1 ईसु मंदीर मे हतो ता उचु भाळीन, मालदार माणहु ने मंदीर नी दान-पेटी मे आह़फा-आह़फाम नु दान घालत्ला देख्यो। 2 तीहयी टेमे ईसु एक रंडायली बयर ने, बे टका भेट करत्ली देख्यो। 3 अने तत्यार ईसु केदो, "मे तमने ह़ाचलीन केम, आहयी गरीब रंडायली बयर आखा माणहुम गेथी वदु दान आप्ली से। 4 काहाके बीजा माणहु, आह़फा ढेरेत कमायला धन मे गेथु थोड़ुक आपला से, पण आहयी रंडायली गरीब हय्न बी जीव्वा जुगु आह़फी पांह जे कंय कमायलु हतु, तीहयु आखु आप देदी।"
5 थोड़ाक चेला मंदीर ना बारा मे वात केवा बाज र्या हता, के आहयो मंदीर केतरो घटाळ्ळो से, दगड़ा अने भगवान ने चड़ावला चीजु सी बणायलो से। 6 आहयी वात ह़मळीन ईसु तीमने केदो, "एवा दाड़ा बी आवह़े, आहया मंदीर नु आखु जे कंय तमु हमणे देखवा बाज र्या तीहयु आखु ओदरीन खुट जहे अने दगड़ा पोर दगड़ो बी नी रेय।"
7 तीहया ईसु ने पुछ्या, "ए मास्तर! आहयु आखु कत्यार हयहे अने जत्यार आहयु आखु पुरु हयहे तीहया टेमे कानी सेलाणी देखाव पड़हे?"
8 ईसु तीमने केदो, चेतीन रेवो, तमने कोय ठगीन मनवी नी लेय; काहाके ढेरेत माणहु मार नामे आवह़े अने केहे, "तीहयो मसी मेत से" अने तीहयी टेम बी आय जेली से। तमु तीमनी पोर भरहो करीन तीमनी पसळ-पसळ नी जजो। 9 जत्यार तमु लड़ाय-झगड़ा अने खुन करवान वात ह़मळो, ता तमु नी घबरायजो। काहाके ईसम हयवात पेलेत टकायलु से।
10 ता ईसु तीमने केदो, "एक देस ना माणहु बीजा देस ना माणहु ह़ाते अने एक राज्य ना मानहु बीजा राज्य ना माणहु ह़ाते लड़ाय, झगड़ो करहे। 11 अने ढेरेत जागे घणी जादा धरती धदड़ीन फाट जहे; जान तां काळ पड़हे अने माणहु अने जानवरु ने रोग लाग जहे अने ह़रग मे बी आज लग देख्या नी एवी सेलाणी देखाव पड़हे।" 12 पण आहयी आखी वात हयवान पेले घणा माणहु मारा नाम नी करते तमने धरहे अने वेला पाड़हे, अने पंचु ना हात मे ह़ोप देहे; अने जेल मे कुंड देहे, अने मुख्या राजान अगळ लीजहे। 13 पण तीहयी टेम तमारी जुगु मार बारा मे गवा देवा नी घणी वारु टेम बण जहे। 14 एतरे आह़फा मन मे ठाण लेवो के आमु पेले गेथा बचवा करीन ह़ु-ह़ु केहु करीन फीकर नी करजो। 15 काहाके मे तमने ईसम बोल अने अक्कल आपही, के तमारो वीरोद करन्या ने वात मे तमारी ह़ाते जखड़ी नी पड़ाये अने तमारी वात ने काट नी सके। 16 तमरात आय्ह-बाह, अने भाय, अने ह़गाय वाळा अने दोस्तीदार्या तमने धराय देहे। अने तमारी माय्न ढेरेत जणा ने मराय बी नाखहे। 17 अने तमु मारी पोर भरहो करी र्या करीन आखा माणहु तमारी पोर खर करहे। 18 पण ते बी तमारा मुंडा ना एक बी नीम्बाळा नो नुकसान नी हये। 19 तमु आहयी आखी वात मे दम धरीन चालहु; ता तमु आह़फा ना जीव ने बचाड़ लेहु।
20 जत्यार तमु यरुसलेम ने च्यारो-मेर सीपायड़ा नी लारे घेरवाय्लु देखहु, ता तमु ह़मजी जजो के ह़ेर ने उजाड़वा नी टेम ह़ाते आय जेली से। 21 तत्यार जे माणहु युहद्या मे हय, तीहया बड़ा मे नाह जजो; जे यरुसलेम ह़ेर मे हय, तीहया माणहु बारथा नीकळी जाय, अने जे गाम मे हय ते पासा ह़ेर भणी नी जाय। 22 काहाके तीहया दाड़ा नो भगवान नीयाव करहे अने डंड आपवा ना दाड़ा हहे, जे कंय भगवान नी सास्तर मे लीखली वात से, तीहयी पुरी हयहे। 23 एवी टेम मे जे भारेपोगे अने सोरा ने दुद धवाड़न्या बयरा नो केतरो मोटो वीखो से। काहाके देस मे मोटो काळ अने माणहु पोर मोटी वेला हयहे। 24 तीहया दाड़ा मे माणहु तलवार नी धारे करीन वडायहे। तीमने धरीन अने बांदीन आखा देस मे लीत्ती रेहे; अने यरुसलेम ह़ेर ने आड़जात्या माणहु तत्यार लग रोंदळहे, जत्यार लग तीहया आड़जात्या माणहु नी टेम पुरी नी हये।
25 "दाहड़ु, चांद अने तारा मे सेलाणी देखाव पड़हे; अने धरती ना आखा देस-देस ना माणहु नी जीवाय पोर गरा हयहे, अने तीहया दर्यान ह़ुहवारा अने झलक ने देखीन घबराय जहे। 26 अने माणहु बीहीन अने कळजुग पोर आव्वा वाळी आखी वेला नी वाट जोवी-जोवीन तीमना जीव मे जीव नी रेय, काहाके ह़रग मे वाळी सक्ती हील जहे। 27 अने तत्यार आखा माणहु मनख्यान बेटा ने सक्ती भेळ अने बड़ाय भेळ वादळा पोर बहीन आवत्लो देखहु। 28 जत्यार आहयी आखी वात हयवा बाज जाय, ता तमु उठीन उबा हय जहु, अने उचा भाळीन देखजो, काहाके तमारु छुटकारो ह़ाते आय रेहे।"
29 अने ईसु तीमने एक दाखलो ह़मळायो, "गुलर ना झाड़ ने अने आखा बीजा झाड़ ने बी देखो। 30 जत्यार तीहया झाड़का ना डीरा फुटवा बाज जाय, ता तमु जाण जावो के हाव उनाळो आव्वा बाज र्यो। 31 आहयीत रीते जत्यार तमु आनी वात ने हयत्ली देखहु, ता तमु जाण जजो के भगवान नु राज ह़ातेह़ आय जेलु से।"
32 "मे तमने ह़ाचलीन केम, के आहयी केदली वात जत्यार लग आखी पुरी नी हय जाय, तत्यार लग आनी पीड़ी ना माणहु नी मरे। 33 ह़रग अने धरती टळ जहे, पण जे मारा केदला बोलु से तीहया कदी नी टळे।
34 "एतरे चेतीन रेवो। कदीम ईसम नी हये, के रमवा मे, अने नस्या, अने आहयी कळी नी जीवाय नी फीकर मे तमु नीरहा हय जावो अने तीहया गरा ना दाड़ा तमारी पोर उचकाहलात आय पड़े। 35 काहाके तीहया गरा ना दाड़ा आखी धरती पोर रेवा वाळा माणहु पोर फंदान तेम आय पड़हे। 36 एतरे चेतीन रेवो अने आखी टेम वीन्ती करता रेवो, काहाके तमु आहयी आव्वा वाळी आखी गरा सी बच सको, अने मनख्यान बेटा नी अगळ उबा री सको।"
37 अने ईसु दीहु-दीहु दाड़ीन मंदीर मे ह़ीकापण आपतो हतो, अने राते-राते बारथो जेतुन नाम ना बड़ा पोर रीया करतो हतो। 38 अने माणहु ह़वारे वेगात ईसु नी वात ह़मळवा करीन मंदीर मे भेळा हय जता हता।