1 เมื่อ/โยอาบ/ทราบ/ว่า/กษัตริย์/ทรง/กันแสง/และ/อาลัย/ถึง/อับซาโลม 2 และ/เมื่อ/ทั้ง/กองทัพ/ทราบ/ว่า/กษัตริย์/ทรง/เศร้าโศกเสียใจ/เรื่อง/ราช/โอรส ความ/ปลื้มปีติ/ใน/ชัยชนะ/ใหญ่หลวง/ใน/วัน/นั้น/ก็/กลับกลาย/เป็น/ความ/โศกสลด 3 ทั้ง/กองทัพ/ค่อยๆ เคลื่อน/เข้าสู่/กรุง/อย่าง/เงียบ/เหงา/เหมือน/คน/ที่/เข้า/มา/อย่าง/อับอาย/เพราะ/หนี/จาก/การรบ 4 ดาวิด/ซบ/พระพักตร์/ลงกับ/พระหัตถ์/คร่ำครวญ/ว่า "โอ อับซาโลม/ลูก/ของ/พ่อ! โอ อับซาโลม/ลูก/ของ/พ่อ ลูก/ของ/พ่อ!"

5 โยอาบ/จึง/เข้าไป/ยัง/ที่ประทับ และ/กราบทูล/ว่า "วันนี้/ฝ่าพระบาท/ทรงทำให้/คน/ของ/ฝ่าพระบาท ผู้/ได้/ปกป้อง/พระชนม์/ชีพ/ของ/ฝ่าพระบาท/รวมทั้ง/ชีวิต/ของ/ราช/โอรส ราชธิดา มเหสี และ/สนม/ไว้/นั้น/รู้สึก/อัปยศ/อดสู 6 ฝ่าพระบาท/ทรงรัก/อาลัย/ผู้/ที่/ชิงชัง/ฝ่าพระบาท และ/ทรง/ชิงชัง/ผู้/ที่รัก/ฝ่าพระบาท ใน/วันนี้/ฝ่าพระบาท/ทรง/แสดง/ให้/เห็น/ชัด/ว่า/บรรดา/นายทัพ และ/ทหาร/ล้วน/ไม่มี/ความหมาย/อะไรเลย/สำหรับ/ฝ่าพระบาท หาก/อับซาโลม/มี/ชีวิต/อยู่/และ/พวก/ข้าพระบาท/ตาย/ไป/หมด ฝ่าพระบาท/คงจะ/พอพระทัย 7 บัดนี้/ขอ/ทรง/โปรด/เสด็จ/ออกไป/ประทาน/กำลังใจ/แก่/พวก/ทหาร ข้าพระบาท/ขอ/สาบาน/โดย/อ้าง/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ว่า หาก/ไม่/เสด็จ/ไป/จะ/ไม่/เหลือ/พวกเขา/แม้แต่/คน/เดียว/ใน/คืนนี้ นี่/จะ/เป็น/สิ่ง/เลวร้าย/สำหรับ/ฝ่าพระบาท ยิ่งกว่า/ที่/ฝ่าพระบาท/เคย/ประสบภัย/พิบัติ/ใด/มา/ตลอด/พระชนม์/ชีพ"

8 กษัตริย์/จึง/เสด็จ/ออกไป/ประทับ/อยู่/ที่/ประตู/เมือง และ/เมื่อ/เขา/ทั้งปวง/ทราบ/ว่า/กษัตริย์/ประทับ/อยู่/ที่นั่น พวกเขา/ก็/พา/กัน/มา/เข้าเฝ้า

ขณะ/เดียวกัน/คน/อิสราเอล/ก็/หนีกลับ/บ้าน/ของ/ตน

9 ผู้/คน/ถกเถียง/กัน/ทั่ว/ทุกเผ่า/ของ/อิสราเอล/ว่า "กษัตริย์/ได้/ทรง/กอบกู้/เรา/ให้/พ้น/จาก/มือ/ของ/ศัตรู ทรง/ช่วย/เรา/ให้/พ้น/จาก/มือ/ของ/ชาว/ฟีลิสเตีย แต่/บัดนี้/พระองค์/ทรง/หนี/จาก/แผ่นดิน/ไป/เพราะ/อับซาโลม 10 และ/อับซาโลม/ผู้/ที่/พวกเรา/เจิม/ตั้งให้/ปกครอง/เรา ก็/สิ้นพระชนม์/แล้ว/ใน/สงคราม ทำไม/เรา/ไม่/มา/พูดถึง/เรื่อง/ทูล/เชิญ/กษัตริย์/กลับมา?"

11 กษัตริย์/ดาวิด/ทรงส่ง/ข่าว/ไป/ถึง/ปุโรหิต/ศาโดก/และ/ปุโรหิต/อาบียาธาร์/ว่า "จง/ถาม/บรรดา/ผู้/อาวุโส/ของ/ยูดาห์/ว่า ‘ทำไม/ท่าน/เป็น/พวก/สุดท้าย/ที่/เชิญ/กษัตริย์/กลับ/พระราชวัง/ของ/พระองค์ เพราะว่า/กษัตริย์/ได้ยิน/สิ่ง/ที่/พวก/ท่าน/พูด/กัน/ทั่ว/อิสราเอล 12 พวกท่าน/เป็น/พี่น้อง/ร่วม/ตระกูล เป็น/เลือด/เนื้อ/เชื้อ/ไข/เดียวกัน/แท้ๆ ทำไม/จึง/กลายเป็น/พวก/สุดท้าย/ที่/มา/ทูล/เชิญ/กษัตริย์/กลับ?’ 13 และ/ให้/ไป/บอก/อามาสา/ว่า ‘เจ้า/ก็/เป็น/เลือดเนื้อ/เชื้อ/ไข/เดียวกับ/เรา/ไม่ใช่/หรือ? ขอ/พระเจ้า/ทรง/จัดการ/กับ/เรา/อย่าง/สาหัส หาก/เจ้า/ไม่ได้/เป็น/แม่ทัพ/ของเรา/แทน/โยอาบ/นับแต่นี้’ "

14 ดังนั้น/บรรดา/คน/ยูดาห์/ก็/ได้รับ/การโน้มน้าว/ใจ/จน/มีมติ/เป็น/เอกฉันท์ พวกเขา/มา/กราบทูล/กษัตริย์/ว่า "เชิญ/เสด็จ/กลับ/มา/หา/พวก/ข้าพระบาท พร้อมทั้ง/บรรดา/ผู้/ที่/ร่วม/เสด็จ/ด้วย" 15 กษัตริย์/จึง/เสด็จ/กลับ และ/มาถึง/แม่น้ำ/จอร์แดน

ชาวยูดาห์/พา/กัน/มา/ที่/กิลกาล/เพื่อ/รับเสด็จ/และ/ส่ง/เสด็จ/ข้าม/แม่น้ำ/จอร์แดน 16 ฝ่าย/ชิเมอี/บุตร/เกรา คน/เบนยามิน/จาก/บาฮูริม/รีบรุด/มา/สมทบ/กับ/คน/ยูดาห์/เพื่อ/รับเสด็จ/กษัตริย์/ดาวิด 17 คน/ที่/มา/กับ/ชิเมอี/คือ/คน/เบนยามิน/หนึ่ง/พัน/คน พร้อมทั้ง/ศิบา/ข้าราชบริพาร/ของ/ซาอูล บุตร/ชาย/ทั้ง/สิบ/ห้า/คน/และ/คน/ใช้/ยี่สิบ/คน/ของ/ศิบา พวกเขา/รีบรุด/มายัง/แม่น้ำ/จอร์แดน/ที่/กษัตริย์/ประทับ/อยู่ 18 พวกเขา/กุลีกุจอ/ส่ง/เชื้อ/พระวงศ์/ข้ามฟาก และ/ให้/ความ/ช่วยเหลือ/ต่างๆ นานา

เมื่อ/ชิเมอี/บุตร/เกรา/ข้าม/แม่น้ำ/จอร์แดน/มา เขา/หมอบ/กราบ/ลง/ต่อหน้า/กษัตริย์/ดาวิด 19 และ/ทูล/ว่า "ขอโปรด/อภัยโทษ/แก่/ข้าพระบาท และ/อย่า/ทรง/จดจำ/สิ่ง/ผิดพลาด/ที่/ข้าพระบาท/ได้/ทำ/เมื่อ/ครั้ง/ฝ่าพระบาท/เสด็จ/ออก/จาก/เยรูซาเล็ม/ด้วย/เถิด 20 เพราะ/ผู้/รับใช้/สำนึก/ว่า/ได้/ทำ/บาป/ไป/แล้ว ข้าพระบาท/จึง/มา/ที่นี่/ใน/วันนี้/เป็น/คน/แรก/สุด/ของ/วงศ์วาน/โยเซฟ/ที่/มา/รับเสด็จ"

21 อาบีชัย/บุตร/นาง/เศรุยาห์/ทูล/ว่า "ชิเมอี/ไม่/สมควร/ตาย/หรอก/หรือ/ที่/ได้/บังอาจ/แช่งด่า/กษัตริย์/ที่/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรงเจิม/ตั้งไว้?"

22 ดาวิด/ตรัส/ว่า "บุตร/นาง/เศรุยาห์/เอ๋ย เจ้า/เกี่ยวข้อง/อะไร/กับ/เรื่องนี้ เจ้า/มี/สิทธิ์/อะไร/มา/ก้าวก่าย! ควร/หรือ/ที่/จะ/มี/ใคร/ใน/อิสราเอล/ถูก/ประหาร/ใน/วันนี้? เรา/ไม่รู้หรือ/ว่า/วันนี้/เรา/คือ/กษัตริย์/ของ/อิสราเอล?" 23 แล้ว/กษัตริย์/จึง/ตรัส/กับ/ชิเมอี/ว่า "เรา/ไว้/ชีวิต/เจ้า" และ/ทรง/สาบาน/รับรอง

24 เมฟีโบเชท/หลานชาย/ของ/ซาอูล/ก็/มารับ/เสด็จ/ด้วย เขา/ไม่ได้/ดูแล/เท้า/หรือ/ซัก/เสื้อผ้า/หรือ/ขริบ/เครา/เลย/ตั้งแต่/วันที่/กษัตริย์/เสด็จ/จาก/ไป/จวบจน/เสด็จ/กลับมา/โดย/สวัสดิภาพ 25 เมื่อ/เมฟีโบเชท/เดินทาง/จาก/เยรูซาเล็ม/มา/เข้าเฝ้า กษัตริย์/ตรัส/ถามว่า "เมฟีโบเชท ทำไม/เจ้า/จึง/ไม่/ไป/กับ/เรา?"

26 เขา/ทูล/ว่า "ข้าแต่/องค์/กษัตริย์ เพราะ/ข้าพระบาท/ขา/พิการ/จึง/สั่ง/ศิบา/ว่า ‘จง/จัด/อาน/ลา/ให้/เรา/ได้/ตามเสด็จ’ แต่/ศิบา/ทรยศ 27 เขา/ทูล/ใส่ร้าย/หาว่า/ข้าพระบาท/ไม่ยอม/ไป แต่/ฝ่าพระบาท/ทรงเป็น/เหมือน/ทูต/ของ/พระเจ้า ขอ/ทรงทำ/ต่อ/ข้า/พระบาท/ตามที่/ทรง/เห็นชอบ/เถิด 28 วงศ์วาน/ทั้งหมด/ของ/เสด็จ/ปู่/ของ/ข้าพระบาท ไม่/สมควร/ได้รับ/สิ่งใด/จาก/ฝ่าพระบาท/นอกจาก/ความตาย แต่/ฝ่าพระบาท/กลับ/ประทาน/เกียรติ/ให้/ร่วมโต๊ะ/เสวย ดังนั้น/ข้าพระบาท/จะ/ปริปาก/ทูล/อะไรได้?"

29 ดาวิด/ตรัส/ว่า "จะ/พูด/ให้/มาก/ความ/ไป/ทำไม? เจ้า/กับ/ศิบา/จง/แบ่ง/ที่ดิน/กัน"

30 เมฟีโบเชท/ทูล/ว่า "ให้/เขา/เอาไป/ทั้งหมด/เถิด ใน/เมื่อ/ฝ่าพระบาท/เสด็จ/กลับมา/โดย/ปลอดภัย/เช่นนี้/แล้ว"

31 บารซิลลัย/ชาว/กิเลอาด/ก็/มา/จาก/เมือง/โรเกลิม/ด้วย/เพื่อ/ตามเสด็จ/ข้าม/แม่น้ำ/จอร์แดน/และ/ส่ง/เสด็จ 32 บารซิลลัย/ชรา/มาก อายุ/ได้/แปดสิบ/ปี/แล้ว เขา/ได้/นำ/เสบียง/อาหาร/มา/ถวาย/ขณะ/กษัตริย์/ประทับ/อยู่/ที่/มาหะนาอิม เพราะ/เขา/ร่ำรวย/มาก 33 กษัตริย์/ตรัส/กับ/บารซิลลัย/ว่า "ข้าม/มา/อยู่/กับ/เรา/ที่/กรุง/เยรูซาเล็ม/เถิด เรา/จะ/ดูแล/ท่าน/เอง"

34 แต่/บารซิลลัย/กราบทูล/ว่า "ข้าพระบาท/จะ/อยู่/ไป/ได้/อีก/กี่/ปี พระองค์/จึง/ให้/ตามเสด็จ/ไป/กรุง/เยรูซาเล็ม? 35 บัดนี้/ข้าพระบาท/อายุ/แปดสิบ/ปี/แล้ว อะไร/ดี/ไม่ดี/จะ/แยกแยะ/ได้/หรือ? กิน/ดื่ม/อะไร/จะ/ลิ้มรส/ได้/หรือ? เสียง/นักร้อง/ชาย/หญิง/จะ/ได้ยิน/หรือ? ควร/หรือ/ที่/ผู้/รับใช้/ของ/ฝ่าพระบาท/จะ/ไป/เพิ่ม/ภาระ/ให้แก่/ฝ่าพระบาท? 36 ข้าพระบาท/จะ/ขอ/ตามเสด็จ/ข้าม/แม่น้ำ/จอร์แดน/ไป/เท่านั้น ฝ่าพระบาท/จะ/ปูนบำเหน็จ/ให้/ทำไม/เล่า? 37 ข้าพระบาท/ขอ/กลับ/ไป/ตาย/ที่/บ้าน/เกิด/เมือง/นอน ใกล้ๆ อุโมงค์/ฝังศพ/ของ/บิดา/มารดา แต่นี่/คือ/คิมฮาม/ผู้/รับใช้/ของ/ฝ่าพระบาท ขอให้/เขา/ตามเสด็จ/ฝ่าพระบาท/ไป ขอ/ทรงทำ/แก่/เขา/ตามที่/ทรง/เห็นชอบ/เถิด"

38 กษัตริย์/ดาวิด/ตรัส/ว่า "คิมฮาม/จะ/ไป/กับ/เรา เรา/จะ/ปฏิบัติต่อ/เขา/ตามที่/ท่าน/เห็นสมควร สิ่งใด/ที่/ท่าน/อยาก/ได้/จาก/เรา เรา/จะ/ทำให้/ท่าน"

39 ฉะนั้น/ประชากร/ทั้งหมด/จึง/ข้าม/แม่น้ำ/จอร์แดน แล้ว/กษัตริย์/ก็/เสด็จ/ข้ามไป ดาวิด/ทรง/จูบ/และ/ให้/พร/แก่/บารซิลลัย แล้ว/บารซิลลัย/ก็/กลับ/บ้าน

40 กษัตริย์/เสด็จ/ต่อไป/ยัง/กิลกาล ให้/คิมฮาม/ตามเสด็จ/ไป/ด้วย กำลังพล/ยูดาห์/ทั้งหมด/และ/ทหาร/อิสราเอล/ครึ่งหนึ่ง/คอยรับ/เสด็จ/อยู่/ที่นั่น/แล้ว

41 แล้ว/คน/อิสราเอล/ทั้งหมด/มา/เข้าเฝ้า/กษัตริย์/และ/ทูล/ว่า "เหตุใด/พี่น้อง/ชน/ยูดาห์/จึง/ชิง/ตัดหน้า/เชิญ/กษัตริย์/กับ/ราชวงศ์/และ/ข้าราชบริพาร/ข้าม/แม่น้ำ/จอร์แดน/ไป/ก่อน?"

42 คน/ยูดาห์/โต้ตอบ/ว่า "เรา/ทำ/เช่นนั้น/ก็/เพราะ/กษัตริย์/ทรง/เกี่ยวโยง/ใกล้ชิด/กับ/พวกเรา ทำไม/เรื่อง/แค่นี้/พวก/ท่าน/ต้อง/โกรธ/ด้วย? เรา/กิน/เสบียง/ใดๆ ของ/กษัตริย์/หรือ? มี/สิ่งใด/ที่/เรา/ฉกฉวย/มา/เป็น/ของ/ตน/หรือ?"

43 คน/อิสราเอล/โต้กลับ/ว่า "พวกเรา/มี/สิทธิ์/ใน/องค์/กษัตริย์/สิบส่วน มิหนำซ้ำ/เรา/มี/สิทธิ์/ใน/กษัตริย์/ดาวิด/มากกว่า/พวก/ท่าน ทำไม/พวก/ท่าน/ไม่/ไว้หน้า/พวกเรา? เรา/เป็น/พวก/แรก/ใช่ไหม/ที่/พูดถึง/เรื่อง/การเชิญ/กษัตริย์/เสด็จ/กลับมา?"

แต่/คน/ยูดาห์/โต้ตอบ/ด้วย/วาจา/เผ็ดร้อน/ยิ่งกว่า/คน/อิสราเอล