1 ใน​วัน​นั้น​เดโบราห์​กับ​บาราค​ลูก​ชาย​ของ​อาบีโนอัม​ร้องเพลง​บท​นี้​ว่า

2 "สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!

เมื่อ​เหล่า​เจ้านาย​ของ​คน​อิสราเอล​นำหน้า

เมื่อ​ประชาชน​เต็มใจ​อุทิศ​ตน

3 ฟัง​เถิด กษัตริย์​ทั้งหลาย! ฟัง​สิ พวก​ท่าน​ผู้​มี​อำนาจ​ปกครอง!

ข้าพเจ้า​จะ​ร้องเพลง​ถวาย*​พระยาห์เวห์

ข้าพเจ้า​จะ​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​คน​อิสราเอล​ด้วย​บทเพลง

4 เมื่อ​พระองค์​คือ​พระยาห์เวห์​ออก​มา​จาก​เสอีร์

เมื่อ​พระองค์​ยก​ขบวน​ออก​จาก​ดินแดน​เอโดม

แผ่นดิน​โลก​ก็​สั่น​สะท้าน ท้องฟ้า​หลั่ง​ริน

เมฆ​เท​ฝน​ลง​มา

5 ภูเขา​สะเทือน​เลื่อน​ลั่น​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​ซีนาย

ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​คน​อิสราเอล

6 ใน​ยุค​ของ​ชัมการ์​ลูก​ชาย​ของ​อานาท

ใน​สมัย​ของ​ยาเอล​ทาง​หลวง​ถูก​ทิ้ง​ร้าง

ผู้​สัญจร​ไป​มา​ใช้​เส้นทาง​คดเคี้ยว

7 ชาว​บ้าน​ใน​อิสราเอล​จะ​ไม่​สู้รบ

พวก​เขา​รีรอ​จนกว่า​ข้าพเจ้า​เดโบราห์​ขึ้นมา

จน​กระทั่ง​ฉัน​ขึ้นมา​เป็น​ดั่ง​แม่​ใน​อิสราเอล

8 พระเจ้า​เลือก​ผู้นำ​คน​ใหม่

เมื่อ​สงคราม​มา​ประชิด​ประตู​เมือง

แต่​ไม่​มี​โล่​ไม่​มี​หอก​ให้​เห็น​เลย

ท่ามกลาง​ชาย​ฉกรรจ์​สี่หมื่น​คน​ใน​อิสราเอล

9 จิตใจ​ของ​ข้าพเจ้า​ชื่นชม​บรรดา​เจ้านาย​ของ​คน​อิสราเอล

และ​เหล่า​อาสาสมัคร​ใน​หมู่​ประชาชน

สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!

10 ท่าน​ผู้​ขี่​ลา​สีขาว

นั่ง​อยู่​บน​อาน​พรม

และ​ท่าน​ผู้​เดิน​ตาม​ถนน

จง​ใคร่ครวญ 11 เสียง​ของ​เหล่า​นัก​ร้อง*​ที่​แหล่ง​น้ำ

พวก​เขา​เล่าขาน​ถึง​ชัยชนะ​ของ​พระยาห์เวห์

ถึง​ชัยชนะ​ของ​ชาว​บ้าน​ของ​พระองค์​ใน​อิสราเอล

แล้ว​ประชาชน​ของ​พระยาห์เวห์

ลง​มา​ที่​ประตู​เมือง

12 ‘ตื่น​เถิด​เดโบราห์​เอ๋ย ตื่น​ขึ้น​เถิด!

ตื่น​เถิด ตื่น​ขึ้น เปล่ง​เสียง​ร้องเพลง!

บาราค​เอ๋ย ลุกขึ้น​เถิด!

ลูก​ชาย​ของ​อาบีโนอัม​เอ๋ย จง​นำ​เชลย​ของ​ท่าน​ไป’

13 พวก​ขุนนาง​ที่​เหลือ​อยู่​ลง​มา

ประชาชน​ของ​พระยาห์เวห์​ลง​มา​ร่วม​กับ​ข้าพเจ้า​ต่อสู้​ผู้​เกรียงไกร

14 บาง​คน​มา​จาก​เอฟราอิม​ซึ่ง​เคย​เป็น​ดินแดน​ของ​ชาว​อามาเลข

เบนยามิน​อยู่​กับ​ประชาชน​ที่​ติดตาม​ท่าน

เหล่า​แม่ทัพ​ลง​มา​จาก​มาคีร์

บรรดา​ผู้​ถือ​คทา​ของ​ผู้​บัญชาการ​กองทัพ*​มา​จาก​เศบูลุน

15 เจ้านาย​แห่ง​อิสสาคาร์​ไป​กับ​เดโบราห์

อิสสาคาร์​สมทบ​กับ​บาราค

และ​ถูก​ส่ง​เข้า​ไป​ใน​หุบเขา​ตาม​คำ​สั่ง​ของ​บาราค

แต่​ใน​แว่นแคว้น​แห่ง​รูเบน

พา​กัน​ใคร่ครวญ​อย่าง​หนัก

16 ทำไม​ท่าน​จึง​พำนัก​อยู่​ท่ามกลาง​คอก​แกะ*

เพื่อ​ฟัง​เสียง​ผิวปาก​เรียก​ฝูง​แกะ​หรือ

แต่​ใน​แว่นแคว้น​แห่ง​รูเบน

พา​กัน​ใคร่ครวญ​อย่าง​หนัก

17 กิเลอาด​อยู่​ฟาก​ข้าง​โน้น​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน

และ​ดาน​ทำไม​ยัง​มัว​อ้อยอิ่ง​อยู่​ข้าง​ๆ เรือ

อาเชอร์​เอ้อระเหย​อยู่​ที่​ชาย​ฝั่ง

นั่ง​เฉย​อยู่​ริม​ทะเล

18 ประชาชน​ของ​เศบูลุน​เสี่ยง​ชีวิต​ของ​ตน

นัฟทาลี​ก็​อยู่​ใน​บน​ที่​สูง​แห่ง​ท้องทุ่ง​เช่น​เดียว​กัน

19 เหล่า​กษัตริย์​มา​สู้รบ​กัน

เหล่า​กษัตริย์​แห่ง​คานาอัน​สู้รบ​กัน

ที่​ทาอานาค ใกล้​ห้วงน้ำ​แห่ง​เมกิดโด

แต่​ไม่ได้​ปล้น​เอา​เงิน​เลย

20 ดวง​ดาว​จาก​ฟ้าสวรรค์

ออก​จาก​วงโคจร​มา​ต่อสู้​สิเสรา

21 แม่น้ำ​คีโชน แม่น้ำ​สาย​โบราณ

กวาดล้าง​พวก​เขา​ออก​ไป

จิตวิญญาณ​ของ​ข้าพเจ้า​เอ๋ย จง​เดิน​หน้า​ต่อ​ไป จง​เข้มแข็ง​เถิด!

22 และ​แล้ว​เสียง​เกือกม้า​ก็​ดัง​กระหึ่ม

ม้า​ศึก​ของ​เขา​ควบห้อ​ออก​ไป

23 ทูต​ของ​พระยาห์เวห์​กล่าว​ว่า ‘จง​สาป​แช่ง​เมโรส

สาป​แช่ง​ชาว​เมือง​นั้น​อย่าง​หนัก

เพราะ​เขา​ไม่ได้​มา​ช่วย​พระยาห์เวห์

ช่วย​พระยาห์เวห์​ต่อสู้​ผู้​เกรียงไกร’

24 หญิง​ผู้​น่า​ยกย่อง​มาก​ที่สุด​คือ​ยาเอล

ภรรยา​ของ​เฮเบอร์​ชาว​เคไนต์

เป็น​ผู้​ที่​น่า​ชมเชย​ที่สุด​ใน​หมู่​ผู้หญิง​ที่​อาศัย​ใน​เต็นท์

25 เขา​ร้อง​ขอ​น้ำ เธอ​ก็​ให้​น้ำ​นม

เธอ​นำ​นม​ข้น​ใส่​ชาม​ที่​ใช้​กับ​เหล่า​ขุนนาง​มา​ให้​เขา

26 เธอ​เอื้อม​มือ​หยิบ​หลัก​หมุด​เต็นท์

มือ​ขวา​คว้า​ค้อน​ของ​ช่าง​ไม้

ตอก​ทะลุ​ขมับ​ของ​สิเสรา หัว​เขา​แหลก​เหลว

เธอ​ตอก​หลัก​หมุด​ทะลุ​ขมับ​ของ​เขา

27 เขา​ทรุด​ลง​แทบ​เท้า​ของ​เธอ

เขา​ล้ม​ลง​ตรง​ที่​เขา​นอน​อยู่

เขา​ทรุด​ลง​ที่​แทบ​เท้า​ของ​เธอ

เขา​ทรุด​ลง​ตรง​ไหน เขา​ก็​ล้ม​ลง​ตาย​ตรง​นั้น

28 แม่​ของ​สิเสรา

เฝ้า​มอง​ลอด​ลูกกรง​หน้าต่าง​และ​ร่ำร้อง​ว่า

‘ทำไม​รถ​รบ​ของ​เขา​จึง​มา​ช้า

ทำไม​ล้อ​ของ​รถ​ม้า​ศึก​ของ​เขา​แล่น​ช้า​นัก’

29 ผู้​ฉลาด​ที่สุด​ใน​หมู่​สตรี​ของ​เธอ​ก็​ตอบ​เธอ

อัน​ที่​จริง​เธอ​เฝ้า​บอก​ตัวเอง​ว่า

30 ‘พวก​เขา​ยัง​หา​และ​แบ่ง​ของ​เชลย​กัน​ไม่​เสร็จ​หรือ​ไร

ผู้ชาย​แต่ละ​คน​ได้​หญิงสาว​หนึ่ง​คน​บ้าง สอง​คน​บ้าง

สิเสรา​ริบ​ได้​เสื้อผ้า

ปัก​สี​สด​สวย

ผ้า​พัน​คอ​ปัก​ลวดลาย​สำหรับ​ฉัน

ทั้งหมด​นี้​เป็น​ของ​ที่​ริบ​มา’

31 พระยาห์เวห์! ขอให้​ศัตรู​ทั้งปวง​ของ​พระองค์​พินาศ​ไป

แต่​ขอให้​ทุก​คน​ที่​รัก​พระองค์​เป็น​เช่น​ดวง​อาทิตย์

ที่​โผล่​ขึ้น​ด้วย​พลัง"

แล้ว​แผ่นดิน​ก็​สงบสุข​อยู่​ตลอด​สี่สิบ​ปี