1 Disse mais Jeová a Moisés: Vai, sobe deste lugar, tu e o povo que fizeste subir da terra do Egito para a terra a respeito da qual *Êx 32.13jurei a Abraão, Isaque e Jacó, dizendo: À tua posteridade, a darei.

2 Enviarei um *Êx 32.34anjo adiante de ti; e *Êx 23.27-31lançarei fora os cananeus, os amorreus, os heteus, os perizeus, os heveus e os jebuseus. 3 Sobe para uma terra *Êx 3.8,17que mana leite e mel. Eu não subirei no meio de ti, porque és *Êx 33.5;Êx 32.9povo de cerviz dura; para que *Êx 32.10não te consuma eu no caminho. 4 Ouvindo o povo essas más notícias, *Nm 14.39pôs-se a prantear; e ninguém vestiu os seus atavios. 5 Pois Jeová disse a Moisés: Dize aos filhos de Israel: Tu és um *Êx 33.3povo de cerviz dura. Se por um só momento eu subir no meio de ti, te consumirei; portanto, tira de ti os atavios, para que eu saiba o que te hei de fazer. 6 Então, os filhos de Israel tiraram de si os seus atavios desde o monte Horebe em diante.

7 Ora, Moisés costumava tomar *Êx 18.7,12-16a tenda e armá-la fora do arraial, bem longe do arraial; e chamou-lhe a tenda da revelação. Todo aquele que buscava a Jeová saía à tenda da revelação, que estava fora do arraial. 8 Quando Moisés saía fora, à tenda, levantava-se todo o povo e ficava em pé, cada um à entrada da sua tenda e via a Moisés pelas costas, até entrar ele na tenda. 9 Entrando Moisés na Tenda, descia a *Êx 13.21coluna de nuvem e parava à entrada da tenda; *Sl 99.7e Jeová falava com Moisés. 10 Viu todo o povo a coluna de nuvem que estacionava à entrada da tenda; todo o povo levantou-se e adorou, cada um à entrada da sua tenda. 11 *Nm 12.8;Dt 34.10Falava Jeová a Moisés cara a cara, como um homem fala ao seu amigo. Depois, voltou Moisés ao arraial; porém o moço Josué, seu servidor, filho de Num, não se apartava da tenda.

12 Moisés disse a Jeová: Eis que tu me dizes: *Êx 3.10;32.34Faze subir a este povo; e não me declaras *Êx 33.2quem hás de enviar comigo. *Êx 33.17Contudo, tu disseste: Conheço-te pelo teu nome, também achaste graça aos meus olhos. 13 Agora, se achei graça aos teus olhos, mostra-me neste momento os *Sl 25.4;51.13teus caminhos, para que eu te conheça, a fim de achar eu graça aos teus olhos; e *Êx 3.7,10;5.1;32.12,14considera que esta nação é teu povo. 14 Respondeu-lhe: *Dt 4.37;Is 63.9A minha face irá contigo, e *Dt 12.10;25.19;Js 22.4eu te darei descanso. 15 Disse-lhe Moisés: *Sl 80.3,7,19Se a tua face não for comigo, não nos faças subir deste lugar. 16 Pois como se poderá saber que achamos graça aos teus olhos, eu e teu povo? Porventura, não é em andares tu conosco, de modo que *Lv 20.24,26somos separados, eu e teu povo, de todos os povos que se acham sobre a face da terra?

17 Disse Jeová a Moisés: Farei também isso que disseste, *Êx 33.12porque achaste graça aos meus olhos, e te conheço pelo teu nome. 18 *Êx 33.20,23Prosseguiu Moisés: Mostra-me a tua glória. 19 Respondeu-lhe: *Êx 34.6-7Farei passar toda a minha bondade diante de ti e te proclamarei o nome de Jeová; *Rm 9.15terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e me compadecerei de quem eu me compadecer. 20 Continuou: Não poderás ver a minha face, *Is 6.5porque o homem não pode ver a minha face e viver. 21 Disse mais Jeová: Eis aqui está um lugar perto de mim, e *Sl 18.2,46;27.5;61.2;62.7tu estarás sobre a penha. 22 Quando passar a minha glória, te porei numa fenda da penha e *Is 49.2;51.16te cobrirei com a mão, até que eu tenha passado. 23 Depois, tirarei a mão, e me verás pelas costas; porém a minha face não se verá.

1 Kaj la Eternulo diris al Moseo: Iru, eliru el ĉi tie, vi kaj la popolo, kiun vi elkondukis el la lando Egipta, al la lando, pri kiu Mi ĵuris al Abraham, al Isaak, kaj al Jakob, dirante: Al via idaro Mi ĝin donos. 2 Kaj Mi sendos antaŭ vi anĝelon, kaj Mi forpelos la Kanaanidojn, la Amoridojn kaj la Ĥetidojn kaj la Perizidojn, la Ĥividojn kaj la Jebusidojn. 3 Iru al lando, en kiu fluas lakto kaj mielo. Mi ne iros meze de vi; ĉar vi estas popolo malmolnuka, kaj Mi eble ekstermus vin dum la vojo. 4 Kaj la popolo aŭdis tiun malbonan sciigon, kaj ili ekfunebris, kaj neniu metis sur sin siajn ornamaĵojn. 5 Kaj la Eternulo diris al Moseo: Diru al la Izraelidoj: Vi estas popolo malmolnuka; se Mi nur unu momenton irus meze de vi, Mi vin ekstermus; nun demetu de vi viajn ornamaĵojn, kaj Mi rigardos, kion Mi faru kun vi. 6 Kaj la Izraelidoj demetis de si siajn ornamaĵojn antaŭ la monto Ĥoreb.

7 Moseo prenis la tabernaklon, kaj starigis ĝin ekster la tendaro, malproksime de la tendaro, kaj nomis ĝin Tabernaklo de Kunveno; kaj ĉiu, kiu volis peti la Eternulon, devis eliri al la tabernaklo de kunveno, kiu estis ekstere de la tendaro. 8 Kaj kiam Moseo eliradis al la tabernaklo, la tuta popolo leviĝadis, kaj ĉiu stariĝadis ĉe la pordo de sia tendo kaj rigardadis post Moseo, ĝis li eniris en la tabernaklon. 9 Kaj kiam Moseo eniradis en la tabernaklon, malleviĝadis nuba kolono kaj stariĝadis ĉe la pordo de la tabernaklo kaj paroladis kun Moseo. 10 Kaj la tuta popolo vidadis la nuban kolonon, kiu staris ĉe la pordo de la tabernaklo; kaj la tuta popolo leviĝadis kaj adorkliniĝadis ĉiu ĉe la pordo de sia tendo. 11 Kaj la Eternulo paroladis kun Moseo vizaĝon kontraŭ vizaĝo, kiel parolas homo kun sia amiko. Kaj kiam li reiradis en la tendaron, tiam lia servanto Josuo, filo de Nun, junulo, ne foriĝadis el la tabernaklo.

12 Kaj Moseo diris al la Eternulo: Vidu, Vi diras al mi: Konduku ĉi tiun popolon; kaj Vi ne sciigis al mi, kiun Vi sendos kun mi, kvankam Vi diris: Mi konas vin laŭ via nomo, kaj vi akiris Mian favoron. 13 Nun, se mi akiris Vian favoron, volu sciigi al mi Vian vojon, por ke mi konu Vin, por akiri Vian favoron; kaj vidu, ke ĉi tiu popolo estas Via popolo. 14 Tiam Li diris: Mia vizaĝo iros antaŭe, kaj Mi donos al vi ripozon. 15 Kaj li diris al Li: Se Via vizaĝo ne iros, tiam ne forkonduku nin de ĉi tie. 16 Per kio do montriĝos, ke mi kaj Via popolo akiris Vian favoron? ĉu ne per tio, ke Vi irados kun ni? tiam mi kaj Via popolo distingiĝos de ĉiu popolo, kiu estas sur la tero.

17 Kaj la Eternulo diris al Moseo: Ankaŭ tion, kion vi diris, Mi faros; ĉar vi akiris Mian favoron kaj Mi konas vin laŭ via nomo. 18 Kaj li diris: Volu montri al mi Vian gloron. 19 Kaj Li diris: Mi preterpasigos antaŭ vi Mian tutan bonecon, kaj Mi alvokos la nomon de la Eternulo antaŭ vi; kaj Mi favorkoros tiun, kiun Mi favorkoros, kaj Mi kompatos tiun, kiun Mi kompatos. 20 Kaj Li diris: Vi ne povas vidi Mian vizaĝon, ĉar ne povas homo vidi Min kaj resti viva. 21 Kaj la Eternulo diris: Jen estas loko ĉe Mi; stariĝu sur la roko. 22 Kaj kiam preteriros Mia gloro, Mi metos vin en fendon de la roko, kaj Mi ŝirmos vin per Mia mano, ĝis Mi pasos. 23 Kaj kiam Mi formetos Mian manon, vi vidos Mian malantaŭan flankon, sed Mia vizaĝo ne estos videbla.