Cânticos 2

Η αγάπη όλα όμορφα τα βλέπει

ΕΚΕΙΝΗ:

1 Εγώ είμαι της Σαρών ο νάρκισσος,

το κρίνο των κοιλάδων.

ΕΚΕΙΝΟΣ:

2 Καθώς το κρίνο ανάμεσα στ’ αγκάθια,

έτσι η αγαπημένη μου

μέσα στις νέες κοπέλες.

ΕΚΕΙΝΗ:

3 Καθώς μηλιά μες στου δρυμού τα δέντρα,

έτσι ο αγαπημένος μου

στα παλικάρια ανάμεσα.

Κάθισα στη σκιά του, όπως λαχτάρησα,

κι είναι γλυκός στον ουρανίσκο μου ο καρπός του.

Κυριευμένη από αγάπη

ΕΚΕΙΝΗ:

4 Στου συμποσίου μ’ έφερε τα δώματα

κι η αγάπη του φλάμπουρο πάνωθέ μου.

5 Με τόνωσε με σταφιδόψωμα

και με ζωντάνεψε με μήλα,

γιατί πεθαίνω απ’ της αγάπης την πληγή.

6 Το αριστερό του χέρι κάτω απ’ το κεφάλι μου

και το δεξί του με κρατάει στην αγκαλιά του.

7 Σας εξορκίζω, κόρες της Ιερουσαλήμ,

σ’ όσα ζαρκάδια κι ελαφίνες*Τα ζαρκάδια και οι ελαφίνες για τους αρχαίους πολιτισμούς ήταν σύμβολα του έρωτα. έχει ο κάμπος,

μην την ταράξτε, μην αναστατώστε την αγάπη μας,

ώσπου μονάχη της να το θελήσει.

Ο χειμώνας πέρασε

ΕΚΕΙΝΗ:

8 Ακούω τον αγαπημένο μου! Νάτος που έρχεται

πηδώντας πάνω απ’ τα βουνά,

τρέχοντας πάνω από τους λόφους.

9 Ζαρκάδι μοιάζει ο αγαπημένος μου,

μοιάζει μικρό ελαφόπουλο.

Νάτος που στέκεται έξω απ’ το σπίτι μας,

κοιτάει απ’ το παράθυρο,

ρίχνει ματιές απ’ το καφασωτό.

10 Ο αγαπημένος μου μιλάει και μου λέει:

ΕΚΕΙΝΟΣ:

«Σήκω αγαπημένη μου,

πανέμορφή μου, έλα.

11 Γιατί ο χειμώνας, κοίτα, πέρασε,

οι βροχές φύγανε, διαβήκαν.

12 Τ’ άνθη προβάλλουνε στη γη,

του τραγουδιού έφτασε η ώρα,

και της τρυγόνας μες στους κάμπους μας

ακούγεται η φωνή.

13 Τον πρώτο της καρπό δένει η συκιά

κι ευωδιές χύνουν τ’ ανθισμένα αμπέλια.

Σήκω, αγαπημένη μου,

πανέμορφή μου, έλα.

14 Κρυμμένη περιστέρα μου

στη σχισματιά του βράχου,

στη χαραμάδα του γκρεμού,

το πρόσωπό σου δείξε μου

κι άσε ν’ ακούσω τη φωνή σου,

γιατί γλυκιά σου είν’ η φωνή

και θελκτική σου η όψη».

ΧΟΡΟΣ ΠΑΡΘΕΝΩΝ:

15 Πιάστε μας τις αλεπούδες,

τις μικρές αλεπουδίτσες,

που αφανίζουνε τ’ αμπέλια μας

τώρα που είναι πάνω στον ανθό τους.

ΕΚΕΙΝΗ:

16 Δικός μου ο αγαπημένος μου

κι εγώ είμαι δική του,

στα κρίνα ανάμεσα βοσκάει το κοπάδι του.

17 Πριν να φυσήξει η αύρα η πρωινή

και φύγουν τα σκοτάδια,

γύρισε πίσω, αγαπημένε μου,

γίνε σαν το ζαρκάδι

σαν το μικρό ελαφόπουλο*Βλ. υποσ. εις στ. 7. πάνω στου Βέθερ τα βουνά.

两人相爱

1 我是沙仑平原的水仙花，

是谷中的百合花。

2 我的佳偶在女子中，

正像荆棘里的百合花。

3 我的良人在男子中，

好象树林里的一棵苹果树；

我欢欢喜喜地坐在它的荫下，

它的果子香甜合我口味。

4 他带我进入酒室，

含情脉脉地望着我。

5 求你们用葡萄饼增补我力，

用苹果恢复我的精神，

因为我因爱成病。

6 他的左手托住我的头，

他的右手拥抱着我。

7 耶路撒冷的众女子啊！

我指着田野的羚羊、母鹿恳求你们，

不要激动，不要挑动爱情，

等它自发吧。

8 听啊！这是我良人的声音，

他蹿山越岭而来。

9 我的良人像羚羊，像小鹿。

看哪！他站在我们的墙后；

从窗口观看，

从窗格往里面探视。

10 我的良人对我说：

"我的佳偶啊！你起来吧。

我的佳丽啊！你来吧。

11 因为冬天已过，

雨水止息，已经过去了。

12 地上百花齐放，

百鸟齐鸣的时候已经来到；

斑鸠的声音在我们境内也听见了。

13 无花果树的果子渐渐成熟，

葡萄树开花发香，

我的佳偶啊！你起来吧。

我的佳丽啊！你来吧。

14 我的鸽子啊！在岩石的穴中，

在悬崖石的隐密处，

让我看看你的容貌；

让我听听你的声音；

因为你的声音甜美，

你的容貌秀丽。

15 要为我们捉拿狐狸，

就是毁坏葡萄园的小狐狸，

因为我们的葡萄园正在开花。"

16 我的良人属我，我也属他，

他在百合花中细赏。

17 我的良人啊！

等到天起凉风，日影消逝的时候，

愿你归来，

好象崎岖山上的羚羊或是小鹿。