1 Tevrat kanunlarında gelecek iyi şeylerin aslı değil, sadece gölgesi vardır. Bu sebeple yıldan yıla devamlı aynı tür kurbanlar getirilir. Ama Tevrat kanunları o kurbanlarla Allahʼa yaklaşan insanları asla kusursuz hale getiremez. 2 Eğer bunu yapabilseydi, bu kurbanların getirilmesine son verilmez miydi? Çünkü o zaman Allahʼa ibadet edenler bir kere temiz kılındıktan sonra artık vicdanlarında kendilerini günahlı hissetmezlerdi. 3 Oysa her yıl getirilen bu kurbanlar insanlara günahlarını hatırlatır. 4 Çünkü boğaların ve tekelerin kanı günahları ortadan kaldıramaz. 5 Bu sebeple Mesih dünyaya gelirken Allahʼa şöyle diyor:

"Kurbanları ve adakları istemedin,

ama bana bir beden hazırladın.

6 Yakmalık kurbanlardan

ve günah adaklarından hoşlanmadın.

7 Bunun üzerine şöyle dedim:

‘Kitabʼın bir yerinde benim hakkımda yazıldığı gibi,

ey Allah, işte senin isteğini yerine getirmeye geldim.’ "*10:7 Mezmur 40:6-8 (Eski Antlaşmanın Septuaginta adlı Grekçe tercümesinden.)

8 Mesih daha önce şöyle diyor: "Kurban ve adak istemedin, yakmalık kurbanlar ve günah adakları istemedin, bunlardan hoşlanmadın." Oysa bu kurbanlar Tevratʼın emri olduğu için getirilir. 9 Sonra sözüne şunu ekliyor: "İşte senin isteğini yerine getirmeye geldim." Yani, yeni düzeni başlatmak için eski düzeni ortadan kaldırır.*10:9 Yeni düzeni başlatmak için eski düzeni ortadan kaldırır. Mesih çarmıhta kendini kusursuz kurban olarak sunduğu zaman Tevratʼın emrine göre kesilen hayvan kurbanlarını hükümsüz kıldı. 10 Allahʼın bu isteğiyle İsa Mesihʼin bedeni ilk ve son defa kurban edildi. Bu sayede Allahʼa adanmış olduk.

11 Her rahip günden güne görevini ayakta yapar ve aynı tür kurbanları tekrar tekrar getirir. Bu kurbanlar hiçbir zaman günahları ortadan kaldıramaz. 12 Ama Mesih günahlar için kendisini sonsuzlara kadar geçerli tek kurban olarak feda ettikten sonra Allahʼın sağında oturdu.*10:12 Allahʼın sağında oturdu Allahʼın yanında en şerefli yere kavuştu. 13 O zamandan beri Mesih, düşmanlarının yenilip ayaklarının altına serilmesini bekliyor. 14 Çünkü Allahʼa adadığı insanları tek bir kurbanla sonsuzlara kadar kusursuz hale getirdi. 15 Kutsal Ruh bunun hakkında bize şahitlik ediyor. Önce şunu söylüyor:

16 "Rab diyor ki, ‘O günlerden sonra,

Onlarla şöyle bir antlaşma yapacağım:

Kanunlarımı onların yüreklerine işleyeceğim,

ve zihinlerine yazacağım.’ "*10:16 Yeremya 31:33

17 Sonra şöyle diyor:

"Onların günahlarını ve suçlarını artık anmayacağım."*10:17 Yeremya 31:34

18 Günahlar bağışlandığı zaman artık günah için kurban lazım değildir.

19 Onun için kardeşler, İsaʼnın çarmıhta akıtılan kanı sayesinde en kutsal yere girmeye cesaretimiz var.*10:19 En kutsal yere girmeye cesaretimiz var. Bu söz dünyadaki tapınağı bir benzetme olarak kullanır. Biz imanlıların çekinmeden Allahʼın huzuruna yaklaşabildiğimizi anlatır. 20 Dünyadaki tapınakta en kutsal yerin önünde bir perde durur. Bu perde İsaʼnın bedenini temsil eder. İsa, bedeniyle bize hayat veren yepyeni bir yol açmıştır. 21 Allahʼın ev halkından sorumlu büyük bir rahibimiz var. 22 Bu sebeple samimi yürekle ve imanın verdiği güvenle Allahʼa yaklaşalım. Çünkü yüreklerimiz, suçlayan vicdandan kanla serpilerek temizlendi,*10:22 Kanla serpilerek temizlendi Tevratʼın kan serpme adetini anlatıyor. Bu adete göre kesilen kurbanın kanı halkın üzerine serpilir ve bu şekilde onlar din bakımından temiz sayılırlardı. Bugün ise imanlının yüreği İsa Mesihʼin çarmıhta akıtılan değerli kanıyla temizlenir. bedenlerimiz temiz suyla yıkandı. 23 Sağa sola sapmadan açıkça kabul ettiğimiz umuda sımsıkı tutunalım. Çünkü vaat eden Allah sözüne sadıktır. 24 Birbirimizi başkalarını sevmeye ve iyilik yapmaya nasıl teşvik edeceğimizi düşünelim. 25 Bazılarının alıştığı gibi topluluk olarak bir araya gelmekten vazgeçmeyelim. Tersine, birbirimize cesaret verelim. Hele Mesihʼin geleceği günün yaklaştığını gördükçe bunu daha da çok yapalım.

26 Çünkü gerçeği öğrenip kabul ettikten sonra, bile bile günah işlemeye devam edersek, artık günahlarımız için hiçbir kurban kalmaz. 27 Allahʼa karşı gelenleri Allahʼın korkunç hükmü ve kızgın ateş bekler. O ateş onları yiyip bitirecek. 28 Musaʼya verilen Tevratʼın kanunlarını hiçe sayan kişi, iki ya da üç şahidin sözüyle, merhametsizce ölüm cezasına çarptırılır. 29 Bir düşünün! Allahʼın Oğluʼnu ayaklar altına alan kişi ne kadar daha ağır bir cezaya layık sayılır! Böyle bir kişi Allahʼa adanmasını sağlayan antlaşma kanını murdar saymış ve Allahʼın lütufkâr Ruhuʼna hakaret etmiş olur. 30 Allahʼın ne dediğini biliyoruz. O şöyle dedi: "Öç benimdir. Karşılık ben vereceğim"*10:30 Yasanın Tekrarı 32:35 ve yine, "Rab kendi halkını yargılayacak."*10:30 Yasanın Tekrarı 32:36; Mezmur 135:14 31 Diri Allahʼın eline düşmek korkunç bir şeydir!

32 O eski günleri aklınıza getirin. Aydınlandıktan sonra acılarla dolu büyük bir mücadeleye sabırla katlandınız. 33 Kimi zaman halkın önünde hakarete ve eziyete uğradınız. Kimi zaman da böyle sıkıntı çeken başkalarının dertlerini paylaştınız. 34 Hapiste olanlara yakınlık gösterdiniz. Mallarınızın soyulmasını sevinçle kabul ettiniz. Çünkü daha üstün, daha kalıcı bir servete sahip olduğunuzu biliyordunuz. 35 Öyleyse cesaretinizi kaldırıp atmayın, çünkü bu cesaretin karşılığı büyüktür. 36 Dayanmanız lazım. Dayanırsanız, Allahʼın isteğini yerine getirirsiniz ve Oʼnun vaat ettiklerine kavuşursunuz.

37 Allah diyor ki,

"Elbette gelmekte olan*10:37 Gelmekte olan. Mesih demektir. pek yakında gelecek, gecikmeyecek.*10:37 Yeşaya 26:20; Habakuk 2:3

38 Doğru saydığım kişi imanı sayesinde hayat bulacak.

Ama geri çekilirse,

canım o kişiden hoşnut olmaz."*10:38 Habakuk 2:4 (Septuaginta adlı Eski Antlaşmaʼnın Grekçe tercümesinden.)

39 Bizler ise geri çekilip mahvolanlardan değiliz. İman edip canlarını koruyanlardanız.

1 Ĉar la leĝo, havante ombron de estontaj bonaĵoj, ne la bildon mem de la aferoj, neniam povas, per tiuj samaj oferoj, kiujn oni oferadas senĉese jaron post jaro, perfektigi la tien venantajn. 2 Ĉar alie ĉu ili ne ĉesus esti oferataj? tial, ke la adorantoj, unufoje purigite, jam ne havus konsciencon pri pekoj. 3 Sed en tiuj oferoj estas ĉiujara rememorigo pri pekoj. 4 Ĉar ne eble estas, ke la sango de bovoj kaj kaproj forprenus pekojn. 5 Tial, venante en la mondon, li diris:

Oferojn kaj donacojn Vi ne deziras,

Sed korpon Vi preparis por mi;

6 Bruloferojn kaj pekoferojn Vi ne ŝatis.

7 Tiam mi diris: Jen mi venis

(En la rulaĵo de la libro estas skribite pri mi),

Por plenumi Vian volon, ho Dio!

8 Antaŭe dirinte: Oferojn kaj donacojn kaj bruloferojn kaj pekoferojn Vi nek deziris nek ŝatis (kiuj estas oferataj laŭ la leĝo), 9 tiam li diris: Jen mi venis, por plenumi Vian volon. Li forprenas la unuan, por ke li starigu la duan. 10 Laŭ tiu volo ni estas sanktigitaj per la ofero de la korpo de Jesuo Kristo unufoje por ĉiam. 11 Kaj ĉiu pastro staradas ĉiutage, servante kaj oferante ofte la samajn oferojn, kiuj neniam povas forpreni pekojn; 12 sed li, oferinte unu oferon por pekoj por ĉiam, sidiĝis dekstre de Dio; 13 de nun atendante, ĝis liaj malamikoj fariĝos benketo por liaj piedoj. 14 Ĉar per unu ofero li perfektigis ĝis eterneco la sanktigatojn. 15 Kaj la Sankta Spirito ankaŭ atestas al ni; ĉar, dirinte:

16 Jen estas la interligo, kiun Mi faros kun ili

Post tiu tempo, diras la Eternulo:

Mi metos Miajn leĝojn en ilian internon,

Kaj sur ilia koro Mi ilin skribos; li ankaŭ diras:

17 Kaj iliajn pekojn kaj malbonaĵojn Mi ne plu rememoros.

18 Sed kie estas absolvo de ĉi tiuj, ne plu estas oferado pro peko.

19 Havante do, fratoj, kuraĝon eniri en la plejsanktejon per la sango de Jesuo, 20 per la vojo nova kaj vivanta, kiun li dediĉis por ni, tra la kurteno, tio estas, lia karno, 21 kaj havante grandan pastron super la domo de Dio, 22 ni alproksimiĝu kun sincera koro, en pleneco de fido, kun niaj koroj aspergitaj for de malbona konscienco, kaj kun la korpoj lavitaj per akvo pura; 23 ni tenu firme la konfeson de nia espero sendekliniĝe; ĉar la promesinto estas fidela; 24 kaj ni pripensu unu la alian, por instigi al amo kaj bonaj faroj; 25 ne forlasante nian kunvenadon, kiel estas la kutimo de iuj; sed konsilante unu la alian, kaj des pli forte, ju pli vi vidas la tagon alproksimiĝanta.

26 Ĉar se, ricevinte la scion de la vero, ni pekos memvole, jam ne restas ofero pro pekoj, 27 sed ia timoplena atendo de juĝo, kaj de fajra kolero, kiu ekstermos la kontraŭulojn. 28 Tiu, kiu malŝatis la leĝon de Moseo, sen kompato mortas ĉe du aŭ tri atestantoj; 29 kiom pli severan punon, vi opinias, ke meritos tiu, kiu piedpremis la Filon de Dio kaj rigardas kiel ne sanktan la sangon de la interligo, per kiu li estis sanktigita, kaj kiu spitis la Spiriton de graco? 30 Ĉar ni konas Tiun, kiu diris: Ĉe Mi estas venĝo, Mi repagos. Kaj ankaŭ: La Eternulo juĝos Sian popolon. 31 Terure estas fali en la manojn de la vivanta Dio.

32 Sed memoru la antaŭajn tagojn, en kiuj vi, jam allumite, elportis grandan konflikton de suferoj; 33 unuflanke, kiam vi fariĝis spektaklo per riproĉoj kaj doloroj, kaj aliflanke, kiam vi partoprenis kun tiuj, kiuj tian sperton havis. 34 Ĉar vi kompatis tiujn, kiuj estis en katenoj, kaj ĝoje akceptis la rabadon de via posedaĵo, sciante, ke vi mem havas pli bonan kaj restantan posedaĵon. 35 Tial ne forĵetu vian kuraĝon, kiu havas rekompencon grandan. 36 Ĉar vi havas bezonon de pacienco, por ke, plenuminte la volon de Dio, vi ricevu la promeson.

37 Ĉar ankoraŭ iomete da tempo,

La venonto venos, kaj ne malfruos.

38 Sed virtulo vivos per sia fideleco;

Kaj se li sin tiros malantaŭen, mia spirito ne ĝojos en li.

39 Sed ni ne estas el la malantaŭen tiriĝantaj en pereon, sed el la kredantaj por la gajnado de la animo.