Θλίψη για την αιχμαλωσία της Σιών
1 Αχ, αλίμονο, πώς έμεινε έρημη
η πόλη που είχε άλλοτε τόσο πολύ λαό!
Αυτή που ήταν ονομαστή στα έθνη ανάμεσα
απόμεινε σαν χήρα·
των πόλεων η πριγκίπισσα υποδουλώθηκε.
2 Κλαίει και κλαίει όλη τη νύχτα αδιάκοπα,
τα δάκρυα τα μάγουλά της αυλακώνουν.
Απ’ όλους που την αγαπήσανε κανείς
δε βρίσκεται να την παρηγορήσει.
Όλοι οι φίλοι της την εγκατέλειψαν·
της έγιναν εχθροί.
3 Μετά τη θλίψη και το βάρος της δουλείας,
ο λαός του Ιούδα στην αιχμαλωσία σύρθηκε.
Τώρα μένει στα έθνη ανάμεσα και ησυχία δε βρίσκει·
οι διώκτες του τον φέραν σε αδιέξοδο
τον πίεσαν σκληρά.
4 Οι δρόμοι που οδηγούνε στη Σιών πενθούν,
γιατί κανείς πια στις γιορτές δεν έρχεται.
Ερημωθήκαν όλες της οι πύλες,
οι ιερείς της πικρά αναστενάζουνε,
θλίβονται οι κόρες της,
κι η ίδια πολύ είναι πικραμένη.
5 Οι αντίπαλοί της πάνω της κυριάρχησαν,
οι εχθροί της ζουν ευτυχισμένοι,
γιατί ο Κύριος την ταλαιπώρησε για τις πολλές της ανομίες.
Τα νεαρά παιδιά της τα ’διωξε ο εχθρός
και πορευθήκαν στην αιχμαλωσία.
6 Κι η πόλη της Σιών όλη τη δόξα της την έχασε·
οι άρχοντές της γίνανε σαν ελάφια
που δε βρίσκουν τροφή·
κι είναι σχεδόν χαμένη η δύναμή τους,
καθώς τρέχουνε να ξεφύγουν απ’ το διώκτη τους.
7 Η Ιερουσαλήμ στης δυστυχίας της
και στης κατάπτωσης τις μέρες
θυμάται όλη τη λαμπρότητα
που είχε τον παλιό καιρό.
Όταν όμως ο λαός της έπεσε στα χέρια του εχθρού
ούτ’ ένας δεν βρέθηκε να τη βοηθήσει.
Την κοίταζαν οι εχθροί της και γελούσαν
βλέποντας την κατάντια της.
8 Η Ιερουσαλήμ αμάρτησε πολύ,
γι’ αυτό κι έγινε καταγέλαστη.
Όλοι όσοι την εκτιμούσαν, τώρα την περιφρονούν,
γιατί βλέπουν τη γύμνια της·
κι αυτή αναστενάζει
κι από την άλλη στρέφεται μεριά.
9 Το φόρεμά της φέρνει τα ίχνη της ντροπής της·
τέτοιο τέλος δεν τό ’χε ποτέ φανταστεί.
Έπεσε τόσο χαμηλά, χωρίς ούτ’ ένας να βρεθεί
να την παρηγορήσει.
Φωνάζει η πόλη: «Κύριε, δες τη θλίψη μου·
άκου τον πώς καυχιέται ο εχθρός μου!»
10 Ο εχθρός το χέρι του άπλωσε
σ’ όλους τους θησαυρούς της·
κι αυτή είδε το ναό της να πατούν,
τα έθνη εκείνα που είχε προστάξει ο Κύριος
να μη μπουν μέσα στην κοινότητά του.
11 Αναστενάζουν όλοι της οι κάτοικοι,
ψωμί ζητούν·
δίνουνε τα στολίδια τους, για να ’βρουν τροφή,
έτσι που στη ζωή να κρατηθούνε.
Η πόλη φωνάζει: «Κύριε, κοίταξε,
δες πόσο είμαι καταφρονεμένη!»
12 Κράζει προς τους διαβάτες:
«Αχ, όλοι εσείς, κοιτάξτε με και πέστε αν υπάρχει
πόνος σαν το δικό μου πόνο, που μου εδόθη,
και που μ’ αυτόν ο Κύριος με βασάνισε
τη μέρα της φοβερής του οργής.
13 Από ψηλά έριξε φωτιά στα κόκαλά μου
και τα κατέστρεψε·
δίχτυ στα πόδια μου άπλωσε,
κάτω με πέταξε, μ’ έκανε νά υποφέρω,
για πάντα να πονώ.
14 Έκανε ο Κύριος ζυγό τις αμαρτίες μου,
τις έσφιξε γερά απάνω στο λαιμό μου,
έτσι η δύναμή μου ατόνησε.
Ο Κύριος με παρέδωσε στα χέρια εκείνων,
που δεν μπορώ να τους αντισταθώ.
15 Ο Κύριος μακριά μου απέρριψε
όλους τους άντρες μου, τους ισχυρούς·
πλήθος συγκέντρωσε εναντίον μου,
για να συντρίψει τους πολεμιστές μου.
Πάτησαν του Ιούδα το λαό
καθώς στο πατητήρι τα σταφύλια.
16 Γι’ αυτό εγώ κλαίω· τα μάτια δάκρυα πλημμυρίζουν,
γιατ’ είναι μακριά μου ο παρηγορητής μου
εκείνος που θα μου ξανάδινε ζωή·
αφανιστήκαν τα παιδιά μου,
γιατί ο εχθρός ήταν πολύ ισχυρός».
17 Τα χέρια της άπλωσε ικετευτικά η Σιών,
αλλά κανείς δεν την παρηγορεί·
ο Κύριος επιστράτευσε στον Ιακώβ ενάντια
τους γύρω του εχθρούς·
η Ιερουσαλήμ έγινε μισητή γι’ αυτούς.
18 «Ο Κύριος έχει δίκιο που έτσι μου φέρεται,
γιατί εναντιώθηκα στους λόγους του.
Ακούστε όμως όλοι εσείς εδώ οι λαοί,
κοιτάξτε με στον πόνο μου.
Οι κοπελιές μου και τα παλικάρια μου
φύγαν για την αιχμαλωσία.
19 Κάλεσα αυτούς που με είχαν αγαπήσει
αλλά με πρόδωσαν·
οι ιερείς μου κι οι πρεσβύτεροί μου
στην πόλη πέθαναν γυρεύοντας τροφή,
για να πάρουν δυνάμεις.
20 Κοίταξε, Κύριε, πόσο πολύ υποφέρω·
φλογίζονται τα σπλάχνα μου,
μέσα μου αναταράζεται η καρδιά μου,
τόσο πολύ που σου εναντιώθηκα.
Έξω αφανίζει τα παιδιά μου το ξίφος,
και μέσα το θανατικό.
21 Οι εχθροί μου μ’ άκουσαν ν’ αναστενάζω!
Αλλά κανείς να με παρηγορήσει δεν υπάρχει.
Όλοι τους άκουσαν και χάρηκαν
για την καταστροφή που μου προξένησες εσύ.
Ας έρθει η ημέρα που εξάγγειλες,
για να υποφέρουνε κι αυτοί όπως εγώ.
22 Μην παραβλέψεις την κακία τους· Κύριε,
και σ’ αυτούς κάνε ότι έκανες σ’ εμένα,
για όλες τις αμαρτίες μου.
Γιατί πολλοί ’ναι οι αναστεναγμοί μου,
κι είν’ η καρδιά μου ανήμπορη».
哀叹锡安的遭遇
1 从前人烟稠密的城中，现在怎么竟然孤独地坐在那里。
从前在列国中为大的，现在怎么竟然像个寡妇。
从前在众省份中为王后的，现在怎么竟然成了奴隶。
2 她在夜间痛哭，泪流满面。
在她所有亲爱的人中，没有一个安慰她的。
她所有的朋友都以诡诈待她，都成了她的仇敌。
3 犹大受尽痛苦，饱经劳役，更遭流徙异地。
她住在列国中，找不着安居之所。
在困境之中，追赶她的人把她追上了。
4 通往锡安道路悲哀，因为没有人去守节。
锡安一切的城门冷落，祭司唉哼，
处女忧伤，锡安也受尽痛苦。
5 锡安的敌人成为主人；她的仇敌亨通。
因为她的过犯众多，耶和华就使她受苦。
她的孩童在敌人面前被掳去。
6 锡安"锡安"原文作"锡安的女子"所有的尊荣，都离开了她的居民。
她的众领袖都像找不着牧场的鹿；
在追赶的人面前无力逃走。
7 耶路撒冷在困苦飘流的日子，就追念她昔日的一切珍宝。
她的人民落在敌人手里的时候，没有人帮助她。
敌人看见她，就讥笑她的灭亡。
8 耶路撒冷犯了大罪，因此成了不洁之物。
素来尊敬她的现在都藐视她，因为看见她赤身露体；
她自己也唉哼，转身退避。
9 她的污秽沾满了衣裙；她从不思想自己的结局。
所以她令人惊异地败落了；没有人安慰她。
她说："耶和华啊！求你看看我的苦难，因为仇敌显为大。"
10 敌人伸手夺取她的一切珍宝，
她看着外族人闯入她的圣所：
你曾禁止他们进入你的会中。
11 她所有的人民都在唉哼，到处寻觅食物；
他们为了维持生命，拿自己的珍宝去换取粮食。
她说："耶和华啊！求你垂看，求你鉴察，因为我被人藐视。"
耶路撒冷自述苦况
12 所有过路的人啊！你们毫不在意吗？
你们要细察要观看，有没有痛苦像我所受的痛苦，
就是耶和华在他发烈怒的日子使我所受的痛苦。
13 他从高天降火，使火进入我的骨头里按照《马索拉文本》，"他从高天降火，使火进入我的骨头里"作"他从高天降火进入我的骨头里，他管理火"；现参照《七十士译本》翻译。
他设置网罗绊我的脚，使我退去。
他使我孤单凄凉，终日愁烦。
14 我的过犯像轭一样被绑好；是他亲手缠绑的。
我的过犯加在我的颈上，他使我的气力衰弱。
主把我交在我不能对抗的人手中。
15 主丢弃我中间的所有勇士；
他招聚了一大群人来攻击我，要打碎我的青年人。
主践踏犹大女儿中的处女，像践踏压酒池一样。
16 为了这些事我不住哭泣，我的眼不住流下泪水；
因为那安慰我、使我重新振作的，都远离了我。
我的儿女孤单凄凉，因为仇敌得胜了。
17 锡安伸出双手，但没有人安慰她。
论到雅各，耶和华已经下令，使他四围的人都与他为敌；
耶路撒冷在他们中间，已经成了不洁的东西。
神的公义
18 耶和华是公义的，他这样待我，是因为我违背了他的命令。
万民哪！请你们听我的话！看看我的痛苦！
我的少女和青年人都已经被掳去了。
19 我向我所爱的人呼求，他们却欺骗我。
我的祭司和长老为了延续生命，寻找粮食的时候，
就在城中气绝身亡了。
20 耶和华啊！你看，患难临到我！我的心肠激动，
我的心在我里面翻转，因为我曾经非常悖逆。
街上有刀剑使人丧子，屋里也有死亡。
21 有人听见我的唉哼，却没有人安慰我，
我所有的仇敌都听见我的灾难；你作了这事，他们就欢乐。
愿你使你所宣告的日子来临那时，他们就必像我一样。
22 愿他们的一切恶行都摆在你面前，愿你对付他们，
好象你因我的一切过犯对付我一样。
因为我唉哼甚苦，我心里愁烦。
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)