1 Bunları söyledikten sonra, İsa öğrencileriyle birlikte dışarı çıkıp Kidron Deresiʼni geçti. Orada bir bahçe vardı. Kendisi ve öğrencileri bahçeye girdi.

2 Oʼna ihanet eden Yahuda da bu yeri biliyordu, çünkü İsa öğrencileriyle sık sık orada buluşurdu. 3 Bu sebeple Yahuda hem yanına bir grup asker hem de başrahipler ve Ferisilerden tapınak polisleri alıp oraya geldi. Fenerler, meşaleler*18:3 Meşaleler Yağlı odunlar ve kumaştan yapılan yanan sopalar. ve silahlar taşıyorlardı.

4 İsa başına gelecek şeylerin hepsini biliyordu. Bu yüzden öne çıkıp onlara, "Kimi arıyorsunuz?" diye sordu.

5 "Nasıralı İsaʼyı" diye cevap verdiler.

İsa, "Benim" dedi. Oʼna ihanet eden Yahuda da onlarla birlikte duruyordu. 6 İsa "Benim" deyince, onlar geri çekilip yere düştüler.

7 Onun için onlara bir defa daha sordu: "Kimi arıyorsunuz?"

Onlar da, "Nasıralı İsaʼyı" dediler.

8 İsa şöyle cevap verdi: "Size ‘Benim’ dedim. Beni aradığınıza göre, bu adamları bırakın gitsinler." 9 Bu, daha önce söylediği şu sözün yerine gelmesi için oldu: "Bana verdiğin kişilerden hiçbirini kaybetmedim."*18:9 Yuhanna 6:39

10 O zaman Simun Petrus yanında taşıdığı kılıcı çekip başrahibin kölesine saldırdı ve onun sağ kulağını kesti. Kölenin adı Malkusʼtu.

11 İsa Petrusʼa, "Kılıcını yerine koy!" dedi. "Babamʼın bana verdiği bardaktan*18:11 Bardak Allahʼın insanları cezalandırması bardaktan boşaltılan sersemleten içkiye benzetilir Yeşaya 51:17. Burada "bardak" sözü, İsaʼnın çarmıhta insanların yerine günahlarının cezasını çekmesini anlatır. içmeyeyim mi?"

12 O zaman askerler, komutanları ve Yahudi tapınak polisleri İsaʼyı yakalayıp bağladılar. 13 Oʼnu önce Hananʼa götürdüler. Hanan, o yıl başrahip olan Kayafaʼnın kayın pederiydi. 14 "Halk yerine tek bir kişinin ölmesi daha faydalıdır" diye Yahudi liderlere akıl veren Kayafaʼydı.*18:14 Yuhanna 11:49-50

15 Simun Petrus ve başka bir öğrenci*18:15 Başka bir öğrenci Bu kitabın yazarı Yuhanna alçakgönüllülükten dolayı kendi adını anmaz. İsaʼyı götürenlerin ardından gidiyordu. O öğrenci başrahibin tanıdığıydı. Bu yüzden İsaʼyla birlikte başrahibin avlusuna girdi. 16 Petrus ise dışarıda, avlu kapısında kaldı. Başrahibin tanıdığı öbür öğrenci dışarıya çıkıp kapı bekçisi kızla konuştu ve Petrusʼu içeri aldı.

17 Kapı bekçisi kız Petrusʼa şunu sordu: "Sen de bu adamın öğrencilerinden değil misin?"

Petrus, "Hayır, değilim" diye cevap verdi.

18 Köleler ve tapınak polisleri orada duruyordu. Hava soğuk olduğundan kömürden ateş yakmış ısınıyorlardı. Petrus da aralarında durmuş ısınıyordu.

19 Bu arada başrahip İsaʼyı öğrencileri ve öğrettikleri hakkında sorguladı.

20 İsa ona şöyle cevap verdi: "Ben dünyaya ne söyledimse açıkça söyledim. Her zaman toplantı yerlerinde ve bütün Yahudilerin bir araya geldiği tapınak avlusunda vaaz ettim. Hiçbir şeyi gizlice söylemedim. 21 Niye beni sorguya çekiyorsun? Söylediğim sözleri kim dinlediyse, onlara sor. Onlar ne söylediğimi biliyorlar."

22 İsaʼnın böyle konuşması üzerine yanında duran bir tapınak polisi Oʼna bir tokat atarak şöyle dedi: "Sen başrahibe böyle mi karşılık verirsin?"

23 İsa ona şöyle cevap verdi: "Ben yanlış bir şey söyledimse, yanlışımı göster. Ama söylediklerim doğruysa, neden bana vuruyorsun?" 24 Bunun üzerine Hanan Oʼnu eli kolu bağlı olarak başrahip Kayafaʼnın yanına yolladı.

25 Simun Petrus hâlâ durup ısınıyordu. Etrafındakiler ona, "Sen de Oʼnun öğrencilerinden değil misin?" diye sordular.

Petrus bunu inkâr ederek "Hayır, değilim" dedi.

26 Başrahibin kölelerinden biri de oradaydı. Bu adam, Petrusʼun kulağını kestiği kişinin akrabasıydı. "Ben seni bahçede Oʼnun yanında görmedim mi?" dedi. 27 Petrus tekrar inkâr etti ve o anda horoz öttü.

28 Sabah erken Yahudi liderler İsaʼyı Kayafaʼnın yanından vali sarayına götürdüler. Fakat saraya girmediler. Özgürlük Bayram yemeğini yiyebilmek için temizlikle ilgili din kurallarını çiğnemek istemiyorlardı.*18:28 Saraya girmediler Tevrat kanunlarına göre yabancının evine giren Yahudi, ibadete katılabilmek için, paklanma törenine katıldıktan sonra akşama kadar beklemeliydi. Levililer 15:10-20 29 Bu sebeple Pilatus onları karşılamak için dışarı çıktı. "Bu adamı neyle suçluyorsunuz?" diye sordu.

30 Ona şöyle cevap verdiler: "O kötülük yapan biri olmasaydı, Oʼnu sana getirmezdik."

31 Pilatus onlara, "Siz onu alın, kendi kanunlarınıza göre yargılayın" dedi.

Ama Yahudi liderler ona şöyle dediler: "Bizim hiç kimseyi ölümle cezalandırmaya yetkimiz yok." 32 Böylece İsaʼnın sözü yerine geldi. Çünkü O daha önce nasıl bir ölümle öleceğini bildirmişti.*18:32 Yuhanna 3:14; 12:32

33 Ondan sonra Pilatus tekrar saraya girdi ve İsaʼyı çağırttı. Oʼna, "Sen Yahudilerin Kralı mısın?" diye sordu.

34 İsa ona şöyle cevap verdi: "Bunu kendin mi söylüyorsun, yoksa başkaları mı benim hakkımda böyle söyledi?"

35 Pilatus, "Ben Yahudi miyim?" diye karşılık verdi. "Halkın ve başrahiplerin seni bana teslim ettiler. Ne yaptın?"

36 İsa şöyle dedi: "Benim krallığım bu dünyadan değildir. Eğer krallığım bu dünyadan olsaydı, Yahudi liderlere teslim edilmemem için adamlarım benim için savaşırdı. Oysa benim krallığım buradan değil."

37 Bunun üzerine Pilatus, "Demek sen bir kralsın, öyle mi?" diye sordu.

İsa ona şöyle cevap verdi: "Sen kral olduğumu söylüyorsun. Ben gerçeğe şahitlik etmek için doğup dünyaya geldim. Gerçeğe bağlı herkes benim sesimi işitir."

38 Pilatus Oʼna "Gerçek nedir?" diye sordu. Bunu söyledikten sonra tekrar dışarı çıkıp Yahudi liderlere yaklaştı. Onlara şöyle dedi: "Ben Oʼnda hiçbir suç bulmuyorum. 39 Ama adete göre Özgürlük Bayramıʼnda sizin için bir suçluyu serbest bırakırım. Peki, Yahudilerin Kralıʼnı serbest bırakmamı ister misiniz?"

40 Onlarsa tekrar bağırmaya başladılar: "Hayır, bu adamı değil, Barabbaʼyı serbest bırak!" Oysa Barabba bir hayduttu*18:40 Bir hayduttu Romalılara karşı ayaklanan bir partizan anlamına gelebilir..

1 Depois dessas palavras, Jesus saiu com os seus discípulos para além da torrente de Cedron, onde havia um jardim, no qual entrou com os seus discípulos.

2 Judas, o traidor, conhecia também aquele lugar, porque Jesus ia frequentemente para lá com os seus discípulos.

3 Tomou então Judas a coorte e os guardas de serviço dos pontífices e dos fariseus, e chegaram ali com lanternas, tochas e armas.

4 Como Jesus soubesse tudo o que havia de lhe acontecer, adiantou-se e perguntou-lhes: "A quem buscais?".

5 Responderam: "A Jesus de Nazaré." – "Sou eu" – disse-lhes. (Também Judas, o traidor, estava com eles.)

6 Quando lhes disse "Sou eu", recuaram e caíram por terra.

7 Perguntou-lhes ele, pela segunda vez: "A quem buscais?". Disseram: "A Jesus de Nazaré".

8 Replicou Jesus: "Já vos disse que sou eu. Se é, pois, a mim que buscais, deixai ir estes".

9 Assim se cumpriu a palavra que disse: Dos que me deste não perdi nenhum (Jo 17,12).

10 Simão Pedro, que tinha uma espada, puxou dela e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha direita. (O servo chamava-se Malco.)

11 Mas Jesus disse a Pedro: "Enfia a tua espada na bainha! Não hei de beber eu o cálice que o Pai me deu?".

12 Então a coorte, o tribuno e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o ataram.

13 Conduziram-no primeiro a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano. (= Mt 26,57-75 = Mc 14,53-72 = Lc 22,54-71)

14 Caifás fora quem dera aos judeus o conselho: "Convém que um só homem morra em lugar do povo".

15 Simão Pedro seguia Jesus, e mais outro discípulo. Este discípulo era conhecido do sumo sacerdote e entrou com Jesus no pátio da casa do sumo sacerdote,

16 porém Pedro ficou de fora, à porta. Mas o outro discípulo (que era conhecido do sumo sacerdote) saiu e falou à porteira, e esta deixou Pedro entrar.

17 A porteira perguntou a Pedro: "Não és acaso também tu dos discípulos desse homem?". – "Não o sou" – respondeu ele.

18 Os servos e os guardas acenderam um fogo, porque fazia frio, e se aqueciam. Com eles estava também Pedro, de pé, aquecendo-se.

19 O sumo sacerdote indagou de Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.

20 Jesus res­pondeu-lhe: "Falei publicamente ao mundo. Ensinei na sinagoga e no templo, onde se reúnem os judeus, e nada falei às ocultas.

21 Por que me perguntas? Pergunta àqueles que ouviram o que lhes disse. Estes sabem o que ensinei".

22 A essas palavras, um dos guardas presentes deu uma bofetada em Jesus, dizendo: "É assim que respondes ao sumo sacerdote?".

23 Replicou-lhe Jesus: "Se falei mal, prova-o, mas se falei bem, por que me bates?".

24 (Anás enviou-o preso ao sumo sacerdote Caifás.)

25 Simão Pedro estava lá se aquecendo. Perguntaram-lhe: "Não és porventura, também tu, dos seus discípulos?" Negou-o, dizendo: "Não!".

26 Disse-lhe um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha: "Não te vi eu com ele no horto?".

27 Mas Pedro negou-o outra vez, e imedia­tamente o galo cantou. (= Mt 27,1s.11-31 = Mc 15,1-20 = Lc 23,1-25)

28 Da casa de Caifás conduziram Jesus ao pretório. Era de manhã cedo. Mas os judeus não entraram no pretório, para não se contaminarem e poderem comer a Páscoa.

29 Saiu, por isso, Pilatos para ter com eles, e perguntou: "Que acusação trazeis contra este homem?".

30 Responderam-lhe: "Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue a ti".

31 Disse, então, Pila­tos: "Tomai-o e julgai-o vós mesmos segundo a vossa Lei". Responderam-lhe os judeus: "Não nos é permitido matar ninguém".

32 Assim se cumpria a palavra com a qual Jesus indicou de que gênero de morte havia de morrer (Mt 20,19).

33 Pilatos entrou no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: "És tu o rei dos judeus?"

34 Jesus respondeu: "Dizes isso por ti mesmo, ou foram outros que to disseram de mim?"

35 Disse Pilatos: "Acaso sou eu judeu? A tua nação e os sumos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?".

36 Respondeu Jesus: "O meu Reino não é deste mundo. Se o meu Reino fosse deste mundo, os meus súditos certamente teriam pelejado para que eu não fosse entregue aos judeus. Mas o meu Reino não é deste mundo".

37 Perguntou-lhe então Pilatos: "És, portanto, rei?" Respondeu Jesus: "Sim, eu sou rei. É para dar testemunho da verdade que nasci e vim ao mundo. Todo o que é da verdade ouve a minha voz".

38 Disse-lhe Pilatos: "Que é a verdade?...". Falando isso, saiu de novo, foi ter com os judeus e disse-lhes: "Não acho nele crime algum.

39 Mas é costume entre vós que pela Páscoa vos solte um preso. Quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?".

40 Então todos gritaram novamente e disseram: "Não! A este não! Mas a Barrabás!". (Barrabás era um saltea­dor.)