1 Yahudilerin Mayasız Ekmek Bayramı yaklaşıyordu. Bu bayrama aynı zamanda "Özgürlük Bayramı" da deniliyor. 2 Başrahipler ve Tevrat uzmanları İsaʼyı öldürmenin uygun bir yolunu arıyorlardı. Çünkü halktan korkuyorlardı. 3 Bu arada Şeytan, İsaʼnın on iki elçisinden biri olan Yahuda İskariyotʼun içine girdi. 4 Yahuda, başrahipler ve tapınağın güvenlik görevlileriyle danışmaya gitti. İsaʼyı tutuklamaları için nasıl yardım edebileceğini konuştu. 5 Onlar buna sevindiler. Kendisine para vermek için anlaştılar. 6 O da razı geldi. Kalabalıktan uzakta, İsaʼya ihanet etmek için fırsat kollamaya başladı.

7 Mayasız Ekmek Bayramıʼnın birinci günü geldi. O gün kurban kuzusunun kesilmesi lazımdı. 8 İsa, Petrus ve Yuhannaʼya, "Gidin! Hazırlık yapın da bayram yemeğini yiyelim" dedi ve onları önden gönderdi.

9 Onlar da İsaʼya, "Onu nerede hazırlamamızı istiyorsun?" diye sordular.

10 Onlara, "Dikkat edin!" dedi. "Şehre girerken testiyle su taşıyan bir adam karşınıza çıkacak. Onun arkasından gidin. Adam bir eve girecek. 11 O ev sahibine deyin ki, ‘Öğretmenimiz, "Misafir odası nerede?" diye soruyor. "Orada öğrencilerimle birlikte Özgürlük Bayram yemeğini yemek istiyorum." ’ 12 O zaman size üst katta döşenmiş büyük bir oda gösterecek. Bizim için orasını hazırlayın."

13 İki öğrenci gitti. Her şeyi İsaʼnın anlattığı gibi buldular ve Özgürlük Bayram hazırlıklarını yaptılar.

14 Yemek vakti gelince İsa elçileriyle birlikte sofraya oturdu. 15 Onlara şöyle dedi: "Ben acı çekmeden önce bu Özgürlük Bayram yemeğini sizinle beraber yemeyi çok istedim. 16 Çünkü size söylüyorum, bu yemek Allahʼın Krallığıʼnda tam anlamına kavuşacak. O zamana kadar onu bir daha yemeyeceğim."

17 Sonra eline bir bardak aldı. Şükrettikten sonra, "Bunu alın, aranızda paylaşın" dedi. 18 "Çünkü size söylüyorum, Allahʼın Krallığı gelene kadar asmanın ürününden bir daha içmeyeceğim."

19 Sonra eline ekmek aldı, şükredip onu böldü ve onlara verdi. "Bu sizler için verilen bedenimdir" dedi. "Beni anmak için bunu yapın."

20 Tıpkı bunun gibi, yemekten sonra eline bir bardak şarap alıp şöyle dedi: "Bu bardak sizin için akıtılacak olan kanımla başlayan yeni antlaşmadır. 21 Fakat bakın, bana ihanet eden adamın eli, benim elimle birlikte sofradadır. 22 Gerçi İnsan Oğlu kendisi için çizilen yoldan ölüme gidiyor. Fakat Oʼna ihanet eden adamın vay haline!" 23 Bunun üzerine öğrenciler aralarında bunu kimin yapabileceğini tartışmaya başladılar.

24 Ayrıca onlardan kimin en önemli sayılacağı konusunda aralarında çekişme oldu. 25 İsa da onlara şunu söyledi: "Diğer milletlerin kralları onların başlarına buyrukçu kesilirler. Yetkili adamları da kendilerine ‘iyiliksever’ dedirtirler. 26 Ama siz böyle olmayın. Aranızda en büyük olan en küçük gibi olsun, liderlik yapan da hizmet eden gibi olsun. 27 Çünkü kim daha büyük? Sofraya oturan mı yoksa hizmet eden mi? Sofraya oturan, değil mi? Ama ben aranızda hizmet eden biri gibiyim. 28 Zorluklarla denendiğimde bana sadık kalan sizlersiniz. 29 Babam bana nasıl bir krallık verdiyse, ben de öylece size bir krallık veriyorum. 30 Öyle ki, krallığımda benim soframda yiyip içesiniz ve tahtlar üzerinde oturup İsrailʼin on iki oymağını yargılayasınız.

31 Simun*22:31 Simun İsaʼnın ona verdiği Petrus adıyla daha çok tanınır., Simun, dikkat et! Şeytan sizleri ekin gibi elekten geçirmek için yetki istedi. 32 Ama ben imanın kaybolup gitmesin diye senin için dua ettim. Sen ise bana geri döndüğün zaman imanlı kardeşlerini güçlendir."

33 Simun Petrus da İsaʼya, "Efendimiz!" dedi. "Ben seninle cezaevine de ölüme de gitmeye hazırım."

34 İsa şöyle dedi: "Ey Petrus, sana diyorum ki, bu gece horoz ötmeden beni tanıdığını üç defa inkâr edeceksin."

35 Sonra elçilere şunu sordu: "Sizi kesesiz, torbasız ve sandaletsiz gönderdiğim zaman bir eksiğiniz oldu mu?"

"Hiç olmadı," diye cevap verdiler.

36 Sonra onlara şöyle dedi: "Ama şimdi kesesi ve torbası olan yanına alsın. Kimin kılıcı yoksa, paltosunu satıp bir kılıç alsın. 37 Çünkü size söylüyorum: Benim hakkımda yazılan şu söz yerine gelmelidir: ‘O suçlu adamlarla bir sayıldı.’*22:37 Yeşaya 53:12 Evet, benim hakkımda yazılmış olanlar yerine geliyor."

38 "Efendimiz" dediler. "Bak, burada iki kılıç var."

O da onlara, "Yeter!" dedi.

39 İsa dışarı çıkıp adeti olduğu gibi Zeytin Dağıʼna gitti. Öğrencilerine de Oʼnun ardından gittiler. 40 O yere varınca, İsa onlara şöyle dedi: "Denendiğinizde günaha düşmemek için dua edin." 41 Sonra onlardan bir taş atımı kadar uzaklaştı, diz çöküp şöyle dua etmeye başladı: 42 "Baba, eğer istersen bu bardağı*22:42 Bu bardağı Allahʼın insanları cezalandırması bardaktan boşaltılan sersemleten içkiye benzetilir Yeşaya 51:17. Buradaki "bardak" sözü, İsaʼnın çarmıhta insanların yerine günahlarının cezasını çekmesini anlatır. benden uzaklaştır. Yine de, benim değil, senin isteğin olsun." 43 Sonra gökten bir melek İsaʼya göründü, Oʼna güç verdi. 44 İsa derin acı çekerek daha heyecanlı bir şekilde dua etmeye başladı. Oʼnun teri, yere düşen iri kan damlaları gibiydi.

45 İsa duasından kalkınca öğrencilerinin yanına geldi. Onları üzüntüden uyumuş buldu. 46 Onlara dedi: "Niye uyuyorsunuz? Kalkın, denendiğinizde günaha düşmemek için dua edin."

47 İsa daha konuşurken birdenbire bir kalabalık geldi. On iki elçiden biri olan Yahuda onlara yol gösteriyordu. İsaʼyı öpmek için yaklaştı. 48 Ama İsa ona, "Yahuda" dedi. "İnsan Oğluʼna bir öpücükle mi ihanet ediyorsun?"

49 İsaʼnın yanında duranlar, ne olacağını anlayınca, "Efendimiz, kılıçla vuralım mı?" diye sordular. 50 Onlardan biri başrahibin kölesine vurup onun sağ kulağını kesti.

51 Ama İsa, "Yetti artık!" dedi. Sonra adamın kulağına dokunup onu iyileştirdi.

52 İsa Oʼnun üzerine yürüyen başrahipler, tapınak güvenlik görevlileri ve halkın liderlerine şöyle dedi: "Bir hayduda karşı çıkıyormuş gibi kılıçlarla, sopalarla mı geldiniz? 53 Her gün yanınızda tapınak avlusundaydım; o zaman bana karşı el kaldırmadınız. Ama bu sizin zamanınızdır, karanlığın hüküm sürdüğü zamandır."

54 Ondan sonra İsaʼyı yakaladılar, başrahibin evine götürüp, içeri aldılar. Petrus onları uzaktan izliyordu. 55 Görevliler avlunun ortasında bir ateş yaktıktan sonra beraber oturdular. Petrus da onların arasında oturdu. 56 Sonra bir hizmetçi kız ateşin ışığında oturan Petrusʼu gördü. Gözlerini ona dikerek şöyle dedi: "Bu adam da İsaʼyla birlikteydi."

57 Ama Petrus, "Kadın, ben Oʼnu tanımıyorum" diye inkâr etti.

58 Az bir zaman sonra başkası onu görüp, "Sen de onlardan birisin" dedi.

Ama Petrus, "Yok arkadaş, ben değilim" dedi.

59 Aşağı yukarı bir saat geçtikten sonra yine başkası ısrarla şöyle dedi: "Gerçekten bu adam İsaʼyla beraberdi. Çünkü Celileʼdendir."

60 Ama Petrus, "Arkadaş, sen ne diyorsun, anlamıyorum" dedi. Tam o anda, Petrus daha konuşurken, horoz öttü. 61 Rab İsa da dönüp Petrusʼa baktı. O zaman Petrus Rabbin şu sözünü hatırladı: "Horoz ötmeden, bu gece sen beni üç defa inkâr edeceksin." 62 Bunun üzerine Petrus dışarı çıkıp acı acı ağladı.

63 İsaʼyı tutuklayan adamlar Oʼnunla alay ediyor, Oʼnu dövüyorlardı. 64 Gözlerini bağlayıp Oʼna ikide bir sordular: "Haydi peygamberliğini göster! Sana vuran kim?" 65 Oʼna daha bir sürü aşağılayıcı söz söylediler.

66 Sabah olunca halkın liderleri toplandı. Toplantı başrahipler ve Tevrat uzmanlarından oluşuyordu. İsaʼyı Meclisleriʼnin önüne çıkarttılar. 67 Oʼna şöyle dediler: "Eğer sen Mesihʼsen, bize söyle."

İsa onlara şöyle cevap verdi: "Eğer size söylersem, kesinlikle inanmazsınız. 68 Ve eğer size bir şey sorarsam, kesinlikle cevap vermezsiniz. 69 Ama bundan sonra İnsan Oğlu kudret sahibi olan Allahʼın sağında oturacak."

70 Hepsi bir ağızdan şunu sordular, "Yani, sen Allahʼın Oğlu musun?"

İsa onlara, "Söylediğiniz gibi, ben Oʼyum" dedi.

71 "Artık şahitliğe ne ihtiyacımız var?" dediler. "Söylediklerini biz kendimiz Oʼnun ağzından işittik!"

1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.

2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.

3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.

4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.

5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.

6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse. (= Mt 26,17-29 = Mc 14,12-25)

7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.

8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: "Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa".

9 Perguntaram-lhe eles: "Onde queres que a preparemos?".

10 Ele respondeu: "Ao entrardes na cidade, encon­trareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,

11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?

12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos".

13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.

14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.

15 Disse-lhes: "Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.

16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus".

17 Pegando o cálice, deu graças e disse: "Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.

18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus".

19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: "Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim".

20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: "Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...

21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.

22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!".

23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer. (= Mt 20,25-28 = Mc 10,42-45 = Jo 13,1-20)

24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.

25 E Jesus disse-lhes: "Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.

26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.

27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.

28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;

29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,

30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel". (= Mt 26,30-35 = Mc 14,26-31 = Jo 13,36ss)

31 "Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;

32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos."

33 Pedro disse-lhe: "Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte".

34 Jesus respondeu-lhe: "Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces".

35 Depois ajuntou: "Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa?". Eles responderam: "Nada".

36 "Mas agora" – disse-lhes ele –, "aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.

37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores (Is 53,12). Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir."

38 Eles replicaram: "Se­nhor, eis aqui duas espadas". "Basta" – respondeu ele. (= Mt 26,36-46 = Mc 14,32-42)

39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.

40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: "Orai para que não caiais em tentação".

41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:

42 "Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua".

43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.

44 Ele entrou em agonia e orava ain­da com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.

45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.

46 Disse-lhes: "Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação". (= Mt 26,47-56 = Mc 14,43-52 = Jo 18,1-11)

47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.

48 Jesus perguntou-lhe: "Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!".

49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: "Senhor, devemos atacá-los à espada?".

50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.

51 Mas Jesus interveio: "Deixai, basta". E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.

52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: "Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.

53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas". (= Mt 26,69-75 = Mc 14,66-72 = Jo 18,13-27)

54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.

55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.

56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: "Também este homem estava com ele".

57 Mas ele negou-o: "Mulher, não o conheço".

58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: "Também tu és um deles". Pedro respondeu: "Não, eu não o sou".

59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: "Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu".

60 Mas Pedro disse: "Meu amigo, não sei o que queres dizer." E, no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.

61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então, Pedro se lembrou da palavra do Se­nhor: "Hoje, antes que o galo cante, tu me negarás três vezes".

62 Saiu dali e chorou amargamente. (= Mt 26,57-68 = Mc 14,61-64 = Jo 18,19-24)

63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.

64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: "Adivinha quem te bateu!".

65 E injuriavam-no ainda de outros modos.

66 Ao amanhecer, reuniram-se os an­ciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.

67 Perguntaram-lhe: "Dize-nos se és o Cristo!" Respondeu-lhes ele: "Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;

68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.

69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus".

70 Então, perguntaram todos: "Logo, tu és o Filho de Deus?". Respondeu: "Sim, eu sou.

71 Eles então exclamaram: "Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos de sua boca". (= Mt 27,11-26 = Mc 15,1-15 = Jo 18,28-19,16)