1 Başlangıçta Söz vardı, Söz Allahʼla birlikteydi ve Allah neyse Söz de Oʼydu. 2 O başlangıçta Allahʼla birlikteydi. 3 Her şey Sözʼün aracılığıyla yaratıldı. Yaratılmış olan hiçbir şey Oʼnsuz var olmadı. 4 Yaşam kaynağı Oʼydu ve bu yaşam insanların ışığıydı. 5 Işık*1:5 Işık Allah hakkında gerçek bilgiyi vererek insanları aydınlatan İsa Mesih. karanlığı aydınlatır, karanlık*1:5 Karanlık İnsanları Allah konusunda bilgisiz tutmaya çalışan Şeytan ve onunla işbirliği yapan cinler ve insanlar. ise ışığı söndüremedi.

6 Allahʼın gönderdiği Yahya adlı bir adam vardı. 7 Yahya Işık için şahitlik etmeye geldi. Öyle ki, onun şahitliği sayesinde herkes iman etsin. 8 Yahya Işık değildi ama Işık için şahitlik etmeye geldi.

9 Bütün insanları aydınlatan gerçek Işık dünyaya geliyordu. 10 Söz dünyadaydı. Dünya Oʼnun aracılığıyla var oldu. Fakat dünya Oʼnu tanımadı. 11 O kendi memleketine geldi, kendi halkı bile Oʼnu kabul etmedi. 12 Ama Söz kendisini kabul edenlere Allahʼın evlatları olma hakkını verdi. Bunlar Oʼnun adına güvenen kişilerdi. 13 Onlar kandan, bedenin isteğinden, ya da erkeğin isteğinden değil, Allahʼtan doğdular.*1:13 Allahʼtan doğdular. Allahʼın evlatları olma hakkına sahip olanlar bu ilişkiye Allahʼtan yeni ruhsal hayat alarak kavuşurlar.

14 Söz insan oldu, aramızda yaşadı. Biz de Oʼnun yüceliğini, Babaʼdan gelen biricik Oğulʼun yüceliğini gördük. O, lütuf ve gerçekle doludur.

15 Yahya Oʼnun için şahitlik ederken yüksek sesle şunu söyledi: " ‘Benden sonra gelen, benden üstündür, çünkü O benden önce vardı,’ dediğim kişi budur." 16 Evet hepimiz Oʼnun doluluğundan*1:16 Doluluğundan Söz olan İsa Mesih lütuf ve gerçekle doludur (Yuhanna 1:14). Oʼna iman edenler bu bol lütuf kaynağından sürekli alırlar. lütuf üzerine lütuf aldık. 17 Tevrat kanunları Musa aracılığıyla verildi, lütuf ve gerçek ise İsa Mesih aracılığıyla geldi. 18 Hiç kimse hiçbir zaman Allahʼı görmemiştir. Ama Babaʼnın bağrında olan ve kendisi Allah olan biricik Oğul Oʼnu tanıttı.

19 Yahudi liderler Yahyaʼya kim olduğunu sormak için Yeruşalimʼden rahipler ve Levililer gönderdiler. Yahya şöyle şahitlik etti: 20 "Ben Mesih değilim" dedi. Bunu hiç inkâr etmeden açıkça söyledi.

21 Yahyaʼya sordular: "O zaman ne diyorsun? İlyas peygamber misin?"

O da, "Hayır" dedi.

"Beklediğimiz peygamber misin?"

Cevap olarak, "Hayır, değilim" dedi.

22 Bunun üzerine ona şöyle dediler: "Sen kimsin? Bizi gönderenlere bir cevabımız olsun. Sen kendin için ne diyorsun?"

23 Yahya şöyle dedi: "Yeşaya Peygamberʼin söylediği gibi ben, ‘Rabbin yolunu düz yapın’, diye ıssız yerlerde sesini yükselten biriyim."*1:23 Yeşaya 40:3

24 Yahyaʼnın yanına gönderilen adamlar Ferisiydi. 25 Onlar Yahyaʼya sordular: "Mademki sen ne Mesih, ne İlyas, ne de beklediğimiz peygambersin, o zaman niye vaftiz ediyorsun?"

26 Yahya onlara şöyle cevap verdi: "Ben suyla vaftiz ediyorum. Ama aranızda tanımadığınız bir kişi duruyor. 27 Benden sonra gelen Oʼdur. Ben Oʼnun ayaklarındaki sandalet bağlarını çözmeye layık değilim."

28 Bu olaylar Şeria ırmağının öte tarafındaki Beytanya köyünde oldu. Yahya orada vaftiz ediyordu.

29 Yahya ertesi gün İsaʼnın kendisine doğru geldiğini gördü ve şöyle dedi: "Bakın, bu Allah Kuzusu, dünyanın günahını ortadan kaldıran! 30 Oʼnun hakkında şöyle demiştim: ‘Benden sonra bir adam gelecek, O benden daha üstündür, çünkü benden önce vardı.’ 31 Ben Oʼnun kim olduğunu fark etmedim. Ama O, İsrail halkına tanıtılsın diye suyla vaftiz etmeye geldim."

32 Yahya şahitliğine şöyle devam etti: "Kutsal Ruhʼun gökten indiğini ve bir güvercin gibi Oʼnun üzerinde durduğunu gördüm. 33 Ben Oʼnun kim olduğunu fark etmedim. Ama suyla vaftiz etmek için beni gönderen Allah bana şöyle demişti: ‘Ruhʼun inip birinin üzerinde durduğunu göreceksin. İşte, Kutsal Ruhʼla vaftiz eden Oʼdur.’ 34 Ben de bunu gördüm ve şahitlik ediyorum ki, Allahʼın Oğlu budur."

35 Yahya ertesi gün iki öğrencisiyle duruyordu. 36 İsa geçerken, Yahya Oʼna dikkatle bakarak şöyle dedi: "İşte, Allah Kuzusu!"

37 Yahyaʼnın iki öğrencisi onun bu sözünü duydular ve İsaʼnın peşinden gittiler. 38 İsa arkasına dönüp onların kendisini izlediğini gördü. Onlara sordu: "Ne istiyorsunuz?"

Onlar da şöyle dediler: "Ey Rabbi, nerede kalıyorsun?" Rabbi "öğretmenim" demektir.

39 Onlara, "Gelin ve görün!" dedi.

Gidip Oʼnun nerede kaldığını gördüler. Saat yaklaşık öğleden sonra dörttü. O gün Oʼnunla kaldılar.

40 Yahyaʼnın söylediklerini işiten ve İsaʼnın peşinden giden iki kişiden biri Simun Petrusʼun kardeşi Andreasʼtı. 41 O da önce gitti, kardeşi Simunʼu buldu ve ona şöyle dedi: "Biz Mesihʼi bulduk!" Mesih "meshedilmiş Kişi"*1:41 Meshedilmiş Kişi Üzerine yağ dökülmüş Olan veya Mesih, İsrail halkının beklediği Kral ve Kurtarıcıʼdır. Mesih kelimesinin Grekçe karşılığı Hristiyan adının türetildiği Hristosʼtur. Krallar göreve koyulunca başlarına yağ dökülürdü. demektir.

42 Andreas Simunʼu İsaʼnın yanına götürdü. İsa Simunʼa bakıp şöyle dedi: "Sen Yuhanna oğlu Simunʼsun. Ama adın artık Kefas olacak." Kefasʼın Grekçesi "Taş" anlamına gelen Petrusʼtur.

43 Ertesi gün İsa Celile bölgesine gitmeye karar verdi. Filipusʼu buldu ve ona şöyle dedi: "Benim peşimden gel!"

44 Filipus aynı Andreas ve Petrus gibi Beytsayda kasabasındandı. 45 Filipus Natanelʼi bulup ona şöyle dedi: "Musaʼnın Tevratʼta ve peygamberlerin kitaplarında yazdığı Kişiʼyi bulduk. O Yusuf oğlu Nasıralı İsaʼdır."

46 Natanel ona: "Nasıra kasabasından iyi bir şey çıkabilir mi?" diye sordu.

Filipus ona, "Gel de gör!" cevabını verdi.

47 İsa kendisine yaklaşan Natanelʼi gördü ve onun hakkında şöyle dedi: "Bakın, bu gerçek bir İsrailoğlu! İçinde hiç hile yok!"

48 Natanel İsaʼya, "Sen beni nereden tanıyorsun?" diye sordu.

İsa ona şöyle cevap verdi: "Filipus seni çağırmadan önce, seni incir ağacının altında gördüm."

49 Natanel İsaʼya şöyle dedi: "Öğretmenim, sen Allahʼın Oğluʼsun! İsrailʼin Kralıʼsın!"

50 İsa ona şöyle cevap verdi: " ‘Seni o incir ağacının altında gördüm’ dediğim için mi iman ediyorsun? Sen bunlardan daha büyük şeyler göreceksin!" 51 Sonra sözlerine şöyle devam etti: "Size doğrusunu söylüyorum: göklerin açıldığını ve Allahʼın meleklerinin İnsan Oğluʼnun üzerine nasıl yükselip indiğini göreceksiniz."*1:51 Yaratılış 28:12

1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava junto de Deus e o Verbo era Deus.

2 Ele estava no princípio junto de Deus.

3 Tudo foi feito por ele, e sem ele nada foi feito.

4 Nele havia vida, e a vida era a luz dos homens.

5 A luz resplandece nas trevas, e as trevas não a compreenderam.

6 Houve um homem, enviado por Deus, que se chamava João.

7 Este veio como testemunha, para dar testemunho da luz, a fim de que todos cressem por meio dele.

8 Não era ele a luz, mas veio para dar testemunho da luz.

9 [O Verbo] era a verdadeira luz que, vindo ao mundo, ilumina todo homem.

10 Estava no mundo e o mundo foi feito por ele, e o mundo não o reconheceu.

11 Veio para o que era seu, mas os seus não o receberam.

12 Mas a todos aqueles que o receberam, aos que creem no seu nome, deu-lhes o poder de se tornarem filhos de Deus,

13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do homem, mas sim de Deus.

14 E o Verbo se fez carne e habitou entre nós, e vimos sua glória, a glória que o Filho único recebe do seu Pai, cheio de graça e de verdade.

15 João dá testemunho dele, e exclama: "Eis aquele de quem eu disse: O que vem depois de mim é maior do que eu, porque existia antes de mim".

16 Todos nós recebemos da sua plenitude graça sobre graça.

17 Pois a Lei foi dada por Moisés, a graça e a verdade vieram por Jesus Cristo.

18 Ninguém jamais viu Deus. O Filho único, que está no seio do Pai, foi quem o revelou. (= Mt 3,1-17 = Mc 1,1-13 = Lc 3,1-17)

19 Este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para perguntar-lhe: "Quem és tu?".

20 Ele fez esta declaração que confirmou sem hesitar: "Eu não sou o Cristo". –

21 "Pois, então, quem és?" – perguntaram-lhe eles. "És tu Elias?". Disse ele: "Não o sou". "És tu o profeta?" Ele respondeu: "Não".

22 Perguntaram-lhe de novo: "Dize-nos, afinal, quem és, para que possamos dar uma resposta aos que nos enviaram. Que dizes de ti mesmo?".

23 Ele respondeu: "Eu sou a voz que clama no deserto: Endireitai o caminho do Senhor, como o disse o profeta Isaías" (40,3).

24 Alguns dos emissários eram fariseus.

25 Continuaram a perguntar-lhe: "Como, pois, batizas, se tu não és o Cristo, nem Elias, nem o profeta?".

26 João respondeu: "Eu batizo com água, mas no meio de vós está quem vós não conheceis.

27 Esse é quem vem depois de mim; e eu não sou digno de lhe desatar a correia do calçado".

28 Esse diálogo se passou em Betânia, além do Jordão, onde João estava batizando.

29 No dia seguinte, João viu Jesus que vinha a ele e disse: "Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo.

30 É este de quem eu disse: Depois de mim virá um homem, que me é superior, porque existe antes de mim.

31 Eu não o conhecia, mas, se vim batizar em água, é para que ele se torne conhecido em Israel".

32 (João havia declarado: "Vi o Espírito descer do céu em forma de uma pomba e repousar sobre ele".)

33 Eu não o conhecia, mas aquele que me mandou batizar com água disse-me: Sobre quem vires descer e repousar o Espírito, este é quem batiza no Espírito Santo.

34 Eu o vi e dou testemunho de que ele é o Filho de Deus".

35 No dia seguinte, estava lá João outra vez com dois dos seus discípulos.

36 E, avistando Jesus que ia passando, disse: "Eis o Cordeiro de Deus".

37 Os dois discípulos ouviram-no falar e seguiram Jesus.

38 Voltando-se Jesus e vendo que o seguiam, perguntou-lhes: "Que procurais?". Disseram-lhe: "Rabi (que quer dizer Mestre), onde moras?". –

39 "Vinde e vede" – res­pondeu-lhes ele. Foram aonde ele morava e ficaram com ele aquele dia. Era cerca da hora décima.

40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois que tinham ouvido João e que o tinham seguido.

41 Foi ele então logo à procura de seu irmão e disse-lhe: "Achamos o Messias (que quer dizer o Cristo)".

42 Levou-o a Jesus, e Jesus, fixando nele o olhar, disse: "Tu és Simão, filho de João; serás chamado Cefas (que quer dizer pedra)".

43 No dia seguinte, tinha Jesus a intenção de dirigir-se à Galileia. Encontra Filipe e diz-lhe: "Segue-me".

44 (Filipe era natural de Betsaida, cidade de André e Pedro.)

45 Filipe encontra Natanael e diz-lhe: "Achamos aquele de quem Moisés escreveu na Lei e que os profetas anunciaram: é Jesus de Nazaré, filho de José".

46 Respondeu-lhe Natanael: "Pode, porventura, vir coisa boa de Nazaré?" Filipe retrucou: "Vem e vê".

47 Jesus vê Natanael, que lhe vem ao encontro, e diz: "Eis um verdadeiro israelita, no qual não há falsidade".

48 Natanael pergunta-lhe: "Donde me conheces?" Res­pondeu Jesus: "Antes que Filipe te chamasse, eu te vi quando estavas debaixo da figueira".

49 Falou-lhe Natanael: "Mestre, tu és o Filho de Deus, tu és o rei de Israel".

50 Jesus replicou-lhe: "Porque eu te disse que te vi debaixo da figueira, crês! Verás coisas maiores do que esta".

51 E ajuntou: "Em verdade, em verdade vos digo: vereis o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do Homem".