1 Bu sebeple, özlediğim sevgili kardeşlerim, sevincim ve başımın tacı, Rabbe sadık kalın, canım arkadaşlarım.

2 Evodiya ve Sintiheʼye yalvarırım: Rabbe bağlı olanlar gibi aynı fikirde olsunlar. 3 Evet, sadık hizmet yoldaşım,*4:3 Sadık hizmet yoldaşım Ya da "sadık Sizigos." Sizigos birinin adı olabilir ama kesin değildir. sana da rica ederim: bu kadınlara yardım et. Çünkü onlar benimle, Klementʼle ve diğer hizmet arkadaşlarımla birlikte Müjdeʼyi yaymak için çok çabaladılar. Hepsinin adları yaşam kitabında yazılıdır.

4 Rabbe ait olduğunuz için her zaman sevinin. Tekrar söyleyeceğim: sevinin. 5 Ne kadar hoşgörülü olduğunuzu herkes bilsin. Rabbin gelişi yakındır. 6 Hiçbir şeye kaygılanmayın. Ama her şey için dileklerinizi dua ve yalvarışla Allahʼa bildirin. Bunu şükrederek yapın. 7 O zaman Mesih İsaʼya ait olduğunuz için Allahʼın akla sığmaz esenliği yüreklerinizi ve düşüncelerinizi koruyacak.

8 Sonuç olarak, kardeşlerim, gerçek, saygın, doğru, pak, sevimli, şerefli, dürüst ve övülmeye layık ne varsa, böyle şeyleri düşünün. 9 Benden öğrendiğiniz, kabul ettiğiniz, işittiğiniz ve hayatımda gördüğünüz ne varsa, onu yapın. O zaman esenlik veren Allah sizinle olacak.

10 Rab beni çok sevindirdi. Çünkü artık bana olan ilginizi yenilediniz. Gerçi her zaman benimle ilgileniyordunuz, ama bunu göstermeye fırsatınız olmadı. 11 Bunu ihtiyacım olduğu için söylemiyorum. Çünkü ben her durumda eldekiyle yetinmeyi öğrendim. 12 Yoksulluk çekmeyi de, bolluk içinde yaşamayı da bilirim. Her durumda, bütün şartlarda yaşamanın sırrını öğrendim. Hem tok olmayı hem de aç olmayı, hem bolluk içinde yaşamayı hem de yoksulluk çekmeyi öğrendim. 13 Bana güç verenin yardımıyla her durumla başa çıkabilirim. 14 Yine de sıkıntılarıma ortak olmakla iyi ettiniz.

15 Ey Filipililer, Müjdeʼyi ilk vaaz ettiğim zamanı siz de hatırlarsınız. Makedonyaʼdan ayrıldığım sırada yardım vermek ve almak konusunda benimle ortak olan sizden başka hiçbir topluluk yoktu. 16 Ben Selanikʼteyken bile, ihtiyaçlarımı karşılamak için bana birkaç defa yardım gönderdiniz. 17 Bunu yardım peşinde olduğum için değil, hesabınızda biriken ruhsal kazanç bol olsun diye söylüyorum. 18 Epafroditʼin eliyle gönderdiğiniz yardımların hepsini aldım; hiçbir eksiğim kalmadı. Bolluk içindeyim. Gönderdiğiniz yardımlar güzel kokulu kurbanlara benzer. Allah böyle kurbanları seve seve kabul eder. 19 Allahımʼın zenginliği sınırsızdır. O her ihtiyacınızı görkemli bir şekilde Mesih İsa aracılığıyla cömertçe karşılayacak.

20 Göksel Babamız Allahʼa sonsuza kadar yücelik olsun! Amin.

21 Allahʼın kutsal halkına, Mesih İsaʼya ait olan herkese selam söyleyin.

Benimle birlikte olan imanlı kardeşler de sizlere selam gönderiyorlar.

22 Buradaki bütün imanlılar, özellikle Sezarʼın sarayında çalışanlar, size selam gönderiyorlar.

23 Rab İsa Mesihʼin lütfu sizlere ruhsal destek olsun.

1 Portanto, meus muito amados e saudosos irmãos, alegria e coroa minha, continuai assim firmes no Senhor, caríssimos.

2 Exorto a Evódia, exorto igualmente a Síntique que vivam em paz no Senhor.

3 E a ti, fiel Sínzigo, também rogo que as ajudes, pois que trabalharam comigo no Evangelho, com Clemente e com os demais colaboradores meus, cujos nomes estão inscritos no livro da vida.

4 Alegrai-vos sempre no Senhor. Repito: alegrai-vos!

5 Seja conhecida de todos os homens a vossa bondade. O Senhor está próximo.

6 Não vos inquieteis com nada! Em todas as circunstâncias apresentai a Deus as vossas preocupações, mediante a oração, as súplicas e a ação de graças.

7 E a paz de Deus, que excede toda a inteligência, haverá de guardar vossos corações e vossos pensamentos, em Cristo Jesus.

8 Além disso, irmãos, tudo o que é verdadeiro, tudo o que é nobre, tudo o que é justo, tudo o que é puro, tudo o que é amável, tudo o que é de boa fama, tudo o que é virtuoso e louvável, eis o que deve ocupar vossos pensamentos.

9 O que aprendestes, recebestes, ouvistes e observastes em mim, isto praticai, e o Deus da paz estará convosco.

10 Fiquei imensamente contente, no Senhor, porque, finalmente, vi reflorescer o vosso interesse por mim. É verdade que sempre pensáveis nisso, mas vos faltava oportunidade de mostrá-lo.

11 Não é minha penúria que me faz falar. Aprendi a contentar-me com o que tenho.

12 Sei viver na penúria, e sei também viver na abundância. Estou acostumado a todas as vicissitudes: a ter fartura e a passar fome, a ter abundância e a padecer necessidade.

13 Tudo posso naquele que me conforta.

14 Contudo, fizestes bem em tomar parte na minha tribulação.

15 Vós que sois de Filipos, bem sabeis como, no início do meu ministério evangélico, quando parti da Macedônia, nenhuma comunidade abriu comigo contas de deve-haver, senão vós somente.

16 Já por duas vezes mandastes para Tessalônica o que me era necessário.

17 Não é o donativo em si que eu procuro, e sim os lucros que vão aumentando a vosso crédito.

18 "Recebi tudo", e em abundância. Estou bem provido, depois que recebi de Epafrodito a vossa oferta: foi um suave perfume, um sacrifício que Deus aceita com agrado.

19 Em recompensa, o meu Deus há de prover magnificamente a todas as vossas necessidades, segundo a sua glória, em Jesus Cristo.

20 A Deus, nosso Pai, seja a glória, por toda a eternidade! Amém.

21 Saudai em Jesus Cristo todos os santos. Os irmãos que estão comigo vos saúdam.

22 Todos os santos vos saúdam, especialmente os da casa de César.

23 A graça do Senhor Jesus Cristo esteja com o vosso espírito!