1 Festus vali olacağı bölgeye vardıktan üç gün sonra Sezariyeʼden Yeruşalimʼe gitti. 2 Başrahipler ve diğer önemli Yahudiler ona gidip Pavlusʼa karşı şikâyette bulundular. Festusʼtan bir ricaları vardı. 3 Kendilerine bir iyilik yapıp Pavlusʼu Yeruşalimʼe getirtmesini istediler. Pusu kurup Pavlusʼu yolda öldüreceklerdi. 4 Festus ise Pavlusʼun Sezariyeʼde tutulduğunu, kendisinin de yakında oraya gideceğini söyledi. 5 "Önemli adamlarınız benimle gelsin. Bu adam bir suç işlediyse onu orada suçlasınlar" dedi.

6 Festus sekiz on gün kadar onların arasında kaldı. Ondan sonra Sezariyeʼye döndü. Ertesi gün de dava yerinde oturup Pavlusʼun getirilmesini emretti. 7 Pavlus oraya varınca, Yeruşalimʼden gelmiş olan Yahudiler onun etrafını sarıp birçok ağır suçlamalarda bulundular. Ama bu suçlamalarını kanıtlayamadılar. 8 Pavlus da kendini savunmak için şöyle dedi: "Ben ne Yahudilerin kanunlarına, ne tapınağa, ne de Sezarʼa karşı hiçbir suç işlemedim."

9 Ama Festus Yahudilere bir iyilik yapmak istedi. Bu sebeple Pavlusʼa "Sen Yeruşalimʼe gitmeye razı mısın?" diye sordu. "Orada benim önümde bu suçlamalar konusunda yargılanabilirsin."

10 Pavlus şöyle cevap verdi: "Ben Sezarʼın dava yerinin önünde bulunuyorum. Burada yargılanmam lazım. Yahudilere karşı hiçbir suç işlemedim. Sen de bunu çok iyi biliyorsun. 11 Eğer suç işlemişsem, eğer ölümü hak eden herhangi bir şey yapmışsam, ölümden kaçmam. Ama eğer bu adamların suçlamaları doğru değilse, kimse beni onlara teslim edemez. Davamla Sezarʼa başvuruyorum."

12 Bunun üzerine Festus kendi danışma meclisiyle görüştükten sonra şöyle cevap verdi: "Sezarʼa başvurdun, Sezarʼa gideceksin."

13 Birkaç gün sonra, kral Agrippa ve Bernike,*25:13 Bernike Kral Agrippaʼnın kız kardeşi. Festusʼa saygı göstermek için Sezariye şehrine geldiler. 14 Bir süre orada kaldılar. Ziyaret sırasında Festus Pavlusʼun davasını krala anlattı. "Burada bir adam var" dedi. "Feliks onu hapishanede bıraktı. 15 Ben Yeruşalimʼdeyken başrahipler ve diğer Yahudi liderler ona karşı şikâyette bulundular. Onu cezalandırmamı istediler. 16 Onlara bu Romalıların adeti değildir diye cevap verdim. Kişi kendini suçlayanlarla yüzleşip suçlamalara karşı kendini savunma şansına sahip olmadan teslim edilmez. 17 Bu nedenle onlar benimle buraya gelince hiç vakit kaybetmedim. Ertesi gün dava yerinde oturdum ve adamın getirilmesini emrettim. 18 Ama suçlayanlar ayağa kalkınca, ona karşı beklediğim suçlamaları yapmadılar. 19 Sadece kendi dinleri konusunda ve İsa adında ölmüş bir adam hakkında anlaşmazlıkları vardı. Pavlus o adamın yaşamakta olduğunu söylüyordu. 20 Bu konuları nasıl soruşturacağımı bilemedim. Bu nedenle Pavlusʼa ‘Yeruşalimʼe gidip bu konularda orada yargılanmaya razı mısın?’ diye sordum. 21 Fakat Pavlus davasıyla imparatora başvurdu. İmparator karar verinceye kadar hapishanede tutulmak istedi. Ben de onun imparatora gönderene kadar tutuklu kalmasını emrettim."

22 O zaman Agrippa Festusʼa şöyle dedi: "Ben de bu adamı dinlemek isterdim."

Festus, "Yarın onu dinlersin" dedi.

23 Ertesi gün Agrippa ve Bernike büyük tantanayla toplantı salonuna girdiler. Onların yanında yüksek rütbeli askerler ve şehrin önemli adamları vardı. Festusʼun emriyle Pavlus oraya getirildi. 24 O zaman Festus şöyle dedi: "Kral Agrippa ve yanımızda bulunan herkes! Bu adamı görüyorsunuz! Onun hakkında hem Yeruşalimʼde hem burada bütün Yahudi halkı bana şikâyette bulundu. ‘Bu adamın artık yaşaması doğru değildir’ diye bağırdılar. 25 Bense ölümü hak edecek hiçbir şey yapmadığını anladım. Ne var ki o, davasıyla imparatora başvurdu. Bu nedenle onu imparatora göndermeye karar verdim. 26 Ama elimde onun hakkında Efendimʼe yazabileceğim kesin bir şey yok. Bunun için adamı sizin önünüze ve özellikle senin önüne getirdim, ey Kral Agrippa. Öyle ki, bu soruşturmanın sonunda yazacak bir şeyim olsun. 27 Çünkü neyle suçlandığını açıklamadan bir tutukluyu imparatora göndermek bence anlamsız."

1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesareia a Jerusalém.

2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,

3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.

4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesareia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:

5 "Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no".

6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesareia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.

7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.

8 Paulo alegava em sua defesa: "Em nada tenho pecado contra a Lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!".

9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: "Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?".

10 Paulo, porém, disse: "Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.

11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!".

12 Então, Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: "Para César apelaste, a César irás".

13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Bereni­ce desceram a Cesareia para saudar Festo.

14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: "Félix deixou preso aqui um certo homem.

15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.

16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.

17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.

18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.

19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.

20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.

21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César".

22 Agripa disse então a Festo: "Eu também desejava ouvir esse homem". Ao que ele respondeu: "Amanhã o ouvirás .

23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apre­sen­taram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.

24 Festo tomou a palavra: "Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.

25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.

26 Mas dele não tenho nada reprovável que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.

27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele".