1 Bu sebeple işittiğimiz gerçeklere daha büyük dikkatle kulak asmalıyız, yoksa bunlardan gitgide uzaklaşırız. 2 Melekler aracılığıyla bildirilen Tevrat geçerliydi ve ona karşı işlenen her suç ve itaatsizlik hak ettiği cezayı aldı. 3 Öyleyse biz de bu kadar harika bir kurtuluşa önem vermezsek, cezadan nasıl kaçacağız? Bu kurtuluşu en başta Rab İsa bildirdi. Sonra Oʼnu dinlemiş olanlar bu kurtuluşu bize doğruladılar. 4 Allah bunu olağanüstü işaretler, harikalar, çeşitli mucizeler ve Kutsal Ruhʼun verdiği yeteneklerle kanıtladı. Bunları kendi isteğine göre dağıttı.

5 Allah, hakkında konuştuğumuz gelecek dünyayı meleklerin hükmüne vermedi. 6 Ama birisi bir yerde şöyle şahitlik etti:

"İnsan nedir ki, sen onu anasın?

İnsanoğlu nedir ki, onunla ilgilenesin?

7 Onu meleklerden biraz aşağı kıldın,

başına şan ve şeref tacını geçirdin.

8 Her şeyi ayaklarının altına sererek

onun hükmüne verdin."*2:8 Mezmur 8:4-6

Madem Allah her şeyi insanın hükmüne verdi, demek ki insanın hükmü dışında bir şey bırakmadı. Oysa her şeyin onun hükmü altında olduğunu henüz görmüyoruz. 9 Fakat İsaʼyı görüyoruz. O, meleklerden biraz aşağı kılındı. Böylece Allahʼın lütfuyla herkes için ölümü tattı. Ölümün acılarına katlandığı için, Oʼnun başına şan ve şeref tacı geçirildi. 10 Her şeyi yaratan ve her şeyin varlığını sürdüren Allahʼın amacı birçok oğulu yüceliğe kavuşturmaktı. Böylece onların kurtuluşunun öncüsü olan İsaʼyı, çektiği acılarla mükemmel hale*2:10 Mükemmel hale İsa Mesih Allahʼın Oğlu olarak kusursuzdur. Oysa insanların kurtuluşunda öncü olabilmesi için insan olarak çarmıhta acı çekmesi gerekiyordu. Bu acılarla mükemmel bir öncü olması sağlandı. getirmeyi uygun gördü. 11 İnsanların Allahʼa adanmasını sağlayan İsa ve Oʼnun sayesinde Allahʼa adananların hepsi aynı Babaʼdandır. Bu sebeple İsa onlara "kardeş" demekten utanmaz. 12 Çünkü O Allahʼa şöyle der:

"Adını kardeşlerime bildireceğim.

Topluluğun ortasında seni ilahilerle öveceğim."*2:12 Mezmur 22:22

13 Şunu da ekler:

"Ben Allahʼa güveneceğim."*2:13 Yeşaya 8:17

Bir de şöyle der:

"İşte, ben ve Allahʼın bana verdiği evlatlar!"*2:13 Yeşaya 8:18

14,15 Bu evlatlar et ve kandandır. Bu sebeple İsa da onlar gibi et ve kandan bir bedene sahip oldu. Öyle ki, ölümü sayesinde ölüm gücüne sahip olanı, yani İblisʼi güçsüz hale getirsin ve hayat boyunca ölümden korkan herkesi bu korkuya esir olmaktan kurtarsın. 16 Şüphe yok ki İsa meleklere yardım etmeye gelmedi. İbrahimʼin soyundan olanlara yardım etmeye geldi. 17 Bunun için İsaʼnın biz kardeşlerine her bakımdan benzemesi lazımdı. Öyle ki, Allahʼın hizmetinde merhametli ve sadık bir başrahip olup halkın günahlarını bağışlatmak için kendini kurban etsin. 18 İsa çektiği acılarla sınandı. Bunun için zorluklarla sınananlara yardım edecek güçtedir.

1 Pro tio ni devas pli diligente atenti la aŭditaĵojn, por ke ni de ili ne forflosu. 2 Ĉar se la vorto parolata per anĝeloj montriĝis konstanta, kaj ĉiu dekliniĝo kaj malobeo ricevis justan rekompencon, 3 kiamaniere ni forsaviĝos, malŝatinte tian gravan savon? kiu, unue ekanoncite per la Sinjoro, estas konfirmita al ni de la aŭdintoj; 4 dum Dio ankaŭ kunatestis per signoj kaj mirindaĵoj kaj diversaj potencaĵoj kaj disdonoj de la Sankta Spirito, laŭ Sia volo.

5 Ĉar ne al anĝeloj Li submetis la estontan mondon, pri kiu ni paroladas. 6 Sed iu atestis ie, dirante:

Kio estas homo, ke Vi lin memoras?

Kio estas homido, ke Vi pensas pri li?

7 Vi malaltigis lin malmulte antaŭ la anĝeloj,

Per honoro kaj beleco Vi lin kronis.

Vi faris lin reganto super la faritaĵoj de Viaj manoj;

8 Ĉion Vi metis sub liajn piedojn. Ĉar, metante ĉion sub lin, Li nenion lasis ne submetita. Sed nun ni ankoraŭ ne vidas ĉion submetita sub lin.

9 Sed la malmulte sub la anĝeloj malaltigitan Jesuon ni vidas, pro la sufero de morto, kronita per honoro kaj beleco, por ke per la favoro de Dio li gustumu morton por ĉiu. 10 Ĉar konvenis al Li, por kiu ĉio estas, kaj de kiu ĉio estas, alkondukanta multajn filojn al gloro, perfektigi per suferado la estron de ilia savo. 11 Ĉar la sanktiganto kaj la sanktigatoj estas ĉiuj el unu; pro tiu kaŭzo li ne hontas nomi ilin fratoj, 12 dirante:

Mi predikos Vian nomon al miaj fratoj,

En la mezo de popola kunveno mi Vin gloros.

13 Kaj ankaŭ: Mi fidos Lin. Kaj ankaŭ: Jen mi kaj la infanoj, kiujn Dio donis al mi. 14 Ĉar do la infanoj partoprenas en sango kaj karno, li ankaŭ mem egale partoprenis en ili, por ke per morto li neniigu tiun, kiu havis la potencon de morto, tio estas la diablo, 15 kaj liberigu tiujn, kiuj per timo de morto dum la tuta vivo estis subigitaj al sklaveco. 16 Ĉar vere li ektenas ne anĝelojn, sed la idaron de Abraham li ektenas. 17 Tial li devis en ĉio similiĝi al siaj fratoj, por ke li fariĝu kompatema kaj fidela ĉefpastro en la aferoj de Dio, por fari repacigon por la pekoj de la popolo. 18 Ĉar per tio, ke li mem, tentate, suferis, li povas helpi la tentatojn.