1 Bir süre sonra İsa Celile bölgesinde dolaşmaya başladı. Yahudiyeʼde dolaşmak istemiyordu, çünkü Yahudi liderler Oʼnu öldürmek için fırsat arıyorlardı. 2 Yahudilerin Çardak Bayramı yakındı. 3 Bu yüzden İsaʼnın kardeşleri Oʼna şöyle dediler: "Buradan ayrıl, Yahudiyeʼye git. Öyle ki, öğrencilerin yaptığın mucizeleri görsünler. 4 Çünkü halk tarafından tanınmak isteyen kimse yaptıklarını gizlemez. Mademki bu işleri yapıyorsun, kendini dünyaya göster." 5 Aslında kardeşleri bile Oʼna iman etmiyorlardı.

6 Bu yüzden İsa onlara şöyle dedi: "Benim için uygun vakit daha gelmedi. Ama sizin için her vakit uygun. 7 Dünya sizden nefret edemez. Ama benden nefret ediyor. Çünkü dünyanın yaptıklarının kötü olduğuna şahitlik ediyorum. 8 Siz bu bayramı kutlamaya gidin. Ben gitmiyorum, çünkü benim vaktim daha gelmedi." 9 İsa bunları söyledikten sonra, Celileʼde kaldı.

10 Kardeşleri bayramı kutlamaya gittikten sonra İsa da gitti. Ancak bunu açıkça değil, gizli olarak yaptı. 11 Yahudi liderler İsaʼyı bayram kutlaması sırasında aradılar. "O adam nerede?" diye sordular.

12 Kalabalıklar arasında birçok kişi İsa hakkında mırıldanıyordu. Bazıları, "O iyi bir adam" diyordu.

Başkaları ise, "Hayır, O halkı aldatıyor" diyordu. 13 Fakat hiç kimse Oʼnun hakkında açıkça konuşmuyordu, çünkü Yahudi liderlerden korkuyorlardı.

14 Bayramın yarısı geçmişti. İsa tapınak avlusuna gidip vaaz etmeye başladı. 15 Yahudi liderler de şaşırıp kaldılar. "Bu adam eğitim görmediği halde nasıl bu kadar çok şey biliyor?" diye sordular.

16 İsa onlara şöyle cevap verdi: "Benim öğrettiklerim aslında benim değil, beni göndermiş Olanʼındır. 17 Eğer bir kimse Allahʼın isteğini yerine getirmek istiyorsa, öğrettiklerimin Allahʼtan mı olduğunu, yoksa kendi adıma mı konuştuğumu bilecek. 18 Kendi adına konuşan kendini yüceltmek ister. Ancak kendisini göndereni yüceltmek isteyen doğruyu söyler, hiç yalan söylemez. 19 Musa size Tevratʼı vermedi mi? Fakat hiçbiriniz Tevrat kanunlarını yerine getirmiyor. Neden beni öldürmek için fırsat arıyorsunuz?"

20 Kalabalık Oʼna şöyle cevap verdi: "Seni cin çarpmış! Kim seni öldürmek istiyor?"

21 İsa onlara şöyle cevap verdi: "Bir mucize*7:21 Mucize Grekçe "iş." İsaʼnın havuz yanında yatan adamı Şabat günü iyileştirmesi. Bakınız Yuhanna 5:1-18 ayetlerine. yaptım ve hepiniz şaşırıp kaldınız. 22 Musa erkek çocuklarınızı sünnet etmenizi buyurdu ve siz Şabat gününde bile sünnet edersiniz. Aslında sünnet Musaʼdan değil, atalarınızdan*7:22 Atalar Musaʼdan önce yaşamış olan İbrahim, İshak ve Yakub. kalmadır. 23 Demek ki, Musaʼya verilen Tevratʼın buyruğu bozulmasın diye, Şabat gününde bir erkek çocuk sünnet oluyor. Öyleyse Şabat gününde bir adamı tamamen iyileştirdim diye, bana neden kızıyorsunuz? 24 Dış görünüşe bakarak yargılamayın, yargınız doğru olsun."

25 Yeruşalim halkından bazıları şöyle dediler: "Öldürmeye çalıştıkları adam bu değil mi? 26 Bakın, açıkça konuşuyor, Oʼna bir şey demiyorlar. Yoksa gerçekten liderler Oʼnu Mesih olarak kabul ettiler mi? 27 Fakat biz bu adamın nereden geldiğini biliyoruz. Oysa Mesih geldiği zaman Oʼnun nereden geldiğini kimse bilmeyecek."

28 İsa tapınakta vaaz ederken yüksek sesle şöyle dedi: "Hem beni tanıyorsunuz, hem de nereden geldiğimi biliyorsunuz. Ben kendiliğimden gelmedim. Fakat beni Gönderen gerçektir. Sizlerse Oʼnu tanımıyorsunuz. 29 Ben Oʼnu tanıyorum, çünkü Oʼndanım ve beni O gönderdi."

30 Onlar bu yüzden İsaʼyı yakalamak için fırsat arıyorlardı. Ama kimse Oʼna el sürmedi, çünkü Oʼnun saati*7:30 Saati Allahʼın İsaʼnın ölmesi için kararlaştırdığı zaman. daha gelmemişti. 31 Ama kalabalıktan birçok kişi İsaʼya iman etti ve şöyle dediler: "Mesih gelince bu adamın yaptığından daha mı çok mucize yapacak?"

32 Ferisiler halkın İsa hakkında bu şeyleri fısıldadığını işittiler. Böylece başrahipler ve Ferisiler İsaʼyı yakalamak için tapınak polislerini yolladılar.

33 İsa konuşmasına şöyle devam etti: "Sizinle kısa bir süre daha kalacağım. Ondan sonra beni Gönderenʼe döneceğim. 34 Beni arayacaksınız ama bulmayacaksınız. Çünkü benim bulunacağım yere siz gelemezsiniz."

35 Yahudi liderler aralarında şöyle konuştular: "Bu adam nereye gidecek de biz Oʼnu bulamayacağız? Acaba diğer milletler arasında yaşayan Yahudilere mi gidecek? Greklere mi vaaz edecek? 36 ‘Beni arayacaksınız ama bulmayacaksınız’ ve ‘Benim bulunacağım yere siz gelemezsiniz?’ dedi. Bu söz ne demektir?"

37 Bayramın sonuncu ve en önemli günü İsa ayağa kalkıp yüksek sesle şöyle dedi: "Bir kimse susamışsa bana gelsin ve içsin. 38 Kutsal Yazıʼda yazıldığı gibi, kim bana iman ederse, onun içinden yaşam veren su ırmakları akacak." 39 İsa bu sözü kendisine iman edenlerin kavuşacakları Kutsal Ruh hakkında söyledi. Kutsal Ruh henüz verilmemişti, çünkü İsa henüz yüceltilmemişti.

40 Halktan bazı insanlar bu sözleri işitince şöyle konuştular, "Gerçekten bu adam beklediğimiz peygamberdir."

41 Bazıları da, "Bu Mesihʼtir" dediler.

Başkaları ise şöyle konuştu: "Mesih Celile bölgesinden gelir mi hiç? 42 Kutsal Yazı Mesihʼin Davudʼun soyundan olup Davudʼun kasabası olan Beytlehemʼden geleceğini bildirmemiş miydi?" 43 Bunun üzerine halkın arasında İsa hakkında ayrılık çıktı. 44 Onlardan bazıları Oʼnu yakalamak istediler. Ama kimse Oʼna el sürmedi.

45 Sonra polisler geri döndüler. Başrahipler ve Ferisiler onlara, "Onu neden getirmediniz?" dediler.

46 Polisler şöyle cevap verdiler: "Hiçbir insan hiçbir zaman bu adam gibi konuşmamıştır."

47 Ferisiler onlara şöyle çıkıştılar: "Yoksa siz de mi aldandınız? 48 Liderlerden ya da Ferisilerden Oʼna iman eden oldu mu hiç? 49 Ama Tevrat kanunlarını bilmeyen bu halk lanetlidir!"

50 İsaʼya daha önce gelen ve onlardan biri olan Nikodim onlara şöyle dedi: 51 "Kanunlarımıza göre bir adamı dinlemeden, ne yaptığını öğrenmeden onu yargılamak doğru mu?"

52 Ona cevap olarak şöyle dediler: "Yoksa sen de mi Celileʼdensin? Araştır ve gör: Celileʼden peygamber çıkmaz."

53 Sonra herkes evine döndü.

0

2 Aproximava-se a festa dos judeus chamada dos Tabernáculos.

3 Seus irmãos disseram-lhe: "Parte daqui e vai para a Judeia, a fim de que também os teus discípulos vejam as obras que fazes.

4 Pois quem deseja ser conhecido em público não faz coisa alguma ocultamente. Já que fazes essas obras, revela-te ao mundo".

5 Com efeito, nem mesmo os seus irmãos acreditavam nele.

6 Disse-lhes Jesus: "O meu tempo ainda não chegou, mas para vós a hora é sempre favorável.

7 O mundo não vos pode odiar, mas odeia-me, porque eu testemunho contra ele que as suas obras são más.

8 Subi vós para a festa. Quanto a mim, eu não irei, porque ainda não chegou o meu tempo".

9 Dito isso, permaneceu na Galileia.

10 Mas, quando os seus irmãos tinham subido, então subiu também ele à festa, não em público, mas despercebidamente.

11 Buscavam-no os judeus durante a festa e perguntavam: "Onde está ele?".

12 E na multidão só se discutia a respeito dele. Uns diziam: "É homem de bem." Outros, porém, diziam: "Não é; ele seduz o povo".

13 Ninguém, contudo, ousava falar dele livremente com medo dos judeus.

14 Lá pelo meio da festa, Jesus subiu ao templo e pôs-se a ensinar.

15 Os judeus se admiravam e diziam: "Este homem não fez estudos. Donde lhe vem, pois, este conhecimento das Escrituras?".

16 Respondeu-lhes Jesus: "A minha doutrina não é minha, mas daquele que me enviou.

17 Se alguém quiser cumprir a vontade de Deus, distinguirá se a minha doutrina é de Deus ou se falo de mim mesmo.

18 Quem fala por própria autoridade busca a própria glória, mas quem procura a glória de quem o enviou é digno de fé e nele não há impostura alguma.

19 Acaso não foi Moisés quem vos deu a Lei? No entanto, ninguém de vós cumpre a Lei!...

20 Por que procurais tirar-me a vida?". Respondeu o povo: "Tens um demônio! Quem procura tirar-te a vida?".

21 Replicou Jesus: "Fiz uma só obra, e todos vós vos maravilhais!

22 Moisés vos deu a circuncisão (se bem que ela não é de Moisés, mas dos patriarcas), e até no sábado circuncidais um homem!

23 Se um homem recebe a circuncisão em dia de sábado, e isso sem violar a Lei de Moisés, por que vos indignais comigo, que tenho curado um homem em todo o seu corpo em dia de sábado?

24 Não julgueis pela aparência, mas julgai conforme a justiça".

25 Algumas das pessoas de Jerusalém diziam: "Não é este aquele a quem procuram tirar a vida?

26 Todavia, ei-lo que fala em público e não lhe dizem coisa alguma. Porventura reconheceram de fato as autoridades que ele é o Cristo?

27 Mas este nós sabemos de onde vem. Do Cristo, porém, quando vier, ninguém saberá de onde seja".

28 Enquanto ensinava no templo, Jesus exclamou: "Ah! Vós me conheceis e sabeis de onde eu sou!... Entretanto, não vim de mim mesmo, mas é verdadeiro aquele que me enviou, e vós não o conheceis.

29 Eu o conheço, porque venho dele e ele me enviou".

30 Procuraram pren­dê-lo, mas ninguém lhe deitou as mãos, porque ainda não era chegada a sua hora.

31 Muitos do povo, porém, creram nele e perguntavam: "Quando vier o Cristo, fará mais milagres do que este faz?".

32 Os fariseus ouviram esse murmúrio que circulava entre o povo a respeito de Jesus. Então, de acordo com eles, os príncipes dos sacerdotes enviaram guardas para prendê-lo.

33 Disse Jesus: "Ainda por um pouco de tempo estou convosco e então vou para aquele que me enviou.

34 Vós me buscareis sem me achar, nem podereis ir para onde estou".

35 Os judeus perguntavam entre si: "Para onde irá ele, que o não possamos achar? Porventura irá para o meio dos judeus dispersos entre os gregos, para tornar-se o doutor dos estrangeiros?

36 Que significam essas palavras que nos disse: Vós buscareis sem me achar, e onde estou para lá não podereis ir?".

37 No último dia, que é o principal dia de festa, estava Jesus de pé e clamava: "Se alguém tiver sede, venha a mim e beba.

38 Quem crê em mim, como diz a Escritura: Do seu interior manarão rios de água viva" (Zc 14,8; Is 58,11).

39 Dizia isso, referindo-se ao Espírito que haviam de receber os que cressem nele, pois ainda não fora dado o Espírito, visto que Jesus ainda não tinha sido glorificado.

40 Ouvindo essas palavras, alguns daquela multidão diziam: "Este é realmente o profeta".

41 Outros diziam: "Este é o Cristo". Mas outros protestavam: "É acaso da Galileia que há de vir o Cristo?

42 Não diz a Escritura: O Cristo há de vir da família de Davi, e da aldeia de Belém, onde vivia Davi?".

43 Houve por isso divisão entre o povo por causa dele.

44 Alguns deles queriam prendê-lo, mas ninguém lhe lançou as mãos.

45 Voltaram os guardas para junto dos príncipes dos sacerdotes e fariseus, que lhes perguntaram: "Por que não o trouxestes?".

46 Os guardas responderam: "Jamais homem algum falou como este homem!..."

47 Replicaram os fariseus: "Porventura também vós fostes seduzidos?

48 Há, acaso, alguém dentre as autoridades ou fariseus que acreditou nele?

49 Este poviléu que não conhece a Lei é amaldiçoado!...".

50 Replicou-lhes Nicodemos, um deles, o mesmo que de noite o fora procurar:

51 "Condena acaso a nossa Lei algum homem, antes de o ouvir e conhecer o que ele faz?".

52 Responderam-lhe: "Porventura és também tu galileu? Informa-te bem e verás que da Galileia não saiu profeta".

53 E voltaram, cada um para sua casa.