1 Birkaç gün sonra İsa Kefernahumʼa döndü. İsaʼnın evde olduğu haberi halkın arasında yayıldı. 2 O kadar insan toplandı ki, artık kapının önünde bile duracak yer kalmamıştı. İsa oradaki insanlara Allahʼın sözünü duyuruyordu. 3 O arada Oʼna felçli bir adam getirdiler. Adamı dört kişi taşıyordu. 4 Ama kalabalık yüzünden onu İsaʼya getiremediler. O zaman çatıda bir delik açtılar ve felçli adamı yattığı döşekle birlikte aşağı indirdiler. 5 İsa onların imanını görünce, felçli adama, "Evladım" dedi. "Günahların bağışlandı."

6 Orada oturan bazı Tevrat uzmanları şöyle düşündüler: 7 "Bu adam neden böyle konuşuyor? Allahʼa hakaret ediyor! Allahʼtan başka kim günahları bağışlayabilir?"

8 İsa böyle düşündüklerini hemen ruhunda fark etti. Onlara, "Aklınızda neden böyle düşüncelere yer veriyorsunuz?" diye sordu. 9 "Hangisi daha kolay? Felçli adama, ‘Günahların bağışlandı’ demek mi, yoksa ‘Kalk, döşeğini al ve yürü’ demek mi? 10 Ama İnsan Oğluʼnun*2:10 İnsan Oğluʼnun İnsan Oğlu, İsaʼnın, kendisi için en sık kullandığı unvandır. Daniel 7:13-14 ayetlerinde gelecekteki kurtarıcıyı ve kralı bildirmek için kullanılır. Bu kelime, daha sonraları Allahʼın, halkını kurtarmak için göndereceği Mesih olarak anlaşıldı. yeryüzünde günahları bağışlama yetkisine sahip olduğunu bilesiniz diye…" Felçli adama şöyle dedi: 11 "Sana söylüyorum: ‘Kalk, döşeğini al ve evine git!’ " 12 Adam kalktı, hemen döşeğini kaldırıp herkesin gözü önünde dışarı çıktı. Herkes şaşırıp kaldı ve "Böyle bir şey hiç görmedik!" deyip Allahʼı övdüler.

13 İsa yine göl kenarına gitti. Bütün halk Oʼnun yanına geldi, O da onlara vaaz etmeye başladı. 14 Daha sonra İsa gezinirken Alpay oğlu Leviʼyi gördü. O vergi toplanma yerinde oturuyordu. İsa ona, "Peşimden gel!" dedi. O da kalkıp İsaʼnın peşinden gitti.

15 Sonra İsa, Leviʼnin evinde oturmuş yemek yiyordu. O zaman vergi memurları dahil birçok günahkâr*2:15 Vergi memurları dahil birçok günahkâr Ferisiler Tevrat buyruklarına uymak için atadan kalma adetlere önem verirlerdi. Bunlara önem vermeyen sıradan halkı günahkâr sayarlardı. İsrail halkından Romalılar için vergi toplayan vergi memurları vatan haini ve azgın günahkâr sayılırdı. İsaʼyla ve Oʼnun öğrencileriyle birlikte yemeğe oturdu. İsaʼnın peşinden giden böyle birçok kişi vardı. 16 Ferisi partisinden bazı Tevrat uzmanları İsaʼnın günahkârlarla ve vergi memurlarıyla yemek yediğini gördüler. İsaʼnın öğrencilerine şöyle dediler: "Nasıl olur da, vergi memurları ve günahkârlarla birlikte yemek yiyor?"

17 İsa bunu işitince şöyle cevap verdi: "Sağlıklı insanların değil, hasta olanların doktora ihtiyacı var. Ben doğru kişileri değil, günahkârları çağırmaya geldim."

18 Yahyaʼnın öğrencileri ve Ferisiler oruç tutuyordu. Bazı kişiler gelip İsaʼya şunu sordular: "Yahyaʼnın öğrencileri ve Ferisilerin öğrencileri oruç tutuyorlar. Neden senin öğrencilerin oruç tutmuyor?"

19 İsa da onlara şöyle dedi: "Damat onların arasındayken, damadın arkadaşları*2:19 Damat Burada damat, İsaʼyı; damadın arkadaşları ise Oʼnun peşinden gidenleri temsil eder. Düğünde olduğu gibi birlikte seviniyorlar. oruç tutabilirler mi? Hayır, damat onların arasındayken, oruç tutmazlar! 20 Ama gün gelecek, damat aralarından alınacak. İşte o günlerde oruç tutacaklar.

21 Hiç kimse yepyeni bir kumaş parçasını alıp onu eski bir elbiseye yama yapmaz. Yoksa yeni parça eski elbiseden sökülür ve yırtık daha büyür. 22 Hiç kimse de yeni şarabı eski tulumlara doldurmaz. Yoksa şarap tulumları patlatır; hem şarap, hem de tulumlar ziyan olur. Hayır, yeni şarap yeni tulumlara doldurulur!"

23 Şabat günü İsa ekin tarlalarından geçiyordu. Öğrencileri yolda giderken ekin başaklarını koparmaya başladılar. 24 Ferisiler İsaʼya şöyle dediler: "Neden öğrencilerin Şabat gününde Tevratʼta yasaklananı yapıyorlar?"

25 İsa da onlara şöyle cevap verdi: "Davud ve adamları muhtaç kalıp acıkınca Davudʼun ne yaptığını hiç okumadınız mı? 26 Aviyatarʼın başrahip olduğu günlerde Allahʼın evine girip adak ekmeklerinden*2:26 Adak ekmeklerinden Çadırın ve sonra tapınağın kutsal yerinde bulunan altın masaya her hafta konulan 12 mayasız pide. İbranicede huzur ekmekleri denilir. Haftanın sonunda yenileri konulunca rahipler belirli şartlar altında eskilerini yiyebilirdi. Çıkış 25:30; 1. Samuel 21:1-6 yedi ve yanındakilere de verdi. Oysa o ekmekten yemeye sadece rahiplerin izni vardı."

27 Sonra İsa şöyle devam etti: "Şabat günü insan için yaratıldı. İnsan Şabat günü için yaratılmadı. 28 Bu sebeple İnsan Oğlu olarak ben Şabat gününün de efendisiyim."

1 Alguns dias depois, Jesus entrou novamente em Cafarnaum e souberam que ele estava em casa.

2 Reuniu-se uma tal multidão, que não podiam encontrar lugar nem mesmo junto à porta. E ele os ins­truía.

3 Trouxeram-lhe um paralítico, carregado por quatro homens.

4 Como não pudessem apresentar-lho por causa da multidão, descobriram o teto por cima do lugar onde Jesus se achava e, por uma abertura, desceram o leito em que jazia o paralítico.

5 Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: "Filho, perdoados te são os pecados".

6 Ora, estavam ali sentados alguns escribas, que diziam uns aos outros:

7 "Como pode este homem falar assim? Ele blasfema. Quem pode per­doar pecados senão Deus?".

8 Mas Jesus, penetrando logo com seu espírito nos seus íntimos pensamentos, disse-lhes: "Por que pensais isto nos vossos corações?

9 Que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Os pecados te são perdoados’ ou dizer: ‘Levanta-te, toma o teu leito e anda?’.

10 Ora, para que conheçais o poder concedido ao Filho do Homem sobre a terra (disse ao paralítico),

11 eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para casa".

12 No mesmo instante, ele se levantou e, tomando o leito, foi-se embora à vista de todos. A multidão inteira encheu-se de profunda admiração e puseram-se a louvar a Deus, dizendo: "Nunca vimos coisa semelhante". (= Mt 9,9-17 = Lc 5,27-39)

13 Jesus saiu de novo para perto do mar e toda a multidão foi ter com ele, e ele os ensinava.

14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no posto da arrecadação e disse-lhe: "Segue-me". E Levi, levantando-se, seguiu-o.

15 Em seguida, pôs-se à mesa na sua casa e muitos cobradores de impostos e pecadores tomaram lugar com ele e seus discípulos; com efeito, eram numerosos os que o seguiam.

16 Os escribas, do partido dos fariseus, vendo-o comer com as pessoas de má vida e publicanos, diziam aos seus discípulos: "Ele come com os publicanos e com gente de má vida?".

17 Ouvindo-os, Jesus replicou: "Os sãos não precisam de médico, mas os enfermos; não vim chamar os jus­tos, mas os pecadores".

18 Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam. Por isso, foram-lhe perguntar: "Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?".

19 Jesus respondeu-lhes: "Podem porventura jejuar os convidados das núpcias, enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não lhes é possível jejuar.

20 Dias virão, porém, em que o esposo lhes será tirado, e então jejuarão.

21 Ninguém prega retalho de pano novo em roupa velha; do contrário, o remendo arranca novo pedaço da veste usada e torna-se pior o rasgão.

22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos; se o fizer, o vinho os arrebentará e se perderá juntamente com os odres; mas para vinho novo, odres novos". (= Mt 12,1-8 = Lc 6,1-5)

23 Num dia de sábado, o Senhor caminhava pelos campos e seus discípulos, andando, começaram a colher espigas.

24 Os fariseus observaram-lhe: "Vede! Por que fazem eles no sábado o que não é permitido?". Jesus respondeu-lhes:

25 "Nunca lestes o que fez Davi, quando se achou em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?

26 Ele entrou na casa de Deus, sendo Abiatar príncipe dos sacerdotes, e comeu os pães da proposição, dos quais só aos sacerdotes era permitido comer, e os deu aos seus compa­nheiros".

27 E dizia-lhes: "O sábado foi feito para o homem, e não o homem para o sábado;

28 e, para dizer tudo, o Filho do Homem é senhor também do sábado". (= Mt 12,9-21 = Lc 6,6-11)