1 Αφού ο Θεός τα παλιά χρόνια μίλησε στους προπάτορες πολλές φορές και με ποικίλους τρόπους δια των προφητών, σ’ αυτούς εδώ τους έσχατους καιρούς μίλησε σ’ εμάς μέσω του Υιού του. 2 Δι’ αυτού ο Θεός δημιούργησε το σύμπαν και τον όρισε κληρονόμο των πάντων. 3 Αυτός είναι η ακτινοβολία του θεϊκού μεγαλείου και η τέλεια έκφραση της θεϊκής υπόστασης, κι αυτός συγκρατεί το σύμπαν με τη δύναμη του λόγου του. Αφού με το σταυρικό του θάνατο μας καθάρισε από τις αμαρτίες μας, κάθισε ψηλά, στα δεξιά του παντοδύναμου Θεού.

4 Ο Υιός έγινε τόσο ανώτερος από τους αγγέλους όσο ανώτερο είναι το όνομα που του έδωσε ο Θεός. 5 Γιατί σε κανέναν από τους αγγέλους δεν είπε ποτέ ο Θεός:

Εσύ είσαι ο Υιός μου,

εγώ σήμερα σε γέννησα.

Ούτε πάλι είπε για κανέναν:

Εγώ θα ’μαι πατέρας του

κι αυτός θα ’ναι Υιός μου.

6 Κι όταν αλλού παρουσιάζει τον πρωτότοκο Υιό του στην οικουμένη, λέει:

Να τον προσκυνήσουν όλοι οι άγγελοι του Θεού.

7 Ενώ για τους αγγέλους λέει:

Ο Θεός κάνει σαν ανέμους τους αγγέλους του

κι αυτούς που τον υπηρετούν τους κάνει σαν πύρινη φλόγα,

8 στον Υιό λέει:

Η βασιλεία σου, Θεέ, είναι αιώνια

και κυβερνάς τον κόσμο δίκαια·

9 αγαπάς το δίκαιο και μισείς το άδικο.

Γι’ αυτό, Θεέ, σε έχρισε Μεσσία ο Θεός σου

με έλαιο αγαλλιάσεως, τιμώντας σε παραπάνω απ’ τους μετόχους* μετόχους. Νοούνται όσοι εχρίοντο στην Π. Διαθήκη με ειδικό έλαιο, δηλ. οι βασιλείς, οι αρχιερείς και μερικοί προφήτες. Όλοι αυτοί ονομάζονταν χριστοί. Ο κατεξοχήν Χριστός όμως –εβρ. Μεσσιάχ, εξελληνισμένο: Μεσσίας– είναι ο Ιησούς, ο οποίος εχρίσθη με το Άγιο Πνεύμα, που στο στίχο αυτό ονομάζεται «έλαιον αγαλλιάσεως». Σύμφωνα με άλλη άποψη «μέτοχοι» είναι όλοι οι πιστοί οι οποίοι λαμβάνουν το χρίσμα του Αγίου Πνεύματος. σου.

10 Κι αλλού:

Εσύ, Κύριε, αρχικά στερέωσες τη γη

κι έργο δικό σου είναι οι ουρανοί.

11 Αυτοί θα εξαφανιστούν, ενώ εσύ αιώνια παραμένεις.

Τα πάντα θα παλιώσουνε σαν ρούχο.

12 Σαν μανδύα θα τους τυλίξεις, και θ’ αλλάξουν.

Εσύ όμως παραμένεις πάντα ο ίδιος,

τα χρόνια σου ποτέ δε θα τελειώσουν.

13 Σε κανέναν απ’ τους αγγέλους δεν είπε ποτέ ο Θεός:

Κάθισε στα δεξιά μου,

ωσότου υποτάξω τους εχθρούς σου κάτω από τα πόδια σου.

14 Δεν είναι, λοιπόν, όλοι οι άγγελοι πνεύματα που υπηρετούν το Θεό κι αποστέλλονται απ’ αυτόν για να βοηθήσουν όσους μέλλουν να σωθούν;

1 Dio, dopo aver molte volte e in molte maniere parlato anticamente ai padri per mezzo dei profeti, 2 in questi ultimi giorni ha parlato a noi per mezzo del Figlio, che egli ha costituito erede di tutte le cose, mediante il quale ha pure creato i mondi, 3 il quale, essendo lo splendore della sua gloria e l’impronta della sua essenza e sostenendo tutte le cose con la parola della sua potenza, dopo aver compiuto la purificazione dei peccati, si è seduto alla destra della Maestà nei luoghi altissimi 4 ed è diventato così di tanto superiore agli angeli, di quanto il nome che ha ereditato è più eccellente del loro.

5 Infatti, a quale degli angeli disse egli mai:

"Tu sei mio Figlio, oggi ti ho generato?".

E di nuovo:

"Io gli sarò Padre ed egli mi sarà Figlio?".

6 E quando di nuovo introduce il primogenito nel mondo, dice:

"Tutti gli angeli di Dio l’adorino!".

7 E mentre degli angeli dice:

"Dei suoi angeli egli fa dei venti, e dei suoi ministri fiamme di fuoco",

8 del Figlio invece dice:

"Il tuo trono, o Dio, è nei secoli dei secoli, e lo scettro di rettitudine è lo scettro del tuo regno.9 Tu hai amato la giustizia e hai odiato l’iniquità; perciò Dio, il tuo Dio, ha unto te d’olio di letizia, a preferenza dei tuoi compagni".

10 E ancora:

"Tu, Signore, nel principio, fondasti la terra, e i cieli sono opera delle tue mani. 11 Essi periranno, ma tu rimani; invecchieranno tutti come un vestito,12 e li avvolgerai come un mantello, e saranno mutati; ma tu rimani lo stesso, e i tuoi anni non verranno meno".

13 E a quale degli angeli disse egli mai:

"Siedi alla mia destra finché abbia fatto dei tuoi nemici lo sgabello dei tuoi piedi"?

14 Essi non sono forse tutti spiriti al servizio di Dio, mandati a servire in favore di quelli che hanno da ereditare la salvezza?