1 Nach diesen Begebenheiten, als sich der Grimm des Königs Ahasveros gelegt hatte, dachte er an Vasti und daran, was sie getan hatte und was über sie beschlossen worden war. 2 Da sprachen die Knappen des Königs, die ihm dienten: Man suche für den König Mädchen, Jungfrauen von schöner Gestalt; 3 und der König bestellte Beamte in allen Provinzen seines Königreichs, damit sie alle Mädchen, Jungfrauen von schöner Gestalt, in das Schloß Susan zusammenbringen, in das Frauenhaus, unter die Obhut Hegais, des königlichen Kämmerers, des Hüters der Frauen; und man lasse ihnen ihre Reinigungssalben geben; 4 und welche Jungfrau dem König gefällt, die werde Königin an Vastis Statt! Dieser Vorschlag gefiel dem König, und er tat also. 5 Es war aber ein jüdischer Mann im Schloß Susan, der hieß Mardochai, ein Sohn Jairs, des Sohnes Simeis, des Sohnes des Kis, 6 ein Benjaminiter, der von Jerusalem weggeführt worden war mit den Gefangenen, die mit Jechonja, dem König von Juda, hinweggeführt worden waren, welche Nebukadnezar, der König von Babel, gefangen weggeführt hatte. 7 Und dieser war Pflegevater der Hadassa (das ist Esther), der Tochter seines Oheims; denn sie hatte weder Vater noch Mutter. Diese Jungfrau aber war von schöner Gestalt und lieblichem Aussehen. Und als ihr Vater und ihre Mutter gestorben waren, hatte Mardochai sie als seine Tochter angenommen. 8 Als nun das Gebot des Königs und das Gesetz bekanntgemacht war und viele Jungfrauen in das Schloß Susan unter die Obhut Hegais zusammengebracht wurden, da ward auch Esther in des Königs Haus geholt, unter die Obhut Hegais, des Hüters der Frauen. 9 Und die Jungfrau gefiel ihm, und sie fand Gunst bei ihm. Und er sorgte dafür, daß sie ihre Reinigungssalben und ihre Gerichte bald erhielt; auch gab er ihr sieben auserlesene Mägde aus des Königs Hause. Und er wies ihr samt ihren Mägden den besten Ort im Frauenhause an. 10 Esther aber zeigte ihr Volk und ihre Herkunft nicht an; denn Mardochai hatte ihr geboten, es nicht zu sagen. 11 Und Mardochai ging alle Tage vor dem Hof am Frauenhause auf und ab, um zu erfahren, ob es Esther wohlgehe und was mit ihr geschehe. 12 Wenn die Reihe an eine jede Jungfrau kam, zum König Ahasveros zu kommen, nachdem sie zwölf Monate lang gemäß der Verordnung für die Frauen, behandelt worden war (denn damit wurden die Tage ihrer Reinigung ausgefüllt: sechs Monate wurden sie mit Myrrhenöl und sechs Monate mit Balsam und mit den Reinigungssalben der Frauen behandelt); 13 alsdann kam die Jungfrau zum König; dann gab man ihr alles, was sie begehrte, um damit von dem Frauenhause zu des Königs Hause zu gehen. 14 Am Abend ging sie hinein, und am Morgen kam sie zurück, in das andere Frauenhaus, unter die Obhut Schaaschgas, des Kämmerers des Königs, des Hüters der Nebenfrauen; sie kam nicht wieder zum König, außer wenn der König nach ihr verlangte; alsdann wurde sie mit Namen gerufen. 15 Als nun Esther, die Tochter Abichails, des Oheims Mardochais, die er als Tochter angenommen hatte, an die Reihe kam, zum König zu kommen, begehrte sie nichts, als was Hegai, der Kämmerer des Königs, der Hüter der Frauen, ihr riet. Und Esther fand Gnade vor allen, die sie sahen. 16 Und Esther ward zum König Ahasveros, in sein königliches Haus genommen, im zehnten Monat, das ist der Monat Thebet, im siebenten Jahre seiner Regierung. 17 Und der König gewann Esther lieber als alle andern Frauen. Sie fand Gnade und Gunst vor ihm, mehr als alle Jungfrauen; und er setzte die königliche Krone auf ihr Haupt und machte sie zur Königin an Vastis Statt. 18 Und der König machte allen seinen Fürsten ein großes Mahl, das Mahl der Esther. Und er veranstaltete eine Feier in den Provinzen und teilte Gaben aus mit königlicher Hand. 19 Und als man zum zweitenmal Jungfrauen zusammenbrachte, saß Mardochai im Tore des Königs. 20 Esther aber hatte weder ihre Herkunft noch ihr Volk angezeigt, wie ihr Mardochai geboten hatte. Denn Esther tat nach der Weisung Mardochais, wie zu der Zeit, als sie von ihm erzogen wurde. 21 In jenen Tagen, als Mardochai im Tore des Königs saß, waren zwei Kämmerer des Königs, Bigtan und Teres, welche die Schwelle hüteten, unzufrieden und trachteten, Hand an den König Ahasveros zu legen. 22 Das ward dem Mardochai bekannt, und er sagte es der Königin Esther; Esther aber sagte es dem König in Mardochais Namen. 23 Da wurde die Sache untersucht und richtig befunden, und die beiden wurden an das Holz gehängt; und solches ward vor dem König in das Buch der Chronik geschrieben.
1 I muri iho i ēnei mea, i te mea kua mārie te riri o Kīngi Ahahueruha, ka mahara ia ki a Wahati, ki tāna i mea ai, ki te mea hoki i whakaritea mōna. 2 Nā, ka mea ngā tāngata a te kīngi i mahi nei ki a ia, "Kia rapua mai ētahi kōtiro ātaahua mā te kīngi. 3 Kia whakaritea hoki e te kīngi ētahi kaititiro puta noa i ngā kāwanatanga o tōna kīngitanga, ā, mā rātou e huihui mai ngā kōtiro ātaahua, he wāhina, ki Huhana, ki te whare kīngi, ki te whare wāhine, ki a Hēkai, ki tā te kīngi rangatira rūma, ko ia nei te kaitiaki o ngā wāhine; ā, kia hoatu ngā mea hei tahi mō tō rātou poke. 4 Nā, ko te kōtiro e pai ki tā te kīngi titiro, ko ia hei kuīni i te wāhi o Wahati." Nā, pai tonu taua mea ki te whakaaro o te kīngi, ā, pērā ana anō ia.
5 I Huhana, i te whare kīngi tētahi tangata, he Hūrai, ko tōna ingoa ko Mororekai, he tama nā Haira, tama a Himei, tama a Kihi, he tangata nō Pineamine. 6 He mea whakaheke mai i Hiruhārama i roto i te whakahekenga i whakahekea ai a Hekonia kīngi o Hūrā, i tērā i whakahekea rā e Nepukaneha kīngi o Papurōna. 7 Nā, he mea atawhai nāna a Haraha, arā a Ehetere, te tamāhine a tōna matua kēkē; nō te mea kāhore ōna pāpā, i ōna whaea, ā, he ātanga taua kōtiro, he ātaahua; i te matenga hoki o tōna pāpā, o tōna whaea, ka tangohia ia e Mororekai hei tamāhine māna.
8 Heoi, ka rangona te kupu a te kīngi, me tāna ture, ā, ka tokomaha anō ngā kōtiro ka huihuia ki Huhana, ki te whare kīngi, ki te ringa o Hēkai, nā, ka mauria anō hoki a Ehetere ki te whare o te kīngi, ki te ringa o Hēkai kaitiaki wāhine. 9 Nā, he pai taua kōtiro ki tāna titiro, ka atawhaitia hoki e ia; i hohoro hoki tāna hōmai i ngā mea hei tahi mō tōna poke, me ērā atu mea anō māna, me ngā kōtiro tokowhitu i tika nei kia hoatu ki a ia, nō roto i te whare o te kīngi. I nekehia atu hoki ia, rātou ko āna kōtiro ki te wāhi pai rawa o te whare wāhine.
10 Kīhai i whakaaturia e Ehetere tōna iwi me ōna whanaunga; nā Mororekai hoki i ako ki a ia kia kaua e whakaaturia. 11 Nā, haere ai a Mororekai i tēnei rā, i tēnei rā, ki mua i te marae o te whare wāhine, kia mōhio ai ia kei te pēhea a Ehetere, ā, ka pēheatia rānei ia.
12 Ā, nō ka rite te wā mō tēnei kōtiro, mō tēnei kōtiro, e haere ai ki a Kīngi Ahahueruha, i te mea ka taka ōna marama kotahi tekau mā rua, ko te ritenga hoki ia mō ngā wāhine, ko reira hoki rite ai ngā rā mō te tahi o tō rātou poke, arā e ono ngā marama o te hinu maira, ā, e ono ngā marama o ngā mea kakara, o ērā atu mea anō e tahia ai te poke o ngā wāhine. 13 Ko te tikanga tēnei mō te haerenga atu o tētahi kōtiro ki te kīngi; ko ngā mea katoa i hiahia ai ia, i hoatu ki a ia, ā, ka riro i a ia i roto i te whare wāhine ki te whare o te kīngi. 14 I haere mai ia i te ahiahi, ā, i te ata ka hoki ki tō ngā wāhine whare tuarua, ki te ringa o Haahakata, o tā te kīngi rangatira rūma, ko ia nei te kaitiaki o ngā wāhine iti; heoi anō ōna haerenga mai ki te kīngi, kia hiahia rā anō te kīngi ki a ia, kia whakahuatia anō hoki tōna ingoa.
15 Ā, ka rite te wā e haere ai ki te kīngi a Ehetere tamāhine a Apihaira, a te matua kēkē o Mororekai, he mea tango nei hoki ia nā tēnei hei tamāhine māna, kīhai tērā i mea ki tētahi mea māna, heoi anō ko tā Hēkai i whakarite ai, ko ia nei tā te kīngi rangatira rūma, te kaitiaki o ngā wāhine. Nā, āhuareka rawa a Ehetere ki te titiro a te hunga katoa i kite i a ia. 16 Heoi, ka mauria a Ehetere ki a Kīngi Ahahueruha, ki tōna whare kīngi, i te tekau o ngā marama, ko Tepete hoki taua marama, i te whitu o ngā tau o tōna kīngitanga.
17 Nā, nui atu te aroha o te kīngi ki a Ehetere i tōna ki ngā wāhine katoa, āhuareka tonu ia, manakohia rawatia ana ia e ia i ngā wāhina katoa, pōtaea ana e ia te karauna kuīni ki tōna māhunga, meinga ana ia e ia hei kuīni i te wāhi o Wahati. 18 Kātahi ka tukua e te kīngi he hākari nui mā āna rangatira katoa rātou ko āna tāngata, arā te Hākari o Ehetere. I whakangāwaritia anō hoki e ia ngā mea ki ngā kāwanatanga, ā, hoatu ana ētahi hākari e ia, he mea i rite ki tā te kīngi tikanga.
19 Nā, i te rua o ngā huihuinga o ngā wāhine, kei te noho a Mororekai i te kūwaha o te kīngi. 20 Kīhai anō i whakaaturia e Ehetere ōna whanaunga me tōna iwi; ko tā Mororekai hoki tērā i ako ai ki a ia; i whakarite hoki a Ehetere i te kupu a Mororekai, i pērā me ia e whakatupuria ake ana i tōna whare.
21 I aua rā, i te mea e noho ana a Mororekai i te Kūwaha o te Kīngi, ka riri a Pikitana rāua ko Terehe, tokorua o ngā rangatira rūma a te kīngi, he kaitiaki i te tatau, ā, ka whai kia pā te ringa ki a Kīngi Ahahueruha. 22 Nā, kua mōhiotia taua mea e Mororekai, ā, ka whakaaturia e ia ki a Ehetere, ki te kuīni; kōrerotia ana e Ehetere ki te kīngi i runga anō i te ingoa o Mororekai. 23 Nā, ka oti taua mea te uiui, ā, ka kitea he tika, ka tāronatia rāua tokorua ki runga ki te rākau, ā, ka tuhituhia taua mea ki te pukapuka o ngā meatanga o ngā rā i te aroaro o te kīngi.