1 Mesihʼe ait olmak size cesaret veriyor mu? Sevgisi gönlünüzü rahatlatıyor mu? Kutsal Ruhʼla beraberliğiniz var mı? Birbirinize karşı yumuşak yürekli ve merhametli misiniz? 2 Öyleyse sevincimi tamamlamak için birbirinizle aynı fikirde olun, aynı sevgide, ruhta ve amaçta birleşin. 3 Hiçbir şeyi bencillikle ya da boş övünmeyle yapmayın. Ama alçakgönüllülükle başkalarını kendinizden üstün sayın. 4 Sadece kendi çıkarınızı değil, başkalarının da çıkarını gözetin.

5 Mesih İsaʼnın düşüncesi sizin de düşünceniz olsun.

6 O, Allahʼla aynı öze sahiptir,

ama Allahʼla eşitliği sımsıkı tutunacak bir hak saymadı.

7,8 Bunun yerine yüceliğini kenara koyup köle gibi oldu,

insan olarak dünyaya geldi.

İnsan şeklinde bulunduğu zaman,

alçakgönüllülükle Allahʼa itaat etti,

ölmeye, hatta çarmıhta ölmeye razı oldu.

9 Bunun için Allah Oʼnu çok yükseltti.

Oʼna bütün adlardan üstün olan adı verdi.

10 Öyle ki, İsa adı her anıldığında,

gökte, yerde ve yer altında olan herkes diz çöksün,

11 her dil açıkça "İsa Mesih Rabʼdir" desin.

Bu da Baba Allahʼı yüceltecek.

12 Öyleyse sevgili arkadaşlarım, her zaman itaat ettiğiniz gibi, sadece benim varlığımda değil, şimdi yokluğumda da, kurtuluşunuza uygun şekilde yaşayın. Bu konuda saygı ve korkuyla daha da çok çaba gösterin. 13 Çünkü hayatınızda gücünü gösteren Allahʼtır. O, kendisini memnun eden şeyleri hem istemenizi hem de yapmanızı sağlar.

14 Her şeyi şikâyet etmeden ve çekişmeden yapın. 15 Böylece kusursuz ve hatasız olursunuz. Allahʼın evlatları olarak eğri ve sapık bir kuşağın ortasında lekesiz bir hayat sürersiniz. Dünyayı aydınlatan birer yıldız gibi parlarsınız. 16 Allahʼın yaşam veren sözüne sımsıkı tutunun. Böylece Mesihʼin geldiği gün sizinle övünecek bir sebebim olsun. O zaman sizin için boşuna uğraşmadığımı, çabalarımın boşa gitmediğini göreceğim. 17 İmanınız ve hizmetiniz Allahʼa adanmış bir kurban gibidir. Benim kanım bu kurbanın üzerine adak şarabı gibi dökülse de, sevineceğim ve bu sevincimi hepinizle paylaşacağım. 18 Siz de benim gibi sevinin ve sevincinizi benimle paylaşın.

19 Yakında Rab İsaʼnın izniyle size Timoteosʼu göndermeyi umut ediyorum. Böylece sizden haber alırım ve içim rahat eder. 20 Çünkü benimle aynı fikirde olan başka kimsem yok. O sizinle candan ilgilenecek. 21 Herkes Mesih İsaʼnın işini değil, kendi çıkarını düşünüyor. 22 Ama Timoteosʼun kendi değerini kanıtlamış biri olduğunu biliyorsunuz. Çünkü babasının yanında çalışan evlat gibi Müjdeʼnin yayılmasında benimle birlikte hizmet etti. 23 Onun için, işlerimin nasıl gideceğini görür görmez onu size göndermeyi umut ediyorum. 24 Ben de yakında geleceğim. Bu konuda Rabbe güveniyorum.

25 Bu arada Epafroditʼi size geri göndermeyi gerekli gördüm. O benim imanlı kardeşimdir, yanımda hizmet ediyor ve omuz omuza mücadele ediyoruz. Siz ihtiyaçlarımı karşılamak için onu elçiniz olarak bana göndermiştiniz. 26 O hepinizi özlüyor ve hasta olduğunu öğrendiğiniz için huzuru kaçtı. 27 Gerçekten de ölüm derecesinde hastaydı. Ama Allah ona merhamet etti. Sadece ona değil, bana da merhamet etti. Yoksa üzüntü üzerine üzüntü duyacaktım. 28 Bunun için onu tekrar görünce sevinesiniz diye, onu daha büyük istekle size gönderiyorum. Böylece benim de içim rahatlayacak. 29 Onu Rabbe ait biri olarak büyük sevinçle karşılayın. Onun gibi insanlara çok saygı gösterin. 30 Çünkü o Mesihʼe hizmet ettiği için ölümle yüz yüze geldi. Bana yaptığınız hizmetin eksik taraflarını tamamlamak için kendi canını tehlikeye attı.

1 Se me é possível, pois, alguma consolação em Cristo, algum caridoso estímulo, alguma comu­nhão no Espírito, alguma ternura e compaixão,

2 completai a minha alegria, permanecendo unidos. Tende um mesmo amor, uma só alma e os mesmos pensamentos.

3 Nada façais por espírito de partido ou vanglória, mas que a humildade vos ensine a considerar os outros superiores a vós mesmos.

4 Cada qual tenha em vista não os seus próprios interesses, e sim os dos outros.

5 Dedicai-vos mutuamente a estima que se deve em Cristo Jesus.

6 Sendo ele de condição divina, não se prevaleceu de sua igualdade com Deus,

7 mas aniquilou-se a si mesmo, assumindo a condição de escravo e assemelhando-se aos homens.

8 E, sendo exteriormente reconhecido como homem, humilhou-se ainda mais, tornando-se obediente até a morte, e morte de cruz.

9 Por isso, Deus o exaltou soberanamente e lhe outorgou o nome que está acima de todos os nomes,

10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho no céu, na terra e nos infernos.

11 E toda língua confesse, para a glória de Deus Pai, que Jesus Cristo é Senhor.

12 Assim, meus caríssimos, vós que sempre fostes obedientes, trabalhai na vossa salvação com temor e tremor, não só como quando eu estava entre vós, mas muito mais agora na minha ausência.

13 Porque é Deus quem, segundo o seu beneplácito, realiza em vós o querer e o executar.

14 Fazei todas as coisas sem murmurações nem críticas,

15 a fim de serdes irrepreensíveis e inocentes, filhos de Deus íntegros no meio de uma sociedade depravada e maliciosa, onde brilhais como luzeiros no mundo,

16 a ostentar a palavra da vida. Dessa forma, no dia de Cristo, sentirei alegria em não ter corrido em vão, em não ter trabalhado em vão.

17 Ainda que tenha de derramar o meu sangue sobre o sacrifício em homenagem à vossa fé, eu me alegro e vos felicito.

18 Vós outros, também, alegrai-vos e regozijai-vos comigo.

19 Espero no Senhor Jesus enviar-vos dentro em breve Timóteo, para que me traga notícias vossas e eu me sinta reconfortado.

20 Pois não há ninguém como ele, tão unido comigo em sentimento, que com tão sincera afeição se interesse por vós.

21 Todos os demais buscam os próprios interesses e não os de Jesus Cristo.

22 Quanto a ele, conheceis a sua inabalável fidelidade: tal como um filho ao pai, ele se dedica, comigo, a serviço do Evangelho.

23 É ele que eu pretendo enviar-vos, logo que eu puder entrever o desfecho da minha causa.

24 Aliás, confio no Senhor que também eu irei visitar-vos em breve.

25 Julguei necessário enviar-vos nosso irmão Epafrodito, meu companheiro de labor e de lutas, que designastes para assistir-me em minhas necessidades.

26 Ele estava com saudades de todos vós e visivelmente preocupado, por terdes tido notícia da sua doença.

27 De fato esteve mal, às portas da morte! Mas Deus teve compaixão dele, e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse aflição sobre aflição.

28 Essa é a razão por que procurei enviá-lo antes, para que, vendo-o, novamente vos alegreis e eu também fique menos preocupado.

29 Portanto, acolhei-o no Senhor com toda a alegria e tratai com grande estima homens assim.

30 Porque foi pela causa de Cristo que esteve próximo da morte, e arriscou a própria vida, para prestar-me os serviços que vós não podíeis prestar em pessoa.