TÌNH CA 7

1 Hỡi công chúa, chân nàng mang giày, xinh đẹp biết bao! Vòng vế nàng khác nào một trân châu, Công việc của tay thợ khéo làm. 2 Rún nàng giống như cái ly tròn, Rượu thơm không có thiếu. Bụng nàng dường một đống lúa mạch, Có hoa huệ sắp đặt tứ vi. 3 Hai nương long nàng như hai con Sanh đôi của con hoàng dương. 4 Cổ nàng như một cái tháp ngà. Mắt nàng khác nào các ao tại Hết-bôn ỳ bên cửa Bát-Ra-bim; Mũi nàng như ngọn tháp Li-ban Ngó về hướng Đa-mách. 5 Đầu ở trên mình nàng khác nào núi Cạt-mên, Và tóc đầu nàng như sắc tía; Một vì vua bị lọn tóc nàng vấn vít. 6 Hỡi ái tình ta, mình xinh đẹp thay, Hạp ý dường bao, khiến cho người ta được khoái chí! 7 Hình dung mình giống như cây chà là, Và nương long mình tợ chùm nó. 8 Ta nói rằng: Ta sẽ trèo lên cây chà là, Vin lấy các tàu nó; Nguyên hai nương long mình như chùm nho, Mùi thơm mũi mình như trái bình bát, 9 Và ổ gà mình như rượu ngon. Chảy vào dễ dàng cho lương nhân tôi, Và tuôn nơi môi kẻ nào ngủ. 10 Tôi thuộc về lương nhân tôi, Sự ước ao người hướng về tôi. 11 Hỡi lương nhân tôi, hãy đến, chúng ta sẽ đi ra ngoài đồng, ỳ đêm nơi hương thôn. 12 Vừa sớm mai, chúng ta sẽ thức dậy, Đi đến vườn nho, đặng xem thử nho có nứt đọt, Hoa có trổ, thạch lựu có nở bông chăng: Tại đó tôi sẽ tỏ ái tình tôi cho chàng. 13 Trái phong già xông mùi thơm nó; Và tại cửa chúng ta có những thứ trái ngon mới và cũ; Hỡi lương nhân tôi, tôi đã để dành trái ấy cho chàng!

Γαμήλιος χορός

ΧΟΡΟΣ ΠΑΡΘΕΝΩΝ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΩΝ:

1 Γύρισε γύρω γύρω,*Σε ορισμένες μετ. οι στ. 1-12 του παρόντος κεφ. αριθμούνται ως 6:13–7:13.

γύρισε, Σουλαμίτισσα,

γύρισε να σε καμαρώσουμε!

ΕΚΕΙΝΗ:

Τι έχετε στη Σουλαμίτισσα να δείτε

καθώς χορεύει τον κυκλοτερή

χορό των στρατοπέδων;

ΕΚΕΙΝΟΣ:

2 Τι όμορφα που ’ναι τα βήματά σου

με τα σανδάλια σου,

αρχοντογεννημένη!

Είν’ η καμπύλη των μηρών σου περιδέραιο

από τεχνίτη χέρια σμιλεμένο.

3 Ο κόλπος σου κρατήρας τορνευτός,

και το κρασί το ευωδιαστό δεν του απολείπει.

Είν’ η κοιλιά σου θημωνιά σταριού

φραγμένη ολόγυρα με κρίνα.

4 Τα στήθη σου τα δυο σαν δυο ελαφόπουλα,

δίδυμα ζαρκαδάκια.

5 Ο τράχηλός σου πύργος από φίλντισι,

τα μάτια σου σαν της Εσεβών τις στέρνες

κοντά στην πύλη Βαθ-Ραβίμ,

η μύτη σου σαν πύργος του Λιβάνου

αντίκρυ από τη Δαμασκό.

6 Η κεφαλή σου σαν τον Κάρμηλο υψώνεται

και τα χυτά σου τα μαλλιά σαν την πορφύρα,

κι ο βασιλιάς στα κύματά τους δέσμιος.

Η ολοκλήρωση της αγάπης

ΕΚΕΙΝΟΣ:

7 Τι όμορφη που είσαι και τι θελκτική

μέσα στα χάδια, αγάπη μου!

8 Μοιάζει η κορμοστασιά σου με το φοίνικα,

τα στήθη σου τσαμπιά χουρμάδες.

9 Είπα: «Θ’ ανέβω απά’ στο φοίνικα

τα βάγια του θα πιάσω,

θα γίνουνε τα στήθη σου σαν τα σταφύλια του αμπελιού,

και της ανάσας σου η οσμή μοσκοβολιά από μήλα.

10 Το στόμα σου θα γίνει

σαν το εξαίσιο το κρασί...»

ΕΚΕΙΝΗ:

«...Κρασί οπού κυλάει γλυκά

μόνο για τον αγαπημένο μου,

και βρέχει του τα χείλη και τα δόντια».

«Σ’ εκείνον μόνο ανήκω»

ΕΚΕΙΝΗ:

11 Δική του είμ’ εγώ του αγαπημένου μου

κι εκείνου η λαχτάρα είναι για μένα!

12 Έλα κι ας βγούμε στα χωράφια, αγαπημένε μου,

ας την περάσουμε τη νύχτα στα χωριά,

13 κι ας πάμε ξημερώματα στ’ αμπέλια

να δούμε αν βλάστησαν τα κλήματα,

του σταφυλιού ο ανθός αν άνοιξε,

αν λουλουδίσαν οι ροδιές.

Εκεί τον έρωτά μου θα σου δώσω.*Για την αρίθμηση των στ. βλ. υποσ. εις στ. 1.

Πρόσκληση

ΕΚΕΙΝΗ:

14 Οι μανδραγόρες χύνουν το άρωμά τους,

καρποί εξαίσιοι, νέοι και παλιοί,

μπροστά στη θύρα μας,

που τους έχω για σένα, αγαπημένε μου, φυλάξει.