Publicidade

Salmos 137

1 JUNTO á los ríos de Babilonia, Allí nos sentábamos, y aun llorábamos, Acordándonos de Sión.2 Sobre los sauces en medio de ella Colgamos nuestras arpas.3 Y los que allí nos habían llevado cautivos nos pedían que cantásemos, Y los que nos habían desolado nos pedían alegría, diciendo:4 Cantadnos algunos de los himnos de Sión. ¿Cómo cantaremos canción de Jehová En tierra de extraños?5 Si me olvidare de ti, oh Jerusalem, Mi diestra sea olvidada.6 Mi lengua se pegue á mi paladar, Si de ti no me acordare; Si no ensalzare á Jerusalem Como preferente asunto de mi alegría.7 Acuérdate, oh Jehová, de los hijos de Edom En el día de Jerusalem; Quienes decían: Arrasadla, arrasadla Hasta los cimientos.8 Hija de Babilonia destruída, Bienaventurado el que te diere el pago De lo que tú nos hiciste.9 Bienaventurado el que tomará y estrellará tus niños Contra las piedras.

1 Apud la riveroj de Babel Ni sidis kaj ploris, Rememorante Cionon.2 Sur la salikoj tie Ni pendigis niajn harpojn.3 Ĉar tie niaj kaptintoj postulis de ni kantojn, Kaj niaj mokantoj ĝojon, dirante: Kantu al ni el la kantoj de Cion.4 Kiel ni kantos sur fremda tero La kanton de la Eternulo?5 Se mi forgesos vin, ho Jerusalem, Tiam forgesiĝu mia dekstra mano;6 Algluiĝu mia lango al mia palato, Se mi vin ne memoros, Se mi ne levos Jerusalemon en la supron de miaj ĝojoj.7 Rememorigu, ho Eternulo, al la filoj de Edom La tagon de Jerusalem, kiam ili diris: Detruu, detruu ĝis ĝia fundamento.8 Ho ruinigema filino de Babel! Bone estos al tiu, Kiu repagos al vi por la faro, kiun vi faris al ni.9 Bone estos al tiu, Kiu prenos kaj frakasos viajn infanetojn sur ŝtono.

Veja também

Publicidade
Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-04-20_11-41-06-