1 คนอิสราเอลได้กล่าวปฏิญาณที่มิสปาห์ว่า "จะไม่มีใครสักคนในพวกเรายอมยกลูกสาวของตนให้แก่ชาวเบนยามิน"
2 ครั้งนั้นชาวอิสราเอลมานั่งชุมนุมกันต่อหน้าพระเจ้าที่เบธเอลจนถึงเวลาเย็น ต่างร่ำไห้ด้วยความรันทดใจ 3 และร่ำร้องว่า "พระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอล ทำไมสิ่งนี้เกิดขึ้นแก่คนอิสราเอล ทำไมจะต้องมีเผ่าหนึ่งขาดหายไปจากคนอิสราเอลในวันนี้"
4 เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นประชาชนก็ก่อแท่นบูชา และถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัวกับเครื่องบูชาแห่งมิตรภาพ
5 และชาวอิสราเอลถามกันว่า "มีใครในเผ่าทั้งหมดของคนอิสราเอลที่ไม่ได้มาร่วมชุมนุมต่อหน้าพระยาห์เวห์" เพราะพวกเขาได้ให้สัตย์ปฏิญาณว่าผู้ใดไม่ยอมมาชุมนุมต่อหน้าพระยาห์เวห์ที่มิสปาห์จะต้องถูกฆ่าตาย
6 ชาวอิสราเอลคร่ำครวญถึงพี่น้องชาวอิสราเอลเผ่าเบนยามินว่า "วันนี้เผ่าหนึ่งในคนอิสราเอลต้องถูกตัดขาดไปเสียแล้ว 7 เราจะหาภรรยาให้คนที่เหลืออยู่ได้อย่างไร ในเมื่อเราเองได้ปฏิญาณโดยอ้างพระยาห์เวห์ว่าจะไม่ยกลูกสาวของเราให้เขา" 8 แล้วพวกเขาก็ถามกันว่า "มีเผ่าใดของคนอิสราเอลที่ไม่ได้มาร่วมชุมนุมต่อหน้าพระยาห์เวห์ที่มิสปาห์" พวกเขาพบว่าไม่มีคนจากยาเบช กิเลอาดมาร่วมค่ายชุมนุมเลยสักคนเดียว 9 เพราะเมื่อขานนับประชาชน ไม่มีสักคนจากยาเบช กิเลอาดมาที่นั่น
10 ที่ประชุมจึงส่งนักรบ 12,000 คนให้ไปฆ่าฟันชาวยาเบช กิเลอาดทุกคนรวมทั้งผู้หญิงและเด็ก 11 พวกเขากล่าวกับเหล่านักรบว่า "สิ่งที่เจ้าทั้งหลายต้องทำคือ จงฆ่าผู้ชายทุกคนและผู้หญิงทุกคนที่ไม่ใช่สาวพรหมจารี" 12 พวกเขาพบว่าในหมู่ชาวถิ่นยาเบช กิเลอาดมีสาวพรหมจารี 400 คน จึงนำตัวมายังค่ายพักที่ชิโลห์ในคานาอัน
13 จากนั้นประชาชนทั้งหมดก็ส่งทูตสันติภาพไปพบคนเบนยามินที่ศิลาแห่งริมโมน 14 คนเบนยามินจึงกลับมาและได้รับหญิงสาวชาวยาเบช กิเลอาดที่รอดชีวิตนั้น แต่มีหญิงสาวไม่เพียงพอกับจำนวนคนของเขา
15 ประชาชนโศกเศร้าเสียใจกับเบนยามิน เพราะพระยาห์เวห์ได้ทำให้เกิดช่องว่างในเผ่าของคนอิสราเอล 16 บรรดาผู้อาวุโสของชุมนุมชนหารือกันว่า "เราจะทำอย่างไรดีจึงจะหาภรรยาให้กับชายเบนยามินที่เหลือ เนื่องจากผู้หญิงเบนยามินตายหมดแล้ว 17 คนเบนยามินที่เหลืออยู่ต้องมีทายาท เพื่อเผ่าหนึ่งของคนอิสราเอลจะได้ไม่ขาดหายไป 18 เราจะยกลูกสาวของเราเองให้ก็ไม่ได้ เพราะเราชาวอิสราเอลปฏิญาณไว้แล้วว่า ‘ถ้าผู้ใดยกลูกสาวให้เป็นภรรยาของคนเบนยามินคนนั้นจะถูกสาปแช่ง’ 19 แต่ดูเถิดมีเทศกาลฉลองประจำปีถวายแด่พระยาห์เวห์ที่ชิโลห์ ไปทางเหนือของเบธเอล ทางตะวันออกของเส้นทางจากเบธเอลไปยังเชเคม และทางใต้ของเลโบนาห์"
20 เขาเหล่านั้นจึงไปบอกชายเบนยามินว่า "จงไปแอบซุ่มอยู่ในสวนองุ่น 21 และคอยดูเมื่อหญิงสาวชาวชิโลห์ออกมาเพื่อจะไปร่วมเต้นรำ พวกเจ้าแต่ละคนจงรีบรุดออกจากสวนองุ่น และฉุดพวกเธอแต่ละคนไปเป็นภรรยา แล้วกลับไปยังดินแดนเบนยามิน 22 เมื่อพ่อและพี่น้องของเธอมาฟ้องเรา เราก็จะบอกพวกเขาเองว่า ‘โปรดเห็นใจยกลูกสาวให้เขาเถิด เพราะเมื่อเราไม่ได้หาภรรยาให้พวกเขาในช่วงทำศึกสงคราม ท่านจะไม่ผิดเพราะฝ่าฝืนคำปฏิญาณ ในเมื่อท่านไม่ได้ยกลูกสาวให้พวกเขา’ "
23 ฉะนั้นคนเบนยามินจึงทำตามคำแนะนำ ชายแต่ละคนไปฉุดหญิงสาวที่กำลังเต้นรำไปเป็นภรรยา และกลับไปยังดินแดนกรรมสิทธิ์ของตน แล้วสร้างเมืองขึ้นใหม่ ตั้งรกรากอยู่ที่นั่น
24 จากนั้นชาวอิสราเอลต่างก็แยกย้ายกันกลับสู่เผ่าและตระกูลของตน สู่ดินแดนกรรมสิทธิ์ของตน
25 ในสมัยนั้นคนอิสราเอลไม่มีกษัตริย์ปกครอง ทุกคนต่างทำตามที่ตนเองเห็นดีเห็นชอบ
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/-h5KPk8ct3kLpCpYm9-g6)