1 Bu sebeple işittiğimiz gerçeklere daha büyük dikkatle kulak asmalıyız, yoksa bunlardan gitgide uzaklaşırız. 2 Melekler aracılığıyla bildirilen Tevrat geçerliydi ve ona karşı işlenen her suç ve itaatsizlik hak ettiği cezayı aldı. 3 Öyleyse biz de bu kadar harika bir kurtuluşa önem vermezsek, cezadan nasıl kaçacağız? Bu kurtuluşu en başta Rab İsa bildirdi. Sonra Oʼnu dinlemiş olanlar bu kurtuluşu bize doğruladılar. 4 Allah bunu olağanüstü işaretler, harikalar, çeşitli mucizeler ve Kutsal Ruhʼun verdiği yeteneklerle kanıtladı. Bunları kendi isteğine göre dağıttı.

5 Allah, hakkında konuştuğumuz gelecek dünyayı meleklerin hükmüne vermedi. 6 Ama birisi bir yerde şöyle şahitlik etti:

"İnsan nedir ki, sen onu anasın?

İnsanoğlu nedir ki, onunla ilgilenesin?

7 Onu meleklerden biraz aşağı kıldın,

başına şan ve şeref tacını geçirdin.

8 Her şeyi ayaklarının altına sererek

onun hükmüne verdin."*2:8 Mezmur 8:4-6

Madem Allah her şeyi insanın hükmüne verdi, demek ki insanın hükmü dışında bir şey bırakmadı. Oysa her şeyin onun hükmü altında olduğunu henüz görmüyoruz. 9 Fakat İsaʼyı görüyoruz. O, meleklerden biraz aşağı kılındı. Böylece Allahʼın lütfuyla herkes için ölümü tattı. Ölümün acılarına katlandığı için, Oʼnun başına şan ve şeref tacı geçirildi. 10 Her şeyi yaratan ve her şeyin varlığını sürdüren Allahʼın amacı birçok oğulu yüceliğe kavuşturmaktı. Böylece onların kurtuluşunun öncüsü olan İsaʼyı, çektiği acılarla mükemmel hale*2:10 Mükemmel hale İsa Mesih Allahʼın Oğlu olarak kusursuzdur. Oysa insanların kurtuluşunda öncü olabilmesi için insan olarak çarmıhta acı çekmesi gerekiyordu. Bu acılarla mükemmel bir öncü olması sağlandı. getirmeyi uygun gördü. 11 İnsanların Allahʼa adanmasını sağlayan İsa ve Oʼnun sayesinde Allahʼa adananların hepsi aynı Babaʼdandır. Bu sebeple İsa onlara "kardeş" demekten utanmaz. 12 Çünkü O Allahʼa şöyle der:

"Adını kardeşlerime bildireceğim.

Topluluğun ortasında seni ilahilerle öveceğim."*2:12 Mezmur 22:22

13 Şunu da ekler:

"Ben Allahʼa güveneceğim."*2:13 Yeşaya 8:17

Bir de şöyle der:

"İşte, ben ve Allahʼın bana verdiği evlatlar!"*2:13 Yeşaya 8:18

14,15 Bu evlatlar et ve kandandır. Bu sebeple İsa da onlar gibi et ve kandan bir bedene sahip oldu. Öyle ki, ölümü sayesinde ölüm gücüne sahip olanı, yani İblisʼi güçsüz hale getirsin ve hayat boyunca ölümden korkan herkesi bu korkuya esir olmaktan kurtarsın. 16 Şüphe yok ki İsa meleklere yardım etmeye gelmedi. İbrahimʼin soyundan olanlara yardım etmeye geldi. 17 Bunun için İsaʼnın biz kardeşlerine her bakımdan benzemesi lazımdı. Öyle ki, Allahʼın hizmetinde merhametli ve sadık bir başrahip olup halkın günahlarını bağışlatmak için kendini kurban etsin. 18 İsa çektiği acılarla sınandı. Bunun için zorluklarla sınananlara yardım edecek güçtedir.

1 Por isso, é necessário pres­tarmos a maior atenção à mensagem que temos recebido, para não acontecer que nos desviemos do caminho reto.

2 A palavra anunciada por intermédio dos anjos era a tal ponto válida, que toda transgressão ou desobediência recebeu o justo castigo.

3 Como, então, escaparemos nós se agora desprezarmos a mensagem da salvação, tão sublime, anunciada primeiramente pelo Senhor e depois confirmada pelos que a ouviram,

4 comprovando-a o próprio Deus por sinais, prodígios, milagres e pelos dons do Espírito Santo, repartidos segundo a sua vontade?

5 Não foi tampouco aos anjos que Deus submeteu o mundo vindouro, de que falamos.

6 Alguém em certa passagem afirmou: Que é o homem para que dele te lembres, ou o filho do homem, para que o visites?

7 Por pouco tempo o colocaste inferior aos anjos; de glória e de honra o coroaste,

8 e sujeitaste a seus pés todas as coisas (Sl 8,5s). Ora, se lhe sujeitou todas as coisas, nada deixou que não lhe ficasse sujeito. Atualmente, é verdade, não vemos que tudo lhe esteja sujeito.

9 Mas aquele que fora colocado por pouco tempo abaixo dos anjos, Jesus, nós o vemos, por sua Paixão e morte, coroado de glória e de honra. Assim, pela graça de Deus, a sua morte aproveita a todos os homens.

10 Aquele para quem e por quem todas as coisas existem, desejando conduzir à glória numerosos filhos, deliberou elevar à perfeição, pelo sofrimento, o autor da salvação deles,

11 para que santificador e santificados formem um só todo. Por isso, (Jesus) não hesita em chamá-los seus irmãos,

12 dizendo: Anunciarei teu nome a meus irmãos, no meio da assembleia cantarei os teus louvores (Sl 21,23).

13 E outra vez: Quanto a mim, ponho nele a minha confiança (Is 8,17); e: Eis-me aqui, eu e os filhos que Deus me deu (Is 8,18).

14 Porquanto os filhos participam da mesma natureza, da mesma carne e do sangue, também ele participou, a fim de destruir pela morte aquele que tinha o império da morte, isto é, o demônio,

15 e libertar aqueles que, pelo medo da morte, estavam toda a vida sujeitos a uma verdadeira escravidão.

16 Veio em socorro, não dos anjos, e sim da raça de Abraão;

17 e por isso convinha que ele se tornasse em tudo semelhante aos seus irmãos, para ser um pontífice compassivo e fiel no serviço de Deus, capaz de expiar os pecados do povo.

18 De fato, por ter ele mesmo suportado tribulações, está em condição de vir em auxílio dos que são atribulados.