Eclesiastes 4

1 Παρατήρησα ακόμα όλη την καταπίεση πάνω στη γη. Είδα το δάκρυ εκείνων που καταπιέζονται, χωρίς να υπάρχει κανείς να τους παρηγορήσει· η δύναμη βρίσκεται στα χέρια εκείνων που τους αδικούν, γι’ αυτό και δε βρίσκεται κανείς να τους βοηθήσει. 2 Έτσι είπα πως οι νεκροί είναι πιο ευτυχισμένοι από τους ζωντανούς. 3 Αλλά πιο ευτυχισμένον κι από τους δύο θεώρησα εκείνον, που δεν ήρθε ακόμα στην ύπαρξη και δεν είδε την αδικία που γίνεται πάνω στη γη.

Η λογική και το παράλογο του ανθρώπινου μόχθου

4 Διαπίστωσα ακόμα ότι σε κάθε κόπο και σε κάθε επίτευγμα υπάρχει αντιζηλία του ανθρώπου προς τον πλησίον του. Κι αυτό είναι επίσης ματαιότητα και χίμαιρα. 5 Βέβαια, είναι ανόητος αυτός που σταυρώνει τα χέρια του και πεθαίνει της πείνας. 6 Καλύτερα όμως τα λίγα και με ηρεμία, παρά τα πολλά με κούραση και άγχος.

7 Είδα ακόμα και μια άλλη ματαιότητα εδώ στη γη: 8 Ένας είναι μόνος, δεν έχει απολύτως κανέναν· ούτε γιο ούτε αδερφό. Κι όμως δεν σταματάει να δουλεύει σκληρά, χωρίς να ικανοποιείται η επιθυμία του για πλούτο. Και δε σκέφτεται να πει: «Για ποιον κοπιάζω εγώ και στερούμαι την ευτυχία;» Και αυτό είναι επίσης ματαιότητα κι ανόητη απασχόληση.

Η μοναξιά είναι κακό πράγμα

9 Οι δύο είναι καλύτεροι από τον ένα, γιατί η εργασία τους αποδίδει περισσότερο. 10 Αν ο ένας πέσει, θα τον σηκώσει ο άλλος. Αλίμονο όμως σ’ εκείνον που είναι μόνος του· αν πέσει, δεν υπάρχει άλλος να τον σηκώσει. 11 Κι ακόμη: αν κοιμηθούν δύο μαζί, ζεσταίνονται. Ο ένας όμως πώς θα ζεσταθεί; 12 Ο ένας εύκολα κατανικιέται· οι δύο αντιστέκονται· οι τρεις, ακόμη καλύτερα. Γιατί, όπως λένε, «το τριπλό σχοινί δεν κόβεται εύκολα».

Η αβεβαιότητα της ανθρώπινης επευφημίας

13 Λένε: «Προτιμότερο ένα φτωχό και σοφό παιδί από έναν γέρο κι ανόητο βασιλιά, που δε δέχεται πια συμβουλές». 14 Σωστό αυτό, ακόμη κι αν αυτό το παιδί βγήκε από τη φυλακή και έφτασε στο θρόνο ή αν γεννήθηκε φτωχό μέσα στο μελλοντικό του βασίλειο. 15 Σκέφτηκα πως ανάμεσα σ’ όλους τους ανθρώπους που ζουν πάνω στη γη, κάπου υπάρχει το παιδί που θα πάρει τη θέση του βασιλιά. 16 Μπορεί να είναι ατέλειωτος ο λαός που επικεφαλής του βρίσκεται ο βασιλιάς. Κι όμως οι γενιές που θα ’ρθούν μετά απ’ αυτόν, δε θα είναι πια ενθουσιασμένοι μαζί του. Ασφαλώς κι αυτό, λοιπόν, είναι ματαιότητα και χίμαιρα.

Σωστή σκέψη πριν από κάθε πράξη

17 Να σκέφτεσαι τι πρόκειται να κάνεις, όταν πηγαίνεις στο ναό του Θεού. Πήγαινε εκεί με την πρόθεση να μάθεις να υπακούς στο Θεό. Αυτό είναι καλύτερο από τις θυσίες που προσφέρουν οι ανόητοι, αυτοί που δεν μπορούν να διακρίνουν το καλό απ’ το κακό.*Σε ορισμένες εκδόσεις ο στ. 17 αριθμείται ως 5:1. Συνεπώς οι επόμενοι στ. αριθμούνται ως 5:2-20.

斗争劳碌都是虚空

1 我又看见日光之下所发生一切欺压的事：受欺压的流泪，却无人安慰他们；欺压他们的，手里握着权柄，因此无人安慰受欺压的。2 我赞叹那已死的人，胜过那还活着的人。3 那还没生下来的，就是还没看过日光之下所行的恶事的，比这两种人更有福。

4 我看见各样的劳碌和各样精巧的工作，都是出于人与人彼此的竞争。这也是虚空，也是捕风。5 愚昧人抱着手，吃自己的肉。6 一掌盛满安宁，胜过两手抓满劳碌捕风。

7 我又看到日光之下有一件虚空的事。8 有人孤单无依，没有儿子，没有兄弟，仍劳碌不休，眼目也不以自己的财富为足。他问："我劳劳碌碌，刻薄自己不去享受，是为谁呢？"

这也是虚空，是劳苦的担子。

9 二人胜过一人，因为他们一起的劳碌有美好的酬报。10 如果一个跌倒，另一个可以把他的同伴扶起来。但一人孤身跌倒，没有别人把他扶起来，他就悲惨了。11 还有，二人同睡，就都暖和；一人独睡，怎能暖和呢？12 有人能制伏孤身一人，如果有二人就挡得住他。三股合成的绳子，不容易扯断。

13 贫穷但有智慧的年轻人，胜过年老不再纳谏的愚昧王。14 虽然他是从监狱出来，在自己的国中，又是出身贫寒，却起来作王。15 我看见所有在日光之下行走的活人，都随从那取代老王的年轻人*"那取代老王的年轻人"或译："那取代他的第二位年轻人"。16 所有的人民，就是他所统治的人民，多得无数；然而后来的人却不喜欢他。这实在也是虚空，也是捕风。