Eclesiastes 1

1 Λόγια του Εκκλησιαστή,*Εκκλησιαστής. Πρόκειται για πρόσωπο, που συγκεντρώνει και διδάσκει το λαό. γιου του Δαβίδ, και βασιλιά στην Ιερουσαλήμ.

Τίποτα δεν είναι καινούριο

2 Όλα είναι μάταια στο έπακρο, λέει ο Εκκλησιαστής, όλα είναι μάταια. Τα πάντα είναι μονάχα ματαιότητα. 3 Τι ωφελείται ο άνθρωπος απ’ όλο του το μόχθο και τη σκληρή του τη δουλειά πάνω στη γη; 4 Η μια γενιά περνάει και άλλη έρχεται, και μόνο η γη πάντοτε μένει η ίδια. 5 Ο ήλιος προβάλλει στην ανατολή και χάνεται στη δύση· τρέχει να βρεθεί στον τόπο του, για να ξαναφανεί. 6 Ο άνεμος φυσάει προς το νότο, προς το βορρά γυρίζει, πηγαίνει και ξαναγυρνάει κι αρχίζει πάλι απ’ την αρχή. 7 Οι ποταμοί όλοι χύνονται στη θάλασσα, μα η θάλασσα ποτέ της δε γεμίζει· ξαναγυρίζουν τα νερά προς τις πηγές των ποταμών, για να κυλήσουν πάλι. 8 Πόσο είν’ όλα αυτά ανιαρά! Αλλάζουν τόσο γρήγορα που κανένας δεν μπορεί να τα παρακολουθήσει και πολύ περισσότερο με λόγια να τα περιγράψει. Το μάτι δεν θα δει ποτέ αρκετά για να χορτάσει ούτε το αυτί ποτέ θ’ ακούσει αρκετά. 9 Αυτό που υπήρξε, αυτό και θα υπάρχει· κι αυτό που έγινε, το ίδιο θα επαναληφθεί. Τίποτα δεν είν’ καινούριο εδώ στη γη. 10 Αν πει κανείς για κάποιο πράγμα, «να και κάτι καινούριο», θα κάνει λάθος. Στην πραγματικότητα αυτό υπήρχε πολύ πριν από μας. 11 Αλλά κανένας δε θυμάται όσα έχουν γίνει από παλιά, κι αυτά που πρόκειται να γίνουν, κανένας δε θα τα θυμάται απ’ όσους μέλλουν να ζήσουν ύστερα απ’ αυτά.

Κάθε προσπάθεια είναι μάταιη

12 Εγώ, ο Εκκλησιαστής, υπήρξα βασιλιάς του Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ. 13 Φρόντισα μ’ όλη μου τη δύναμη να ερευνήσω και με σοφία να διακρίνω όλα όσα γίνονται στον κόσμο αυτό· ασχολία δυσάρεστη, που ο Θεός την έδωσε στους ανθρώπους για να τους ταλαιπωρεί.

14 Είδα όλα τα έργα που γίνονται εδώ στη γη, και διαπίστωσα πως όλα είναι μάταια και σαν να κυνηγάει κανείς τον άνεμο. 15 Το στραβό δεν μπορεί να γίνει ίσιο κι ό,τι κανείς δεν έχει, να το μετρήσει δεν μπορεί.

16 Σκέφτηκα μέσα μου: «Τώρα εγώ έχω γίνει σπουδαίος και τόσο πολύ σοφός, ώστε ξεπέρασα όλους εκείνους που έζησαν πριν από μένα στην Ιερουσαλήμ· κι απόκτησα πολλή σοφία και γνώση. 17 Προσπάθησα να καταλάβω τι είναι σοφία και γνώση, και τι αφροσύνη κι ανοησία. Διαπίστωσα, όμως, ότι κι αυτό είναι σαν να κυνηγάει κανείς τον άνεμο· 18 γιατί στην πολλή σοφία, πολλή είναι και η λύπη· κι όσο κανείς γνωρίζει περισσότερα, τόσο και περισσότερο υποφέρει».

1 以下是传道者，就是在耶路撒冷作王、大卫的儿子所说的话。

万事令人厌倦都是虚空

2 传道者说：虚空的虚空。

虚空的虚空，一切都是虚空。

3 人的一切劳碌，就是他在日光之下的劳碌，

对自己有甚么益处呢？

4 一代过去，一代又来，

地却永远存在。

5 太阳升起，太阳落下，

匆忙回到它上升之处。

6 风向南刮，又往北转，

循环周行，旋转不息。

7 江河向海里流，海却不满溢；

江河之水归回本源，循环流转。

8 万事都令人厌倦，

人说，说不尽；

眼看，看不饱；

耳听，听不足。

9 已有的事必再有，

作过的事必再作；

日光之下并无新事。

10 有甚么事人可以说：

"看啊！这是新的"？

其实，很久之前已经有了，

在我们之前早就有了。

11 以前的事，无人记念；

将来的事，后来的人也不追忆。

智慧知识都是虚空

12 那时，我传道者在耶路撒冷作以色列的王。13 我曾用智慧专心寻求查究天下所发生的一切事；原来　神给予世人的，是劳苦的担子，叫他们为此烦恼。14 我看过日光之下所发生的一切事，不料，一切都是虚空，都是捕风。15 弯曲的，不能弄直；缺少的，不能数算。16 我自己心里说："我得了极大的智慧，胜过所有在我以前统治耶路撒冷的人；我见识了许多智慧与知识。"17 我又专心究察智慧和知识，狂妄和愚昧，才知道这也是捕风。18 因为多有智慧，就多有烦恼；加增知识，就加增痛苦。