1 O sırada kral Hirodes12:1 Hirodes Büyük Hirodesʼin torunu 1. Hirodes Agrippa. imanlılar topluluğundan bazı kişilere eziyet etmeye başladı. 2 Yuhannaʼnın kardeşi Yakubʼu kılıçla öldürttü. 3 Yahudilerin bundan memnun kaldığını fark edince Petrusʼu da tutuklattı. O günlerde Mayasız Ekmek Bayramı kutlanıyordu. 4 Petrusʼu yakalatıp hapishaneye attırdı. Onu kollamak için başına dörder kişilik dört takım asker koydu. Özgürlük Bayramıʼndan sonra Petrusʼu halkın önünde yargılamak istiyordu. 5 Böylece Petrus hapishanede gözaltına alındı. Fakat imanlılar topluluğu onun için Allahʼa canı gönülden dua ediyordu.
6 Tam Hirodesʼin onu halkın önünde yargılamak istediği günden önceki gece, Petrus iki zincirle bağlı olarak iki askerin arasında uyuyordu. Kapının önünde gardiyanlar durup, hapishanenin güvenliğini sağlıyorlardı. 7 Birdenbire Rabbin bir meleği göründü. Hücrede ışık parladı. Melek Petrusʼun yan tarafını dürtüp onu uyandırdı. "Çabuk kalk!" dedi. Bunun üzerine zincirler Petrusʼun bileklerinden düştü.
8 Melek ona şöyle dedi: "Kemerini bağla ve ayaklarına sandaletlerini giy!" Petrus da öyle yaptı. Melek, "Paltonu üstüne al ve peşimden gel" dedi. 9 Petrus dışarı çıktı ve meleğin arkasından gitti. Meleğin yaptığının gerçek olduğunu anlamıyor, olağanüstü bir görüntü gördüğünü sanıyordu. 10 Birinci ve ikinci nöbetçiyi geçtiler, sonra şehre açılan demir kapıya kadar geldiler. Kapı kendiliğinden açıldı. Dışarı çıkıp sokağın sonuna kadar yürüdükten sonra melek birdenbire Petrusʼun yanından ayrıldı.
11 O zaman Petrus kendine geldi ve şöyle dedi: "Rab bana meleğini göndermiş! Bunu şimdi gerçekten anlıyorum. Rab beni Hirodesʼin elinden ve Yahudi halkının bana yapmayı umduğu her şeyden kurtardı."
12 Petrus olanların farkına varınca Meryemʼin evine gitti. Meryem Markos lakabıyla bilinen Yuhannaʼnın annesiydi. Orada birçok kişi toplanmış dua ediyordu. 13 Petrus evin dış kapısını çaldı. Roda adında hizmetçi kız kapıyı açmaya gitti. 14 Petrusʼun sesini tanıdı, ama o kadar sevinçliydi ki, kapıyı açmadan içeri koştu. "Petrus kapıda duruyor!" diye haber verdi.
15 Ona, "Sen çıldırmışsın!" dediler. Fakat kız ısrar edince, "Galiba onun meleğidir" dediler.
16 Petrus ise kapıyı çalmaya devam etti. Kapıyı açıp onu gördüler ve şaşırıp kaldılar. 17 Petrus susmaları için eliyle işaret etti. Onlara Rabbin kendisini nasıl hapisten çıkardığını anlattı. "Bu haberi Yakubʼa12:17 Yakubʼa Burada adı geçen Yakub, Rab İsaʼnın üvey kardeşiydi. Zamanla Yeruşalimʼdeki imanlılar topluluğunun lideri oldu. ve diğer imanlılara götürün" dedi. Ondan sonra oradan ayrıldı, başka yere gitti.
18 Sabah olunca askerler büyük telaşa düştü. "Petrusʼa ne oldu?" diye sordular. 19 Hirodes de Petrusʼu arattı ama bulamadı. Bekçileri sorguya çekti ve öldürülmelerini emretti.
Ondan sonra Hirodes Yahudiyeʼden Sezariye şehrine gitti. Bir süre orada kaldı. 20 Hirodes, Sur ve Sayda şehir halklarına karşı çok öfkeliydi. Onlar da kralın saray yöneticisi olan Vlastusʼu kendi taraflarına çektiler ve hep birlikte Hirodesʼten barış istemeye gittiler. Çünkü memleketlerinin yiyeceği Hirodesʼin ülkesinden geliyordu.
21 Karar verilen günde Hirodes krallık elbiselerini içinde tahtına oturdu. Onlara bir konuşma yapmaya başladı. 22 Halk ise, "Bu bir insanın sesi değil, bir tanrının sesi!" diye bağırıp durdu. 23 Tam o anda Rabbin bir meleği Hirodesʼi çarptı. Çünkü o Allahʼı yücelteceğine kendini yüceltti. Bağırsak kurtları içini yedi ve böylece can verdi.
24 Allahʼın sözü ise yayılıyordu ve iman edenlerin sayısı günden güne artıyordu.
25 Barnaba ve Saul hizmetlerini bitirip Yeruşalimʼden Antakyaʼya döndüler. Yanlarına Markos lakabıyla bilinen Yuhannaʼyı da aldılar.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Na noite anterior que Herodes ia apresentá-lo dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: "Levanta-te depressa" – disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 O anjo ordenou: "Cinge-te e calça as tuas sandálias". Ele assim o fez. O anjo acrescentou: "Cobre-te com a tua capa e segue-me".
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Então, Pedro tornou a si e disse: "Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus".
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Disseram-lhe: "Estás louca!". Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: "Então é o seu anjo".
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: "Comunicai-o a Tiago e aos irmãos". Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judeia para a Cesareia, onde permaneceu.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. (Porque a sua região era abastecida por ele.)
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 O povo aplaudia: "É a voz de um deus, e não de um homem!".
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Entretanto, a Palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém (a Antioquia), levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.