1 Ey Teofilos,

İlk kitabımda*1:1 İlk kitabımda İncilʼin Luka kısmı. İsaʼnın göklere alındığı güne kadar yapmaya ve öğretmeye başladığı her şeyi yazdım. 2 İsa göklere alınmadan önce, seçtiği elçilere Kutsal Ruh aracılığıyla buyruklar verdi. 3 Acı çekip öldükten sonra, birçok kanıtla elçilere dirilmiş olduğunu gösterdi. Kırk gün süresince onlara göründü ve Allahʼın Krallığı hakkında konuştu. 4 Bir gün onlarla yemek yerken şunları emretti: "Yeruşalimʼden ayrılmayın. Babaʼnın verdiği sözün yerine gelmesini bekleyin. Bunun hakkında konuştuğumu işittiniz. 5 Şöyle ki, Yahya suyla vaftiz etti, ama siz birkaç güne kadar Kutsal Ruhʼla vaftiz olacaksınız."

6 Elçiler bir araya gelmişken, İsaʼya sordular: "Ya Rab, İsrailʼin krallığını şimdi mi yeniden kuracaksın?"

7 Onlara şöyle dedi: "Babaʼnın kendi yetkisiyle kararlaştırdığı zamanları ve tarihleri bilmek size düşmez. 8 Ama Kutsal Ruh üzerinize gelince kuvvet alacaksınız. Yeruşalimʼde, bütün Yahudiye ve Samiriyeʼde, dünyanın en uzak köşesine kadar benim şahitlerim olacaksınız."

9 İsa bu sözleri söyledikten sonra, elçileri seyrederken yukarı alındı. Bir bulut İsaʼyı alıp götürdü. Oʼnu artık göremediler.

10 İsa giderken ve onların gözleri hâlâ göğe dikiliyken, birden yanlarında beyaz elbiseler içinde iki adam göründü. 11 Şöyle dediler: "Celileli adamlar, neden göğe bakıp duruyorsunuz? Aranızdan göğe alınan İsa, aynen göğe çıktığını gördünüz gibi geri gelecek."

12 Ondan sonra Zeytin Dağı denilen tepeden Yeruşalimʼe döndüler. O tepe Yeruşalimʼe yakındır. Bir kilometre kadar uzaklıktadır.*1:12 Bir kilometre kadar uzaklıktadır. Grekçe "Bir Şabat Günü yolculuğu". Yahudi din kurallarına göre Şabat Günü 2000 arşından (yaklaşık 900 metre) fazla yol gitmek yasaktı. 13 Şehre varınca Petrus ve Yuhanna, Yakub ve Andreas, Filipus ve Tomas, Bartalmay ve Matta, Alpay oğlu Yakub ve "Yurtsever"*1:13 Yurtsever İ.S. birinci yüzyılda İsrail halkını onları esir eden Romalılardan kurtarmak için savaşan Yahudi partisi. Simun, ve Yakub oğlu Yahuda kaldıkları evin üst katına çıktılar. 14 Onlar kendilerini tek bir fikirle hep duaya verdiler. Bazı kadınlar, İsaʼnın annesi Meryem ve İsaʼnın erkek kardeşleri onlara katıldılar.

15 O günlerde Petrus imanlı kardeşlerin arasında ayağa kalktı. Aşağı yukarı yüz yirmi kişiden meydana gelen bir topluluk bir araya gelmişti. Petrus onlara şöyle dedi: 16 "Kardeşler, Kutsal Yazıʼnın yerine gelmesi lazımdı. Bunu Kutsal Ruh, Davudʼun ağzıyla Yahuda hakkında önceden haber vermişti. Yahuda, İsaʼyı yakalayanlara yol gösterdi. 17 Oysa bizden biriydi ve bu hizmette pay alırdı."

18 Yahuda ihanetinin karşılığıyla bir tarla aldı. Sonra baş aşağı düştü, karnı yarıldı ve bütün bağırsakları dışarı fışkırdı. 19 Yeruşalimʼde yaşayan herkesin bu olaydan haberi oldu. Bu yüzden o tarlaya onların dilinde "Hakeldema" denilir. Bu ad "Kan Tarlası" anlamına gelir.

20 Petrus konuşmasına şöyle devam etti: "Mezmurlar kitabında şöyle yazılmıştır:

‘Onun evi ıssız kalsın,

artık kimse orada oturmasın.’*1:20 Mezmur 69:25

Yine de:

‘Onun görevini başkası alsın.’*1:20 Mezmur 109:8

21 Bunun için, Rab İsa aramızdayken hep bizimle beraber olan adamlardan birini seçmeliyiz. 22 Bu kişi, İsaʼnın Yahya tarafından vaftiz edilmesinden göklere alınmasına kadar aramızda bulunmuş biri olmalı. Bize katılıp İsaʼnın dirilişine şahitlik etmeli."

23 İki adamı öne çıkardılar: Biri Barsabba ve Yustus diye bilinen Yusuf, öbürüyse Mattiya idi. 24 Şöyle dua ettiler: "Ya Rab, sen her insanın yüreğini biliyorsun. Bize bu ikisinden hangisini seçtiğini göster. 25 Yahudaʼnın hak ettiği yere gitmek için boş bıraktığı bu hizmeti ve elçilik görevini kim alsın?" 26 Ondan sonra bu iki kişi arasında kura çektirdiler. Kura Mattiyaʼya düştü. Böylece Mattiya seçilip on bir elçiye katıldı.

1 Em minha primeira narração, ó Teó­filo, contei toda a sequência das ações e dos en­si­na­mentos de Jesus,

2 desde o princípio até o dia em que, depois de ter dado pelo Espírito Santo suas instruções aos apóstolos que escolhera, foi arrebatado (ao céu).

3 E a eles se manifestou vivo depois de sua Paixão, com muitas provas, aparecendo-lhes durante quarenta dias e falando das coisas do Reino de Deus.

4 E comendo com eles, ordenou-lhes que não se afastassem de Jerusalém, mas que esperassem aí o cumprimento da promessa de seu Pai, "que ouvis­tes" – disse ele – "da minha boca;

5 porque João batizou na água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo daqui a poucos dias".

6 Assim reunidos, eles o interrogavam: "Senhor, é porventura agora que ides instaurar o reino de Israel?".

7 Respondeu-lhes ele: "Não vos pertence a vós saber os tempos nem os momentos que o Pai fixou em seu poder,

8 mas descerá sobre vós o Espírito Santo e vos dará força; e sereis minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judeia e Samaria e até os confins do mundo".

9 Dizendo isso, elevou-se da (terra) à vista deles e uma nuvem o ocultou aos seus olhos.

10 Enquanto o acompanhavam com seus olhares, vendo-o afastar-se para o céu, eis que lhes apareceram dois homens vestidos de branco, que lhes disseram:

11 "Homens da Galileia, por que ficais aí a olhar para o céu? Esse Jesus que acaba de vos ser arrebatado para o céu voltará do mesmo modo que o vistes subir para o céu".

12 Voltaram eles então para Jerusalém do monte chamado das Oli­veiras, que fica perto de Jerusalém, distante uma jornada de sábado.

13 Tendo entrado no cenáculo, subiram ao quarto de cima, onde costumavam permanecer. Eram eles: Pedro e João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelador, e Judas, irmão de Tiago.

14 Todos eles perseveravam unanimemente na oração, juntamente com as mulheres, entre elas Maria, mãe de Jesus, e os irmãos dele.

15 Em um daqueles dias, levantou-se Pedro no meio de seus irmãos, na assembleia reunida que constava de umas cento e vinte pessoas, e disse:

16 "Irmãos, convinha que se cumprisse o que o Espírito Santo predisse na escritura pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.

17 Ele era um dos nossos e teve parte no nosso ministério.

18 Esse homem adquirira um campo com o salário de seu crime. Depois, tombando para a frente, arrebentou-se pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.

19 (Tornou-se este fato conhecido dos habitantes de Jerusalém, de modo que aquele campo foi chamado na língua deles Hacéldama, isto é, Campo de Sangue.)

20 Pois está escrito no Livro dos Salmos: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e ainda mais: Que outro receba o seu cargo (Sl 68,26; 108,8).

21 Convém, pois, que destes homens que têm estado em nossa companhia todo o tempo em que o Senhor Jesus viveu entre nós,

22 a começar do batismo de João até o dia em que de nosso meio foi arrebatado, um deles se torne conosco testemunha da sua Ressurreição".

23 Propuseram dois: José, chamado Bar­sabás, que tinha por sobrenome Justo, e Matias.

24 E oraram nestes termos: "Ó Senhor, que conheces os corações de todos, mostra-nos qual destes dois escolheste

25 para tomar neste ministério e apostolado o lugar de Judas que se transviou, para ir para o seu próprio lugar".

26 Deitaram sorte e caiu a sorte em Matias, que foi incorporado aos onze apóstolos.