Pular para o conteúdo
Publicidade

Ezechiel 24

NVI

1 Et factum est verbum Domini ad me in anno nono, in mense decimo, decima die mensis, dicens : 2 Fili hominis, scribe tibi nomen diei hujus, in qua confirmatus est rex Babylonis adversum Jerusalem hodie. 3 Et dices per proverbium ad domum irritatricem parabolam, et loqueris ad eos : Hæc dicit Dominus Deus : Pone ollam ; pone, inquam, et mitte in eam aquam. 4 Congere frusta ejus in eam, omnem partem bonam, femur et armum, electa et ossibus plena. 5 Pinguissimum pecus assume, compone quoque strues ossium sub ea : efferbuit coctio ejus, et discocta sunt ossa illius in medio ejus. 6 Propterea hæc dicit Dominus Deus : Væ civitati sanguinum, ollæ cujus rubigo in ea est, et rubigo ejus non exivit de ea ! per partes et per partes suas ejice eam : non cecidit super eam sors. 7 Sanguis enim ejus in medio ejus est ; super limpidissimam petram effudit illum : non effudit illum super terram, ut possit operiri pulvere. 8 Ut superinducerem indignationem meam, et vindicta ulciscerer, dedi sanguinem ejus super petram limpidissimam, ne operiretur. 9 Propterea hæc dicit Dominus Deus : Væ civitati sanguinum, cujus ego grandem faciam pyram ! 10 Congere ossa, quæ igne succendam : consumentur carnes, et coquetur universa compositio, et ossa tabescent. 11 Pone quoque eam super prunas vacuam, ut incalescat, et liquefiat æs ejus, et confletur in medio ejus inquinamentum ejus, et consumatur rubigo ejus. 12 Multo labore sudatum est, et non exivit de ea nimia rubigo ejus, neque per ignem. 13 Immunditia tua execrabilis, quia mundare te volui, et non es mundata a sordibus tuis : sed nec mundaberis prius, donec quiescere faciam indignationem meam in te. 14 Ego Dominus locutus sum : veniet, et faciam : non transeam, nec parcam, nec placabor : juxta vias tuas, et juxta adinventiones tuas judicabo te, dicit Dominus.

15 Et factum est verbum Domini ad me, dicens : 16 Fili hominis, ecce ego tollo a te desiderabile oculorum tuorum in plaga : et non planges, neque plorabis, neque fluent lacrimæ tuæ. 17 Ingemisce tacens : mortuorum luctum non facies : corona tua circumligata sit tibi, et calceamenta tua erunt in pedibus tuis : nec amictu ora velabis, nec cibos lugentium comedes. 18 Locutus sum ergo ad populum mane, et mortua est uxor mea vespere : fecique mane sicut præceperat mihi. 19 Et dixit ad me populus : Quare non indicas nobis quid ista significent quæ tu facis ? 20 Et dixi ad eos : Sermo Domini factus est ad me, dicens : 21 Loquere domui Israël : Hæc dicit Dominus Deus : Ecce ego polluam sanctuarium meum, superbiam imperii vestri, et desiderabile oculorum vestrorum, et super quo pavet anima vestra : filii vestri et filiæ vestræ quas reliquistis, gladio cadent. 22 Et facietis sicut feci : ora amictu non velabitis, et cibos lugentium non comedetis : 23 coronas habebitis in capitibus vestris, et calceamenta in pedibus : non plangetis, neque flebitis, sed tabescetis in iniquitatibus vestris, et unusquisque gemet ad fratrem suum. 24 Eritque Ezechiel vobis in portentum : juxta omnia quæ fecit, facietis cum venerit istud : et scietis quia ego Dominus Deus. 25 Et tu, fili hominis, ecce in die qua tollam ab eis fortitudinem eorum, et gaudium dignitatis, et desiderium oculorum eorum, super quo requiescunt animæ eorum, filios et filias eorum : 26 in die illa, cum venerit fugiens ad te ut annuntiet tibi : 27 in die, inquam illa, aperietur os tuum cum eo qui fugit, et loqueris, et non silebis ultra : erisque eis in portentum, et scietis quia ego Dominus.

A panela

1 No nono ano, no décimo mês, aos dez dias do mês, a palavra do Senhor veio a mim. Ele disse:

2 — Filho do homem, registre esta data, a data de hoje, porque o rei da Babilônia sitiou Jerusalém exatamente neste dia. 3 Conte uma parábola a esta nação rebelde e diga-lhe que assim diz o Soberano Senhor:

"Ponha a panela para esquentar;

ponha-a para esquentar e encha-a com água.

4 Ponha dentro dela pedaços de carne,

os melhores pedaços da coxa e do ombro.

Encha-a com o melhor desses ossos;

5 apanhe o melhor do rebanho.

Empilhe lenha debaixo dela para cozinhar os ossos;

deixe ferver a água e cozinhe tudo

o que está na panela".

6 — Porque assim diz o Soberano Senhor:

"Ai da cidade sanguinária,

da panela que agora tem uma crosta,

cujo resíduo não desaparecerá!

Esvazie-a, tirando pedaço por pedaço,

sem sorteá-los.

7 "Pois o sangue que ela derramou está no meio dela.

Ela o derramou na rocha nua,

não no chão,

onde o pó o cobriria.

8 Para atiçar a minha ira e me vingar,

pus o sangue dela sobre a rocha nua,

para que ele não fosse coberto".

9 — Portanto, assim diz o Soberano Senhor:

"Ai da cidade sanguinária!

Eu também farei uma pilha de lenha,

uma pilha bem alta.

10 Por isso, amontoem a lenha

e acendam o fogo.

Cozinhem bem a carne,

misturando os temperos,

e reduzam os ossos a cinzas.24.10 A Septuaginta traz e se reduza o caldo.

11 Ponham, depois, a panela vazia sobre as brasas,

para que ela aqueça até que o seu bronze fique incandescente,

as suas impurezas se derretam no interior dela

e o seu resíduo seja queimado e desapareça.

12 Mas ela frustrou todos os esforços;

nem o fogo pôde eliminar

o seu resíduo espesso!".

13 — Ora, a sua impureza é a lascívia. Como eu desejei purificar você, mas você não quis ser purificada, não voltará a estar limpa enquanto a minha ira contra você não se abrandar.

14 — Eu, o Senhor, falei. Chegou a minha hora de agir. Não me conterei; não terei piedade nem voltarei atrás. Você será julgada de acordo com os seus caminhos e as suas ações, declara o Soberano Senhor.

A morte da esposa de Ezequiel

15 Esta palavra do Senhor veio a mim:

16 — Filho do homem, com um único golpe estou para tirar de você o prazer dos seus olhos. Contudo, não lamente, nem chore, nem derrame nenhuma lágrima. 17 Não permita que ninguém ouça o seu gemido; não pranteie pelos mortos. Mantenha o turbante ajustado à cabeça e as sandálias nos pés; não cubra o rosto nem coma a comida costumeira dos pranteadores.

18 Assim, falei de manhã ao povo, e à tarde a minha mulher morreu. No dia seguinte, fiz o que me havia sido ordenado.

19 Então, o povo me perguntou:

— Você não vai nos dizer que relação essas coisas têm conosco?

20 Eu lhes respondi:

— Esta palavra do Senhor veio a mim: 21 "Diga ao povo de Israel que assim diz o Soberano Senhor: ‘Estou a ponto de profanar o meu santuário, a fortaleza de que vocês se orgulham, o prazer dos seus olhos, o objeto da sua afeição. Os filhos e as filhas que vocês deixaram lá cairão à espada. 22 E vocês farão o que eu fiz. Vocês não cobrirão o rosto nem comerão a comida costumeira dos pranteadores. 23 Vocês manterão o turbante ajustado à cabeça e as sandálias nos pés. Não prantearão nem chorarão, mas irão consumir-se por causa das suas iniquidades e gemerão uns pelos outros. 24 Ezequiel será um sinal para vocês; vocês farão tudo o que ele fez. Quando isso acontecer, saberão que eu sou o Soberano Senhor’ ".

25 — E você, filho do homem, no dia em que eu tirar deles a sua fortaleza, a sua alegria e a sua glória, o prazer dos seus olhos, e também os seus filhos e as suas filhas, o maior desejo da vida deles, 26 naquele dia um fugitivo virá dar a notícia a você. 27 Naquela hora, a sua boca será aberta; você falará com ele e não ficará calado. Então, você será um sinal para eles, e eles saberão que eu sou o Senhor.

Estes versículos te tocaram? Ore agora!

+581 estão orando agora.

Junte-se à corrente de oração.