1 Üçüncü gün Celile bölgesindeki Kana köyünde bir düğün vardı. İsaʼnın annesi oradaydı. 2 İsaʼyla öğrencileri de o düğüne davetliydi. 3 Şarap bitince, annesi İsaʼya "Şarapları kalmadı" dedi.

4 İsa ona şöyle cevap verdi: "Bayan*2:4 Bayan İsa annesine "anne" demedi. Hizmetine başladığı için aralarındaki ilşikinin değişeceğini açıklıyordu. O zamanlarda bayan diye tercüme edilen söz saygıdeğer kadınlar için kullanılırdı., benden ne istiyorsun? Benim saatim daha gelmedi."

5 Annesi hizmetkârlara şöyle dedi: "Size ne derse, onu yapın."

6 Orada altı tane taştan yapılmış su küpü duruyordu. Bunlar Yahudilerin temizlenmek adetleri için kullanılırdı. Her biri aşağı yukarı seksenle yüz yirmi litre*2:6 Seksenle yüz yirmi litre Grekçede "iki ya da üç metretes". arası su alırdı.

7 İsa hizmetkârlara, "Küpleri suyla doldurun!" dedi. Onlar da küpleri ağzına kadar doldurdular.

8 Sonra onlara şöyle dedi: "Şimdi sudan çekin ve başhizmetkâra götürün."

Onlar da götürdüler. 9 Başhizmetkâr şarap olmuş suyu tattı. Onun nereden geldiğini bilmiyordu. Fakat suyu çeken hizmetkârlar biliyordu. O zaman başhizmetkâr damadı çağırdı. 10 Ona şöyle dedi: "Herkes önce iyi şarabı verir. Sonra misafirlerin gönlü hoş olunca daha düşük kaliteli şarabı verir. Oysa sen iyi şarabı şimdiye kadar saklamışsın."

11 Bu, İsaʼnın ilk mucizesiydi. Bunu Celile bölgesindeki Kana köyünde yaptı ve kendi yüceliğini gösterdi. Öğrencileri de Oʼna iman ettiler.

12 Bundan sonra İsa, annesi, kardeşleri ve öğrencileriyle birlikte Kefernahum kasabasına gitti. Orada birkaç gün kaldılar.

13 Yahudilerin Özgürlük Bayramı yaklaşmıştı. İsa da Yeruşalimʼe gitti. 14 Tapınak avlusunda sığır, koyun ve güvercin satanları, orada oturmuş para bozanları gördü. 15 İsa iplerden bir kamçı yapıp hepsini, hem koyunları hem de sığırları tapınaktan kovdu. Yabancı para değiştirenlerin masalarını devirdi ve paralarını yere döktü. 16 Güvercin satanlara da şöyle dedi: "Bunları buradan kaldırın! Babamʼın evini pazar yerine çevirmeyin!" 17 Bu olay İsaʼnın öğrencilerine Kutsal Yazılarʼda yazılan şu sözleri hatırlattı: "Senin evin için gösterdiğim gayret beni yiyip bitirecek."*2:17 Mezmur 69:9

18 Yahudi liderler de Oʼna cevap olarak şöyle dediler: "Bunları yapmaya yetkili olduğunu gösteren nasıl bir mucize yapacaksın?"

19 İsa onlara şu cevabı verdi: "Bu tapınağı yıkın. Üç günde onu yeniden kuracağım."

20 Yahudi liderler de şöyle dediler: "Bu tapınak kırk altı yılda yapıldı, sen onu üç günde mi yeniden kuracaksın?" 21 Aslında İsaʼnın sözünü ettiği tapınak, kendi bedeniydi. 22 İsa ölümden dirilince, öğrencileri bunu söylediğini hatırladılar. Kutsal Yazıʼya ve İsaʼnın söylemiş olduğu söze inandılar.

23 İsa Özgürlük Bayramı için Yeruşalimʼde kaldı. Birçok kişi Oʼnun yaptığı mucizeleri görerek Oʼnun adına inandı. 24 Fakat İsa onlara güvenmiyordu. Çünkü herkesin niyetini biliyordu. 25 İnsan tabiatı hakkında hiç kimsenin şahitliğine ihtiyacı yoktu. Çünkü insanın içinden geçenleri biliyordu.

1 Três dias depois, celebravam-se bodas em Caná da Galileia, e achava-se ali a mãe de Jesus.

2 Também foram convidados Jesus e os seus discípulos.

3 Como viesse a faltar vinho, a mãe de Jesus disse-lhe: "Eles já não têm vinho".

4 Respondeu-lhe Jesus: "Mulher, isso compete a nós? Minha hora ainda não chegou".

5 Disse, então, sua mãe aos serventes: "Fazei o que ele vos disser".

6 Ora, achavam-se ali seis talhas de pedra para as purificações dos judeus, que continham cada qual duas ou três medidas.

7 Jesus ordena-lhes: "Enchei as talhas de água". Eles encheram-nas até em cima.

8 "Tirai agora" – disse-lhes Jesus – "e levai ao chefe dos serventes". E levaram.

9 Logo que o chefe dos serventes provou da água tornada vinho, não sabendo de onde era (se bem que o soubessem os serventes, pois tinham tirado a água), chamou o noivo

10 e disse-lhe: "É costume servir primeiro o vinho bom e, depois, quando os convidados já estão quase embriagados, servir o menos bom. Mas tu guardaste o vinho me­lhor até agora".

11 Esse foi o primeiro milagre de Jesus; realizou-o em Caná da Galileia. Manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.

12 Depois disso, desceu para Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ali só demoraram poucos dias.

13 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.

14 Encontrou no templo os negociantes de bois, ovelhas e pombas, e mesas dos trocadores de moedas.

15 Fez ele um chicote de cordas, expulsou todos do templo, como também as ovelhas e os bois, espalhou pelo chão o dinheiro dos trocadores e derrubou as mesas.

16 Disse aos que vendiam as pombas: "Tirai isto daqui e não façais da casa de meu Pai uma casa de negociantes".

17 Lembraram-se então os seus discípulos do que está escrito: O zelo da tua casa me consome (Sl 68,10).

18 Perguntaram-lhe os judeus: "Que sinal nos apresentas tu, para procederes deste modo?".

19 Respondeu-lhes Jesus: "Destruí vós este templo, e eu o reerguerei em três dias".

20 Os judeus replicaram: "Em quarenta e seis anos foi edificado este templo, e tu hás de levantá-lo em três dias?!".

21 Mas ele falava do templo do seu corpo.

22 Depois que ressurgiu dos mortos, os seus discípulos lembra­ram-se destas palavras e creram na Escritura e na Palavra de Jesus.

23 Enquanto Jesus celebrava em Jerusalém a festa da Páscoa, muitos creram no seu nome, à vista dos milagres que fazia.

24 Mas Jesus mesmo não se fiava neles, porque os conhecia a todos.

25 Ele não necessitava que alguém lhe desse testemunho do homem, pois ele bem sabia o que havia no homem.