Publicidade

Gálatas 4

MRI2012

1 Ich sage aber: Solange der Erbe unmündig ist, besteht zwischen ihm und einem Knechte kein Unterschied obwohl er Herr aller Güter ist; 2 sondern er steht unter Vormündern und Verwaltern bis zu der vom Vater festgesetzten Zeit. 3 Ebenso waren auch wir, als wir noch unmündig waren, den Elementen der Welt als Knechte unterworfen. 4 Als aber die Zeit erfüllt war, sandte Gott Seinen Sohn, von einem Weibe geboren und unter das Gesetz getan, 5 damit er die, welche unter dem Gesetz waren, loskaufte, auf daß wir das Sohnesrecht empfingen. 6 Weil ihr denn Söhne seid, hat Gott den Geist Seines Sohnes in eure Herzen gesandt, der schreit: Abba, Vater! 7 So bist du also nicht mehr Knecht, sondern Sohn; wenn aber Sohn, dann auch Erbe Gottes durch Christus. 8 Damals aber, als ihr Gott nicht kanntet, dientet ihr denen, die von Natur nicht Götter sind. 9 Nun aber, da ihr Gott erkannt habt, ja vielmehr von Gott erkannt seid, wie möget ihr euch wiederum den schwachen und armseligen Elementen zuwenden, denen ihr von neuem dienen wollt? 10 Ihr beobachtet Tage und Monate und [heilige] Zeiten und Jahre. 11 Ich fürchte für euch, daß ich am Ende vergeblich um euch gearbeitet habe. 12 Werdet doch wie ich, denn ich bin wie ihr. Ich bitte euch, meine Brüder! Ihr habt mir nichts zuleide getan; 13 ihr wisset aber, daß ich bei leiblicher Schwachheit euch zum erstenmal das Evangelium verkündigt habe. 14 Und ihr habt die mir am Fleische widerfahrene Anfechtung nicht gering angeschlagen oder gar verabscheut, sondern wie einen Engel Gottes nahmet ihr mich auf, wie Christus Jesus. 15 Was ist nun aus eurer Glückseligkeit geworden? Denn ich gebe euch das Zeugnis, daß ihr wenn möglich eure Augen ausgerissen und mir gegeben hättet. 16 Bin ich also euer Feind geworden, weil ich euch die Wahrheit sage? 17 Sie eifern um euch nicht in edler Weise, sondern wollen euch ausschließen, damit ihr um sie eifert. 18 Eifern ist gut, wenn es für das Gute geschieht, und zwar allezeit, nicht nur in meiner Gegenwart bei euch. 19 Meine Kindlein, um die ich abermals Geburtswehen leide, bis daß Christus in euch Gestalt gewinnt 20 wie gerne wollte ich jetzt bei euch sein und meine Stimme wandeln, denn ich weiß nicht, wo ich mit euch daran bin. 21 Saget mir, die ihr unter dem Gesetz sein wollt: höret ihr das Gesetz nicht? 22 Es steht doch geschrieben, daß Abraham zwei Söhne hatte, einen von der Sklavin, den andern von der Freien. 23 Der von der Sklavin war nach dem Fleisch geboren, der von der Freien aber kraft der Verheißung. 24 Das hat einen bildlichen Sinn: Es sind zwei Bündnisse; das eine von dem Berge Sinai, das zur Knechtschaft gebiert, das ist Hagar. 25 Denn «Hagar» bedeutet in Arabien den Berg Sinai und entspricht dem jetzigen Jerusalem, weil dieses samt seinen Kindern in Knechtschaft ist. 26 Das obere Jerusalem aber ist frei, und dieses ist unsere Mutter. 27 Denn es steht geschrieben: «Freue dich, Unfruchtbare, die du nicht gebierst; brich in Jubel aus und schreie, die du nicht in Wehen liegst, denn die Vereinsamte hat mehr Kinder als die, welche den Mann hat.» 28 Wir aber, Brüder, sind nach der Weise des Isaak Kinder der Verheißung. 29 Doch gleichwie damals der nach dem Fleisch Geborene den nach dem Geist [Geborenen] verfolgte, so auch jetzt. 30 Was sagt aber die Schrift: «Stoße aus die Sklavin und ihren Sohn! Denn der Sohn der Sklavin soll nicht erben mit dem Sohn der Freien.» 31 So sind wir also, meine Brüder, nicht Kinder der Sklavin, sondern der Freien.

1 Ko tāku kupu ia tēnei: I te mea he tamariki tonu te tangata mōna te kāinga, kāhore ia e rerekē i te pononga, ahakoa ko te rangatira ia o ngā mea katoa; 2 engari, e meatia ana e ngā kaitohutohu, e ngā kaititiro, kia taea anō te i whakaritea e te pāpā. 3 Waihoki ko tātou, i te mea e tamariki ana, he pononga tātou ngā mea tīmatanga o te ao. 4 Ā, ka tutuki te tāima, ka tonoa mai e te Atua tāna Tama, i whānau i te wahine, i whānau i raro i te ture, 5 hei hoko i te hunga i raro i te ture, kia whiwhi ai tātou ki te whakatamarikitanga.

6 , i te mea he tamariki koutou, kua tonoa mai e te Atua te Wairua o tāna Tama ki roto ki ō koutou ngākau, e karanga ana, "E Apa, e !" 7 Heoi, kua mutu tōu ponongatanga, engari kua tama koe; ā, ki te mea he tama, mōu ngā mea i roto i te Atua.

Te Māharahara o Pāora ki te Hunga Karatia

8 Heoi i reira, i te mea kīhai koutou i mātau ki te Atua, he pononga koutou ngā mea ehara nei i te atua tupu. 9 Ināianei ia, i te mea ka mātau nei koutou ki te Atua, arā, ka mātauria nei koutou e te Atua, he aha koutou ka tahuri ai anō ki aua mea ngoikore, rawakore, ki ngā mea tīmatanga, e hokia e koutou hiahia, kia waiho koutou hei pononga aua mea? 10 E mau ana koutou ki ngā , ki ngā marama, ki ngā , ki ngā tau. 11 E manawapā ana ahau ki a koutou, kei kore he hua tāku i mahi ai i roto i a koutou.

12 E ōku tēina, ko tāku tohe tēnei ki a koutou, kia rite ki ahau; e rite ana hoki ahau ki a koutou. Kāhore ā koutou mahi ki ahau. 13 E mātau ana koutou he mea te ngoikore e tōku kikokiko tāku kauwhau i te rongopai ki a koutou i te tuatahi. 14 Heoi, kīhai koutou i whakahāwea, i whakakino ki tōku whakamātautauranga i tōku kikokiko; , tahuri mai ana koutou ki ahau, ānō he anahera ahau te Atua, me te mea ānō ko Īhu Karaiti. 15 Kei hea tērā hari o koutou? He kaiwhakaatu hoki ahau koutou, me i taea kua tīkarohia e koutou ō koutou kanohi, ā, kua hōmai ki ahau. 16 Koia, kua hoariritia rānei ahau ki a koutou, mōku i kōrero i te pono ki a koutou?

17 Ko rātou whaiwhai i a koutou ehara i te pai; engari, e mea ana rātou kia tūtakina mai koutou, kia whai ai ko koutou ki a rātou. 18 He mea pai ia kia matenuitia i runga i te pai i ngā katoa, kauaka hoki i tōku nohoanga anake ki a koutou. 19 E āku tamariki, ka mamae nei anō ahau koutou, kia whai āhua anō a te Karaiti i roto i a koutou, 20 ko tāku hiahia me i konā ahau i a koutou āianei, kia puta anō tōku reo; te mea e ruarua ana ahau ki a koutou.

Te Tauira o Hakara rāua ko Hera

21 mai ki ahau, e te hunga e hiahia ana kia noho i raro i te ture, kāhore ianei koutou e rongo ki te ture? 22 Kua oti hoki te tuhituhi, tokorua ngā tama a Āperahama, kotahi te wahine pononga, kotahi te wahine rangatira. 23 Ko te pononga te kikokiko tōna whānautanga. Ko te wahine rangatira ia he mea kōrero mai i mua.

24 He mea whakarite aua mea: ko ngā wāhine nei ngā kawenata e rua; kotahi Maunga Hinai, whānau ake ana hei taurekareka, ko Hakara tēnei. 25 , ko tēnei Hakara ko Maunga Hinai i Arāpia, e rite ana hoki ki Hiruhārama onāianei, he pononga nei hoki ia, rātou ko āna tamariki. 26 Tēnā, ko te Hiruhārama i runga he mea herekore, ko ia tātou whaea. 27 Kua oti hoki te tuhituhi:

"Kia hari, e te pākoko

kāhore nei e whānau!

Hāmama, karanga,

e te mea kāhore nei kia whakamamae;

he tini hoki ngā tamariki

a te mea mahue i ā te mea whai tāne."

28 , ko tātou nei, e ōku tēina, e rite ana ki a Īhaka, he tamariki te kupu whakaari. 29 Engari e rite ana anō ki mua, ko te mea te kikokiko nei tōna whānautanga, whakatoia ana e ia te tama te Wairua nei tōna; e pērā ana anō ināianei. 30 Heoi, e pēhea ana te karaipiture? "Peia atu te wahine pononga rāua ko tāna tama; e kore hoki te tama a te wahine pononga e whiwhi tahi me te tama a te wahine rangatira ki te taonga." 31 , ehara tātou, e ōku tēina, i te tamariki te wahine pononga, engari te wahine rangatira.

Veja também

Gálatas
Ver todos os capítulos de Gálatas
Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-