Τον ίδιο χρόνο, 1 στις είκοσι μία του έβδομου μήνα,*Τον ίδιο χρόνο... μήνα. Δηλ. περί τα μέσα Οκτωβρίου 520 π.Χ. ο Κύριος έδωσε μήνυμα στον προφήτη Αγγαίο 2 για το Ζοροβάβελ, γιο του Σαλαθιήλ, διοικητή της Ιουδαίας, για τον αρχιερέα Ιησού, γιο του Ιωσαδάκ, και για το λαό που είχε έρθει από την αιχμαλωσία. Ο προφήτης τούς είπε: 3 «Ποιος από σας πρόλαβε να δει το ναό στην παλιά του λαμπρότητα; Τι είναι αυτό που βλέπετε τώρα; Σε σύγκριση μ’ εκείνον, ετούτος ο ναός δεν αξίζει τίποτα! 4 Ο Κύριος όμως λέει: "πάρε δύναμη Ζοροβάβελ, πάρε δύναμη αρχιερέα Ιησού, γιε του Ιωσαδάκ, πάρτε δύναμη όλοι εσείς ο λαός της χώρας. Και τώρα στη δουλειά! Εγώ είμαι μαζί σας, ο Κύριος του σύμπαντος. 5 Η υπόσχεση που σας έδωσα όταν σας έβγαλα από την Αίγυπτο ισχύει ακόμα: Θα είμαι παρών ανάμεσά σας και δε θα ’χετε τίποτα να φοβηθείτε!"

6 »Εγώ, ο Κύριος του σύμπαντος, σας λέω: Λίγο ακόμα και θα σείσω τους ουρανούς, τη γη, τη θάλασσα και τη στεριά. 7 Θ’ αναταράξω όλα τα έθνη, ώστε να ’ρθούν οι θησαυροί τους και να δώσουν στο ναό αυτό την παλιά του δόξα. 8 Σ’ εμένα, τον Κύριο του σύμπαντος, ανήκει το ασήμι και το χρυσάφι. 9 Η λαμπρότητα του καινούριου αυτού ναού θα ξεπεράσει τη λαμπρότητα του πρώτου. Στον τόπο τούτο ειρήνη θα χαρίσω. Εγώ το λέω ο Κύριος του σύμπαντος».

10 Τον ίδιο χρόνο, στις είκοσι τέσσερις του ένατου μήνα, μίλησε ο Κύριος στον προφήτη Αγγαίο 11 και του είπε: «Εγώ, ο Κύριος του σύμπαντος, σε στέλνω στους ιερείς να ζητήσεις οδηγίες. Ρώτησέ τους: 12 "αν κανείς έχει διπλώσει ιερό κρέας*ιερό κρέας. Κάθε τροφή που προερχόταν από θυσία θεωρείτο ιερή. Μόνον οι ιερείς και τα άρρενα μέλη των οικογενειών τους επιτρεπόταν να φάνε απ’ αυτήν (Αρ 18:8-10). σε μιαν άκρη απ’ το ρούχο του, κι αγγίξει με το ρούχο του ψωμί ή μαγειρεμένο φαγητό, ή κρασί ή λάδι ή οποιαδήποτε τροφή, αυτή η τροφή θα θεωρηθεί άγια;"»

Όταν ο Αγγαίος ρώτησε τους ιερείς, εκείνοι του αποκρίθηκαν: «Όχι». 13 Τότε ο Αγγαίος ρώτησε: «Αν κάποιος γίνει ακάθαρτος, επειδή θα ’χει αγγίξει νεκρό, κι αγγίξει μετά μια τροφή απ’ αυτές, αυτή θα θεωρηθεί ακάθαρτη;» Οι ιερείς αποκρίθηκαν: «Ναι, θα είναι ακάθαρτη».

14 Κι ο Αγγαίος κατέληξε: «Ακούστε τι λέει ο Κύριος: "αυτό ακριβώς συμβαίνει με το λαό αυτό και μ’ αυτό το έθνος*το έθνος. Νοούνται οι Σαμαρείτες, οι οποίοι ήθελαν να πάρουν μέρος στην ανοικοδόμηση του ναού και στις θυσίες (Εσδ 4:1-3). Θεωρούνταν ακάθαρτοι λόγω της καταστάσεως που αναφέρεται εις Β΄ Βασ 17:24-41. εδώ ενώπιόν μου, καθώς και με όλα τα έργα τους: Ό,τι αγγίζουν γίνεται ακάθαρτο"».

15 Ο Κύριος συνέχισε: «Σκεφτείτε τώρα! Θυμηθείτε το παρελθόν, τότε που δεν είχατε αρχίσει ακόμα να χτίζετε το ναό μου. 16 Πώς ήταν τότε; Υπολογίζατε να βγάλετε από ένα χωράφι είκοσι σακιά γεννήματα και παίρνατε δέκα. Κι από ένα αμπέλι υπολογίζατε να βγάλετε πενήντα δοχεία κρασί και βγάζατε είκοσι. 17 Σας έστειλα την κάψα του λίβα, μούχλα στα σιτηρά και χαλάζι, και κατέστρεψα όλα τα προϊόντα σας· εσείς όμως δεν επιστρέψατε σ’ εμένα. 18 Αυτό συνέβαινε και μέχρι σήμερα, στις είκοσι τέσσερις του ένατου μήνα, τη μέρα που συμπληρώθηκε η θεμελίωση του ναού του Κυρίου. Σκεφτείτε το προσεκτικά: 19 Οι αποθήκες είναι άδειες· τ’ αμπέλια, οι συκιές, οι ροδιές κι οι ελιές σας δεν καρποφόρησαν ακόμα. Αλλά από τη μέρα αυτή κι εμπρός εγώ θα σας ευλογήσω».*Η κατανόηση των στ. 18-19 στο εβρ. είναι δύσκολη.

20 Στις είκοσι τέσσερις του ίδιου μήνα, ο Κύριος μίλησε ξανά στον Αγγαίο και του είπε: 21 «Πες στο Ζοροβάβελ, το διοικητή της Ιουδαίας ότι εγώ, ο Κύριος του σύμπαντος θα σείσω τον ουρανό και τη γη. 22 Θ’ ανατρέψω θρόνους βασιλιάδων και θα βάλω τέλος στη δύναμη των εθνών· θα ανατρέψω τις πολεμικές άμαξες και τους αρματηλάτες τους. Θα ρίξω καταγής τα άλογα κι οι καβαλάρηδές τους θ’ αλληλοεξοντωθούνε με τα ξίφη τους. 23 Την ημέρα εκείνη, θα σε πάρω, Ζοροβάβελ, γιε του Σαλαθιήλ, και θα σε κάνω δούλο μου· θα είσαι για μένα σαν τη σφραγίδα μου,*σαν τη σφραγίδα μου. Η σφραγίδα χρησιμοποιόταν για να προσδίδει κύρος στα επίσημα έγγραφα και στα βασιλικά διατάγματα. Αυτό σημαίνει ότι ο Ζοροβάβελ θα διοικούσε στο όνομα του Κυρίου. γιατί εγώ σε διάλεξα. Εγώ, ο Κύριος του σύμπαντος, το λέω».

1 Il ventunesimo giorno del settimo mese, la parola dell’Eterno fu rivelata per mezzo del profeta Aggeo, in questi termini: 2 "Parla ora a Zorobabele, figlio di Sealtiel, governatore di Giuda, e a Giosuè, figlio di Iosadac, sommo sacerdote, e al resto del popolo, e di’ loro: 3 ‘Chi c’è ancora fra di voi che abbia visto questa casa nella sua prima gloria? E come la vedete adesso? Così com’è, non è forse come nulla ai vostri occhi? 4 Ma ora, sii forte, Zorobabele!’, dice l’Eterno, ‘sii forte, Giosuè, figlio di Iosadac, sommo sacerdote! Sii forte, o popolo tutto del paese!’, dice l’Eterno. ‘Mettetevi all’opera! poiché io sono con voi’, dice l’Eterno degli eserciti, 5 ‘secondo il patto che feci con voi quando usciste dall’Egitto. Il mio Spirito è in mezzo a voi, non temete!’. 6 Poiché così parla l’Eterno degli eserciti: ‘Ancora una volta, fra poco, io farò tremare i cieli, la terra, il mare, e l’asciutto; 7 farò tremare tutte le nazioni, le cose più preziose di tutte le nazioni affluiranno, e io riempirò di gloria questa casa’, dice l’Eterno degli eserciti. 8 ‘Mio è l’argento e mio è l’oro’, dice l’Eterno degli eserciti. 9 ‘La gloria di questa casa sarà più grande di quella della casa precedente’, dice l’Eterno degli eserciti; ‘e in questo luogo io darò la pace’, dice l’Eterno degli eserciti".

10 Il ventiquattresimo giorno del nono mese, il secondo anno di Dario, la parola dell’Eterno fu rivelata per mezzo del profeta Aggeo, in questi termini: 11 "Così parla l’Eterno degli eserciti: ‘Interroga i sacerdoti sulla legge riguardo a questo punto: 12 se uno porta nel lembo della sua veste della carne consacrata, e con quel suo lembo tocca del pane, una vivanda cotta, del vino, dell’olio o qualsiasi altro cibo, quelle cose diventeranno forse consacrate?’". I sacerdoti risposero e dissero: "No". 13 Aggeo disse: "Se uno, essendo impuro a causa di un morto, tocca qualcuna di quelle cose, questa diventerà impura?". I sacerdoti risposero e dissero: "Sì, diventerà impura". 14 Allora Aggeo replicò e disse: "‘Così è con questo popolo, così è con questa nazione davanti a me’, dice l’Eterno, ‘e così è con tutta l’opera delle loro mani; tutto quello che mi offrono qui è impuro. 15 Ora, riflettete bene su ciò che è avvenuto fino a questo giorno, prima che fosse messa pietra su pietra nel tempio dell’Eterno! 16 Durante tutto quel tempo, quando uno andava a un mucchio da cui si attendevano venti misure, non ve n’erano che dieci; quando uno andava al tino per prenderne cinquanta misure, non ve n’erano che venti. 17 Io vi ho colpiti con il carbonchio, con la ruggine, con la grandine, in tutta l’opera delle vostre mani; ma voi non siete tornati a me’, dice l’Eterno. 18 ‘Riflettete bene su ciò che è avvenuto fino a questo giorno, fino al ventiquattresimo giorno del nono mese, dal giorno in cui sono state messe le fondamenta del tempio dell’Eterno; riflettete bene! 19 C’è forse ancora del grano nel granaio? La stessa vigna, il fico, il melograno, l’ulivo, nulla producono! Da questo giorno io vi benedirò’".

20 La parola dell’Eterno fu rivolta per la seconda volta ad Aggeo, il ventiquattresimo giorno del mese, in questi termini: 21 "Parla a Zorobabele, governatore di Giuda, e digli: ‘Io farò tremare i cieli e la terra, 22 rovescerò il trono dei re e distruggerò la potenza dei regni delle nazioni; rovescerò i carri e quelli che vi montano; i cavalli e i loro cavalieri cadranno, l’uno per la spada dell’altro. 23 In quel giorno’, dice l’Eterno degli eserciti, ‘io ti prenderò, o Zorobabele, figlio di Sealtiel, mio servo’, dice l’Eterno, ‘e ti terrò come un sigillo, perché io ti ho scelto’, dice l’Eterno degli eserciti".