1 เยฟธาห์​ชาว​กิเลอาด​เป็น​นัก​รบ​เกรียงไกร พ่อ​ของ​เขา​คือ​กิเลอาด แต่​แม่​ของ​เขา​เป็น​หญิง​โสเภณี​คน​หนึ่ง 2 ภรรยา​ของ​กิเลอาด​มี​ลูก​ชาย​หลาย​คน และ​เมื่อ​พวก​เขา​โต​ขึ้น​ก็​ขับไล่ไสส่ง​เยฟธาห์ พวก​เขา​กล่าว​ว่า "เจ้า​จะ​ไม่ได้​กรรมสิทธิ์​ใด​ๆ ใน​ครอบครัว​ของ​เรา เพราะ​เจ้า​เป็น​ลูก​ของ​หญิง​อื่น" 3 ดังนั้น​เยฟธาห์​จึง​หนี​พี่น้อง​ไป​ตั้ง​ถิ่นฐาน​ใน​แผ่นดิน​โทบ ซึ่ง​มี​พวก​นักเลง​มา​เข้า​เป็น​สมัคร​พรรคพวก

4 ต่อมา​เมื่อ​ชาว​อัมโมน​ต่อสู้​กับ​คน​อิสราเอล 5 บรรดา​ผู้​อาวุโส​ของ​กิเลอาด​ไป​ตาม​ตัว​เยฟธาห์​มา​จาก​แผ่นดิน​โทบ 6 พวก​เขา​กล่าว​ว่า "ขอ​เชิญ​มา​เป็น​แม่ทัพ​ของ​พวก​เรา เพื่อ​พวก​เรา​จะ​สู้รบ​กับ​ชาว​อัมโมน​ได้"

7 เยฟธาห์​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า "ท่าน​เกลียด​ข้าพเจ้า​และ​ไล่​ข้าพเจ้า​ออก​มา​จาก​บ้าน​พ่อ​ไม่​ใช่​หรือ ทำไม​ตอน​นี้​เดือดร้อน​ก็​มาหา​ข้าพเจ้า"

8 เหล่า​ผู้​อาวุโส​ของ​กิเลอาด​ตอบ​เขา​ว่า "ถึง​อย่างไร​ตอน​นี้​เรา​ก็​กลับ​มา​หา​ท่าน​แล้ว ไป​สู้​พวก​อัมโมน​ร่วม​กับ​เรา​เถิด แล้ว​ท่าน​จะ​ได้​เป็น​หัวหน้า​ของ​พวก​เรา​ทั้งหมด​ที่​อยู่​ใน​กิเลอาด"

9 เยฟธาห์​ตอบ​ว่า "หาก​ท่าน​พา​ข้าพเจ้า​กลับไป​สู้​ชาว​อัมโมน และ​พระยาห์เวห์​มอบ​พวก​เขา​แก่​ข้าพเจ้า​แล้ว ข้าพเจ้า​จะ​ได้​เป็น​หัวหน้า​ของ​พวก​ท่าน​แน่​หรือ"

10 เหล่า​ผู้​อาวุโส​ของ​กิเลอาด​ตอบ​ว่า "พระยาห์เวห์​เป็น​พยาน เรา​จะ​ทำ​ตาม​ที่​ท่าน​พูด​แน่นอน" 11 ดังนั้น​เยฟธาห์​จึง​ไป​กับ​พวก​เขา และ​ประชาชน​ก็​ตั้ง​เขา​ให้​เป็น​หัวหน้า​และ​แม่​ทัพ​ของ​พวก​เขา แล้ว​เยฟธาห์​จึง​ย้ำ​ทุก​ถ้อยคำ​ที่​พูด​กับ​เหล่า​ผู้​อาวุโส​ของ​กิเลอาด​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​ที่​มิสปาห์

12 แล้ว​เยฟธาห์​ส่ง​ผู้​ส่ง​สาส์น​ไป​พบ​กษัตริย์​อัมโมน​และ​ถาม​ว่า "ท่าน​ขัดแย้ง​อะไร​กับ​ข้าพเจ้า​หรือ จึง​มา​โจมตี​ประเทศ​ของ​ข้าพเจ้า"

13 กษัตริย์​อัมโมน​ตอบ​กลับ​มา​ว่า "เมื่อ​คน​อิสราเอล​ออก​มา​จาก​อียิปต์ พวก​เขา​ได้​ยึด​ดินแดน​ของ​เรา​ไป​ตั้งแต่​แม่น้ำ​อารโนน​ถึง​แม่​น้ำ​ยับบอก ตลอดจน​ถึง​แม่​น้ำ​จอร์แดน บัดนี้​จง​คืน​ดินแดน​มา​แต่​โดย​ดี"

14 เยฟธาห์​ส่ง​ผู้​ส่ง​สาส์น​กลับ​ไป​ยัง​กษัตริย์​อัมโมน 15 พร้อม​คำตอบ​ว่า

"เยฟธาห์​กล่าว​ดังนี้​ว่า คน​อิสราเอล​ไม่ได้​ยึด​ดินแดน​ของ​โมอับ​หรือ​ของ​อัมโมน 16 แต่​เมื่อ​คน​อิสราเอล​ออก​มา​จาก​อียิปต์ ผ่าน​ถิ่น​ทุรกันดาร​ไป​จน​ถึง​ทะเล​แดง* และ​มาถึง​คาเดช​แล้ว 17 จาก​นั้น​คน​อิสราเอล​ได้​ส่ง​ผู้​ส่ง​สาส์น​ไป​พบ​กษัตริย์​เอโดม​และ​กล่าว​ว่า ‘ขอให้​เรา​ผ่าน​ดินแดน​ของ​ท่าน’ แต่​กษัตริย์​เอโดม​ไม่​ยอม อิสราเอล​ส่ง​คน​ไป​พบ​กษัตริย์​โมอับ​ด้วย แต่ก็​ถูก​ปฏิเสธ ดังนั้น​คน​อิสราเอล​จึง​ยัง​คง​อยู่​ที่​คาเดช

18 จาก​นั้น​พวก​เขา​เดินทาง​ผ่าน​ถิ่น​ทุรกันดาร และ​อ้อม​ดินแดน​เอโดม​และ​โมอับ ผ่าน​ถิ่น​ทุรกันดาร​ไป​ตาม​แนว​ชายแดน​ฝั่ง​ทิศ​ตะวันออก​ของ​โมอับ และ​ตั้ง​ค่าย​อีก​ฟาก​หนึ่ง​ของ​แม่น้ำ​อารโนน แต่​ไม่​เคย​รุกล้ำ​เข้า​ไป​ใน​ดินแดน​โมอับ​เลย เพราะ​แม่น้ำ​อารโนน​เป็น​พรมแดน​ของ​ดินแดน​นั้น

19 แล้ว​คน​อิสราเอล​ก็​ส่ง​ผู้​ส่ง​สาส์น​ไป​พบ​กษัตริย์​สิโหน​ของ​ชาว​อาโมไรต์​ผู้​ครอบครอง​อยู่​ที่​เฮชโบน และ​กล่าว​กับ​เขา​ว่า ‘ขอให้​เรา​ผ่าน​แดน​ของ​ท่าน​ไป​ยัง​ดินแดน​ของ​เรา’ 20 แต่​กษัตริย์​สิโหน​ก็​ไม่​เชื่อ​ใจ​ที่​จะ​ให้​คน​อิสราเอล*​ผ่าน​ดินแดน​ของ​ตน กลับ​ยกทัพ​ใหญ่​มา​ที่​ยาฮาส​และ​สู้รบ​กับ​อิสราเอล

21 แล้ว​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​คน​อิสราเอล​จึง​มอบ​กษัตริย์​สิโหน​กับ​กองทัพ​ทั้งหมด​ของ​เขา​ไว้​ใน​มือ​ของ​คน​อิสราเอล​และ​ให้​มีชัย​เหนือ​พวก​เขา คน​อิสราเอล​ยึดครอง​ดินแดน​ทั้งหมด​ของ​ชาว​อาโมไรต์ 22 จาก​แม่น้ำ​อารโนน​จด​แม่น้ำ​ยับบอก และ​จาก​ถิ่น​ทุรกันดาร​จด​แม่น้ำ​จอร์แดน

23 ใน​เมื่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​คน​อิสราเอล​ขับไล่​ชาว​อาโมไรต์​ออก​ไป​ต่อหน้า​คน​อิสราเอล​ประชาชน​ของ​พระองค์ บัดนี้​ท่าน​มี​สิทธิ์​อะไร​จะ​ยึด​คืน 24 ท่าน​จะ​ไม่​รับ​สิ่ง​ที่​พระ​เคโมช​ของ​ท่าน​ยก​ให้​ท่าน​หรือ ถ้า​ท่าน​เอง​ยัง​รับ เรา​ก็​จะ​ครอบ​ครอง​ทุก​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​มอบ​ให้​เช่น​กัน 25 ท่าน​เหนือ​กว่า​กษัตริย์​บาลาค​แห่ง​โมอับ​ลูก​ชาย​ของ​ศิปโปร์​หรือ เขา​เคย​ทะเลาะ​หรือ​สู้รบ​กับ​คน​อิสราเอล​หรือ 26 ตลอด​สามร้อย​ปี​คน​อิสราเอล​ครอบครอง​เฮชโบน อาโรเออร์ และ​ดินแดน​โดย​รอบ และ​เมือง​ต่าง​ๆ เลียบ​แม่น้ำ​อารโนน ทำไม​ท่าน​จึง​ไม่​มา​เอา​คืน​ตั้งแต่​ตอน​นั้น 27 ข้าพเจ้า​ไม่ได้​ทำ​ผิด​ต่อ​ท่าน ท่าน​ต่างหาก​เป็น​ฝ่าย​ผิด​ที่​ยกทัพ​มา​รบ​กับ​ข้าพเจ้า ขอให้​พระยาห์เวห์​องค์​ตุลาการ​ตัดสิน​กรณี​พิพาท​ระหว่าง​ชาว​อิสราเอล​กับ​ชาว​อัมโมน​ใน​วัน​นี้"

28 แต่​กษัตริย์​อัมโมน​ไม่​ใส่​ใจ​กับ​ข้อความ​ของ​เยฟธาห์​เลย

29 แล้ว​พระวิญญาณ​ของ​พระยาห์เวห์​อยู่​เหนือ​เยฟธาห์ เขา​ข้าม​กิเลอาด​และ​มนัสเสห์ ผ่าน​มิสปาห์​แห่ง​กิเลอาด และ​เข้า​โจมตี​กองทัพ​อัมโมน​จาก​ที่​นั่น 30 เยฟธาห์​ได้​ปฏิญาณ​ต่อ​พระยาห์เวห์​ว่า "หาก​พระองค์​มอบ​ชาว​อัมโมน​ไว้​ใน​มือ​ของ​ข้าพเจ้า​แล้ว 31 อะไร​ก็​ตาม​ที่​ออก​จาก​ประตู​บ้าน​ของ​ข้าพเจ้า​มา​ต้อนรับ​ข้าพเจ้า เมื่อ​ข้าพเจ้า​กลับไป​พร้อม​กับ​ชัยชนะ​เหนือ​ชาว​อัมโมน สิ่ง​นั้น​จะ​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์​ข้าพเจ้า​จะ​ถวาย​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชา​ทั้ง​ตัว"

32 จาก​นั้น​เยฟธาห์​จึง​ไป​สู้​กับ​ชาว​อัมโมน และ​พระยาห์เวห์​มอบ​พวก​เขา​ไว้​ใน​มือ​ของ​เขา 33 เขา​บุก​ทำลาย​ล้าง​ยี่สิบ​เมือง ตั้งแต่​อาโรเออร์​จน​จด​เขต​เมือง​มินนิท ไป​จน​ถึง​เอเบลเครามิม เป็นอันว่า​ชาว​อัมโมน​พ่ายแพ้​คน​อิสราเอล

34 เมื่อ​เยฟธาห์​กลับมา​บ้าน​ที่​มิสปาห์ ลูก​สาว​ของ​เขา​ร่ายรำ​ตาม​เสียง​รำมะนา​ออก​มา​ต้อนรับ​เขา! เธอ​เป็น​ลูก​คน​เดียว นอกจาก​เธอ​แล้ว เขา​ไม่​มี​ลูกชาย​ลูกสาว​คน​อื่น​อีก 35 เมื่อ​เห็น​เธอ เขา​ก็​ฉีก​เสื้อผ้า​และ​ร้อง​ว่า "โธ่! ลูกสาว​ของ​พ่อ​เอ๋ย! เจ้า​ทำ​ให้​หัวใจ​ของ​พ่อ​แตก​สลาย เพราะ​พ่อ​ได้​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​พระยาห์เวห์​จะ​คืนคำ​ก็​ไม่ได้"

36 เธอ​ตอบ​ว่า "พ่อ​ทำ​กับ​ลูก​ตาม​ที่​สัญญา​ไว้​กับ​พระยาห์เวห์​เถิด ใน​เมื่อ​พระยาห์เวห์​มอบ​ชัยชนะ​เหนือ​อัมโมน​ศัตรู​ของ​พ่อ​แล้ว 37 แต่​ลูก​ขอร้อง​อย่าง​หนึ่ง​ว่า ขอให้​ลูก​ท่อง​ไป​ตาม​เนิน​เขา​ต่าง​ๆ ร้องไห้​อยู่​กับ​เพื่อน​ๆ สัก​สอง​เดือน เพราะ​ลูก​จะ​ไม่​มี​วัน​ได้​แต่งงาน"

38 เขา​กล่าว​ว่า "ไป​เถอะ​ลูก" และ​เขา​ให้​เธอ​ไป​เป็น​เวลา​สอง​เดือน เธอ​ก็​ไป​ที่​เนิน​เขา​กับ​เพื่อน​ๆ และ​ร่ำไห้​คร่ำครวญ​เนื่องจาก​เธอ​จะ​ไม่​มี​วัน​ได้​แต่งงาน 39 หลังจาก​นั้น​สอง​เดือน เธอ​ก็​กลับ​มา​หา​พ่อ เยฟธาห์​ก็​ทำ​กับ​เธอ​ตาม​ที่​ปฏิญาณ​ไว้​ทั้ง​ๆ ที่​เธอ​ยัง​เป็น​หญิง​พรหมจารี

นับ​แต่​นั้น​มา​กลาย​เป็น​ขนบ​ประเพณี​ของ​ชาว​อิสราเอล 40 คือ​ทุก​ปี​หญิงสาว​ชาว​อิสราเอล​จะ​ออก​ไป​ไว้อาลัย​ให้​ลูก​สาว​ของ​เยฟธาห์​ชาว​กิเลอาด​เป็น​เวลา​สี่​วัน