Pular para o conteúdo
Publicidade

ad Romanos 4

NVI

1 Quid ergo dicemus invenisse Abraham patrem nostrum secundum carnem ? 2 Si enim Abraham ex operibus justificatus est, habet gloriam, sed non apud Deum. 3 Quid enim dicit Scriptura ? Credidit Abraham Deo, et reputatum est illi ad justitiam. 4 Ei autem qui operatur, merces non imputatur secundum gratiam, sed secundum debitum. 5 Ei vero qui non operatur, credenti autem in eum, qui justificat impium, reputatur fides ejus ad justitiam secundum propositum gratiæ Dei. 6 Sicut et David dicit beatitudinem hominis, cui Deus accepto fert justitiam sine operibus :

7 Beati, quorum remissæ sunt iniquitates,

et quorum tecta sunt peccata.

8 Beatus vir, cui non imputavit Dominus peccatum.

9 Beatitudo ergo hæc in circumcisione tantum manet, an etiam in præputio ? Dicimus enim quia reputata est Abrahæ fides ad justitiam. 10 Quomodo ergo reputata est ? in circumcisione, an in præputio ? Non in circumcisione, sed in præputio. 11 Et signum accepit circumcisionis, signaculum justitiæ fidei, quæ est in præputio : ut sit pater omnium credentium per præputium, ut reputetur et illis ad justitiam : 12 et sit pater circumcisionis non iis tantum, qui sunt ex circumcisione, sed et iis qui sectantur vestigia fidei, quæ est in præputio patris nostri Abrahæ.

13 Non enim per legem promissio Abrahæ, aut semini ejus ut hæres esset mundi : sed per justitiam fidei. 14 Si enim qui ex lege, hæredes sunt : exinanita est fides, abolita est promissio. 15 Lex enim iram operatur. Ubi enim non est lex, nec prævaricatio. 16 Ideo ex fide, ut secundum gratiam firma sit promissio omni semini, non ei qui ex lege est solum, sed et ei qui ex fide est Abrahæ, qui pater est omnium nostrum 17 (sicut scriptum est : Quia patrem multarum gentium posui te) ante Deum, cui credidit, qui vivificat mortuos, et vocat ea quæ non sunt, tamquam ea quæ sunt : 18 qui contra spem in spem credidit, ut fieret pater multarum gentium secundum quod dictum est ei : Sic erit semen tuum. 19 Et non infirmatus est fide, nec consideravit corpus suum emortuum, cum jam fere centum esset annorum, et emortuam vulvam Saræ. 20 In repromissione etiam Dei non hæsitavit diffidentia, sed confortatus est fide, dans gloriam Deo : 21 plenissime sciens, quia quæcumque promisit, potens est et facere. 22 Ideo et reputatum est illi ad justitiam. 23 Non est autem scriptum tantum propter ipsum quia reputatum est illi ad justitiam : 24 sed et propter nos, quibus reputabitur credentibus in eum, qui suscitavit Jesum Christum Dominum nostrum a mortuis, 25 qui traditus est propter delicta nostra, et resurrexit propter justificationem nostram.

Abraão, justificado pela fé

1 Portanto, que diremos ter alcançado Abraão, nosso antepassado segundo a carne? 2 Se, de fato, Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus. 3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça."4.3 Gn 15.6.

4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida. 5 No entanto, ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é atribuída como justiça. 6 Davi diz a mesma coisa quando fala da bênção do homem a quem Deus atribuiu justiça independentemente das obras:

7 "Bem-aventurados aqueles

cujas transgressões são perdoadas

e cujos pecados são cobertos!

8 Bem-aventurado aquele

a quem o Senhor não atribui pecado!".4.7,8 Sl 32.1,2.

9 Destina-se essa bênção apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos, a fé foi atribuída como justiça a Abraão. 10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes! 11 Assim, ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda era incircunciso. Portanto, ele é o pai de todos os que creem, ainda que não tenham sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles. 12 Ele é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas que também andam nos passos da fé que teve Abraão, o nosso pai, antes de passar pela circuncisão.

13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé. 14 Pois, se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé foi anulada, e a promessa, invalidada. 15 Porque a lei produz a ira, mas onde não há lei não há transgressão.

16 Portanto, a promessa vem da fé, para que seja de acordo com a graça e seja garantida a toda a descendência de Abraão — não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé de Abraão. Ele é o pai de todos nós. 17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações".4.17 Gn 17.5. Diante disso, Abraão creu em Deus, aquele que dá vida aos mortos e chama as coisas que não existem como se existissem.

18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se, assim, pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".4.18 Gn 15.5.19 Sem esmorecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, porque tinha aproximadamente cem anos de idade, e que o ventre de Sara já estava sem vigor. 20 Mesmo assim, não deixou de crer na promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus, 21 porque estava plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido. 22 Como consequência, "isso lhe foi atribuído como justiça".4.22 Gn 15.6.23 Agora, não está escrito "lhe foi atribuído" somente por causa dele, 24 mas também por nossa causa, a quem Deus atribuirá justiça, a nós, que cremos naquele que ressuscitou Jesus, o nosso Senhor, dentre os mortos. 25 Ele foi entregue à morte pelas nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Estes versículos te tocaram? Ore agora!

+581 estão orando agora.

Junte-se à corrente de oração.