1 "Size doğrusunu söylüyorum, koyun ağılına*10:1 Koyun ağılına Ağıl, koyun ve keçi sürülerinin gecelediği, çit veya duvarla çevrili yer. kapıdan girmeyen, ama başka bir yerden tırmanıp giren kişi hırsız ve hayduttur. 2 Kapıdan girense, koyunların çobanıdır. 3 Bekçi ona kapıyı açar. Koyunlar çobanın sesini işitir. O da koyunlarını adlarıyla çağırır ve onları dışarıya çıkarır. 4 Koyunlarının hepsini dışarıya çıkardıktan sonra, onların önünden gider. Koyunlar da onu izler, çünkü onun sesini tanırlar. 5 Fakat yabancı bir kişiyi asla izlemezler. Ondan kaçarlar, çünkü yabancıların sesini tanımazlar." 6 İsa Ferisilere bu benzetmeyi anlattı, ama onlar ne demek istediğini anlamadılar.

7 Bu nedenle İsa onlarla tekrar konuştu: "Size doğrusunu söylüyorum: koyunların kapısı benim. 8 Benden önce gelenlerin hepsi hırsız ve hayduttu.*10:8 Benden önce gelenler Kendilerini Mesih olarak gösteren yalancılar ve ikiyüzlü din adamları. Ama koyunlar onların sesine kulak asmadılar. 9 Kapı benim: bir kişi benden içeri girerse, kurtulur. Girer, çıkar ve otlak bulur. 10 Hırsız yalnız çalmak, öldürmek ve yok etmek için gelir. Ama ben insanlar yaşama, bereketli yaşama kavuşsunlar diye geldim.

11 İyi çoban benim. İyi çoban koyunları için canını verir. 12 Koyunların sahibi olmayan, parayla tutulan işçi ise çoban gibi değildir. İşçi kurdun yaklaştığını görünce koyunları bırakıp kaçar. Kurt da koyunları kapıp dağıtır. 13 İşçi kaçar, çünkü parayla tutulmuştur ve koyunlar için kaygı çekmez.

14 İyi çoban benim. Bana ait olanları tanırım. Bana ait olanlar da beni tanırlar. 15 Babaʼnın beni tanıdığı gibi, ben de Babaʼyı tanırım ve koyunlarım için canımı veririm. 16 Bu ağıldan*10:16 Bu ağıldan Bakınız ayet 1ʼe ait dipnota. olmayan başka koyunlarım da var. Onları da getirmeliyim. Onlar sesimi işitecekler ve tek sürü, tek çoban olacak. 17 Baba beni sever, çünkü ben canımı veririm, öyle ki onu geri alayım. 18 Kimse canımı benden almaz. Ben onu kendiliğimden veririm. Onu vermeye ve geri almaya yetkim var. Bu buyruğu Babamʼdan aldım."

19 Bu sözler yüzünden Yahudiler tekrar ikiye bölündü. 20 Onların birçoğu şöyle dedi: "Adam deli, hem de cinlidir. Niye onu dinliyorsunuz?"

21 Başkalarıysa şöyle dediler: "Bu sözler, cinli bir adamın söyleceği sözlere benzemez. Cin kör adamın gözlerini açabilir mi?"

22 O sırada Yeruşalimʼde Işık Bayramı kutlanıyordu.*10:22 Işık Bayramı kutlanıyordu Putperestlerin kötüye kullandıkları tapınağın yeniden Allahʼın hizmetine açılışını anma bayramı –Hanukkah. Kış mevsimiydi. 23 İsa da tapınağın içinde, Süleymanʼın Kemeraltıʼnda dolaşıyordu. 24 O zaman Yahudi liderler Oʼnun etrafını sarıp şunu sordular: "Bizi ne zamana kadar merakta bırakacaksın? Eğer Mesihʼsen, bize açıkça söyle."

25 İsa onlara şöyle cevap verdi: "Size zaten söyledim. Fakat inanmıyorsunuz. Babamʼın adıyla yaptığım mucizeler benim için şahitlik ediyor. 26 Fakat siz inanmıyorsunuz, çünkü benim koyunlarımdan değilsiniz. 27 Koyunlarım sesimi işitir. Ben onları tanırım, onlar da peşimden gelir. 28 Ben koyunlarıma sonsuz yaşam veririm. Onlar asla yok olmayacaklar. Hiç kimse onları elimden kapmayacak. 29 Onları bana veren Babam her şeyden üstündür. Hiç kimse onları Babamʼın elinden kapamaz. 30 Ben ve Baba biriz."

31 Yahudi liderler İsaʼyı taşlamak için yerden yine taş topladılar. 32 İsa onlara şöyle dedi: "Ben size Babaʼdan kaynaklanan birçok iyi işler gösterdim. Bunlardan hangisi için beni taşlıyorsunuz?"

33 Yahudi liderler Oʼna cevap verdiler: "Seni iyi iş yaptığın için taşlamıyoruz, ama Allahʼa hakaret ettiğin için taşlıyoruz. Çünkü sen insan olduğun halde kendini Allah yapıyorsun."

34 İsa onlara şöyle karşılık verdi: "Size verilen Tevratʼta*10:34 Size verilen Tevratʼta Yahudiler Eski Antlaşma Kitabıʼnın tümünden bahsederken bazen ona "Tevrat" adını verir. Bazen de içindekileri sayarak ona "Tevrat, Peygamberler ve Yazılar" derler. İsaʼnın aktardığı ayet Yazılar denilen kısımdandır. ‘Ben, "Tanrılarsınız" dedim’*10:34 Mezmur 82:6 diye yazılı değil mi? 35 Allah, sözünü gönderdiği insanları ‘tanrılar’ diye çağırır. Kutsal Yazı da geçersiz kılınamaz. 36 Baba Allah beni göreve ayırıp dünyaya gönderdi. O halde ‘Allahʼın Oğluʼyum’ dediğim için bana nasıl olur da ‘Allahʼa hakaret ediyorsun’ dersiniz? 37 Eğer Babamʼın istediği şeyleri yapmıyorsam, bana inanmayın. 38 Ama eğer o şeyleri yapıyorsam, bana inanmazsanız bile, yaptığım mucizelere inanın. Öyle ki, Babaʼnın bende, benim de Babaʼda olduğumu bilesiniz ve anlayasınız."

39 İsaʼyı tekrar yakalamaya çalıştılar. Ama İsa onların elinden kurtulup gitti.

40 İsa oradan ayrılıp yine Şeria Irmağıʼnın karşı tarafına, Yahyaʼnın daha önce insanları vaftiz ettiği yere gitti ve orada kaldı. 41 Birçok kişi İsaʼnın yanına geldi. Şöyle diyorlardı: "Gerçi Yahya hiçbir mucize yapmadı. Ama Yahya bu adam hakkında ne söylediyse, hepsi doğru çıktı." 42 Böylece orada birçok kişi İsaʼya iman etti.

1 "Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no apris­co das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.

2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.

3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as ovelhas pelo nome e as conduz à pastagem.

4 Depois de conduzir todas as suas ovelhas para fora, vai adiante delas; e as ovelhas seguem-no, pois lhe conhe­cem a voz.

5 Mas não seguem o estranho; antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos."

6 Jesus disse-lhes essa parábola, mas não entendiam do que ele queria falar.

7 Jesus tornou a dizer-lhes: "Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.

8 Todos quantos vieram [antes de mim] foram ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.

9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim será salvo; tanto entrará como sairá e encontrará pastagem.

10 O ladrão não vem senão para furtar, matar e destruir. Eu vim para que as ovelhas tenham vida e para que a tenham em abundância.

11 Eu sou o bom-pastor. O bom-pastor expõe a sua vida pelas ovelhas.

12 O mercenário, porém, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, quando vê que o lobo vem vindo, abandona as ovelhas e foge; o lobo rouba e dispersa as ovelhas.

13 O mercenário, porém, foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.

14 Eu sou o bom-pastor. Conheço as minhas ovelhas e as minhas ovelhas conhecem a mim,

15 como meu Pai me conhece e eu conheço o Pai. Dou a minha vida pelas minhas ovelhas.

16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco. Preciso conduzi-las também, e ouvirão a minha voz e haverá um só rebanho e um só pastor.

17 O Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.

18 Ninguém a tira de mim, mas eu a dou de mim mesmo e tenho o poder de a dar, como tenho o poder de a reassumir. Tal é a ordem que recebi de meu Pai".

19 A propósito dessas palavras, ori­gi­nou-se nova divisão entre os judeus.

20 Muitos deles diziam: "Ele está possuído do demônio. Ele delira. Por que o escutais vós?".

21 Outros diziam: "Estas palavras não são de quem está endemoninhado. Acaso pode o demônio abrir os olhos a um cego?".

22 Celebrava-se em Jerusalém a festa da Dedicação. Era inverno.

23 Jesus passeava no templo, no pórtico de Salomão.

24 Os judeus rodearam-no e perguntaram-lhe: "Até quando nos deixarás na incerteza? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente".

25 Jesus respondeu-lhes: "Eu vo-lo digo, mas não credes. As obras que faço em nome de meu Pai, estas dão testemunho de mim.

26 Entretanto, não credes, porque não sois das minhas ove­lhas.

27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, eu as conheço e elas me seguem.

28 Eu lhes dou a vida eterna; elas jamais hão de perecer, e ninguém as roubará de minha mão.

29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém as pode arrebatar da mão de meu Pai.

30 Eu e o Pai somos um".

31 Os judeus pegaram pela segunda vez em pedras para o apedrejar.

32 Disse-lhes Jesus: "Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte de meu Pai. Por qual dessas obras me apedre­jais?".

33 Os judeus responderam-lhe: "Não é por causa de alguma boa obra que te queremos apedrejar, mas por uma blasfêmia, porque, sendo homem, te fazes Deus".

34 Replicou-lhes Jesus: "Não está escrito na vossa Lei: Eu disse: Vós sois deuses (Sl 81,6)?

35 Se a Lei chama deuses àqueles a quem a Palavra de Deus foi dirigida (ora, a Escritura não pode ser desprezada),

36 como acusais de blasfemo aquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, porque eu disse: Sou o Filho de Deus?

37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não me creiais.

38 Mas se as faço, e se não quiserdes crer em mim, crede nas minhas obras, para que saibais e reconheçais que o Pai está em mim e eu no Pai."

39 Procuraram então prendê-lo, mas ele se esquivou das suas mãos.

40 Ele se retirou novamente para além do Jordão, para o lugar onde João começara a batizar, e lá permaneceu.

41 Muitos foram a ele e diziam: "João não fez milagre algum,

42 mas tudo o que João falou deste homem era verdade". E muitos acreditaram nele.