1 Bundan sonra, İsa Taberiye Gölüʼnün yanında öğrencilerine tekrar göründü. Bu da şöyle oldu: 2 Simun Petrus, İkiz diye bilinen Tomas, Celile bölgesindeki Kana köyünden olan Natanel, Zebediʼnin oğulları ve İsaʼnın öğrencilerinden iki kişi daha bir aradaydı. 3 Simun Petrus onlara şöyle dedi: "Ben balık tutmaya gidiyorum." Onlar da, ona "Biz de seninle geliyoruz" dediler. Dışarı çıkıp tekneye bindiler. Ama o gece hiçbir şey tutmadılar.

4 Güneş doğmak üzereyken İsa kıyıda durdu. Fakat öğrenciler Oʼnun İsa olduğunu anlamadılar.

5 İsa onlara, "Çocuklar, balığınız yok mu?" diye sordu.

Onlar, "Yok" diye cevap verdiler.

6 İsa onlara şöyle dedi: "Ağı teknenin sağ tarafına atın, o zaman balık tutarsınız." Onlar da ağı attılar ve o kadar çok balık tuttular ki, ağı teknenin içine çekmeye güçleri yetmedi.

7 Bunun üzerine İsaʼnın sevdiği öğrenci Petrusʼa, "Bu Rabʼdir!" dedi. Simun Petrus Oʼnun Rab olduğunu duyunca, iş elbisesine çekidüzen verdi, çünkü başka bir şey giymemişti. Sonra göle atladı. 8 Öbür öğrenciler balık dolu ağı çekerek tekneyle geldiler. Karadan ancak yüz metre*21:8 Yüz metre Grekçede "iki yüz arşın". 1 arşın aşağı yukarı 45 santimdir. kadar uzaktaydılar. 9 Karaya çıkınca kömürden bir ateş gördüler. Ateşin üstünde balık pişiyordu. Bir de ekmek vardı.

10 İsa onlara şöyle dedi: "Az önce tuttuğunuz balıklardan getirin." 11 Simun Petrus da tekneye binip ağı karaya çekti. Ağ yüz elli üç büyük balıkla doluydu. O kadar çok balık olduğu halde ağ yırtılmadı. 12 İsa onlara, "Gelin, yemek yiyin!" dedi.

Öğrencilerinden hiçbiri Oʼna, "Sen kimsin?" diye sormaya cesaret edemedi. Çünkü Oʼnun Rab olduğunu anladılar. 13 İsa da gidip ekmeği aldı ve onlara verdi. Aynı şekilde balıkları da verdi. 14 Bu, İsaʼnın ölümden dirildikten sonra öğrencilerine üçüncü görünüşüydü.

15 Yemekten sonra İsa Simun Petrusʼa şunu sordu: "Yuhanna oğlu Simun, beni bunlardan daha çok seviyor musun?"

Petrus Oʼna şöyle dedi: "Evet, Rab, seni sevdiğimi biliyorsun."

İsa ona, "Kuzularımı otlat!"*21:15 İsa burada kendisine iman edenleri demek istiyor. Petrusʼun bu yeni iman edenleri imanda yetiştirmesini istedi. dedi.

16 İsa ona ikinci defa sordu: "Yuhanna oğlu Simun, beni seviyor musun?"

Petrus ona şöyle dedi: "Evet, Rab, seni sevdiğimi biliyorsun."

İsa ona, "Koyunlarımı güt!"*21:16 Koyunlarımı güt! İsa burada kendisine iman edenleri demek istiyor. Petrusʼun bu yetişmiş imanlılara yol göstermesini istedi. dedi.

17 İsa ona üçüncü defa sordu: "Yuhanna oğlu Simun, beni seviyor musun?"

Petrus İsaʼnın ona üçüncü defa, "Sen beni seviyor musun?" diye sorduğuna üzüldü ve şöyle dedi: "Rab, her şeyi biliyorsun. Seni sevdiğimi de biliyorsun."

İsa ona, "Koyunlarımı otlat!"*21:17 Koyunlarımı otlat! İsa burada kendisine iman edenleri demek istiyor. Petrusʼun bu yetişmiş imanlıları eğitmesini istedi. dedi. 18 "Sana doğrusunu söylüyorum, sen gençken, kendi kuşağını kendin bağlardın ve istediğin yere giderdin. Ama yaşlanınca ellerini uzatacaksın, başkası seni bağlayacak ve istemediğin yere götürecek." 19 Bunu söylemekle Petrusʼun ne çeşit ölümle Allahʼı yücelteceğine işaret ediyordu. Sonra, "Benim peşimden gel!" dedi.

20 Petrus arkasına dönüp İsaʼnın sevdiği öğrencinin peşlerinden geldiğini gördü. Bu öğrenci, akşam yemeğinde İsaʼnın göğsüne yaslanan ve "Efendimiz, sana ihanet edecek olan kimdir?" diye soran öğrenciydi.*21:20 Yuhanna 13:25 21 Petrus onu görünce İsaʼya, "Rab, ya ona ne olacak?" diye sordu.

22 İsa ona şöyle dedi: "Ben gelinceye dek onun hayatta kalmasını isteyecek olsam, bundan sana ne? Sen peşimden gel!" 23 İşte, bu yüzden imanlı kardeşlerin arasında, "O öğrenci hiç ölmeyecek" diye bir söylenti çıktı. Ama İsa onun ölmeyeceğini söylemedi. Sadece, "Ben gelinceye dek onun hayatta kalmasını isteyecek olsam, bundan sana ne?" dedi.

24 Bu olaylara şahitlik eden ve bunları yazan öğrenci budur. Onun şahitliğinin doğru olduğunu biliyoruz.

25 İsaʼnın yaptığı daha birçok şey var. Bunlar tek tek yazılsaydı, sanırım yazılan kitaplar dünyaya sığmazdı.

1 Depois disso, tornou Jesus a ma­nifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tibería­des. Manifestou-se deste modo:

2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé (chamado Dídimo), Natanael (que era de Caná da Galileia), os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.

3 Disse-lhes Simão Pedro: "Vou pescar". Responderam-lhe eles: "Também nós vamos contigo". Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.

4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.

5 Perguntou-lhes Jesus: "Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer?". – "Não", responderam-lhe.

6 Disse-lhes ele: "Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis". Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.

7 Então, aquele discípulo a quem Jesus amava, disse a Pedro: "É o Senhor!". Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica (porque estava nu) e lançou-se às águas.

8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes (pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados).

9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.

10 Disse-lhes Jesus: "Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes".

11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinquenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.

12 Disse-lhes Jesus: "Vinde, comei". Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: "Quem és tu?" –, pois bem sabiam que era o Senhor.

13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.

14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.

15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: "Simão, filho de João, amas-me mais do que estes?". Respondeu ele: "Sim, Senhor, tu sabes que te amo". Disse-lhe Jesus: "Apascenta os meus cordeiros".

16 Perguntou-lhe outra vez: "Simão, filho de João, amas-me?". Respondeu-lhe: "Sim, Senhor, tu sabes que te amo". Disse-lhe Jesus: "Apascenta os meus cordeiros".

17 Perguntou-lhe pela terceira vez: "Simão, filho de João, amas-me?". Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: "Amas-me?" –, e respondeu-lhe: "Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo". Disse-lhe Jesus: "Apascenta as minhas ovelhas.

18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres".

19 Por essas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: "Segue-me!".

20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava (aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: "Senhor, quem é que te há de trair?").

21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: "Senhor, e este? Que será dele?".

22 Respondeu-lhe Jesus: "Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu".

23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: "Não morrerá", mas: "Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?".

24 Este é o discípulo que dá tes­temunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.

25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.