Publicidade

Ester 9

MRI2012

1 Im zwölften Monat nun, das ist der Monat Adar, am dreizehnten Tage, an welchem des Königs Wort und Gebot in Erfüllung gehen sollte, an eben dem Tage, an welchem die Feinde der Juden hofften, sie zu überwältigen, wandte es sich so, daß die Juden ihre Hasser überwältigen durften. 2 Da versammelten sich die Juden in ihren Städten, in sämtlichen Provinzen des Königs Ahasveros, um Hand an die zu legen, die ihnen übel wollten, und niemand konnte ihnen widerstehen; denn die Furcht vor ihnen war auf alle Völker gefallen. 3 Auch alle Vorsteher der Provinzen und die Satrapen und Landpfleger und die Amtleute des Königs unterstützten die Juden; denn die Furcht vor Mardochai war auf sie gefallen. 4 Denn Mardochai galt viel am Hofe des Königs, und sein Ruf erscholl in alle Provinzen; denn der Mann Mardochai ward immer größer. 5 Also schlugen die Juden alle ihre Feinde mit dem Schwerte und erwürgten und brachten sie um und verfuhren mit ihren Hassern nach ihrem Belieben. 6 Auch in der Burg Susan erwürgten die Juden und brachten 500 Mann um. 7 Dazu erschlugen sie Parsandata, 8 Dalphon, Aspata, Porata, 9 Adalja, Aridata, Parmasta, Arisai, Aridai und Vajesata, 10 die zehn Söhne Hamans, des Sohnes Hammedatas, des Feindes der Juden; aber an ihre Güter legten sie die Hand nicht. 11 An jenem Tage erfuhr der König die Zahl der in der Burg Susan Getöteten. 12 Und der König sprach zu der Königin Esther: Die Juden haben in der Burg Susan 500 Mann erschlagen und umgebracht, dazu die zehn Söhne Hamans. Was haben sie getan in den andern Provinzen des Königs? Was bittest du nun? Es soll dir gegeben werden. Und was forderst du mehr? Es soll geschehen! 13 Esther sprach: Gefällt es dem König, so lasse er auch morgen die Juden zu Susan handeln nach der heutigen Verordnung; die zehn Söhne Hamans aber soll man an den Galgen hängen! 14 Da befahl der König, solches zu tun, und das Gebot ward zu Susan erlassen, und die zehn Söhne Hamans wurden gehängt. 15 Und die Juden versammelten sich zu Susan am vierzehnten Tage des Monats Adar und erwürgten zu Susan 300 Mann; aber an ihre Güter legten sie die Hand nicht. 16 Auch die übrigen Juden, die in den Ländern des Königs waren, kamen zusammen und standen für ihr Leben ein und verschafften sich Ruhe vor ihren Feinden, und sie töteten von ihren Feinden 75000; aber an ihre Güter legten sie die Hand nicht. 17 Das geschah am dreizehnten Tage des Monats Adar, und sie ruhten am vierzehnten Tage desselben Monats und machten ihn zu einem Tage des Gastmahls und der Freuden. 18 Aber die Juden zu Susan waren am dreizehnten und vierzehnten Tage dieses Monats zusammengekommen und ruhten am fünfzehnten Tage; und sie machten diesen Tag zu einem Tage des Gastmahls und der Freuden. 19 Darum machen die Juden auf dem Lande, welche in den offenen Städten wohnen, den vierzehnten Tag des Monats Adar zu einem Tage der Freude, des Gastmahls und zum Festtag und senden einander Geschenke. 20 Und Mardochai schrieb diese Begebenheiten auf und sandte Briefe an alle Juden, die in allen Provinzen des Königs Ahasveros wohnten, in der Nähe und in der Ferne, 21 indem er ihnen verordnete, daß sie den vierzehnten und fünfzehnten Tag des Monats Adar alle Jahre feiern sollten als Tage, 22 an denen die Juden vor ihren Feinden zur Ruhe gekommen waren, und als Monat, in welchem ihr Kummer in Freude und ihr Leid in gute Tage verwandelt worden war; daß sie die feiern sollten als Tage des Gastmahls und der Freuden, an denen sie einander Geschenke machen und die Armen beschenken sollten. 23 Und die Juden machten sich das, was sie zu tun angefangen hatten und was ihnen Mardochai vorgeschrieben hatte, zur Gewohnheit. 24 Weil Haman, der Sohn Hammedatas, der Agagiter, aller Juden Feind, den Plan gefaßt hatte, alle Juden umzubringen, und weil er das Pur, das ist das Los, hatte werfen lassen, um sie aufzureiben und umzubringen; 25 während [Esther] dadurch, daß [sie] vor den König kam, bewirkte, daß er durch Briefe befahl, Hamans bösen Anschlag, den er wider die Juden erdacht hatte, auf seinen eigenen Kopf zu lenken, so daß man ihn und seine Söhne an den Galgen hängte. 26 Darum werden diese Tage Purim genannt, nach dem Worte Pur. Um deswillen und wegen alles dessen, was in dem Schriftstücke stand, was sie selbst gesehen und erfahren hatten, 27 setzten die Juden solches fest und nahmen es an für sich und ihre Nachkommen und alle, die sich ihnen anschließen würden, daß sie nicht davon abgehen wollten, jährlich diese zwei Tage zu halten, wie sie vorgeschrieben und bestimmt worden waren. 28 Und so sollen diese Tage im Gedächtnis bleiben und gefeiert werden von Geschlecht zu Geschlecht, in allen Provinzen und Städten; so daß diese Purimtage nie verschwinden sollen aus der Mitte der Juden und ihr Gedächtnis bei ihren Nachkommen nicht aufhören soll. 29 Und die Königin Esther, die Tochter Abichails, und Mardochai, der Jude, schrieben mit allem Nachdruck, um diesen zweiten Brief betreffend die Purim zu bestätigen. 30 Und er sandte Briefe an alle Juden in den 127 Provinzen des Königreichs Ahasveros`, Worte des Friedens und der Wahrheit, 31 um diese Purimtage zu ihren bestimmten Zeiten festzusetzen, wie Mardochai, der Jude, und die Königin Ester ihnen verordnet und wie sie sie auch für sich selbst und für ihre Nachkommen festgesetzt hatten, nämlich die Geschichten der Fasten und ihrer Wehklage. 32 Und der Befehl Esthers bestätigte diese Purimgeschichte, und er wurde in einem Buche aufgezeichnet.

Te Patunga o ngā Hoariri o ngā Hūrai

1 , i te tekau rua o ngā marama, arā i te marama Arara, i te tekau toru o ngā , i te mea ka tata te mahia te kupu a te kīngi, me tāna ture, i te anō i hua ai ngā hoariri o ngā Hūrai ka taea e rātou. Otiia, i puta anō, te mea i taea e ngā Hūrai te hunga i kino ki a rātou. 2 Ka huihui ngā Hūrai ki ō rātou i ngā kāwanatanga katoa a Kīngi Ahahueruha, he mea kia ai ngā ringa ki te hunga e whai ana kia mate rātou; ā, kīhai tētahi i ki rātou aroaro; kua tau hoki rātou wehi ki ngā iwi katoa. 3 Ā, ko ngā rangatira katoa o ngā kāwanatanga, me ngā kāwana, me ngā kāwana iti, me ngā kaimahi i te mahi a te kīngi, i āwhina i ngā Hūrai; te mea kua tau te wehi o Mororekai ki a rātou. 4 He nui hoki a Mororekai i roto i te whare o te kīngi, ā, i pakū tōna rongo ki ngā kāwanatanga katoa; kua nui haere hoki taua tangata, a Mororekai.

5 , patua iho e ngā Hūrai ō rātou hoariri katoa ki te hoari, he parekura, he whakangaromanga; meatia ana e rātou rātou i pai ai ki te hunga i kino ki a rātou. 6 I Huhana anō, i te whare kīngi, e rima rau ngā tāngata i patua, i whakangaromia e ngā Hūrai. 7 Ko Parahanarata anō, ko Rarapono, ko Ahapata, 8 ko Porata, ko Araria, ko Arirata, 9 ko Paramahata, ko Arihai, ko Arirai, ko Waietata, 10 ko ngā tama kotahi tekau a Hāmana tama a Hamerata, a te hoariri o ngā Hūrai, patua iho e rātou; kīhai ia ō rātou ringa i ki ngā taonga.

11 I taua ka kawea ki te kīngi te tokomaha o te hunga i patua ki Huhana, ki te whare kīngi. 12 , ka mea te kīngi ki a Kuīni Ehetere, "E rima rau ngā tāngata kua patua nei e ngā Hūrai, huna rawa ki Huhana, ki te whare kīngi, me ngā tama kotahi tekau a Hāmana; i pēhea rātou i ērā kāwanatanga a te kīngi? He aha hoki tāu e mea nei māu? Ka hoatu hoki ki a koe. He aha ake tāu e tono ai? Ā, ka meatia."

13 Anō ko Ehetere, "Ki te pai te kīngi, tukua ngā Hūrai i Huhana, āpōpō kia mea i ngā mea o te ture o tēnei , kia whakairihia ngā tama kotahi tekau a Hāmana ki runga ki te rākau."

14 , ka mea te kīngi kia meatia tēnei, ā, ka hōmai te ture i Huhana, , whakairihia ana ngā tama kotahi tekau a Hāmana. 15 Ā, i huihui ngā Hūrai i Huhana, i te tekau whā anō o ngā o te marama Arara, ā, e toru rau ngā tāngata i patua e rātou i Huhana; kīhai ia ō rātou ringa i ki ngā taonga.

16 , ko ērā atu Hūrai o ngā kāwanatanga a te kīngi, i huihui rātou, ā, ana ki runga, kia ora ai rātou. , ka ō rātou manawa i ō rātou hoariri, ā, patua iho e rātou o te hunga i kino ki a rātou e whitu tekau rima mano; kīhai anō ia ō rātou ringa i ki ngā taonga. 17 I meinga tēnei i te tekau toru anō o ngā o te marama Arara; i te tekau whā hoki ka te manawa, waiho iho e rātou hei te kai hākari, te hari.

Te Hākari o Pūrimi

18 Engari ko ngā Hūrai i Huhana, i huihui i te tekau toru o ngā o taua marama, i te tekau whā anō, ā, te tekau rima ka whakatā; waiho iho e rātou hei te kai hākari, te hari.

19 reira ngā Hūrai e noho ana i ngā koraha, i ngā taiepakore, i mea ai ko te tekau whā o ngā o te marama Arara hei te hari, te kai hākari, hei pai, e tuku tahua ai tētahi ki tētahi.

20 , ka tuhituhia e Mororekai ēnei mea katoa, ā, tukua ana e ia ngā pukapuka ki ngā Hūrai katoa o ngā kāwanatanga katoa a Kīngi Ahahueruha, ki ngā mea e tata ana, ki ngā mea i tawhiti, 21 kia whakapūmautia te tikanga rātou, kia whakaritea te tekau whā o ngā o te marama Arara, me te tekau rima anō o ngā o taua marama, i ia tau, i ia tau, 22 kia rite ki ngā i ai te manawa o ngā Hūrai i ō rātou hoariri, ki te marama anō i puta ai rātou tangi hei hari, rātou pōuri hei pai, kia meinga hei kai hākari, hei hari, e tukua ai ētahi wāhi tētahi, tētahi, me ētahi mea anō ngā rawakore.

23 , whakaae ana ngā Hūrai kia mahia ngā mea i tīmataia nei e rātou, ngā mea anō i tuhituhia e Mororekai ki a rātou.

24 He mea Hāmana tama a Hamerata Akaki, ko te hoariri nei ia o ngā Hūrai katoa; whakaaroa ana e ia he ngā Hūrai, kia hunā rātou; ā, makā ana e ia he Puri arā he rota rātou kia whakamōtītia, kia hunā. 25 te taenga ia o taua mea ki te aroaro o te kīngi, ka whakahau ia, te pukapuka, kia hoki te whakaaro kino i whakaaroa e ia ngā Hūrai ki runga ki tōna pane ake, ā, tāronatia ana ia, rātou ko āna tama, ki runga ki te tārawa. 26 reira i huaina ai aua ko Purimi, te ingoa nei, Puri. reira anō, ngā kupu katoa o tēnei pukapuka, rātou anō i kite ai o tēnei mea, ngā mea anō i ki a rātou, 27 i whakapūmau ai ngā Hūrai i te tikanga, i whakaae ai hei mea rātou, ō rātou uri, te hunga anō hoki e honoa ki a rātou, hei mea e kore e whakatakā, kia whakaritea ēnei e rua, kia pērā anō me te mea i tuhituhia, i te anō e tika ai i tēnei tau, i tēnei tau. 28 Kia maharatia anō ēnei , kia mahia e ngā whakatupuranga katoa e ngā hapū katoa, e ngā kāwanatanga katoa, e ngā katoa, kia kaua anō ēnei o Purimi e ngaro i roto i ngā Hūrai, me te maharatanga ki aua kia kaua e mahue i ō rātou uri.

29 Kātahi ka tuhituhi a Kuīni Ehetere, Apihaira tamāhine, a Mororekai Hūrai anō, whakapau rawa rāua mana, kia whakapūmautia tēnei pukapuka tuarua o Purimi. 30 Ā, i tukua e ia he pukapuka ki ngā Hūrai katoa, ki ngā kāwanatanga kotahi rau e rua tekau whitu o te kīngitanga o Ahahueruha, te rangimārie ngā kupu, te pono 31 kia whakapūmautia ēnei o Purimi i ngā e tika ai, kia pērā me Mororekai Hūrai rāua ko Kuīni Ehetere i whakatakoto ai rātou; me rātou anō i whakatakoto ai hei tikanga rātou, ō rātou uri, arā ngā nohopuku, me rātou tangi. 32 , whakapūmautia ana ēnei meatanga Purimi e te kupu a Ehetere; tuhituhia iho ki te pukapuka.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-