1 Et factus est sermo Domini ad me, dicens : 2 Quid est quod inter vos parabolam vertitis in proverbium istud in terra Israël, dicentes : Patres comederunt uvam acerbam, et dentes filiorum obstupescunt ? 3 Vivo ego, dicit Dominus Deus, si erit ultra vobis parabola hæc in proverbium in Israël. 4 Ecce omnes animæ meæ sunt : ut anima patris, ita et anima filii mea est : anima quæ peccaverit, ipsa morietur. 5 Et vir si fuerit justus, et fecerit judicium et justitiam, 6 in montibus non comederit, et oculos suos non levaverit ad idola domus Israël : et uxorem proximi sui non violaverit, et ad mulierem menstruatam non accesserit : 7 et hominem non contristaverit, pignus debitori reddiderit, per vim nihil rapuerit : panem suum esurienti dederit, et nudum operuerit vestimento : 8 ad usuram non commodaverit, et amplius non acceperit : ab iniquitate averterit manum suam, et judicium verum fecerit inter virum et virum : 9 in præceptis meis ambulaverit, et judicia mea custodierit, ut faciat veritatem : hic justus est ; vita vivet, ait Dominus Deus. 10 Quod si genuerit filium latronem, effundentem sanguinem, et fecerit unum de istis : 11 et hæc quidem omnia non facientem, sed in montibus comedentem, et uxorem proximi sui polluentem : 12 egenum et pauperem contristantem, rapientem rapinas, pignus non reddentem, et ad idola levantem oculos suos, abominationem facientem : 13 ad usuram dantem, et amplius accipientem : numquid vivet ? Non vivet : cum universa hæc detestanda fecerit, morte morietur ; sanguis ejus in ipso erit. 14 Quod si genuerit filium, qui videns omnia peccata patris sui quæ fecit, timuerit, et non fecerit simile eis : 15 super montes non comederit, et oculos suos non levaverit ad idola domus Israël, et uxorem proximi sui non violaverit : 16 et virum non contristaverit, pignus non retinuerit, et rapinam non rapuerit : panem suum esurienti dederit, et nudum operuerit vestimento : 17 a pauperis injuria averterit manum suam, usuram et superabundantiam non acceperit, judicia mea fecerit, in præceptis meis ambulaverit : hic non morietur in iniquitate patris sui, sed vita vivet. 18 Pater ejus, quia calumniatus est, et vim fecit fratri, et malum operatus est in medio populi sui, ecce mortuus est in iniquitate sua. 19 Et dicitis : Quare non portavit filius iniquitatem patris ? Videlicet quia filius judicium et justitiam operatus est, omnia præcepta mea custodivit, et fecit illa, vivet vita. 20 Anima quæ peccaverit, ipsa morietur : filius non portabit iniquitatem patris, et pater non portabit iniquitatem filii : justitia justi super eum erit, et impietas impii erit super eum.
21 Si autem impius egerit pœnitentiam ab omnibus peccatis suis quæ operatus est, et custodierit omnia præcepta mea, et fecerit judicium et justitiam, vita vivet, et non morietur. 22 Omnium iniquitatum ejus quas operatus est, non recordabor : in justitia sua quam operatus est, vivet. 23 Numquid voluntatis meæ est mors impii, dicit Dominus Deus, et non ut convertatur a viis suis, et vivat ? 24 Si autem averterit se justus a justitia sua, et fecerit iniquitatem secundum omnes abominationes quas operari solet impius, numquid vivet ? Omnes justitiæ ejus quas fecerat, non recordabuntur : in prævaricatione qua prævaricatus est, et in peccato suo quod peccavit, in ipsis morietur.
25 Et dixistis : Non est æqua via Domini ! Audite ergo, domus Israël : numquid via mea non est æqua, et non magis viæ vestræ pravæ sunt ? 26 Cum enim averterit se justus a justitia sua, et fecerit iniquitatem, morietur in eis : in injustitia quam operatus est morietur. 27 Et cum averterit se impius ab impietate sua quam operatus est, et fecerit judicium et justitiam, ipse animam suam vivificabit : 28 considerans enim, et avertens se ab omnibus iniquitatibus suis quas operatus est, vita vivet, et non morietur. 29 Et dicunt filii Israël : Non est æqua via Domini ! Numquid viæ meæ non sunt æquæ, domus Israël, et non magis viæ vestræ pravæ ? 30 Idcirco unumquemque juxta vias suas judicabo, domus Israël, ait Dominus Deus. Convertimini, et agite pœnitentiam ab omnibus iniquitatibus vestris, et non erit vobis in ruinam iniquitas. 31 Projicite a vobis omnes prævaricationes vestras in quibus prævaricati estis, et facite vobis cor novum, et spiritum novum : et quare moriemini, domus Israël ? 32 Quia nolo mortem morientis, dicit Dominus Deus : revertimini, et vivite.
Aquele que pecar morrerá
1 Esta palavra do Senhor veio a mim:
2 — O que vocês querem dizer quando citam este provérbio sobre Israel:
"Os pais comem uvas verdes,
e os dentes dos filhos se embotam"?
3 — Tão certo como eu vivo, declara o Soberano Senhor, vocês não citarão mais esse provérbio em Israel. 4 Pois todos me pertencem. Tanto o pai como o filho me pertencem. Aquele que pecar é que morrerá.
5 Suponhamos que haja um justo
que faz o que é certo e direito.
6 Ele não come nos santuários que há nos montes
nem olha para os ídolos do povo de Israel.
Ele não contamina a mulher do próximo
nem se deita com uma mulher durante os dias da sua menstruação.
7 Ele não oprime ninguém;
antes, devolve o que tomou como garantia em um empréstimo.
Não comete roubos;
antes, dá a sua comida aos famintos
e fornece roupas aos despidos.
8 Ele não empresta para ter lucro
nem cobra juros.
Ele retém a mão para não cometer erro
e julga com justiça entre dois homens.
9 Ele anda segundo os meus estatutos
e obedece fielmente às minhas ordenanças.
Esse homem é justo;
com certeza, ele viverá.
Palavra do Soberano Senhor.
10 — Suponhamos que ele tenha um filho violento, que derrama sangue ou faz qualquer uma destas outras coisas,18.10 Ou coisas a um irmão.11 embora o pai não tenha feito nenhuma delas:
Ele come nos santuários que há nos montes.
Contamina a mulher do próximo.
12 Oprime os pobres e os necessitados.
Comete roubos.
Não devolve o que tomou como garantia.
Eleva os olhos para os ídolos
e pratica atos detestáveis.
13 Empresta para ter algum lucro e cobra juros.
Deverá viver um homem desse? Não! Por todas essas práticas detestáveis, com certeza será morto, e ele será responsável por sua própria morte.
14 — Mas suponhamos que esse filho tenha ele mesmo um filho que vê todos os pecados que o seu pai comete e, embora os veja, não os comete.
15 Ele não come nos santuários que há nos montes
nem eleva os seus olhos para os ídolos do povo de Israel.
Não contamina a mulher do próximo.
16 Não oprime ninguém
nem exige garantia para um empréstimo.
Não comete roubos,
mas dá a sua comida aos famintos
e fornece roupas aos despidos.
17 Ele retém a mão para não maltratar o pobre,
não empresta para ter algum lucro nem cobra juros.
Obedece às minhas leis e anda segundo os meus estatutos.
Ele não morrerá por causa da iniquidade do seu pai; certamente viverá. 18 Mas o seu pai morrerá por causa da sua própria iniquidade, pois praticou extorsão, roubou o seu compatriota e fez o que era errado no meio do seu povo.
19 — Contudo, vocês perguntam: "Por que o filho não partilha da culpa do pai?". Uma vez que o filho fez o que é justo e direito e teve o cuidado de obedecer a todos os meus estatutos, com certeza ele viverá. 20 Aquele que pecar é que morrerá. O filho não levará a culpa do pai nem o pai levará a culpa do filho. A justiça do justo lhe será creditada, e a impiedade do ímpio lhe será cobrada.
21 — Mas, se um ímpio se desviar de todos os pecados que cometeu, obedecer a todos os meus estatutos e fizer o que é justo e direito, certamente viverá; não morrerá. 22 Nenhuma das ofensas que cometeu será lembrada contra ele. Por causa dos atos de justiça que praticou, ele viverá. 23 Teria eu algum prazer na morte do ímpio? Palavra do Soberano Senhor. Ao contrário, acaso não me agrada vê-lo desviar-se dos seus caminhos e viver?
24 — Contudo, se um justo se desviar da sua justiça e cometer pecado e as mesmas práticas detestáveis dos ímpios, deverá ele viver? Nenhum dos seus atos de justiça será lembrado! Por causa da infidelidade de que é culpado e dos pecados que cometeu, ele morrerá.
25 — Contudo, vocês dizem: "O caminho do Senhor não é justo". Ouça, ó povo de Israel: O meu caminho é injusto? Não são os caminhos de vocês que são injustos? 26 Se um justo se desviar da sua justiça e cometer pecado, morrerá por causa disso; por causa do pecado que cometeu, morrerá. 27 Mas, se um ímpio se desviar da maldade que cometeu e fizer o que é justo e direito, ele salvará a sua vida. 28 Por considerar todas as ofensas que cometeu e se desviar delas, ele, com certeza, viverá; não morrerá. 29 Contudo, o povo de Israel diz: "O caminho do Senhor não é justo". São injustos os meus caminhos, ó povo de Israel? Não são os caminhos de vocês que são injustos?
30 — Portanto, ó povo de Israel, eu os julgarei, a cada um de acordo com os seus caminhos. Palavra do Soberano Senhor. Arrependam-se! Desviem-se de todos os seus males, para que o pecado não cause a queda18.30 Ou tropeço. de vocês. 31 Livrem-se de todos os males que vocês cometeram e busquem um coração novo e um espírito novo.18.31 Hebraico: e façam para vocês um coração novo e um espírito novo. Por que deveriam morrer, ó povo de Israel? 32 Pois não me agrada a morte de ninguém. Palavra do Soberano Senhor. Arrependam-se e vivam!