้าพเจ้าก็จะกลับ"
35 ทูตของพระยาห์เวห์กล่าวกับบาลาอัมว่า "จงไปกับคนเหล่านี้เถิด แต่จงพูดตามที่เราสั่งเท่านั้น" ดังนั้นบาลาอัมจึงไปกับพวกข้าราชการที่บาลาคส่งมา
36 เมื่อบาลาคได้ยินว่าบาลาอัมกำลังมาก็ออกมาพบที่ชายแดน คือที่เมืองของชาวโมอับ ริมแม่น้ำอารโนน 37 บาลาคกล่าวกับบาลาอัมว่า "เราส่งคนไปเชิญท่านมาโดยด่วนไม่ใช่หรือ เหตุใดท่านจึงไม่ยอมมา เราไม่สามารถปูนบำเหน็จแก่ท่านหรือ"
38 บาลาอัมตอบว่า "ข้าพเจ้ามาแล้วก็จริง แต่ไม่อาจพูดอะไรตามใจชอบได้ ข้าพเจ้าต้องพูดแต่สิ่งที่พระเจ้าใส่ไว้ในปากของข้าพเจ้าเท่านั้น"
39 แล้วบาลาอัมก็ร่วมทางไปกับบาลาคถึงที่คีริยาทหุโซท 40 บาลาคเอาวัวและแกะถวายบูชา และยกบางส่วนให้บาลาอัมกับพวกข้าราชการที่มาด้วย 41 วันรุ่งขึ้นบาลาคพาบาลาอัมขึ้นไปบนบาโมทบาอัลซึ่งเขามองลงมาเห็นบริเวณรอบนอกค่ายพักของคนอิสราเอล
/images/a/WG5FS9VaSWVnVmV3VI8yP)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)