1 Buna göre tekrar sizi üzecek bir ziyaret yapmamaya karar verdim. 2 Çünkü sizi üzersem, üzdüğüm sizlerden başka kim beni sevindirecek? 3 Size daha önce bir mektup yazdım. Çünkü beni sevindirmesi gereken sizsiniz ve geldiğimde beni üzmenizi istemiyordum. Hepinizin benim sevincimi paylaşacağına güveniyordum. 4 O mektubu büyük acı içerisinde yazdım, yüreğim parçalanıyordu, gözlerim yaşlarla doluyordu. Niyetim sizi üzmek değildi. Sizi ne kadar çok sevdiğimi bilmenizi istedim.

5 Sizlerden biri üzüntüye sebep olduysa, o beni değil, bir dereceye kadar hepinizi üzdü. Bunu fazla büyütmek istemiyorum. 6 Bu kişiye topluluğun çoğunluğu tarafından verilen ceza yeter. 7 Artık bu adamı affedin ve gönlünü rahatlatın. Aksi halde, o daha da büyük bir üzüntüye boğulur. 8 Bunun için size yalvarıyorum: onu sevdiğinizi tekrar gösterin.

9 O mektubu aynı zamanda sizleri sınamak için yazdım. Her durumda itaat edip etmediğinizi bilmek istedim. 10 Kimi affediyorsanız, ben de onu affediyorum. Benim affetmem gereken bir şey varsa, bilin ki, Mesihʼin önünde sizin hatırınız için affederim. 11 Bunu Şeytanʼın oyununa gelmemek için yapıyoruz. Ne de olsa, onun kurnazca planlarından habersiz değiliz.

12 Mesih Müjdesiʼni duyurmak için Troas şehrine gitmiştim. Orada Rab hizmetinde çalışmam için bana bir kapı açtı. 13 Ama gönlüm rahat değildi, çünkü imanlı kardeşim Titusʼu orada bulamadım. Bu sebeple oradakilerle vedalaşıp Makedonyaʼya geçtim.

14 Ama Allahʼa şükürler olsun ki, O bizi Mesihʼe bağlı olanlar olarak her zaman zafer alayında yürütüyor. Mesihʼi tanımak hoş koku gibidir. Bu hoş kokuyu her yere yaymak için Allah bizi kullanıyor. 15 Çünkü biz Mesihʼin Allahʼa sunduğu güzel kokulu tütsüye benziyoruz. Bu güzel koku hem kurtulanların, hem de mahvolmaya gidenlerin arasında yayılıyor. 16 Bazıları için onları ölüme götüren ölüm kokusuyuz. Bazıları için de onları yaşama götüren yaşam kokusuyuz. Böyle bir görevi yapmaya kim yeterli olabilir? 17 Allahʼın sözünü kendi çıkarı için kullanan birçok dolandırıcı var. Biz onlardan değiliz. Allah tarafından gönderildik. Mesihʼe ait kişiler olarak temiz yürekle konuştuğumuza Allah şahittir.

1 Eu decidi, pois, comigo mesmo não tornar a visitar-vos, para não vos contristar;

2 porque, se eu vos entristeço, como poderia esperar alegria daqueles que por mim foram entristecidos?

3 Se vos escrevi estas coisas foi para que, quando eu chegar, não sinta tristeza precisamente da parte dos que me de­viam alegrar. Confio em todos vós que a minha alegria seja a de todos.

4 Foi numa grande aflição, com o coração despedaçado e lágrimas nos olhos, que vos escrevi, não com o propósito de vos contristar, mas para vos fazer conhecer o amor todo particular que vos tenho.

5 Se alguém causou tristeza, não me contristou a mim, mas de certo modo – para não exagerar – a todos vós.

6 Basta a esse homem o castigo que a maioria dentre vós lhe infligiu.

7 Assim deveis agora perdoar-lhe e consolá-lo para que não sucumba por demasiada tristeza.

8 Peço-vos que tenhais caridade para com ele.

9 Quando vos escrevi, a minha intenção era submeter-vos à prova para ver se éreis totalmente obedien­tes.

10 A quem vós perdoais, também eu perdoo. Com efeito, o que perdoei – se alguma coisa tenho perdoado – foi por amor de vós, sob o olhar de Cristo.

11 Não quero que sejamos vencidos por Satanás, pois não ignoramos as suas maquinações.

12 Quando cheguei a Trôade para pregar o Evangelho de Cristo, apesar da porta que o Senhor me abriu,

13 o meu espírito não teve sossego, porque não achei o meu irmão Tito. Despedi-me deles e parti para a Macedônia.

14 Mas graças sejam dadas a Deus, que nos concede sempre triunfar em Cristo, e que por nosso meio difunde o perfume do seu conhecimento em todo lugar.

15 Somos para Deus o perfume de Cristo entre os que se salvam e entre os que se perdem.

16 Para estes, na verdade, odor de morte e que dá a morte; para os primeiros, porém, odor de vida e que dá a vida. E qual o homem capaz de uma tal obra?

17 É que, de fato, não somos, como tantos outros, falsificadores da Palavra de Deus. Mas é na sua integridade, tal como procede de Deus, que nós a pregamos em Cristo, sob os olhares de Deus.