1 LA sabiduría edificó su casa, Labró sus siete columnas;2 Mató sus víctimas, templó su vino, Y puso su mesa.3 Envió sus criadas; Sobre lo más alto de la ciudad clamó:4 Cualquiera simple, venga acá. A los faltos de cordura dijo:5 Venid, comed mi pan, Y bebed del vino que yo he templado.6 Dejad las simplezas, y vivid; Y andad por el camino de la inteligencia.7 El que corrige al escarnecedor, afrenta se acarrea: El que reprende al impío, se atrae mancha.8 No reprendas al escarnecedor, porque no te aborrezca: Corrige al sabio, y te amará.9 Da al sabio, y será más sabio: Enseña al justo, y acrecerá su saber.10 El temor de Jehová es el principio de la sabiduría; Y la ciencia de los santos es inteligencia.11 Porque por mí se aumentarán tus días, Y años de vida se te añadirán.12 Si fueres sabio, para ti lo serás: Mas si fueres escarnecedor, pagarás tú solo.13 La mujer loca es alborotadora; Es simple é ignorante.14 Siéntase en una silla á la puerta de su casa, En lo alto de la ciudad,15 Para llamar á los que pasan por el camino, Que van por sus caminos derechos.16 Cualquiera simple, dice, venga acá. A los faltos de cordura dijo:17 Las aguas hurtadas son dulces, Y el pan comido en oculto es suave.18 Y no saben que allí están los muertos; Que sus convidados están en los profundos de la sepultura.

1 Išmintis pasistatė namus, išsikirto septynias kolonas.2 Ji papjovė gyvulius, sumaišė vyną ir, padengusi stalą,3 pasiuntė tarnaites šaukti miesto aukščiausiose vietose:4 "Neišmanėliai, ateikite!" Kam trūksta supratimo, ji sako:5 "Ateikite, valgykite mano duonos ir gerkite vyno, kurį sumaišiau.6 Atsisakykite kvailystės ir gyvenkite; eikite supratimo keliu".7 Kas bara niekintoją, susilauks gėdos; sudraudęs nedorėlį, užsitrauksi dėmę.8 Nebark niekintojo, kad jis neimtų tavęs neapkęsti; sudrausk išmintingą, ir jis mylės tave.9 Patark išmintingam, ir jis taps dar išmintingesnis; pamokyk teisųjį, ir jo pažinimas išaugs.10 Viešpaties baimė­išminties pradžia, o Šventojo pažinimas­supratimas.11 Per mane padaugės tavo dienų, bus pridėta gyvenimo metų.12 Jei esi išmintingas, esi išmintingas pats sau; jei niekintojas, pats ir nukentėsi.13 Kvaila moteris yra triukšmadarė, neišmananti ir nieko nežino.14 Ji sėdi kėdėje prie savo namų, aukštose miesto vietose,15 ir kviečia visus, kurie eina savo keliais:16 "Neišmanėliai, ateikite!" Kam trūksta supratimo, ji sako:17 "Vogtas vanduo yra saldesnis, o duona, valgoma slaptoje, skanesnė".18 Jie nežino, kad ten mirusieji, ir jos svečiai pragaro gelmėse.