1 องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรงใช้/นาธัน/มา/พบ/ดาวิด นาธัน/จึง/มา/เข้าเฝ้า/และ/ทูล/ว่า "ใน/เมือง/แห่ง/หนึ่ง/มี/ชาย/สอง/คน คน/หนึ่ง/รวย/คน/หนึ่ง/จน 2 คน/ที่/รวย/มี/ฝูงแกะ/และ/วัว/มากมาย 3 ส่วน/คน/ที่/จน/ไม่มี/สมบัติ/อะไร/นอกจาก/ลูกแกะ/ตัวเมีย/เล็กๆ ตัวหนึ่ง/ซึ่ง/เขา/ซื้อหา/มา/ได้ เขา/เลี้ยงแกะ/ให้/เติบโต/ขึ้น/มา/ด้วย/กัน/กับ/ลูก/ของเขา เขา/ให้/มัน/กิน/อาหาร/จาก/จาน/ของเขา/และ/ให้/มัน/ดื่ม/จาก/ถ้วย/ของเขา/เอง ยาม/นอน/เขา/โอบกอด/มัน/ไว้/ใน/อ้อมแขน/เหมือน/ลูกสาว/ตัวน้อยๆ

4 "วันหนึ่ง/มี/แขก/มา/ที่/บ้าน/ของ/ชาย/ผู้/ร่ำรวย ชายคน/นี้/เสียดาย/ไม่/อยาก/จะ/ฆ่า/ลูกแกะ/จาก/ฝูง/ของ/ตน/มา/เลี้ยงแขก จึง/เอา/ลูกแกะ/ของ/คน/ยากจน/มา/ทำ/อาหาร/เลี้ยงแขก/แทน"

5 ดาวิด/กริ้ว/จัด/และ/ตรัส/กับ/นาธัน/ว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/พระชนม์/อยู่/แน่/ฉันใด ผู้/ที่/ทำ/เช่นนั้น/สมควร/ตาย/ฉันนั้น! 6 เขา/จะ/ต้อง/ชดใช้/สี่/เท่า/สำหรับ/ลูกแกะ/ตัวนั้น เพราะ/เขา/บังอาจ/ทำ/เช่นนี้/และ/แล้งน้ำใจ/ยิ่งนัก"

7 นาธัน/จึง/ทูล/ดาวิด/ว่า "ฝ่าพระบาท/คือ/ชาย/คนนั้น/แหละ! พระยาห์เวห์/พระเจ้า/แห่ง/อิสราเอล/ตรัส/ว่า ‘เรา/ได้/เจิม/ตั้ง/เจ้า/เป็น/กษัตริย์/แห่ง/อิสราเอล และ/ช่วย/เจ้า/ให้/พ้น/จาก/มือ/ของ/ซาอูล 8 เรา/ยก/ครัวเรือน/ของ/นาย/เจ้า/ให้แก่/เจ้า และ/ยก/เหล่า/ภรรยา/ของ/นาย/เจ้า/ไว้/ใน/อ้อมกอด/ของ/เจ้า ยก/ตระกูล/อิสราเอล/และ/ยูดาห์/ให้แก่/เจ้า และ/ถ้าหาก/ทั้งหมด/นี้/ยัง/น้อย/ไป เรา/ก็/จะ/ให้/มาก/ยิ่งกว่า/นี้/อีก 9 เหตุใด/เจ้า/จึง/เหยียดหยาม/พระวจนะ/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/โดย/ทำ/สิ่ง/ที่/ชั่ว/ใน/สายตา/ของเรา? เจ้า/อาศัย/ดาบ/ของ/ชาว/อัมโมน/สังหาร/อุรียาห์/ชาว/ฮิตไทต์ และ/ยึด/ภรรยา/ของเขา/มา 10 ฉะนั้น/บัดนี้/ดาบ/จะ/ไม่/พราก/ไป/จาก/วงศ์วาน/ของ/เจ้า เพราะ/เจ้า/ลบหลู่/ดูหมิ่น/เหยียดหยาม/เรา/โดย/แย่งชิง/ภรรยา/ของ/อุรียาห์/ชาว/ฮิตไทต์/มา/เป็น/ของ/เจ้า’

11 "องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ดังนี้/ว่า ‘เรา/จะ/ให้/คน/ใน/ครัวเรือน/ของ/เจ้าเอง/นำ/หายนะ/มา/สู่/เจ้า เรา/จะ/ยก/ภรรยา/ของ/เจ้า/ให้/ชาย/อื่น/ซึ่ง/ใกล้ชิด/กับ/เจ้า/ต่อหน้าต่อตา/เจ้า และ/เขา/จะ/หลับนอน/กับ/ภรรยา/ของ/เจ้า/ตอน/กลางวัน/แสกๆ 12 เจ้า/ทำ/ใน/ที่ลับ แต่/เรา/จะ/ให้/เหตุการณ์/นี้/เกิดขึ้น/ใน/ที่/แจ้ง/ต่อหน้า/อิสราเอล/ทั้งปวง’ "

13 ดาวิด/ตรัส/กับ/นาธัน/ว่า "เรา/ได้/ทำ/บาป/ต่อ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/แล้ว"

นาธัน/จึง/ทูล/ว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/ลบล้าง/บาป/ให้/ฝ่าพระบาท ฝ่าพระบาท/จะ/ไม่ตาย 14 แต่/ฝ่าพระบาท/ทรงทำ/เช่นนี้/เป็นเหตุ/ให้/ศัตรู/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/เย้ยหยัน/อย่าง/มาก*/อย่าง/มาก โอรส/ที่/เกิด/มา/จะ/สิ้นชีวิต"

15 หลังจาก/นาธัน/กลับไป/แล้ว องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/จัดการ/กับ/โอรส/ของ/ดาวิด/ที่/เกิด/จาก/ภรรยา/ของ/อุรียาห์ ทารก/นั้น/ก็/ป่วย 16 ดาวิด/ทูล/วิงวอน/พระเจ้า/เพื่อ/ทารก/นั้น ทรง/อด/พระ/กระยาหาร/และ/บรรทม/อยู่/ที่/พื้น/ห้อง/ประทับ/ตลอด/เวลา/หลาย/คืน 17 บรรดา/ผู้/อาวุโส/ใน/ราชสำนัก/มา/ยืน/เฝ้าอยู่/ใกล้ๆ และ/ทูล/เชิญ/ให้/เสด็จ/ขึ้นมา/เสวย/พระ/กระยาหาร/กับ/พวกเขา แต่/ดาวิด/ทรง/ปฏิเสธ

18 ใน/วันที่/เจ็ด/ทารก/นั้น/ก็/สิ้นชีวิต ข้าราชบริพาร/ของ/ดาวิด/ไม่กล้า/ทูล/พระองค์/ว่า/โอรส/สิ้น/แล้ว พวกเขา/คิดกัน/ว่า "เมื่อ/โอรส/นั้น/ยังอยู่ กษัตริย์/ดาวิด/ยัง/ไม่/ทรงฟัง/คำ/ทูล/ของเรา เรา/จะ/ไป/ทูล/ได้/อย่างไร/ว่า/โอรส/นั้น/สิ้น/แล้ว? พระองค์/อาจจะ/ทรงทำ/อะไร/ลง/ไป/เพราะ/ความสิ้นหวัง"

19 ดาวิด/สังเกต/เห็น/ข้าราชบริพาร/กระซิบกระซาบ/กัน ก็/ทรง/ตระหนัก/ว่า/เด็ก/คน/นั้น/สิ้นชีวิต/แล้ว จึง/ได้/ตรัส/ถามว่า "เด็ก/นั้น/ตาย/แล้ว/หรือ?"

พวกเขา/ทูล/ว่า "พระเจ้า/ข้า เด็ก/นั้น/สิ้น/แล้ว"

20 ดาวิด/จึง/ทรง/ลุกขึ้น/จาก/พื้น สรงน้ำ ชโลม/พระองค์ ผลัด/เปลี่ยน/ฉลองพระองค์ แล้ว/เสด็จ/เข้าสู่/พระ/นิเวศ/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/เพื่อ/นมัสการ จาก/นั้น/เสด็จ/กลับมา/ที่/วัง/และ/ตรัส/สั่งให้/พวกเขา/จัด/พระ/กระยาหาร/มา/ถวาย แล้ว/ดาวิด/ก็/เสวย

21 ข้าราชบริพาร/ทูล/ว่า "เหตุใด/ฝ่าพระบาท/ทรงทำ/เช่นนี้ ขณะที่/โอรส/นั้น/ยัง/มี/ชีวิต/อยู่ ฝ่าพระบาท/ทรง/อด/พระ/กระยาหาร/และ/ทรง/กันแสง แต่/บัดนี้/ทารก/นั้น/สิ้น/แล้ว ฝ่าพระบาท/ทรง/ลุกขึ้น/เสวย!"

22 ดาวิด/ตรัส/ตอบว่า "เรา/อดอาหาร/และ/ร้องไห้/ขณะที่/เด็กนั้น/มี/ชีวิต/อยู่ เพราะ/เรา/คิดว่า ‘ใคร/จะ/รู้ว่า/บางที/องค์พระผู้เป็นเจ้า/อาจจะ/ทรง/เมตตา/สงสาร/เรา/และ/ไว้ชีวิต/เด็กนั้น?’ 23 แต่/ใน/เมื่อ/เด็กนั้น/ตาย/แล้ว เรา/จะ/อดอาหาร/ไป/ทำไม? เรา/จะ/ทำให้/เขา/ฟื้น/ขึ้นมา/อีก/ได้/หรือ? เรา/ต่างหาก/ที่/จะ/เป็น/ฝ่าย/ไป/หา/เขา แต่/เขา/จะ/ไม่/กลับมา/หา/เรา"

24 แล้ว/ดาวิด/จึง/ทรง/ปลอบโยน/บัทเชบา/มเหสี/ของ/พระองค์ และ/เมื่อ/บรรทม/กับ/พระนาง พระนาง/ก็/ทรง/ตั้งครรภ์ แล้ว/ประสูติ/ราช/โอรส/พระนาม/ว่า/โซโลมอน องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรงรัก/ทารก/นี้ 25 และ/เนื่องจาก/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรงรัก/เขา จึง/ทรงใช้/ผู้เผยพระวจนะ/นาธัน/มา/ขนานนาม/ทารก/นี้/ว่า เยดีดิยาห์*/ทรงรัก

26 ครั้งนั้น/โยอาบ/สู้รบ/กับ/เมือง/รับบาห์/ของ/ชาว/อัมโมน และ/ยึด/ป้อม/หลวง/ได้ 27 จึง/ส่ง/คน/มา/ทูล/ดาวิด/ว่า "ข้าพระบาท/สู้รบ/กับ/รับบาห์ และ/ยึด/ต้นน้ำ/ไว้/ได้/แล้ว 28 บัดนี้/ขอ/ทรงนำ/กองทัพ/ที่/เหลือ/มา/ล้อม/และ/ยึด/เมือง ไม่เช่นนั้น/หาก/ข้าพระบาท/ยึด/เมือง/นี้/ได้ เมือง/นี้/จะ/มี/ชื่อ/ตาม/ข้าพระบาท"

29 ดาวิด/จึง/นำ/ทัพ/หลวง/มายัง/รับบาห์ เข้า/โจมตี/และ/ยึด/เมือง 30 ดาวิด/ทรง/ถอด/มงกุฎ/จาก/พระ/เศียร/ของ/กษัตริย์*ของ/พวกเขา/มา/สวม/บน/พระ/เศียร/ของ/พระองค์ มงกุฎ/นั้น/ทำ/ด้วย/ทองคำ/หนัก/ประมาณ 34 กิโลกรัม*ประดับ/เพชร/นิล/จินดา ดาวิด/ทรง/ริบ/ของ/เชลย/ได้/มากมาย/จาก/เมือง/นั้น 31 และ/ทรง/เกณฑ์/ชาว/เมือง/นั้น/ให้/มา/ทำงาน/โดย/ใช้/เลื่อย จอบ เสียม ขวาน และ/ให้/ทำ/อิฐ* พระองค์/ทรงทำ/เช่นนี้/กับ/ทุกเมือง/ของ/อัมโมน แล้ว/ดาวิด/กับ/กองทัพ/ทั้งหมด/ก็/กลับสู่/กรุง/เยรูซาเล็ม