TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
Ο Θεός ανταποδίδει την αδικία
1 Κύριε, Θεέ ανταποδόσεων,
ανταποδόσεων Θεέ, εμφανίσου.
2 Ορθώσου εσύ, κριτή της γης,
του αλαζόνα το έργο ανταπόδωσε.
3 Ως πότε, Κύριε, οι ασεβείς,
ως πότε οι ασεβείς θα θριαμβεύουν;
4 Ως πότε θα μιλούν με θράσος, θα φλυαρούν;
ως πότε θα καυχιούνται
όλοι της ανομίας οι δράστες;
5 Τσακίζουν, Κύριε, το λαό σου,
καταπιέζουνε εκείνους που σου ανήκουν.
6 Χήρες και ξένους εξοντώνουν,
και τα ορφανά δολοφονούν.
7 Λένε: «Δε βλέπει ο Κύριος·
τίποτα δεν καταλαβαίνει ο Θεός του Ιακώβ».
8 Οι αλόγιστοι μες στο λαό εννοήστε,
κι εσείς ανόητοι, πότε θα βρείτε σύνεση;
9 Αυτός που την ακοή δίνει,
μπορεί να μην ακούει;
ή αυτός, που τα μάτια έφτιαξε,
γίνεται να μη βλέπει;
10 Αυτός, που τους ειδωλολάτρες διαπαιδαγωγεί,
γίνεται να μην τιμωρεί;
εκείνος που τον άνθρωπο διδάσκει,
πώς θα ’ταν δυνατό να μη γνωρίζει;
11 Ο Κύριος γνωρίζει τις σκέψεις του ανθρώπου,
ξέρει πόσο είναι μηδαμινές.
12 Μακάριος είν’ ο άνθρωπος,
που τον διορθώνεις, Κύριε,
και τον διδάσκεις με το νόμο σου!
13 Έτσι του δίνεις ανακούφιση
στης συμφοράς τις μέρες,
ωσότου ανοίξει ο τάφος του ασεβή.
14 Δεν αποδιώχνει ο Κύριος
το λαό του,
και δεν εγκαταλείπει τους δικούς του.
15 Γιατί σύμφωνα με το δίκαιο
θα βγαίνουν οι αποφάσεις,
κι αυτό θ’ ακολουθούν όλοι οι έντιμοι.
(Διάψαλμα)
16 Ποιος θα μου συμπαρασταθεί
ενάντια στους κακούς;
και ποιος θα με υπερασπιστεί
ενάντια στης ανομίας τους δράστες;
17 Αν δεν μου ’δινες,
Κύριε, βοήθεια,
ακόμη λίγο κι η ψυχή μου θα ’ταν
μες στου θανάτου τη σιωπή.
18 Την ώρα που έλεγα:
«Κλονίστηκαν τα βήματά μου»,
το έλεός σου, Κύριε, με στήριζε.
19 Όταν πολύ ήταν το άγχος μέσα μου,
οι παρηγόριες σου απαλαίναν την ψυχή μου.
20 Γίνεται να ’χουν σύμμαχο εσένα
οι διεφθαρμένοι δικαστές;
μπορούν να προκαλούν τη δυστυχία,
ενάντια στο νόμο σου;
21 Ορμούν αυτοί ενάντια
στου δικαίου τη ζωή
και τον αθώο σε θάνατο καταδικάζουν.
22 Αλλά εσύ έγινες, Κύριε,
προστασία μου·
κι εσύ, Θεέ μου, φρούριο καταφυγής μου.
23 Θα τους ανταποδώσεις την ανομία τους·
για την κακία τους
θα τους εξαφανίσεις·
εσύ θα τους εξαφανίσεις, Κύριε, Θεέ μας!
ELB71 · Elberfelder 1871
1 Gott El der Rache, Eig. der Rachen, d. h. der Rache-Vollstreckungen Jehova, Gott El der Rache, strahle hervor! 2 Erhebe dich, Richter der Erde, vergilt den Hoffärtigen ihr Tun! 3 Bis wann werden die Gesetzlosen, Jehova, bis wann werden die Gesetzlosen frohlocken, 4 Werden übersprudeln, Freches reden, sich rühmen alle, die Frevel tun? 5 Dein Volk, Jehova, zertreten und dein Erbteil bedrücken sie. 6 Sie töten die Witwe und den Fremdling, und sie ermorden die Waisen, 7 Und sagen: Jah sieht es nicht, und der Gott Jakobs merkt es nicht. 8 Habet Einsicht, ihr Unvernünftigen unter dem Volke! und ihr Toren, wann werdet ihr verständig werden? 9 Der das Ohr gepflanzt hat, sollte er nicht hören? der das Auge gebildet, sollte er nicht sehen? 10 Der die Nationen zurechtweist, O. züchtigt, wie v 12 sollte er nicht strafen, er, der Erkenntnis lehrt den Menschen? 11 Jehova kennt die Gedanken des Menschen, daß sie Eitelkeit Eig. ein Hauch sind.
12 Glückselig der Mann, den du züchtigst, Jehova, Hebr. Jah und den du belehrst aus deinem Gesetz, 13 um ihm Ruhe zu geben vor den bösen Tagen, bis dem Gesetzlosen die Grube gegraben wird! 14 Denn Jehova wird sein Volk nicht verstoßen, und nicht verlassen sein Erbteil; 15 Denn zur Gerechtigkeit wird zurückkehren das Gericht, und alle von Herzen Aufrichtigen werden ihm d. h. dem Gericht folgen. 16 Wer wird für mich aufstehen wider die Übeltäter? Wer wird für mich auftreten wider die, welche Frevel tun? 17 Wäre nicht Jehova mir eine Hülfe gewesen, wenig fehlte, so hätte im Schweigen gewohnt meine Seele. 18 Wenn ich sagte: Mein Fuß wankt, so unterstützte mich deine Güte, Jehova. 19 Bei der Menge meiner Gedanken O. Sorgen, Kümmernisse in meinem Innern erfüllten deine Tröstungen meine Seele mit Wonne. 20 Sollte mit dir vereint sein der Thron des Verderbens, der aus Frevel eine Satzung macht? 21 Sie dringen ein auf die Seele des Gerechten, und unschuldiges Blut verurteilen sie. 22 Doch Jehova ist meine hohe Feste, und mein Gott der Fels meiner Zuflucht. 23 Und er läßt ihre Ungerechtigkeit auf sie zurückkehren, und durch O. für ihre Bosheit wird er sie vertilgen; vertilgen wird sie Jehova, unser Gott.