1 Bir gün Petrus ve Yuhanna dua saatinde tapınağa çıkıyorlardı. Saat öğleden sonra üçtü.*3:1 Öğleden sonra üçtü Asıl metinde "dokuzuncu saat." O çağda günışığı altındaki zaman 12 saate bölünürdü. 2 Doğuştan sakat bir adam oraya getiriliyordu. Bu adamı tapınak avlusuna giren kişilerden para dilenmesi için her gün "Güzel Kapı" denilen avlu kapısının önüne bırakırlardı. 3 Petrusʼla Yuhanna tapınak avlusuna girmek üzereydi. Adam onları görünce, onlardan para istedi. 4 O zaman Petrusʼla Yuhanna ona dikkatle baktılar. Sonra Petrus, "Bize bak!" dedi. 5 Adam da bir şey alacağını umarak onlara dikkatle baktı.

6 Fakat Petrus ona şöyle dedi: "Bende gümüş ve altın yok. Ama bende ne varsa, onu sana veriyorum: Nasıralı İsa Mesihʼin adıyla kalk, yürü!" 7 Sonra Petrus adamı sağ elinden tutup ayağa kaldırdı. Aynı anda adamın ayakları ve ayak bilekleri sapasağlam oldu. 8 Adam ayağa fırlayarak dimdik durdu ve yürümeye başladı. Yürüye, zıplaya, Allahʼı överek onlarla birlikte tapınak avlusuna girdi. 9 Bütün halk onun yürüdüğünü ve Allahʼı övdüğünü gördü. 10 Tapınağın Güzel Kapısında oturup dilenen adam olduğunu fark ettiler. Ona olanlara şaşırıp hayret ettiler.

11 Adam Petrusʼla Yuhannaʼnın yanından ayrılmadı. Bütün halk da şaşkınlık içinde onların yanına koştu. Tapınağın "Süleymanʼın Kemeraltı" denilen üstü kapalı kısmında toplandılar. 12 Petrus bunu görünce, halka şöyle vaaz etmeye başladı: "Ey İsrail halkı! Buna neden şaştınız? Niçin gözlerinizi bize dikmiş bakıyorsunuz? Sanmayın ki bu adamı kendi kuvvetimizle, ya da dindarlığımızla yürüttük! 13 İbrahimʼin, İshakʼın ve Yakubʼun ve diğer Atalarımızın tapındığı Allah, hizmetkârı İsaʼyı yüceltti. Siz ise Oʼnu ele verdiniz. Vali Pilatus Oʼnu serbest bırakmaya karar verdi, fakat siz Oʼnu Pilatusʼun önünde reddettiniz. 14 Kutsal ve Doğru Olanʼı*3:14 Doğru Olanʼı Yahudilerin Mesihʼe verdikleri bir ad. reddettiniz ve bir katilin serbest bırakılmasını istediniz. 15 Hayat Kaynağıʼnı öldürdünüz. Fakat Allah Oʼnu ölümden diriltti. Biz buna şahidiz. 16 İsaʼnın adı, gördüğünüz ve tanıdığınız bu adama şifa verdi. Çünkü o, İsaʼnın adına iman etti. Evet, İsaʼya olan iman onu hepinizin önünde sapasağlam yaptı.

17 Şimdi, kardeşlerim, sizin de aynı liderleriniz gibi bilgisizlikle davrandığınızı biliyorum. 18 Fakat Allah, bütün peygamberlerin ağzından, Mesihiʼnin acı çekeceğini önceden bildirmişti. Bu haberi de söylediği şekilde yerine getirdi. 19 Bunun için tövbe edin, Allahʼa dönün, öyle ki, günahlarınız silinsin. 20 Öyle ki, Rab size yenilenme fırsatları versin ve sizin için önceden seçilen Mesihʼi, yani İsaʼyı göndersin. 21 Her şey bir gün yeniden yaratılacak. Allah bunu ta eski zamanlardan beri kutsal peygamberlerinin ağzından bildirmişti. O zamana kadar İsaʼnın gökte kalması lazım. 22 Musa şöyle dedi: ‘Rab Allahınız kendi halkınızdan sizin için benim gibi bir peygamber ortaya çıkaracak. Oʼnun size söyleyeceği her şeye kulak vermelisiniz. 23 O peygamberin sözünü dinlemeyen herkes Allahʼın halkından atılıp yok olacak.’*3:23 Yasanın Tekrarı 18:15,18,19

24 Samuelʼden başlayarak, onun ardından konuşan bütün peygamberler bu günleri bildirdi. 25 Peygamberlerin evlatları sizsiniz. Allahʼın atalarınızla yaptığı antlaşmaya ortaksınız. Allah İbrahimʼe şöyle söz verdi: ‘Senin soyun sayesinde yeryüzündeki bütün halklar bereketlenecek.’*3:25 Yaratılış 22:18; 26:4 26 Allah, hizmetkârı İsaʼyı önce sizin için ortaya çıkardı. Oʼnu her birinizi yaptığınız kötülüklerden döndürüp bereketlemek için gönderdi."

2 Nisto levavam um homem que era coxo de nascença e que punham todos os dias à porta do templo, chamada Formosa, para que pedisse esmolas aos que entravam no templo.

3 Quando ele viu que Pedro e João iam en­trando no templo, implorou a eles uma esmola.

4 Pedro fitou nele os olhos, como também João, e disse: "Olha para nós".

5 Ele os olhou com atenção, esperando receber deles alguma coisa.

6 Pedro, porém, disse: "Não tenho nem ouro nem prata, mas o que tenho, eu te dou: em nome de Jesus Cristo Nazareno, levanta-te e anda!".

7 E, tomando-o pela mão direita, levantou-o. Imediatamente os pés e os tornozelos se lhe firmaram. De um salto, pôs-se de pé e andava.

8 Entrou com eles no templo, caminhando, saltando e louvando a Deus.

9 Todo o povo o viu andar e louvar a Deus.

10 Reconheceram ser o mesmo coxo que se sentava para mendigar à porta Formosa do templo, e encheram-se de espanto e pasmo pelo que lhe tinha acontecido.

11 Como ele se conservava perto de Pedro e João, uma multidão de curiosos afluiu a eles no pórtico chamado Salomão.

12 À vista disso, falou Pedro ao povo: "Homens de Israel, por que vos admirais assim? Ou por que fitais os olhos em nós, como se por nossa própria virtude ou piedade tivéssemos feito este homem andar?

13 O Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó, o Deus de nossos pais glorificou seu servo Jesus, que vós entregastes e negastes perante Pilatos, quando este resolvera soltá-lo.

14 Mas vós renegastes o Santo e o Justo e pedis­tes que se vos desse um homicida.

15 Matastes o Príncipe da vida, mas Deus o ressuscitou dentre os mortos: disso nós somos testemunhas.

16 Em virtude da fé em seu nome foi que esse mesmo nome consolidou este homem, que vedes e conheceis. Foi a fé em Jesus que lhe deu essa cura perfeita, à vista de todos vós.

17 Agora, irmãos, sei que o fizes­tes por ignorância, como também os vossos chefes.

18 Deus, porém, assim cumpriu o que já antes anunciara pela boca de todos os profetas: que o seu Cristo devia padecer.

19 Arrependei-vos, portanto, e convertei-vos, para serem apagados os vossos pecados.

20 Virão, assim, da parte do Senhor os tempos de refrigério, e ele enviará aquele que vos é destinado: Cristo Jesus.

21 É necessário, porém, que o céu o receba até os tempos da restauração universal, da qual falou Deus, outrora, pela boca dos seus santos profetas.

22 Já dissera Moisés: O Senhor, nosso Deus, vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim: a este ouvireis em tudo o que ele vos disser.

23 Todo aquele que não ouvir esse profeta será exterminado do meio do povo (Dt 18,15.19).

24 Todos os profetas, que têm falado sucessivamente desde Samuel, anunciaram estes dias.

25 Vós sois filhos dos profetas e da aliança que Deus estabeleceu com os nossos pais, quando disse a Abraão: Na tua descendência serão abençoadas todas as famílias da terra (Gn 22,18).

26 Foi em primeiro lugar para vós que Deus suscitou o seu servo, para vos abençoar, a fim de que cada um se aparte da sua iniquidade".