1 Özgürlük Bayramıʼndan önceydi. İsa bu dünyadan ayrılıp Babaʼya dönme saatinin geldiğini biliyordu. Bu dünyada kendisine ait olanları hep sevmişti. Şimdi sevgisini tam olarak gösteriyordu.

2 Akşam yemeği sırasıydı. Simun İskariyotʼun oğlu Yahuda İsaʼya ihanet etmek niyetindeydi. İblis bunu onun yüreğine çoktan koymuştu. 3 İsa Babaʼnın her şeyi Oʼnun eline teslim ettiğini biliyordu. Kendisinin Allahʼtan geldiğini ve yine Allahʼa döneceğini de biliyordu. 4 Böylece yemekten kalktı, üst elbisesini çıkarıp bir yana koydu. Ardından bir havlu alıp beline sardı. 5 Sonra bir leğene su doldurup öğrencilerinin ayaklarını yıkamaya başladı. Ardından sarınmış olduğu havluyla ayaklarını kuruladı.

6 Böylece İsa Simun Petrusʼa geldi. Petrus Oʼna, "Efendimiz, sen mi benim ayaklarımı yıkayacaksın?" dedi.

7 İsa ona şöyle cevap verdi: "Ne yaptığımı şu anda anlayamazsın. Ama daha sonra farkına varacaksın."

8 Petrus Oʼna, "Benim ayaklarımı asla yıkamayacaksın!" dedi.

İsa şöyle cevap verdi: "Seni yıkamazsam, yanımda yerin olmaz."

9 Simun Petrus Oʼna, "Efendimiz, sadece ayaklarımı değil, ellerimi ve başımı da yıka!" dedi.

10 İsa Simun Petrusʼa şöyle dedi: "Boydan boya yıkanmış kişi tamamen temizdir. Onun sadece ayaklarının yıkanmasına ihtiyacı vardır. Siz temizsiniz, ama hepiniz değil!" 11 Çünkü İsa kendisine kimin ihanet edeceğini biliyordu. İşte bunun için "Hepiniz temiz değilsiniz" demişti.

12 İsa öğrencilerin ayaklarını yıkadıktan sonra üst elbisesini giydi. Tekrar yerine oturdu ve onlara şöyle dedi: "Size ne yaptığımı anladınız mı? 13 Siz bana ‘Öğretmenimiz’ veya ‘Efendimiz’ diyorsunuz. Doğru söylüyorsunuz, çünkü öyleyim. 14 Eğer ben, Efendiniz ve Öğretmeniniz olarak ayaklarınızı yıkadıysam, siz de birbirinizin ayaklarını yıkamalısınız. 15 Çünkü size bir örnek gösterdim: Benim size yaptığım gibi, siz de aynısını yapasınız. 16 Size doğrusunu söylüyorum: köle efendisinden büyük değildir. Elçi de kendisini gönderenden büyük değildir. 17 Eğer bu şeyleri bilip yerine getirirseniz, ne mutlu size!

18 Hepiniz hakkında konuşmuyorum. Seçtiğim kişileri tanıyorum. Ama bu, Kutsal Yazılarʼdaki şu söz yerine gelsin diye oldu: ‘Ekmeğimi yiyen bana düşman oldu.*13:18 Mezmur 41:9’

19 Size şimdiden, bunlar olmadan önce söylüyorum*13:19 Bunlar olmadan önce söylüyorum İsa gelecek olayları önceden bildirirken kendisinin öncesizlikten beri var olduğunu kanıtlar. Allah da buna benzer bir şey yapar. Yeşaya 43:10 ki, bunlar olunca, benim O olduğuma*13:19 Benim O olduğuma Ben Mesihʼim demektir. Grekçesi "Ben benim" anlamındaki ego eimi. Allah kendini "Ben benim" adıyla Musaʼya tanıtmıştı. İsa da bu adı kullanarak kendisinin Allah gibi öncesizlikten sonsuza dek var olduğunu bildirir. inanasınız. 20 Size doğrusunu söylüyorum, kim benim gönderdiğim kişiyi kabul ederse, beni kabul etmiş olur. Beni kabul eden de, beni Gönderenʼi kabul etmiş olur."

21 İsa bu sözleri söyledikten sonra ruhu derinden etkilendi. Şunu açıkça söyledi: "Size doğrusunu söylüyorum, sizden biri bana ihanet edecek."

22 Öğrenciler birbirlerine bakıp, acaba kimin hakkında konuşuyor diye merak etmeye başladılar. 23 Öğrencilerden biri*13:23 Öğrencilerden biri Bu kitabın yazarı Yuhanna alçakgönüllülükten dolayı kendi adını anmaz. sofrada İsaʼnın yanı başındaydı. İsa onu severdi. 24 Simun Petrus İsaʼnın kimden söz ettiğini sorması için o öğrenciye işaret etti.

25 O da İsaʼnın göğsüne iyice yaslanarak Oʼna sordu: "Efendimiz, kimdir o?"

26 İsa şöyle cevap verdi: "Lokmayı yemeğe bandırıp kime verirsem odur". Hemen lokmayı bandırıp Simun İskariyotʼun oğlu Yahudaʼya verdi.

27 O lokmayı aldıktan sonra Şeytan onun içine girdi. Bunun üzerine İsa Yahudaʼya, "Yapacağını çabuk yap!" dedi. 28 Ama sofradakilerden hiçbiri İsaʼnın ona neden böyle dediğini anlamadı. 29 Para kutusu Yahudaʼdaydı. Bunun için bazıları sandı ki: İsa ona "Bayram için bize lazım olan şeyleri satın al" ya da "Fakirlere bir şey ver" diye emretmişti. 30 Yahuda lokmayı yedi. Sonra hemen dışarı çıktı. Karanlık çökmüştü.

31 Yahuda çıktıktan sonra İsa şöyle dedi: "Şimdi İnsan Oğlu yüceltildi. Allah da Oʼnda yüceltildi. 32 Eğer Allah Oʼnda yüceltildiyse, Allah da Oʼnu kendinde yüceltecek. Hem de Oʼnu hemen yüceltecek.

33 Ey evlatlar, kısa bir süre daha sizinle beraberim. Beni arayacaksınız. Yahudi liderlere söylediğim gibi, şimdi size de söylüyorum: Benim gideceğim yere siz gelemezsiniz.*13:33 Yuhanna 7:34

34 Size yeni bir buyruk veriyorum: birbirinizi sevin. Ben sizi nasıl sevdiysem, siz de birbirinizi sevin. 35 Birbirinize sevginiz olursa, herkes bununla benim öğrencilerim olduğunuzu bilecek."

36 Simun Petrus Oʼna, "Efendimiz, nereye gidiyorsun?" diye sordu.

İsa şöyle cevap verdi: "Gideceğim yere şimdi peşimden gelemezsin, ama daha sonra geleceksin."

37 Petrus Oʼna sordu: "Efendimiz, neden şimdi peşinden gelemezmişim? Senin için canımı veririm!"

38 İsa ona şöyle cevap verdi: "Benim için canını mı vereceksin? Sana doğrusunu söylüyorum, horoz ötmeden beni tanıdığını üç defa inkâr edeceksin."

1 Antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que chegara a sua hora de passar deste mundo ao Pai, como amasse os seus que estavam no mundo, até o extremo os amou.

2 Durante a ceia – quando o de­mônio já tinha lançado no coração de Judas, filho de Simão Iscario­tes, o propósito de traí-lo –,

3 sabendo Jesus que o Pai tudo lhe dera nas mãos, e que saíra de Deus e para Deus voltava,

4 levantou-se da mesa, depôs as suas vestes e, pegando duma toalha, cingiu-se com ela.

5 Em seguida, deitou água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.

6 Chegou a Simão Pedro. Mas Pedro lhe disse: "Se­nhor, queres lavar-me os pés!...".

7 Respondeu-lhe Jesus: "O que faço não compreendes agora, mas irás compreendê-lo em breve".

8 Disse-lhe Pedro: "Jamais me lavarás os pés!...". Respondeu-lhe Jesus: "Se eu não os lavar, não terás parte comigo".

9 Exclamou então Simão Pedro: "Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça".

10 Disse-lhe Jesus: "Aquele que tomou banho não tem necessidade de lavar-se; está inteiramente puro. Ora, vós estais puros, mas nem todos!...".

11 Pois sabia quem o havia de trair; por isso, disse: "Nem todos estais puros".

12 Depois de lhes lavar os pés e tomar as suas vestes, sentou-se novamente à mesa e perguntou-lhes: "Sabeis o que vos fiz?

13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.

14 Logo, se eu, vosso Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar-vos os pés uns dos outros.

15 Dei-vos o exemplo para que, como eu vos fiz, assim façais também vós.

16 Em verdade, em verdade vos digo: o servo não é maior do que o seu Senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.

17 Se compreenderdes essas coisas, sereis felizes, sob condição de as praticardes.

18 Não digo isso de vós todos; conheço os que escolhi, mas é preciso que se cumpra essa palavra da Escritura: Aquele que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar (Sl 40,10).

19 Desde já vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais e reconheçais quem sou eu.

20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviei recebe a mim; e quem me recebe recebe aquele que me enviou".

21 Dito isso, Jesus ficou perturbado em seu espírito e declarou abertamente: "Em verdade, em verdade vos digo: um de vós me há de trair!...".

22 Os discípulos olhavam uns para os outros, sem saber de quem falava.

23 Um dos discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa reclinado ao peito de Jesus.

24 Simão Pedro acenou-lhe para dizer-lhe: "Dize-nos, de quem é que ele fala".

25 Reclinando-se esse mesmo discípulo sobre o peito de Jesus, interrogou-o: "Se­nhor, quem é?".

26 Jesus res­pondeu: "É aquele a quem eu der o pão embebido". Em seguida, molhou o pão e deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.

27 Logo que ele o engoliu, Satanás entrou nele. Jesus disse-lhe, então: "O que queres fazer, faze-o depressa".

28 Mas ninguém dos que estavam à mesa soube por que motivo lhe dissera.

29 Pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe falava: "Compra aquilo de que temos necessidade para a festa". Ou: "Dá alguma coisa aos pobres".

30 Tendo Judas recebido o bocado de pão, apressou-se em sair. E era noite...

31 Logo que Judas saiu, Jesus disse: "Agora é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.

32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e o glorificará em breve.

33 Filhinhos meus, por um pouco apenas ainda estou convosco. Vós me haveis de procurar, mas, como disse aos judeus, também vos digo agora a vós: para onde eu vou, vós não podeis ir.

34 Dou-vos um novo mandamento: Amai-vos uns aos outros. Como eu vos tenho amado, assim também vós deveis amar-vos uns aos outros.

35 Nisso todos conhe­cerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros".

36 Perguntou-lhe Simão Pedro: "Senhor, para onde vais?". Jesus respondeu-lhe: "Para onde vou, não podes seguir-me agora, mas tu seguirás mais tarde".

37 Pedro tornou a perguntar: "Senhor, por que te não posso seguir agora? Darei a minha vida por ti!".

38 Respondeu-lhe Jesus: "Darás a tua vida por mim!... Em verdade, em verdade te digo: não cantará o galo até que me negues três vezes".