Ψαλμοι 65

Σ’ εσένα ύμνος ταιριάζει, Θεέ

1 Στον πρωτοψάλτη. Ψαλμός του Δαβίδ, τραγούδι.

2 Στη Σιών ύμνος σού ταιριάζει,

Θεέ!*Στη Σιών... Θεέ κατά τους Ο΄. Το εβρ. είναι ασαφές.

Σ’ εσένα να εκπληρώνονται τα τάματα.

3 Σ’ εσένα που εισακούς τις προσευχές

έρχεται κάθε άνθρωπος.

4 Οι ανομίες μας μάς ξεπερνούν σε δύναμη·

αλλά τις παραβάσεις μας

μπορείς εσύ να συγχωρήσεις.

5 Μακάριος είν’ αυτός που εκλέγεις,

που τον παίρνεις κοντά σου

μες στις αυλές σου για να κατοικεί!

Θα μας χορτάσουν τ’ αγαθά του οίκου σου,

η ιερότητα του αγιαστηρίου σου.

6 Μες στην πιστότητά σου θα μας αποκριθείς

κάνοντας έργα εκπληκτικά,

Θεέ, σωτήρα μας,

η σιγουριά σ’ όλες της γης τις άκρες,

στις μακρινές τις θάλασσες.

7 Με την ισχύ σου θεμελιώνεις τα βουνά,

δύναμη είσαι ζωσμένος·

8 της θάλασσας τον παφλασμό ηρεμείς,

τον ήχο των κυμάτων της

και των λαών το θόρυβο.

9 Οι άνθρωποι που κατοικούν στης γης τα πέρατα

στέκουν με τρόμο μπρος στα θαυμαστά σου έργα·

απ’ της ανατολής την άκρη ως της δύσης

κάνεις να υψώνονται φωνές χαράς.

10 Τη γη επισκέπτεσαι και της χαρίζεις αφθονία,

την πλημμυρίζεις αγαθά·

με νερό, Θεέ, γεμίζεις το ποτάμι σου,

φροντίζεις την καρποφορία της,

έτσι καθώς την προετοιμάζεις.

11 Δίνεις στ’ αυλάκια της να πιουν,

το σβωλιασμένο της το χώμα ισιώνεις,

την απαλαίνεις με την ήρεμη βροχή

και ευλογείς το κάθε της βλαστάρι.

12 Όλο τον κύκλο της χρονιάς

τονε στολίζεις με τις καλοσύνες σου·

όπου περάσεις χύνετ’ η αφθονία.

13 Στις στέπες τα λιβάδια θάλλουν

κι οι λόφοι περιζώνονται χαρά.

14 Γεμίζουν πρόβατα τα βοσκοτόπια,

οι κάμποι μες στις θημωνιές τυλίγονται·

τραγούδια και κραυγές χαράς ηχούν!

1 *Dem Vorsänger, ein Psalm. Von David, ein Lied.Deiner harrt schweigend der Lobgesang, o Gott, in Zion, und dir wird bezahlt werden das Gelübde. 2 Hörer des Gebets! zu dir wird kommen alles Fleisch. 3 Ungerechtigkeiten *d. h. Betätigungen der Ungerechtigkeit haben mich überwältigt; unsere Übertretungen, du wirst sie vergeben. 4 Glückselig der, den du erwählest und herzunahen lässest, daß er wohne in deinen Vorhöfen! wir werden gesättigt werden mit dem Guten deines Hauses, dem Heiligen deines Tempels. *And. üb.: deines heiligen Tempels5 Du wirst uns antworten durch furchtbare Dinge in Gerechtigkeit, Gott unseres Heils, du Zuversicht aller Enden der Erde und der fernsten Meere! *W. des Meeres der Fernen

6 Der die Berge feststellt durch seine Kraft, umgürtet ist mit Macht, 7 Der da stillt das Brausen der Meere, das Brausen ihrer Wellen und das Getümmel der Völkerschaften. 8 Und es fürchten sich die Bewohner der Enden der Erde, vor deinen Zeichen; du machst jauchzen die Ausgänge des Morgens und des Abends. *d. h. den Osten und den Westen9 Du hast die Erde heimgesucht *O. dich der Erde fürsorglich angenommen und ihr Überfluß gewährt, du bereicherst sie sehr: Gottes Bach ist voll Wassers. Du bereitest ihr *d. h. der Menschen Getreide, wenn du sie also bereitest. *O. denn also bereitest du sie10 Du tränkest ihre Furchen, ebnest ihre Schollen, du erweichst sie mit Regengüssen, segnest ihr Gewächs. 11 Du hast gekrönt das Jahr deiner Güte, und deine Spuren triefen von Fett. 12 Es triefen die Auen der Steppe, und mit Jubel umgürten sich die Hügel. 13 Die Triften bekleiden sich mit Herden, und die Täler bedecken sich mit Korn; sie jauchzen, ja, sie singen.